Κρασιά Λυραράκη: σε ένα από τα καλύτερα οινοποιεία της Κρήτης

Κρασιά Λυραράκη: σε ένα από τα καλύτερα οινοποιεία της Κρήτης Facebook Twitter
Αρκετοί από τους παλιούς εντόπισαν τα λάθη του παρελθόντος και άλλαξαν ρότα με όραμα ένα καλύτερο μέλλον για το αμπελο-οινικό τοπίο της Κρήτης.
0

Η Κρήτη είναι από τις περιοχές της χώρας μας όπου η καλλιέργεια του αμπελιού και η παραγωγή κρασιού πραγματοποιούνται ασταμάτητα εδώ και χιλιάδες χρόνια. Το παράδοξο είναι ότι ενώ τις τελευταίες δεκαετίες μιλάμε συνέχεια για την κρητική διατροφή, δηλαδή για τις πρώτες ύλες και τις διατροφικές συνήθειες των κατοίκων του νησιού, οι περισσότεροι παραβλέπουν το κρασί. Στο πλαίσιο της έκθεσης «Οινόραμα» συναντήσαμε τον Γιώργο Λυραράκη, εκπρόσωπο ενός εκ των κορυφαίων οινοποιείων της Κρήτης, που δίνει μεγάλη έμφαση στις τοπικές, σχεδόν ξεχασμένες ποικιλίες.

— Προέρχεστε από μια οικογένεια με οινική παράδοση δεκαετιών. Πείτε μας πότε και πώς ξεκίνησαν όλα.

Το 1966 τα αδέλφια Σωτήρης και Μανώλης Λυραράκη, ο θείος και ο πατέρας μου, ξεκίνησαν να παράγουν χύμα κρασί, συγκεντρώνοντας παράλληλα εμπειρία και γνώση την οποία έβαλαν στο μπουκάλι τη δεκαετία του '90. Αυτή την εμπειρία μετέφεραν σταδιακά σ' εμάς, τη δεύτερη γενιά, που πλέον έχουμε αναλάβει τα ηνία του οινοποιείου. Το 2016 συμπλήρωσε 50 χρόνια λειτουργίας, τα οποία έδωσαν την αφορμή για την ανανέωση της εμφάνισής του, που αποτυπώνει και απεικονίζει το όραμα της εταιρείας.

Η Κρήτη διαθέτει ένα ιδιαίτερα ποικιλόμορφο γεωγραφικό ανάγλυφο που δημιουργεί δεκάδες διαφορετικά μικροκλίματα (terroir). Όταν η σωστή ποικιλία φυτευτεί στον σωστό τόπο, τα αποτελέσματα που προκύπτουν είναι εκπληκτικά.


— Τα κρασιά της Κρήτης είχαν το στίγμα της αμφίβολης ποιότητας, όμως την τελευταία 15ετία μας εκπλήσσετε ευχάριστα. Πού πιστεύετε ότι οφείλεται αυτή η στροφή;

Στους ανθρώπους. Πιστεύω ότι η στροφή οφείλεται σε προσωπικότητες που είδαν διαφορετικά την καλλιέργεια αμπέλου και την οινοποίηση στην Κρήτη. Αρκετοί από τους παλιούς εντόπισαν τα λάθη του παρελθόντος και άλλαξαν ρότα με όραμα ένα καλύτερο μέλλον για το αμπελο-οινικό τοπίο της Κρήτης. Οι νεότεροι, με τη σειρά τους, με όρεξη και νέες ιδέες πραγματοποίησαν αυτήν τη στροφή. Σήμερα ο δρόμος της ποιότητας που έχουμε επιλέξει είναι χρέος αλλά και στοίχημα.


