4 μαγικές ταβέρνες των μετόπισθεν

4 μαγικές ταβέρνες των μετόπισθεν Facebook Twitter
Κοχύλι
5

Από τις πιάτσες, πάντα προτιμούσα τα μετόπισθεν. Ένα ταβερνείο στη μέση κάπου “πουθενά”, ένα μαγεριό που ξεφυτρώνει ανάμεσα στην αστική γαλήνη της ομοιομορφίας των πολυκατοικιών, ένα εστιατόριο κάπου χωμένο εκεί όπου δεν φθάνουν οι προβολείς μιας πλατείας, το κάτι κρυφό, εκείνο που κάποιος πρέπει να στο συστήσει και πολύ πιο σπάνια να πέσεις πάνω του σε μια ευτυχέστατη μετωπική. Ίσως γιατί η πιάτσα πάντα θα επιβιώνει ακόμη κι αν μαγειρεύει μέτρια, ακόμη κι αν σε κοροϊδεύει κατάφορα. Και λάθος να κάνω, θέλω να πιστεύω πως όποιος αποφασίζει να μαγειρέψει στα ψιλά γράμματα του χάρτη, πρέπει να διατηρεί έναν μεγάλο και ασίγαστο έρωτα για το καλό φαγητό, μια αυτοπεποίθηση που εγγυάται κάτι το ξεχωριστό. Και ο μάγειρας με αυτοπεποίθηση συνήθως κάτι νόστιμο έχει να σου πει. Μερικές περιπτώσεις μου έχουν αποδείξει πως δεν έχω άδικο.

 

 

4 μαγικές ταβέρνες των μετόπισθεν Facebook Twitter
(Ταβέρνα του Κουτρούλη)

 

*Κοχύλι, Λ. Ειρήνης 17 & Ελένης 32, Ταύρος, 2103461081

Για μερικούς η Αθήνα δεν φτάνει καν ως εκεί. Κι όμως, ο Ταύρος ανήκει στην καρδιά της. Γειτονιές σαν κινηματογράφος του ΄60, ο κόσμος απλωμένος στα τραπεζάκια στο πεζοδρόμιο στην πιο χαλαρή του διάθεση, το τραγούδι της παρέας σε ένα απρόσμενο τσακίρ, τελικά στην Αθήνα κάνει πολλές μέρες καλοκαίρι ακόμα και το χειμώνα. Γαύρος μαρινάτος σαν βελούδινο σασίμι, τα βλήτα αχνίζουν, ο γάβρος γιγάντιος, μυρίζει ιώδιο και ελαφρύ τηγάνι, το ίδιο και ο τραγανός γόνος καλαμαριού. Το παντζάρι γλύκισμα, το χταπόδι λαστιχωτό στα κάρβουνα μυρίζει νησί, οι πατάτες τηγανητές καυτές, κριτσανιστές, τύφλα να’χουν της μαμάς. Και εξαιρετικό ροζέ χύμα από την Εύβοια μαζί με μια ευγενέστατη, πρόθυμη εξυπηρέτηση.

 

4 μαγικές ταβέρνες των μετόπισθεν Facebook Twitter
(Πάμε Βόλτα)

 

*Ταβέρνα του Κουτρούλη, Βαρίκα 8, Ν. Φιλοθέη, 2106913542

Χωρίς καν ταμπέλα, τα μάτια σου δεκατέσσερα να μην χάσεις τα υπόγεια σκαλάκια στην είσοδο μιας πολυκατοικίας, μόνο ένα φως στην πόρτα, ύστερα ένα πανέρι ολόφρεσκα λεμόνια και πορτοκάλια, πίσω από την πόρτα ένας άλλος, τεράστιος κόσμος, με τζάκι, πολλά υφαντά, μπακίρια και θαλασσογραφίες, πέρσικα χαλιά και ταγάρια, μπιμπελό από περασμένες μπομπονιέρες, τα μάτια σου πονάνε από την έκπληξη, η ίδια κυρία εδώ και πενήντα χρόνια πίσω από το ψυχρό φως του ψυγείου-προθήκη, μαγείρισσα με άποψη σπιτική και πιστούς οπαδούς, κυρίως άνω των 65, που επιδίδονται σε δεινά χολιστερινούχα συμπόσια, τιμώντας δις-και τρις την αριστούργημα τηγανητή τυρόπιτα, αψηφώντας το ζάχαρο και την πίεση. Η αθηναϊκή κουζίνα του ΄60 στα καλύτερά της, με τα ζεστά πατζάρια, ολοτράγανα κολοκυθάκια σαν σπιρτόξυλα και τηγανητές μελιτζάνες με βαρβάτη σκορδαλιά, ντοματοκεφτέδες με έντονο μάραθο, σουπιές κρασάτες και φρυγανισμένο ψωμάκι με λάδι για τις βούτες, ψητά στη σχάρα και κυρίως, οι πιο μαγικές πατάτες φούρνου: κομμένες θεόρατες στη μέση, χωρίς μυρωδικά, ζήτησα τη συνταγή, τόσο απλή που διόλου δεν έλυσα το γρίφο της νοστιμιάς τους. Τα γλυκά-κέρασμα μπορεί να μην αγγίζουν την τελειότητα, την αγγίζει, όμως, το συγκλονιστικό πρόβειο γιαούρτι από παλιό γαλακτοπωλείο του Κολωνού.

