Η μελαγχολική επιστροφή του Sufjan Stevens

Η μελαγχολική επιστροφή του Sufjan Stevens Facebook Twitter
Ο Stevens αποδεικνύει ότι είναι στα καλύτερα του όταν είναι απλός χωρίς να επιδιώκει ένα μεγαλεπήβολο κόνσεπτ...
1

Πάντοτε είχα περίεργη σχέση με την μουσική του Sufjan Stevens. Μια σχέση αγάπη-μίσους. Ο λόγος ήταν ότι ποτέ δεν μου κάθισε καλά αυτό το ‘Illinois’ που κυκλοφόρησε το 2005 και αποθεώθηκε από τους κριτικούς και την indie κοινότητα.

Φυσικά εκείνη την εποχή ήταν καλύτερο να μην ομολογούσες στους indie κύκλους ότι δε σου άρεσε αυτός ο δίσκος, θα θεωρούσαν ότι έπεσες από κάνα δέντρο.

Ο Stevens πάντοτε χρησιμοποιούσε αυτοβιογραφικά στοιχεία στην μουσική του αλλά εδώ μιλάει για την παιδική του ηλικία, για το πως τον στιγμάτισε και το κάνει με πολύ άμεσο, σχεδόν συγκλονιστικό τρόπο.

Ο Sufjan με το περίεργο μουσουλμανικό όνομα ήταν χίψτερ πριν ακόμη ανακαλυφθεί ο όρος. Επίσης ήταν κούκλος με αμφιλεγόμενη σεξουαλικότητα (μέχρι σήμερα αναρωτιέμαι - όχι μόνο εγώ - αν είναι γκέι. 'Όχι ότι έχει καμιά σημασία).  Και είναι και χριστιανός, από αυτούς που ανήκουν σε μια από αυτές τις περίεργες αιρέσεις της Αμερικής που διδάσκουν τον λόγο του Θεού και όποιον πάρει ο Χάρος. Αν και προσωπικά δεν με πείραξε ποτέ αυτό. Η χριστιανοσύνη του δηλαδή ή πώς την έβαζε μέσα στην μουσική του. Δεν λείπουν οι βιβλικές αναφορές σε κάθε δίσκο του. 

 

Η μελαγχολική επιστροφή του Sufjan Stevens Facebook Twitter
Αγαπούσε ειλικρινά και βαθιά την μητέρα του παρά την τρομερή εγκατάλειψη που βίωσε. Την αγαπούσε ακόμη και αν δεν καταλάβαινε τις πράξεις της ή την συμπεριφορά της...

Τέλοσπαντων αφού έγινε χαμός με το 'Illinois' μετά κυκλοφόρησε το ‘The Age of Adz’ και έπαθα σοκ. Μου άρεσε αρκετά ώστε να εξιλεωθεί στα μάτια μου. Ένα πετυχημένο ηλεκτρονικό πείραμα που δεν θα περίμενες ποτέ από αυτόν. 

 

Σήμερα μετά από 5 χρόνια κυκλοφορεί το Carrie & Lowell. Και είναι το πιο συγκινητικό άλμπουμ που θα ακούσεις φέτος. Από τον τίτλο και το εξώφυλλο του δίσκου καταλαβαίνεις ότι πρόκειται για προσωπική υπόθεση. Ο Stevens πάντοτε χρησιμοποιούσε αυτοβιογραφικά στοιχεία στην μουσική του αλλά εδώ μιλάει για την παιδική του ηλικία, για το πως τον στιγμάτισε και το κάνει με πολύ άμεσο, σχεδόν συγκλονιστικό τρόπο. Για την ιστορία της Carrie τη μητέρας του, του Lowell, του πατριού του και του αδερφού του και τα λιγοστά καλοκαιρινά ταξίδια που έκαναν στο Όρεγκον που του χάρισαν την ελπίδα.  Και επιστρέφει στις φολκ ρίζες του με απλές ενορχηστρώσεις πάνω σε κιθάρα και πιάνο που συνοδεύουν αριστοτεχνικά και αέρινα γλυκόπικρα συναισθήματα και μαύρες σκέψεις.

Η μελαγχολική επιστροφή του Sufjan Stevens Facebook Twitter
Με αυτό το δίσκο, ήθελα να ξεφύγω από αυτό το περιβάλλον της προσποίησης. Είναι κάτι που ήταν αναγκαίο να κάνω για μένα μετά τον θάνατο της μητέρας μου ...

