Και η κρίση έχει δικαίωμα στη νοστιμιά. Από την Ελένη Ψυχούλη

Και η κρίση έχει δικαίωμα στη νοστιμιά. Από την Ελένη Ψυχούλη Facebook Twitter
9
Και η κρίση έχει δικαίωμα στη νοστιμιά. Από την Ελένη Ψυχούλη Facebook Twitter

Mια κυρία με σταματά στο δρόμο, με το χέρι της αγγίζει τον ώμο μου. Παίρνω το ευγενέστερο χαμόγελό μου, με την καλύτερη προαίρεση περιμένω τα κλασικά κομπλιμέντα κάποιου που σε έχει αναγνωρίσει από την τηλεόραση. Και όμως η κυρία, που με αναγνώρισε, ξεσπά σε έναν τεράστιο θυμό για μένα και τους ομοίους μου, που τολμάμε να μαγειρεύουμε στο γυαλί "όταν ο κόσμος πεινάει".

Παρομοίως, κύριος ταξιτζής με κατέβασε στεγνά, αρνούμενος την κούρσα σε μια κακομαθημένη που "πουλάει" φρέσκο κόλιαντρο και λεμονοθύμαρο στο κοινό, "όταν τα παιδάκια λιποθυμάνε από την πείνα στα σχολεία".

Στην οργή τους έχω να απαντήσω, πως τον ολέθριο χειμώνα του 1942, όταν στην Ελλάδα έχασαν τη ζωή τους από την ασιτία 100 000 περίπου άτομα σε όλη την Ελλάδα και οι πεινασμένοι βάφτιζαν μοσχαράκι τις γάτες, ο Τσελεμεντές διατηρούσε τη δική του "γκουρμέ" στήλη στην εφημερίδα "Καθημερινή". Με συνταγές όπως "πώς να διατηρήσετε επί μακρόν μια ντομάτα" ή "ραγού με 1 κρεμμύδι, καρότο και λαχανίδα", ο Νικόλαος δημιουργούσε για τις υποσιτισμένες νοικοκυρές ένα χορτάτο όνειρο, δίνοντας ταυτόχρονα λύσεις σε δύσκολους γρίφους, όπως "πώς να θρέψεις την οικογένειά σου με λίγη μπομπότα".

Αυτό θα ήθελα να απαντήσω στην κυρία που μου επιτέθηκε, βρίσκοντας επαίσχυντο το γεγονός πως εμείς της γαστρονομίας ασχολούμεθα με ραπανάκια για την όρεξη όταν ο κόσμος γύρω αναζητά την τροφή του σε κάδους σκουπιδιών και συσίτια. Ανατρέχοντας στα αρχεία μου, τα βλέπω να μιλούν από μόνα τους, να αποτυπώνουν τη φθίνουσα οικονομική πορεία της χώρας, να καθρεφτίζουν την κρίση.

Οι τράπεζες μπορούν να μαγειρέψουν τα νούμερα, η τροφή πάλι, όχι. Κοινωνική έκφραση και στοιχείο πολιτισμού, το φαγητό προδίδει ακόμη κι αυτά που μπορεί να κρύψει ένα επώνυμο παλτό που κρατάει ακόμα από τις καλές εποχές. Τα περιοδικά δεν δημιουργούν μόδες ανεξάρτητες από τα συμβάντα της απτής καθημερινότητας. Τα περιοδικά συνομιλούν με την εποχή, γράφονται από ανθρώπους που βιώνουν κι αυτοί τον τρόμο του λογαριασμού της ΔΕΗ. Κι όσα δεν το κάνουν, είναι καταδικασμένα να αυτοκαταστραφούν.

Πέντε χρόνια πριν, προτείναμε για το γιορτινό τραπέζι του κοινού μας μους καβουριού και σάλτσα από μανιτάρια σιτάκε και φρούτα του δάσους για τον φασιανό του. Τρία χρόνια πριν ρίξαμε το επίπεδο σε ένα γουρουνάκι στο φούρνο με αφρό γλυκιάς κολοκύθας. Φέτος είμαστε πολύ ευχαριστημένοι με μια κρεμμυδόσουπα και μια τραχανοτάρτα με φέτα.