 

 

*Πάμε βόλτα (τέως Μονοπώλιο): Κειριαδών και Ιπποθοντιδών 10, Κ. Πετράλωνα, τηλ.: 210 345 91 72.

Στην ψηλοτάβανη αίθουσα κάποιου κτιρίου του ’30, πρώην Μονοπώλιο του κράτους, μπαίνοντας σε αγκαλιάζει μια βαθιά μπλε ζεστασιά, κάτι το πολύ προσωπικό, η ιστορία του Κώστα-που είναι ηθοποιός και μπορεί να τον ξέρεις από το Σπιρτόκουτο-και της Αγγελικής, της μαμάς του. Που μοιάζει σαν φαραωνική βασίλισσα, μια γλυκιά, αγέροχη Νεφερτίτη με γαλλικούς τρόπους. Στο σπίτι πάντα μαγείρευαν για φίλους. Στο μαγαζί, το ίδιο κάνουν. Ψωμί ζυμωμένο από τα χεράκια της μαμάς, ροβίτσα σαλάτα με ρόκα και μπαλσάμικο, μελωμένα συκωτάκια με κρεμμύδια και κάρδαμο: ποίημα! Το μεγάλο ατού οι κυβάκια-χρυσαφένιες πατάτες, που πρώτα βράζουν, ύστερα τραγανίζουν στο τηγάνι με έναν ελαφρύ απόηχο από σκόρδο και δεντρολίβανο-τρώγονται παθιασμένα! Και πώς ταιριάζει τόσο τέλεια το κρίταμο με το μαριναρισμένο λάχανο και το μήλο στη μαρινάτη σαλάτα. Στριφτή ελιόπιτα με σπιτικό φύλλο και άρωμα πορτοκαλιού, χωρίς περιττά λάδια και το πιο μαγικό, τραγανό φύλλο, μπουρεκάκια με κιμά και μπαχαρικά, κρασάτος κόκορας και κους-κούς που μυρίζει αυθεντικό Μαρόκο. Στο τέλος, ροδόσταμο, σαν να τρως ένα κήπο ρόδινα τριαντάφυλλα και μους χαλβά, σαν σύννεφο με λιγάκι βερίκοκο και δαμάσκηνο, όσο χρειάζεται το στόμα για να εκπλαγεί.

 

 

*Ζωοδόχος Πηγή, Κατσούλη 77, Καμίνια, 2104814438

Δεν το λες ταβέρνα, δεν το λες εστιατόριο, το λες μια οικογενειακή ιστορία και το αφήνεσαι στη μαγεία της. Η μπακαλοταβέρνα του παππού πέρασε στα χέρια του γιού, κοντά του κι ο Αλέξης με τον Κώστα οι γιοί της τρίτης γενιάς, με καλλιτεχνικό back round. Η μαμά δεν είναι εκεί, είναι πάνω στο σπίτι, από την κουζίνα της κατεβαίνουν οι υπέροχοι λαχανοντολμάδες, που έρχονται να κάνουν παρέα στο τραγανό πατατάκι που τηγανίζεται με μάτι αβγό, στην αέρινη μους ταραμά, στα πιτάκια με κιμά και πιπεριές, το συκώτι στα κάρβουνα με σος πορτοκαλιού, στην αυθεντική συνταγή του ταμπουλέ (μόνο αρώματα-μια σταλιά πλιγούρι), στα σπιτικά ραβιόλια που γεμίζουν με ντομάτα αλλά και με δυόσμο και χαλούμι, στις μέλι μελιτζάνες με τυριά στο φούρνο, στο τυρένιο μπρόκολο ογκρατέν. Ό,τι και να πάρεις είναι μια ωδή στο μαγειρικό ταλέντο όλης της φαμίλιας, άμα έχεις και τύχη μπορεί να τύχουν και τίποτα φίλοι των παιδιών με όργανα, αλλιώς θα χαθείς στο ελαφρώς σουρεάλ ντεκόρ, με τις ανάποδες κολλημένες καρέκλες στο πατάρι, τη βιτρίνα με τις ρεμπέτικες φιγούρες, το παλιό ψυγείο, το ό,τι να’ναι που μιλά κατευθείαν στην καρδιά.

