Εσένα, ποιο wine bar σου ταιριάζει; Από την Ελένη Ψυχούλη

Εσένα, ποιο wine bar σου ταιριάζει; Από την Ελένη Ψυχούλη Facebook Twitter
12
Εσένα, ποιο wine bar σου ταιριάζει; Από την Ελένη Ψυχούλη Facebook Twitter

Δεκαεννιά ξεχασμένες παλιές ελληνικές ποικιλίες σε στενή επαφή με τις κλασικές του γαλλικού αμπελώνα, δημιούργησαν τη νέα γενιά του κρασιού που, κερδίζοντας τη χαμένη του αυτοπεποίθηση, γίνεται πια τάση που πρωταγωνιστεί στα μαγαζιά της πόλης, παίρνοντας τη σκυτάλη από τα παλιότερα ξενόφερτα ήθη του ουίσκι, της βότκας και της τεκίλας.

Οι λάθος στρατηγικές προώθησης της τελευταίας περιόδου του λάιφ-στάιλ, φόβισαν τον καταναλωτή, που προς στιγμή πίστεψε ότι η απόλαυση του κρασιού ανήκει αποκλειστικά και μόνο σε μια ελίτ εκλεπτυσμένων ουρανίσκων, που στον ελεύθερο χρόνο της παρακολουθεί μαθήματα οινογνωσίας και γνωρίζει απ’έξω όλα τα σπάνια λήμματα της εγκυκλοπαίδειας του παγκόσμιου αμπελώνα.

Αυτό, σε συνδυασμό με κάποιες παράλογα υψηλές τιμές στις ελληνικές ετικέτες, δημιούργησε έναν σνομπ μύθο γύρω από το κρασί, που έρχεται τώρα να ανατρέψει το wine bar.

Όχι, εδώ δεν συχνάζουν «ειδήμονες». Μόνο απλοί καταναλωτές, χωρίς φόβο και εξεζητημένο πάθος, που σε μια λογικότατη τιμή φέρνουν το κρασί στα ίσα του, στην εκδοχή που θα χαιρόταν ο Διόνυσος: της απόλαυσης, της χαλάρωσης, της μιας γουλιάς που βοηθάει να πάνε κάτω τα φαρμάκια.

Εσένα, ποιο wine bar σου ταιριάζει; Από την Ελένη Ψυχούλη Facebook Twitter
 

Στο Heteroclito, η γυναικεία αύρα της ιδιοκτησίας ανακατεύεται λαμπρά με όλους τους ετερόκλητους του κέντρου, με άλλα λόγια εδώ θα έρθεις για κοσμικές οινοποσίες, θα συναντήσεις όσους δεν είχες δει την τελευταία δεκαετία, δημοσιογράφους, καλλιτέχνες, αρχιτέκτονες και ωραίες, όλη τη σκηνή που διαπρέπει εκτός της mainstream λογικής αλλά και τη mainstream λογική την ίδια, όταν θέλει να δοκιμάσει έναν τσαμπουρνάκο (ποικιλία είναι αυτό) με άπλετη περαντζάδα, σουξέ των Σάιμον και Γκαρφάνκελ με πρέτζα Ζακύνθου και λούτζα της Τήνου. Το παταράκι φιλοξενεί τρυφερά τετ-α-τετ σε σκηνικό δανεισμένο από το σαλόνι του Λάμπρου Κωνσταντάρα, ήσυχες κουβέντες και όσους θέλουν να περάσουν απαρατήρητοι παρατηρώντας τους άλλους από τις γυάλινες τζαμαρίες.

(Από 2,5 ευρώ το προστατευόμενο ποτήρι του μήνα)

Το Οινoscent (Βουλής 44Α, 2103229374) το προτιμούν διανοούμενοι, international κομψοί γευσιγνώστες, 30something καλλιτέχνες και επιχειρηματίες, αμερικανοί και γάλλοι προσωρινά πολιτογραφημένοι Αθηναίοι αλλά και νεότεροι εναλλακτικοί του καλλιτεχνικού χώρου, σε μια χαμηλόφωνη συνεύρεση στο πεζοδρόμιο ή στο μπαρ με φόντο το πανό με την τεράστια μποτίλια. Ταιριάζει γάντι σε μια επαγγελματική συνεύρεση ή σε ένα ερωτικό ξεκαθάρισμα με καλό ή κακό σκοπό, καθώς εδώ πάντα επικρατεί μια κόσμια γαλήνη, κοινώς δεν σου βγαίνει η ψυχή για ν’ακούσεις τον διπλανό σου. Παρομοίως, εδώ θα κλείσεις ραντεβού αν βρίσκεσαι κάπου στο Σύνταγμα και εννοείς να παραμείνεις στην off Broadway πλευρά του που αποφεύγει τις πολλές τυχαίες συναντήσεις με γνωστούς από όλο το Λεκανοπέδιο. Επίσης, θα έρθεις να ψωνίσεις σε καλή τιμή ένα ψαγμένο κρασί για το σπίτι και θα δοκιμάσεις και παγκόσμια κρασιά, όταν τα υπόλοιπα wine bars προτιμούν τον ελληνικό αμπελώνα.