Η συνταγογραφία παρηγορεί, δίνει φανεινές ιδέες, διδάσκει οικονομία και πάνω απ'όλα σε κάνει να ονειρεύεσαι, αφού σε διαβεβαιώνει ότι μπορείς να κρατήσεις ανοιχτή και ζεστή την κουζίνα σου, ακόμη κι αν στο ψυγείο σου βρίσκεται μόνον ένα αβγό. Ο τρόπος που θα το βράσεις, λίγοι κόκκοι από ένα απρόσμενο μπαχαρικό και μια φέτα μπαγιάτικο ψωμί που φρυγανίζεται για να αναστηθεί τραγανό με τη φωτιά, κι αυτό συνταγή είναι.

Γεύση
9

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Από arrancini μέχρι καλαμάκι συκώτι στο χέρι: Αυτό είναι το νέο αθηναϊκό street food

Γεύση / Από arrancini μέχρι καλαμάκι συκώτι στο χέρι: Αυτό είναι το νέο αθηναϊκό street food

H Αθήνα έχει πολλά στριτφουντάδικα. Όμως κάποια νέα, εκτός από το ότι ανεβάζουν το επίπεδο, έχουν καταφέρει να γίνουν instant συνήθεια για το προσεγμένο φαγητό τους, αλλά όχι μόνο γι' αυτό.
ΖΩΗ ΠΑΡΑΣΙΔΗ
Σουπιοπίλαφο

Γεύση / Σουπιοπίλαφο: Η μυστηριώδης γεύση του Αιγαίου

Από τον μινωικό πολιτισμό και τα κύπελλα του μέχρι τα σύγχρονα τσουκάλια, το μελάνι της σουπιάς συνεχίζει να αφήνει το αποτύπωμά του, ενώ το σουπιοπίλαφο αναδεικνύει τη μοναδικότητά του, τόσο στην εμφάνιση όσο και στο γευστικό του αποτέλεσμα.
ΝΙΚΟΣ Γ. ΜΑΣΤΡΟΠΑΥΛΟΣ
Νάπολη: Γιορτάζοντας τη χαρά της ζωής στη σκιά του Βεζούβιου

Nothing Days / Νάπολη: Γιορτάζοντας τη χαρά της ζωής στη σκιά του Βεζούβιου

Ένα «ανοιξιάτικο» τριήμερο σε μία πόλη που ξέρει από φυσικές καταστροφές αλλά ξέρει και να υμνεί τη ζωή, και μία μεγάλη βόλτα στην Πομπηία και στο Ερκολάνο. Από το αρχαίο «fast food» στις σύγχρονες γεύσεις της ναπολιτάνικης κουζίνας.
M. HULOT
Από Άγιο Όρος στην Κρήτη: Πώς μαγειρεύει η Ελλάδα τον μπακαλιάρο

Γεύση / Από το Άγιο Όρος στην Κρήτη: Πώς μαγειρεύει η Ελλάδα τον μπακαλιάρο

Σε μακαρονάδα ή παστός με ρεβίθια, ή λεμονάτος με ολόκληρα κρεμμύδια: Από το ένα πέλαγος στο άλλο, το τελετουργικό μας πιάτο παίρνει διαφορετικές μορφές, αποτελώντας ένα εκλεκτό έδεσμα της ελληνικής cucina povera.
ΝΙΚΟΣ Γ. ΜΑΣΤΡΟΠΑΥΛΟΣ
Τραβόλτα: Σ’ αυτή την ψαροταβέρνα η παράδοση και η καινοτομία που αναδεικνύουν τη φρεσκάδα της θάλασσας πάνε χέρι-χέρι

Γεύση / Πώς να φτιάξετε στο σπίτι τα κορυφαία πιάτα του Τραβόλτα

Πριν από 13 χρόνια, σε μια ψαροταβέρνα πολύ μακριά από τη θάλασσα, οι αδελφοί Λιάκοι μαζί με τον Ανέστη Λαζάι συνδυάσαν την παράδοση με την καινοτομία και δημιούργησαν γεύσεις-σταθμούς, όπως το καλαμάρι κοντοσούβλι και η τσιπούρα χουνκιάρ, κερδίζοντας φανατικούς θαυμαστές.
ΝΙΚΗ ΜΗΤΑΡΕΑ
Λήμνος: Ταξίδι στους αμπελώνες και τις γεύσεις του νησιού

Το κρασί με απλά λόγια / Λήμνος: Ένα από τα αρχαιότερα μέρη στον κόσμο που έφτιαχνε κρασί