— Ποιες τοπικές ποικιλίες ξεχωρίζετε;

Είμαι συναισθηματικά δεμένος με το Μελισσάκι, το οποίο ανακαλύψαμε στο Αμάρι Ρεθύμνου, στους πρόποδες του Ψηλορείτη, το 2009. Ακόμα θυμάμαι τη γεύση του σταφυλιού που δοκίμασα τότε: μοναδικό άρωμα κερήθρας και μελιού με νότες οξύτητας και δροσιάς από τον αορίτικο αέρα. Το Δαφνί θεωρώ ότι είναι πολύ χαρισματικό, λόγω του ιδιαίτερου βοτανικού αρωματικού του χαρακτήρα που δεν συναντάται πουθενά, σε καμία άλλη ποικιλία. Επίσης το Μαντηλάρι, το οποίο με πολλή δουλειά στο αμπέλι και σωστή οινολογική προσέγγιση θα αναδειχτεί σε εξέχουσα δύναμη της Κρήτης όσον αφορά τα κρασιά μακράς παλαίωσης με βαθύ κόκκινο χρώμα. Γενικά, πιστεύω ότι κάθε ποικιλία, αν βρεθεί στο σωστό μέρος, με τη σωστή διαχείριση από τον αμπελουργό και τον οινοπαραγωγό μπορεί να δώσει άριστα αποτελέσματα, τονίζοντας τα δυνατά της σημεία και καλύπτοντας τυχόν αδυναμίες.


— Από τις υπόλοιπες γηγενείς ποικιλίες της Ελλάδας (εκτός Κρήτης), ποιες πιστεύετε ότι μπορούν να σταθούν σε διεθνή διαγωνισμό;

Το Ασύρτικο και η Μαυροδάφνη. Το Ασύρτικο είναι μεγάλη ποικιλία και έχει αποδείξει ότι μπορεί να κάνει διεθνή καριέρα, γι' αυτό άλλωστε έχει φυτευτεί πλέον σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Πιστεύω ότι αυτή η ποικιλία επιφυλάσσει ευχάριστες εκπλήξεις. Η Μαυροδάφνη, στις ξηρές οινοποιήσεις, είτε μόνη της είτε σε χαρμάνια, θεωρώ ότι είναι ενδιαφέρουσα και πολυδιάστατη ποικιλία.

Κρασιά Λυραράκη: σε ένα από τα καλύτερα οινοποιεία της Κρήτης Facebook Twitter
Μέσω των επισκέψιμων οινοποιείων έχουμε την ευθύνη να μυήσουμε τον επισκέπτη στην παράδοση των τοπικών ποικιλιών και να του συστήσουμε τα ποιοτικά κρητικά κρασιά που πιθανότατα αγνοούσε μέχρι πρότινος


— Η Κρήτη είναι ο πυλώνας του ελληνικού τουρισμού. Οι ξένοι που επισκέπτονται το νησί γνωρίζουν την οινική και γαστρονομική παράδοσή του;

Οι ξένοι φτάνουν στην Κρήτη με υψηλές απαιτήσεις από την κουζίνα της, συχνά όμως έρχονται αντιμέτωποι με μια μειονότητα εστιατορίων που τους απογοητεύει, εκθέτοντας τη γαστρονομική εικόνα του νησιού. Αποτελεί δικό μας χρέος να τα εκτοπίσουμε και να φροντίσουμε να αποκτήσουν την πρέπουσα αξία τα εστιατόρια εκείνα που καινοτομούν και προσφέρουν νέες προτάσεις με σεβασμό στον επισκέπτη και την κρητική κουζίνα, καθορίζοντας το γαστρονομικό μέλλον της Κρήτης. Όσον αφορά την οινική παράδοση, παρατηρούμε ότι δεν τη γνωρίζουν. Μέσω των επισκέψιμων οινοποιείων έχουμε την ευθύνη να μυήσουμε τον επισκέπτη στην παράδοση των τοπικών ποικιλιών και να του συστήσουμε τα ποιοτικά κρητικά κρασιά που πιθανότατα αγνοούσε μέχρι πρότινος, με σύμμαχο πάντοτε την τοπική γαστρονομία.


— Τα κρασία Λυραράκη δίνουν έμφαση στις μονοποικιλιακές ετικέτες από επιλεγμένα αμπελοτόπια. Μιλήστε μας γι' αυτές, καθώς και για τα μελλοντικά σας σχέδια.