 

Γεύση
5

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Από arrancini μέχρι καλαμάκι συκώτι στο χέρι: Αυτό είναι το νέο αθηναϊκό street food

Γεύση / Από arrancini μέχρι καλαμάκι συκώτι στο χέρι: Αυτό είναι το νέο αθηναϊκό street food

H Αθήνα έχει πολλά στριτφουντάδικα. Όμως κάποια νέα, εκτός από το ότι ανεβάζουν το επίπεδο, έχουν καταφέρει να γίνουν instant συνήθεια για το προσεγμένο φαγητό τους, αλλά όχι μόνο γι' αυτό.
ΖΩΗ ΠΑΡΑΣΙΔΗ
Σουπιοπίλαφο

Γεύση / Σουπιοπίλαφο: Η μυστηριώδης γεύση του Αιγαίου

Από τον μινωικό πολιτισμό και τα κύπελλα του μέχρι τα σύγχρονα τσουκάλια, το μελάνι της σουπιάς συνεχίζει να αφήνει το αποτύπωμά του, ενώ το σουπιοπίλαφο αναδεικνύει τη μοναδικότητά του, τόσο στην εμφάνιση όσο και στο γευστικό του αποτέλεσμα.
ΝΙΚΟΣ Γ. ΜΑΣΤΡΟΠΑΥΛΟΣ
Νάπολη: Γιορτάζοντας τη χαρά της ζωής στη σκιά του Βεζούβιου

Nothing Days / Νάπολη: Γιορτάζοντας τη χαρά της ζωής στη σκιά του Βεζούβιου

Ένα «ανοιξιάτικο» τριήμερο σε μία πόλη που ξέρει από φυσικές καταστροφές αλλά ξέρει και να υμνεί τη ζωή, και μία μεγάλη βόλτα στην Πομπηία και στο Ερκολάνο. Από το αρχαίο «fast food» στις σύγχρονες γεύσεις της ναπολιτάνικης κουζίνας.
M. HULOT
Από Άγιο Όρος στην Κρήτη: Πώς μαγειρεύει η Ελλάδα τον μπακαλιάρο

Γεύση / Από το Άγιο Όρος στην Κρήτη: Πώς μαγειρεύει η Ελλάδα τον μπακαλιάρο

Σε μακαρονάδα ή παστός με ρεβίθια, ή λεμονάτος με ολόκληρα κρεμμύδια: Από το ένα πέλαγος στο άλλο, το τελετουργικό μας πιάτο παίρνει διαφορετικές μορφές, αποτελώντας ένα εκλεκτό έδεσμα της ελληνικής cucina povera.
ΝΙΚΟΣ Γ. ΜΑΣΤΡΟΠΑΥΛΟΣ
Τραβόλτα: Σ’ αυτή την ψαροταβέρνα η παράδοση και η καινοτομία που αναδεικνύουν τη φρεσκάδα της θάλασσας πάνε χέρι-χέρι

Γεύση / Πώς να φτιάξετε στο σπίτι τα κορυφαία πιάτα του Τραβόλτα

Πριν από 13 χρόνια, σε μια ψαροταβέρνα πολύ μακριά από τη θάλασσα, οι αδελφοί Λιάκοι μαζί με τον Ανέστη Λαζάι συνδυάσαν την παράδοση με την καινοτομία και δημιούργησαν γεύσεις-σταθμούς, όπως το καλαμάρι κοντοσούβλι και η τσιπούρα χουνκιάρ, κερδίζοντας φανατικούς θαυμαστές.
ΝΙΚΗ ΜΗΤΑΡΕΑ
Λήμνος: Ταξίδι στους αμπελώνες και τις γεύσεις του νησιού

Το κρασί με απλά λόγια / Λήμνος: Ένα από τα αρχαιότερα μέρη στον κόσμο που έφτιαχνε κρασί

Η Υρώ Κολιακουδάκη Dip WSET ταξιδεύει στη Λήμνο για να οινοτουρισμό και μοιράζεται με τον Παναγιώτη Ορφανίδη τις εμπειρίες της από τις γεύσεις που δοκίμασε και φυσικά ό,τι έμαθε για τα κρασιά, τις ποικιλίες, την αμπελουργία και τα οινοποιεία του νησιού.
THE LIFO TEAM
Χταπόδι με ασκολύμπρους, αβρονιές, κρίθαμα: Τα πολλά πρόσωπα ενός αρχέγονου φαγητού