Η Υρώ Κολιακουδάκη Dip WSET ταξιδεύει στη Λήμνο για να οινοτουρισμό και μοιράζεται με τον Παναγιώτη Ορφανίδη τις εμπειρίες της από τις γεύσεις που δοκίμασε και φυσικά ό,τι έμαθε για τα κρασιά, τις ποικιλίες, την αμπελουργία και τα οινοποιεία του νησιού.
THE LIFO TEAM
Χταπόδι με ασκολύμπρους, αβρονιές, κρίθαμα: Τα πολλά πρόσωπα ενός αρχέγονου φαγητού

Γεύση / Χταπόδι με ασκολύμπρους, αβρονιές και κρίθαμα: Τα πολλά πρόσωπα ενός αρχέγονου γεύματος

Δεν είναι απλώς ένα έδεσμα. Είναι μια τελετουργία που χάνεται στα βάθη του χρόνου, μια ιεροτελεστία που ξεκινά από την άγρια καταδίωξη στα βράχια και καταλήγει στο μεθυστικό άρωμα της θάλασσας, που αναδύεται στο πιάτο.
ΝΙΚΟΣ Γ. ΜΑΣΤΡΟΠΑΥΛΟΣ
Τάσος Μαντής: Από τα υδραυλικά στα αστέρια Michelin

Οι Αθηναίοι / Τάσος Μαντής: Από τα υδραυλικά στα αστέρια Michelin

Ένα απρόσμενο Σαββατοκύριακο σε ένα κότερο στάθηκε αρκετό για να αλλάξει τη ζωή του. Από την πρώτη του εμπειρία ως μάγειρας στον στρατό μέχρι τις κουζίνες των κορυφαίων εστιατορίων του κόσμου, κάθε σταθμός διαμόρφωσε τη φιλοσοφία του βραβευμένου σεφ. Σήμερα, μέσα από το αστεράτο Soil, αποδεικνύει πως η μαγειρική δεν είναι απλώς τέχνη, αλλά τρόπος ζωής.
M. HULOT
Αξώτης: Για καλοψημένο παϊδάκι και θεϊκές πατάτες στο Πολύγωνο

Γεύση / Αξώτης: Για καλοψημένο παϊδάκι και θεϊκές πατάτες στο Πολύγωνο

Μια ταβέρνα που έχτισαν το '56 οι οικοδόμοι της περιοχής και κράτησαν ζωντανή ακόμα και στις δύσκολες στιγμές, συνεχίζει μέχρι σήμερα να αποτελεί ένα comfort zone, με λίγα, κλασικά και καλά πράγματα, για τις μέρες που δεν θέλουμε να είμαστε μέρος της «φάσης».
ΖΩΗ ΠΑΡΑΣΙΔΗ