 

Η μητέρα του ήταν διπολική και σχιζοφρενής, εξαρτώμενη από διάφορες  ουσίες. Τον παράτησε μαζί με τον μεγαλύτερο αδερφό του όταν o Sufjan ήταν ακόμη μωρό. Αργότερα παντρεύτηκε τον πατριό του, Lowell και έζησαν ξέγνοιαστες στιγμές που κράτησαν μόνο για 5 χρόνια. Πέθανε το 2012 από καρκίνο του στομάχου. Ο πατριός είναι ένα σημαντικό πρόσωπο στην ζωή του μέχρι και σήμερα. Διευθύνει την εταιρεία του, Asthmatic Kitty.

Στο άλμπουμ πρωταγωνιστούν η απώλεια, η μοναξιά, η αγάπη, η απογοήτευση και εντέλει η λύτρωση.  Δεν κάνει θέμα την πίστη του. Ο ίδιος ο Stevens μοιάζει συνέχεια να παλεύει με τον εαυτό του και την κατάθλιψη. Μια μάχη ανάμεσα στο σκοτάδι και στο φως. Αγαπούσε ειλικρινά και βαθιά την μητέρα του παρά την τρομερή εγκατάλειψη που βίωσε. Την αγαπούσε ακόμη και αν δεν καταλάβαινε τις πράξεις της ή την συμπεριφορά της. Και αυτή του η αγάπη είναι διάχυτη στο δίσκο και η ανικανότητα του να αντιμετωπίσει τον θάνατο της, τον κάνει σπαρακτικό ανά στιγμές. Και απόλυτα αληθινό.

 

Η μελαγχολική επιστροφή του Sufjan Stevens Facebook Twitter

Είπε πρόσφατα σε μια συνέντευξη του στο pitchfork: «Με αυτό το δίσκο, ήθελα να ξεφύγω από αυτό το περιβάλλον της προσποίησης. Είναι κάτι που ήταν αναγκαίο να κάνω για μένα μετά τον θάνατο της μητέρας μου – να επιδιώξω μια αίσθηση γαλήνης και ηρεμίας παρά την θλίψη. Δεν προσπαθώ να πω κάτι νέο ή να αποδείξω τίποτα ή να πρωτοτυπήσω. Μοιάζει άτεχνο που είναι κάτι καλό. Δεν είναι άλλο  ένα καλλιτεχνικό μου πρότζεκτ. Αυτή είναι η ζωή μου».

Δεν μπορείς παρά να ανατριχιάσεις όταν διαβάζεις στίχους όπως αυτοί:

I forgive you, mother, I can hear you
And I long to be near you
But every road leads to an end
Yes, every road leads to an end

 Ή αυτοί:

When I was three, three maybe four
She left us at that video store
Be my rest, be my fantasy.

I should have wrote a letter
Explaining what I feel, that empty feeling.

Και είναι γεμάτο από τέτοιους στίχους, σε κάθε τραγούδι. Ώρες, ώρες πλησιάζει στην απόγνωση τον Elliott Smith ή την μεγαλειώδη ταπεινότητα των Simon & Garfunkel. Ο Stevens αποδεικνύει ότι είναι στα καλύτερα του όταν είναι απλός χωρίς να επιδιώκει ένα μεγαλεπήβολο κόνσεπτ. Αστειευόμαστε μαζί με ένα φίλο για την βαθμολογία που έχει πάρει στο pitchfork – του έχουν βάλει 9.3. «Για 9.5 είναι», μου λέει. Έχει σημασία; Είναι μεγάλο άλμπουμ!