Η Κρήτη διαθέτει ένα ιδιαίτερα ποικιλόμορφο γεωγραφικό ανάγλυφο που δημιουργεί δεκάδες διαφορετικά μικροκλίματα (terroir). Όταν η σωστή ποικιλία φυτευτεί στον σωστό τόπο, τα αποτελέσματα που προκύπτουν είναι εκπληκτικά. Η ιδέα είναι να ανακαλύψουμε αυτά τα αμπελοτόπια, να τα οινοποιήσουμε ξεχωριστά και να εκφράσουμε το εκάστοτε τοπίο στο ποτήρι. Αυτό ακριβώς επιδιώξαμε, και πιστεύουμε ότι επιτύχαμε, με την ποικιλία Λιάτικο, την οποία οινοποιήσαμε από ένα ορεινό αμπελοτόπι στο χωριό Γερακάρι του Ρεθύμνου, σε υψόμετρο άνω των 850 μέτρων, αλλά και από παλαιούς αυτόρριζους αμπελώνες από το οροπέδιο του Χανδρά στη Σητεία, δημιουργώντας δύο οίνους με διαφορετικό χαρακτήρα και ταμπεραμέντο. Οι δύο αυτές νέες ετικέτες μας πρόκειται να κυκλοφορήσουν σύντομα στην αγορά.

Κρασιά Λυραράκη: σε ένα από τα καλύτερα οινοποιεία της Κρήτης Facebook Twitter
Το 2016 συμπλήρωσε 50 χρόνια λειτουργίας, τα οποία έδωσαν την αφορμή για την ανανέωση της εμφάνισής του, που αποτυπώνει και απεικονίζει το όραμα της εταιρείας.
Γεύση
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Σουπιοπίλαφο

Γεύση / Σουπιοπίλαφο: Η μυστηριώδης γεύση του Αιγαίου

Από τον μινωικό πολιτισμό και τα κύπελλα του μέχρι τα σύγχρονα τσουκάλια, το μελάνι της σουπιάς συνεχίζει να αφήνει το αποτύπωμά του, ενώ το σουπιοπίλαφο αναδεικνύει τη μοναδικότητά του, τόσο στην εμφάνιση όσο και στο γευστικό του αποτέλεσμα.
ΝΙΚΟΣ Γ. ΜΑΣΤΡΟΠΑΥΛΟΣ
Νάπολη: Γιορτάζοντας τη χαρά της ζωής στη σκιά του Βεζούβιου

Nothing Days / Νάπολη: Γιορτάζοντας τη χαρά της ζωής στη σκιά του Βεζούβιου

Ένα «ανοιξιάτικο» τριήμερο σε μία πόλη που ξέρει από φυσικές καταστροφές αλλά ξέρει και να υμνεί τη ζωή, και μία μεγάλη βόλτα στην Πομπηία και στο Ερκολάνο. Από το αρχαίο «fast food» στις σύγχρονες γεύσεις της ναπολιτάνικης κουζίνας.
M. HULOT
Από Άγιο Όρος στην Κρήτη: Πώς μαγειρεύει η Ελλάδα τον μπακαλιάρο

Γεύση / Από το Άγιο Όρος στην Κρήτη: Πώς μαγειρεύει η Ελλάδα τον μπακαλιάρο

Σε μακαρονάδα ή παστός με ρεβίθια, ή λεμονάτος με ολόκληρα κρεμμύδια: Από το ένα πέλαγος στο άλλο, το τελετουργικό μας πιάτο παίρνει διαφορετικές μορφές, αποτελώντας ένα εκλεκτό έδεσμα της ελληνικής cucina povera.
ΝΙΚΟΣ Γ. ΜΑΣΤΡΟΠΑΥΛΟΣ
Τραβόλτα: Σ’ αυτή την ψαροταβέρνα η παράδοση και η καινοτομία που αναδεικνύουν τη φρεσκάδα της θάλασσας πάνε χέρι-χέρι