(700 ετικέτες,4.40-8 το ποτήρι, επιπλέον 8 ευρώ χρέωση κάθε φιάλη της κάβας που καταναλώνεται επιτόπου).

 

Εσένα, ποιο wine bar σου ταιριάζει; Από την Ελένη Ψυχούλη Facebook Twitter

Το Wine Point ( Αθ. Διάκου & Πορινού 2, Ακρόπολη, 2109227050) μαζεύει νεαρότερες ηλικίες, φοιτητές του Παντείου, πολλές γυναικοπαρέες, τριαντάρηδες που δεν νοιάζονται να ανήκουν σε μια συγκεκριμένη φυλή, ας πούμε του Συντάγματος ή του Ν. Ψυχικού. Εδώ «παίζει» και η κατάσταση όλοι μαζί γύρω από το μπαρ με ανοιχτά τα ενδεχόμενα μιας νέας γνωριμίας ή απλά, κατευθείαν συνέντευξη με τον μπάρμαν για τα μυστικά του κτήματος Παρπαρούση αλλά και η κουλ βραδιά γύρω από τα τραπεζάκια με τα ψηλά stools της σάλας, καθώς και η φάση έχω τα γεννέθλιά μου και κλείνω το κεντρικό ψηλό τραπέζι για την παρέα μου. Αν ανήκεις σε μια συγκεκριμένη πιάτσα, μια βραδιά εδώ θα σου χαρίσει τη γαλήνια ηρεμία μιας βραδιάς σε μια νέα πιάτσα που αναπτύσσεται σε απόλυτη σύμπνοια με το τουριστικό κοινό πλάι από το Μουσείο της Ακρόπολης.

(Από 5-12 ευρώ το ποτήρι που αλλάζει ετικέτες κάθε 10 μέρες. Στα συν, ο κατάλογος- εγκυκλοπαίδεια του ελληνικού αμπελώνα).

Fabrica De Vino (Εμμ. Μπενάκη 3, 2103214148), το πιο δημοκρατικό! Τα δωμάτια μπερδεύουν το βιομηχανικό σκηνικό, την τραπεζαρία του Γιούγκερμαν, την κρεβατοκάμαρα της θείας Ευτέρπης και την υπόγεια κάβα της Βουργουνδίας, η ζωντανή και η μη-ζωντανή μπερδεύοντα στο ίδιο μαγαζί, το ίδιο και τα πλήθη του κόσμου σε μια φάση που θυμίζει Γιορτή του κρασιού εντός των Εξαρχιώτικων τειχών. Φοιτητές, τριαντάρηδες και απόμαχοι, φυλές όλων των ειδών και των τύπων, ούτε αντεργκράουντ, ούτε mainstream ούτε εναλλακτικό, μόνο κόσμος γενικώς, που έβαλε τα καλά του-ή τα κακά του-για να περάσει μια βραδιά κεφιού στη συνάφεια των συνανθρώπων του.

(Από 2 ευρώ το ποτήρι των 75ml, 80 ετικέτες, ελληνικός και παγκόσμιος αμπελώνας και μάγκνουμ μποτίλιες).

By the glass (Στοά Ράλλη, 2103232560) ή αλλιώς το πιο στυλάτο, με τη στοά Ράλλη να του δανείζει την αστική της old Athens μεγαλοπρέπεια. Μεγαλύτερες ηλικίες-αλλά όχι και σιτεμένες-, extra gay friendly, πρώην και νυν διαφημιστές, άνθρωποι της δημοσιογραφίας και της τηλεόρασης, ανάλογα με το τί βραδιά θα προκύψει είτε θα στριμωχτείς σε μια κοσμική συνέρευση γύρω από το μπαρ στο εσωτερικό είτε θα χαρείς μια ήρεμη αμπελοφιλοσοφική βραδιά στα καναπεδάκια της στοάς. Το σίγουρο είναι πως ό,τι κι αν σου προκύψει, θα γίνεις φίλος με τα κορίτσια της ιδιοκτησίας, τα οποία το μαγαζί τους το αντιλαμβάνονται σαν μια «όλοι φίλοι είμαστε» κατάσταση, ιδιαίτερα όταν ανάμεσά μας κυκλοφορεί ένα ποτήρι καλό κρασί.