Γεύση / Χταπόδι με ασκολύμπρους, αβρονιές και κρίθαμα: Τα πολλά πρόσωπα ενός αρχέγονου γεύματος

Δεν είναι απλώς ένα έδεσμα. Είναι μια τελετουργία που χάνεται στα βάθη του χρόνου, μια ιεροτελεστία που ξεκινά από την άγρια καταδίωξη στα βράχια και καταλήγει στο μεθυστικό άρωμα της θάλασσας, που αναδύεται στο πιάτο.
ΝΙΚΟΣ Γ. ΜΑΣΤΡΟΠΑΥΛΟΣ
Τάσος Μαντής: Από τα υδραυλικά στα αστέρια Michelin

Οι Αθηναίοι / Τάσος Μαντής: Από τα υδραυλικά στα αστέρια Michelin

Ένα απρόσμενο Σαββατοκύριακο σε ένα κότερο στάθηκε αρκετό για να αλλάξει τη ζωή του. Από την πρώτη του εμπειρία ως μάγειρας στον στρατό μέχρι τις κουζίνες των κορυφαίων εστιατορίων του κόσμου, κάθε σταθμός διαμόρφωσε τη φιλοσοφία του βραβευμένου σεφ. Σήμερα, μέσα από το αστεράτο Soil, αποδεικνύει πως η μαγειρική δεν είναι απλώς τέχνη, αλλά τρόπος ζωής.
M. HULOT
Αξώτης: Για καλοψημένο παϊδάκι και θεϊκές πατάτες στο Πολύγωνο

Γεύση / Αξώτης: Για καλοψημένο παϊδάκι και θεϊκές πατάτες στο Πολύγωνο

Μια ταβέρνα που έχτισαν το '56 οι οικοδόμοι της περιοχής και κράτησαν ζωντανή ακόμα και στις δύσκολες στιγμές, συνεχίζει μέχρι σήμερα να αποτελεί ένα comfort zone, με λίγα, κλασικά και καλά πράγματα, για τις μέρες που δεν θέλουμε να είμαστε μέρος της «φάσης».
ΖΩΗ ΠΑΡΑΣΙΔΗ

σχόλια

4 σχόλια
Εγώ με τη σειρά μου θα μιλήσω για το δικό μου γνώριμο στέκι...που δεν είναι άλλο από το Κοχύλι στον Ταύρο!!Εξαιρετικά τα παιδιά που έχουν το μαγαζί,ο Βασίλης και η Ρίτα....πάντα με μια ενδιαφέρουσα ιστορία να σου διηγηθούν!!Όλα εκεί είναι χειροποίητα,οι μεζέδες τους πάντα ολόφρεσκιοι και λαχταριστοί....προσωπικά προτιμώ καθαρή ψαροκατάσταση με μύδια,γαβράκι,μαρίδα η αθερίνα,κουτσομουρίτσα ή ότι άλλο είχαν οι τράτες το πρωί γιατί πάντα ο κύριος Βασίλης κατεβαίνει στην ιχθυόσκαλα για να βρει ότι πιο φρέσκο έχουν βγάλει!!Έντιμη προσέγγιση του πελάτη,φυσιολογικές τιμές και στο τέλος γλυκάκι(σάμαλι,χαλβας,πορτοκαλόπιτα) ή ότι έχει φτιάξει η κυρία Ρίτα...τι άλλο να θέλει κανείς;;
Ασχέτως αν τα χλαπακιάζουν ή όχι, αλιεύοντας γόνους οι πληθυσμοί όλων των αλιευμάτων μειώνονται επικίνδυνα στις ελληνικές θάλασσες. Αυτό θα έπρεπε να μας προβληματίζει και να το αντιμετωπίσουμε από μόνοι μας ασχέτως Κομισιόν και ευρωπαικών απαγορεύσεων.
Ο γόνος καλαμαριού δε θα πρέπει να σερβίρεται καθότι αυτή η πρακτική οδηγεί στη συρρίκνωση του πληθυσμού των καλαμαριών. Αν δεν κάνω λάθος έχει απαγορευτεί και από την Κομισιόν.
Κομισιόν ξεκομισιόν όταν βρεθούν εδώ μια χαρά τα χλαπιακάζουν όλα. Μαζί με τους γόνους καλαμαριών, τα κοκορέτσια και τα σπλινάντερα τα οποία και αυτά, επίσης, έχουν απαγορεύσει...Υ.Γ.: Όπως και το ψήσιμο στα κάρβουνα...