Γεύση / Πώς να φτιάξετε στο σπίτι τα κορυφαία πιάτα του Τραβόλτα

Πριν από 13 χρόνια, σε μια ψαροταβέρνα πολύ μακριά από τη θάλασσα, οι αδελφοί Λιάκοι μαζί με τον Ανέστη Λαζάι συνδυάσαν την παράδοση με την καινοτομία και δημιούργησαν γεύσεις-σταθμούς, όπως το καλαμάρι κοντοσούβλι και η τσιπούρα χουνκιάρ, κερδίζοντας φανατικούς θαυμαστές.
ΝΙΚΗ ΜΗΤΑΡΕΑ
Λήμνος: Ταξίδι στους αμπελώνες και τις γεύσεις του νησιού

Το κρασί με απλά λόγια / Λήμνος: Ένα από τα αρχαιότερα μέρη στον κόσμο που έφτιαχνε κρασί

Η Υρώ Κολιακουδάκη Dip WSET ταξιδεύει στη Λήμνο για να οινοτουρισμό και μοιράζεται με τον Παναγιώτη Ορφανίδη τις εμπειρίες της από τις γεύσεις που δοκίμασε και φυσικά ό,τι έμαθε για τα κρασιά, τις ποικιλίες, την αμπελουργία και τα οινοποιεία του νησιού.
THE LIFO TEAM
Χταπόδι με ασκολύμπρους, αβρονιές, κρίθαμα: Τα πολλά πρόσωπα ενός αρχέγονου φαγητού

Γεύση / Χταπόδι με ασκολύμπρους, αβρονιές και κρίθαμα: Τα πολλά πρόσωπα ενός αρχέγονου γεύματος

Δεν είναι απλώς ένα έδεσμα. Είναι μια τελετουργία που χάνεται στα βάθη του χρόνου, μια ιεροτελεστία που ξεκινά από την άγρια καταδίωξη στα βράχια και καταλήγει στο μεθυστικό άρωμα της θάλασσας, που αναδύεται στο πιάτο.
ΝΙΚΟΣ Γ. ΜΑΣΤΡΟΠΑΥΛΟΣ
Τάσος Μαντής: Από τα υδραυλικά στα αστέρια Michelin

Οι Αθηναίοι / Τάσος Μαντής: Από τα υδραυλικά στα αστέρια Michelin

Ένα απρόσμενο Σαββατοκύριακο σε ένα κότερο στάθηκε αρκετό για να αλλάξει τη ζωή του. Από την πρώτη του εμπειρία ως μάγειρας στον στρατό μέχρι τις κουζίνες των κορυφαίων εστιατορίων του κόσμου, κάθε σταθμός διαμόρφωσε τη φιλοσοφία του βραβευμένου σεφ. Σήμερα, μέσα από το αστεράτο Soil, αποδεικνύει πως η μαγειρική δεν είναι απλώς τέχνη, αλλά τρόπος ζωής.
M. HULOT
Αξώτης: Για καλοψημένο παϊδάκι και θεϊκές πατάτες στο Πολύγωνο

Γεύση / Αξώτης: Για καλοψημένο παϊδάκι και θεϊκές πατάτες στο Πολύγωνο

Μια ταβέρνα που έχτισαν το '56 οι οικοδόμοι της περιοχής και κράτησαν ζωντανή ακόμα και στις δύσκολες στιγμές, συνεχίζει μέχρι σήμερα να αποτελεί ένα comfort zone, με λίγα, κλασικά και καλά πράγματα, για τις μέρες που δεν θέλουμε να είμαστε μέρος της «φάσης».
ΖΩΗ ΠΑΡΑΣΙΔΗ
ΕΠΕΞ Έκανε την Ελληνίδα μαμά του αστέρι του TikTok κι όταν εκείνη πέθανε, συνέχισε να μαγειρεύει τις συνταγές της

Γεύση / Έκανε την Ελληνίδα μαμά του αστέρι του TikTok κι όταν εκείνη πέθανε, συνέχισε να μαγειρεύει τις συνταγές της

Ο Ελληνοαμερικανός stand-up κωμικός Γκας Κωνσταντέλλης έφτιαξε έναν «βωμό» στα social media για τη μητέρα του και τις συνταγές της, οι οποίες συγκεντρώνονται τώρα σ’ ένα βιβλίο.
THE LIFO TEAM