(80 ετικέτες σε εκδοχή των 25, 75 και 150 ml)

 

 

Γεύση
12

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Από arrancini μέχρι καλαμάκι συκώτι στο χέρι: Αυτό είναι το νέο αθηναϊκό street food

Γεύση / Από arrancini μέχρι καλαμάκι συκώτι στο χέρι: Αυτό είναι το νέο αθηναϊκό street food

H Αθήνα έχει πολλά στριτφουντάδικα. Όμως κάποια νέα, εκτός από το ότι ανεβάζουν το επίπεδο, έχουν καταφέρει να γίνουν instant συνήθεια για το προσεγμένο φαγητό τους, αλλά όχι μόνο γι' αυτό.
ΖΩΗ ΠΑΡΑΣΙΔΗ
Σουπιοπίλαφο

Γεύση / Σουπιοπίλαφο: Η μυστηριώδης γεύση του Αιγαίου

Από τον μινωικό πολιτισμό και τα κύπελλα του μέχρι τα σύγχρονα τσουκάλια, το μελάνι της σουπιάς συνεχίζει να αφήνει το αποτύπωμά του, ενώ το σουπιοπίλαφο αναδεικνύει τη μοναδικότητά του, τόσο στην εμφάνιση όσο και στο γευστικό του αποτέλεσμα.
ΝΙΚΟΣ Γ. ΜΑΣΤΡΟΠΑΥΛΟΣ
Νάπολη: Γιορτάζοντας τη χαρά της ζωής στη σκιά του Βεζούβιου

Nothing Days / Νάπολη: Γιορτάζοντας τη χαρά της ζωής στη σκιά του Βεζούβιου

Ένα «ανοιξιάτικο» τριήμερο σε μία πόλη που ξέρει από φυσικές καταστροφές αλλά ξέρει και να υμνεί τη ζωή, και μία μεγάλη βόλτα στην Πομπηία και στο Ερκολάνο. Από το αρχαίο «fast food» στις σύγχρονες γεύσεις της ναπολιτάνικης κουζίνας.
M. HULOT
Από Άγιο Όρος στην Κρήτη: Πώς μαγειρεύει η Ελλάδα τον μπακαλιάρο

Γεύση / Από το Άγιο Όρος στην Κρήτη: Πώς μαγειρεύει η Ελλάδα τον μπακαλιάρο

Σε μακαρονάδα ή παστός με ρεβίθια, ή λεμονάτος με ολόκληρα κρεμμύδια: Από το ένα πέλαγος στο άλλο, το τελετουργικό μας πιάτο παίρνει διαφορετικές μορφές, αποτελώντας ένα εκλεκτό έδεσμα της ελληνικής cucina povera.
ΝΙΚΟΣ Γ. ΜΑΣΤΡΟΠΑΥΛΟΣ
Τραβόλτα: Σ’ αυτή την ψαροταβέρνα η παράδοση και η καινοτομία που αναδεικνύουν τη φρεσκάδα της θάλασσας πάνε χέρι-χέρι

Γεύση / Πώς να φτιάξετε στο σπίτι τα κορυφαία πιάτα του Τραβόλτα

Πριν από 13 χρόνια, σε μια ψαροταβέρνα πολύ μακριά από τη θάλασσα, οι αδελφοί Λιάκοι μαζί με τον Ανέστη Λαζάι συνδυάσαν την παράδοση με την καινοτομία και δημιούργησαν γεύσεις-σταθμούς, όπως το καλαμάρι κοντοσούβλι και η τσιπούρα χουνκιάρ, κερδίζοντας φανατικούς θαυμαστές.
ΝΙΚΗ ΜΗΤΑΡΕΑ
Λήμνος: Ταξίδι στους αμπελώνες και τις γεύσεις του νησιού

Το κρασί με απλά λόγια / Λήμνος: Ένα από τα αρχαιότερα μέρη στον κόσμο που έφτιαχνε κρασί