σχόλια

9 σχόλια
Καλά ποιος ακριβώς μπορεί να πει ότι μαγειρέυει πολυτελώς, το συγκεκριμένο άτομο, που έχει κυριολεκτικά φετίχ με το χθεσινό και το φυλαγμένο γεύμα προς αναδημιουργία και που κάθεται στο αγαπημένο της κεμπαπτζίδικο με τάπερ γεμάτο φασολάκια από το μεσημεριανό της φαγητό; Ατυχής η αντιμετώπισή τους...
Συγχαρητήρια για το θάρρος και την ειλικρίνειά σας, να εξιστορήσετε και να σχολιάσετε τα συγκεκριμένα περιστατικά. Νομίζω ότι οι περισσότεροι δεν θα το έκαναν. Κατά τα άλλα, όποιος παρακολουθεί την εκπομπή σας, γνωρίζει ότι πολλές φορές αναφέρεστε στο δεδομένο του περιορισμένου προϋπολογισμού της μέσης οικογένειας, για την διατροφή της σήμερα.
Ε βέβαια είναι απόλυτα λογικό όταν υπάρχει κρίση αντί να κοιτάει ο καθένας να προοδεύσει να μαζευτούμε όλοι μαζί και να κλαίμε παρέα. Ο λαός αποφάσισε. Μην ξαναμαγειρέψετε ξιφία, σολωμό και αστακό αν δεν τελειώσει η κρίση. Επίσης καλό θα ήταν να σταματήσετε να περπατάτε στο δρόμο γιατί είναι προκλητικό για τους ανάπηρους. Αναίσθητοι όλοι...
Διαφωνώ κ με την κυρία κ με τον κύριο κάθετα κ μάλλον δεν θα έχουν παρακολουθήσει ποτέ την εκπομπή σας! Η αλήθεια είναι ότι τον τελευταίο χρόνο ούτε εγώ την έχω δει γιατί είμαι κάτοικος εξωτερικού, αλλά πριν την παρακολουθούσα τακτικά κ πολύ ευχάριστα. Κ αυτό γιατί οι συνταγές σας είναι απλές κ εύκολες, αλλά με ένα ευφάνταστο κ δημιουργικό τρόπο που ανάγουν ταπεινά κ φθηνα υλικά (φακές, πλιγούρι, κρεμμύδια κλπ) σε φαγητά υψηλής "γκουρμεδιάς". Είμαι σίγουρη ότι η εκπομπή σας τον τελευταίο χρόνο, παρόλο που δεν την έχω δει, θα έχει προσαρμοστεί ακόμα περισσότερο στην εποχή. Κ με αυτή την ευκαιρία θα ήθελα να σας ευχαριστήσω, γιατί τρώγοντας από τις συνταγές σας πέρασα μεγάλο μέρος της φοιτητικής μου ζωής κ έμαθα επιτέλους να μαγειρεύω. Α! κ να εκτιμώ ελληνικά παραδοσιακά κ "παλιομοδίτικα" υλικά (τραχανάδες κλπ) που δεν είχα δοκιμάσει πριν. :)
Κόσμος και κοσμάκης. Αυτοί που πραγματικά υποφέρουν δεν γίνονται ούτε αγενείς ούτε αναξιοπρεπείς.Οι εκπομπές σας είναι ωραίες κα Ψυχούλη. Σίγουρα είναι καλύτερες οι απλές συνταγές χωρίς περίεργα και δυσεύρετα υλικά.
Προσωπικά θα ήθελα να βλέπω στην εκπομπή σου περισσότερο προσιτά μαγαζιά και σεφ, αν και ακόμα και έτσι η έξοδος για φαγητό έχει καταντήσει πολυτέλεια.. έρχονται που έρχονται στην εκπομπή, κάνουν που κάνουν διαφήμιση στα μαγαζιά και στον εαυτό τους ας προσφέρουν και ένα γεύμα στο κοινό!!
Φαντάζομαι ότι η κυριούλα κι ο ταξιτζής δεν μαγειρεύουν σπίτι τους σε ένδειξη συμπαράστασης όλων αυτών που ψάχνουν τα σκουπίδια για να φάνε....
Ενώ είναι σωστός ο τρόπος με τον οποίο βλέπετε τα πράγματα, την ίδια στιγμή τα δύο άτομα που αναφέρατε απλά φώναζαν χωρίς τίποτα άλλο ( κανένας δε σας είπε " γιατί δεν κάνεις το άλφα ή το βήτα ; "). Παρ' όλα αυτά και ενώ έχετε τα χίλια δίκια, δε μπορώ να μην καταλάβω την κυριούλα ( όχι κυρία, κυριούλα σίγουρα ) και τον ταξιτζή. Ο λόγος είναι πως, εκτός από αυτόνομες μονάδες, στη ζωή μας είμαστε και μέλη συνόλων. Δηλαδή πιστεύω πολύ έντονα πως αυτό που πληρώσατε στις δύο αυτές περιπτώσεις, δεν είναι η εκπομπή μαγειρικής αλλά το γεγονός πως η εκπομπή σας προβάλλεται από συγκεκριμένο κανάλι.
Δεν συμφωνώ με την κυρία, ούτε με τον ταξιτζή, γιατί διαφωνώ με αυτό τον τρόπο διαμαρτυρίας γενικότερα.Αυτό που έχω να πω είναι ότι καλά τα λέτε για τον τσελεμεντέ το 42, και πολύ καλά έκανε, αλλά λέτε "Η συνταγογραφία παρηγορεί, δίνει φανεινές ιδέες, διδάσκει οικονομία...". Αλήθεια, οι δικές σας εκπομπές αυτό κάνουν, διδάσκουν οικονομία; Διδάσκουν πως να "αναστήσεις μια φέτα μπαγιάτικο ψωμί"; Το έκαναν ποτέ;