 



 

 

1

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Οι Blackpink επιστρέφουν αλλά σόλο

Μουσική / Έχετε έστω ακουστά τις Blackpink ή είστε τίποτα boomers;

Σε μια μουσική βιομηχανία που δεν μπορεί να συνέλθει από την απόλυτη κυριαρχία της Κ-pop, τα μέλη του πιο δημοφιλούς νοτιοκορεάτικου γυναικείου γκρουπ κυκλοφόρησαν σόλο δουλειές. Μαζί κατέκτησαν τον κόσμο, μόνες τους τι κάνουν;
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ
Η Ιεροτελεστία της Άνοιξης του Ιγκόρ Στραβίνσκυ: Τι συμβαίνει με αυτό το ερεθιστικό έργο;

Συμφωνική Μουσική - Ιστορίες / Η Ιεροτελεστία της Άνοιξης του Ιγκόρ Στραβίνσκυ: Τι συμβαίνει με αυτό το ερεθιστικό έργο;

Με αφορμή τη συναυλία της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών στο Μέγαρο Μουσικής στις 11 Απριλίου, η Ματούλα Κουστένη περιγράφει ένα από τα περιφημότερα έργα του συμφωνικού ρεπερτορίου, την εμβληματική Ιεροτελεστία της Άνοιξης του Ιγκόρ Στραβίνσκυ, αλλά και αφηγείται ένα από τα διασημότερα σκάνδαλα στην Ιστορία της Μουσικής. Η πρεμιέρα του έργου στο Παρίσι του 1913 συνοδεύτηκε από επεισόδια που οδήγησαν μέχρι και στην παρέμβαση της αστυνομίας.
ΜΑΤΟΥΛΑ ΚΟΥΣΤΕΝΗ
O Kristof και το τέλος του παιχνιδιού

Μουσική / «Αν δουν ένα αγόρι με ρούχα που θεωρούν ότι δεν είναι αντρικά, ξαφνικά το φετιχοποιούν»

Στο νέο άλμπουμ του, ο Kristof εμπνέεται από τα παιχνίδια κάθε είδους και τo fluidity, κυκλοφορώντας την πιο προσωπική δουλειά του μέχρι σήμερα, η οποία συνοδεύεται από ένα επιτραπέζιο.
M. HULOT
Autow Nite Superstore: Ελληνική dance electronica διεθνών προδιαγραφών

Μουσική / Autow Nite Superstore: Ελληνική dance electronica διεθνών προδιαγραφών

Το άλμπουμ του ανερχόμενου παραγωγού από τη Θεσσαλονίκη, που προκάλεσε διεθνές ενδιαφέρον, φέρνει έναν νέο, πιο προσωπικό ήχο στη σκηνή της ελληνικής ηλεκτρονικής μουσικής, που δεν προορίζεται απαραίτητα για τα clubs.
M. HULOT
SARA LANDRY

Μουσική / Η ωμή techno της Sara Landry απέναντι στους haters

Όσα πρέπει να ξέρετε για την DJ που ξεκίνησε από τα σκοτεινά κλαμπ του Τέξας, κατάφερε να χτίσει τον δικό της θρόνο σε έναν κόσμο που κυριαρχείται από ανδρικά ονόματα και ετοιμάζεται να δονήσει για πρώτη φορά την Αθήνα με 150 bpm και πάνω.
ΦΩΦΗ ΤΣΕΣΜΕΛΗ
Ο Μότσαρτ και τα μυστήρια

Συμφωνική Μουσική - Ιστορίες / Ο Μότσαρτ και τα μυστήρια

Η πιο διάσημη Συμφωνία του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ κρύβει ακόμη και σήμερα άλυτα μυστήρια για ακροατές και μελετητές, τόσο για τη δημιουργία της όσο και για την πρώτη της εκτέλεση. Η συναυλία της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών στις 21 Μαρτίου στο Μέγαρο Μουσικής, στην οποία θα ακουστεί το περίφημο έργο, γίνεται αφορμή για τη Ματούλα Κουστένη να «σκαλίσει» τη ζωή του μεγάλου συνθέτη και τις συνθήκες κάτω από τις οποίες γράφτηκαν τα τελευταία του έργα.
ΜΑΤΟΥΛΑ ΚΟΥΣΤΕΝΗ
Δημήτρης Μπάκουλης: «Έχω σταθεί τυχερός λόγω του φύλου μου»

Lifo Videos / Δημήτρης Μπάκουλης: «Έχω σταθεί τυχερός λόγω του φύλου μου»

Ο τραγουδοποιός που ξεκίνησε από το YouTube μιλά για τη νέα του δουλειά «Η άνθρωπος», για την ανάγκη να σπάσουν τα γλωσσικά στερεότυπα και για τον σεξισμό που επικρατεί στη μουσική βιομηχανία. 
ΣΩΤΗΡΗΣ ΒΑΛΑΡΗΣ

σχόλια

1 σχόλια