Η Υρώ Κολιακουδάκη Dip WSET ταξιδεύει στη Λήμνο για να οινοτουρισμό και μοιράζεται με τον Παναγιώτη Ορφανίδη τις εμπειρίες της από τις γεύσεις που δοκίμασε και φυσικά ό,τι έμαθε για τα κρασιά, τις ποικιλίες, την αμπελουργία και τα οινοποιεία του νησιού.
THE LIFO TEAM
Χταπόδι με ασκολύμπρους, αβρονιές, κρίθαμα: Τα πολλά πρόσωπα ενός αρχέγονου φαγητού

Γεύση / Χταπόδι με ασκολύμπρους, αβρονιές και κρίθαμα: Τα πολλά πρόσωπα ενός αρχέγονου γεύματος

Δεν είναι απλώς ένα έδεσμα. Είναι μια τελετουργία που χάνεται στα βάθη του χρόνου, μια ιεροτελεστία που ξεκινά από την άγρια καταδίωξη στα βράχια και καταλήγει στο μεθυστικό άρωμα της θάλασσας, που αναδύεται στο πιάτο.
ΝΙΚΟΣ Γ. ΜΑΣΤΡΟΠΑΥΛΟΣ
Τάσος Μαντής: Από τα υδραυλικά στα αστέρια Michelin

Οι Αθηναίοι / Τάσος Μαντής: Από τα υδραυλικά στα αστέρια Michelin

Ένα απρόσμενο Σαββατοκύριακο σε ένα κότερο στάθηκε αρκετό για να αλλάξει τη ζωή του. Από την πρώτη του εμπειρία ως μάγειρας στον στρατό μέχρι τις κουζίνες των κορυφαίων εστιατορίων του κόσμου, κάθε σταθμός διαμόρφωσε τη φιλοσοφία του βραβευμένου σεφ. Σήμερα, μέσα από το αστεράτο Soil, αποδεικνύει πως η μαγειρική δεν είναι απλώς τέχνη, αλλά τρόπος ζωής.
M. HULOT
Αξώτης: Για καλοψημένο παϊδάκι και θεϊκές πατάτες στο Πολύγωνο

Γεύση / Αξώτης: Για καλοψημένο παϊδάκι και θεϊκές πατάτες στο Πολύγωνο

Μια ταβέρνα που έχτισαν το '56 οι οικοδόμοι της περιοχής και κράτησαν ζωντανή ακόμα και στις δύσκολες στιγμές, συνεχίζει μέχρι σήμερα να αποτελεί ένα comfort zone, με λίγα, κλασικά και καλά πράγματα, για τις μέρες που δεν θέλουμε να είμαστε μέρος της «φάσης».
ΖΩΗ ΠΑΡΑΣΙΔΗ

σχόλια

4 σχόλια
Το μοναδικό wine bar στην αθηνα που δεν επιτρέπεται το κάπνισμα είναι το oinoscent! Το μοναδικό wine bar stτην αθηνα που όλοι οι εργαζόμενοι γνωρίζουν για το κρασί είναι και πάλι το oinoscent. Για εμένα είναι μακράν το καλύτερο, θαυμάζοντας πάντα τον επαγγελματισμό
Σε ένα από αυτά (μόνο ένα δυστυχώς) απαγορευεταί αυστηρά το κάπνισμα.Και το σέβονται όλοι, βγαίνοντας στο πεζοδρόμιο για τσιγάρο.Γι' αυτό είναι και το μόνο που μπορείς να Δοκιμάσεις ένα κρασί, αντί να πιείς ένα κρασί.
Υπάρχει ένα σε αυτή τη λίστα.Και για να συμφωνήσω μαζί σου, δεν έχω βρεί άλλο μαγαζί που να απαγορεύεται.Είμαι καπνιστής, και προσωπικά βγαίνω πάντα έξω για τσιγάρο. Και στο συγκεκριμένο wine bar δεν με κοιτάνε παράξενα οι υπόλοιποι. :-D
Το Ετερόκλητο. Δεν καταλαβαίνω γιατί να μην το λέμε. Το μαγαζί είναι πάντα γεμάτο και είναι η απόδειξη ότι αν βάζεις κανόνες και απαρέγγλιτα τους τηρείς, σε σέβονται και σε προτιμούν.
Ikrits έχεις δίκιο και προσυπογράφω. Και στο -εξαιρετικό- Οινοσεντ απαγορεύεται το τσιγάρο, και τα συνοδευτικά παξιμάδια του είναι μακράν τα καλύτερα!
Για να μη παρεξηγηθώ, δεν ανέφερα όνομα για να μη θεωρηθεί διαφήμιση, μιας και το άρθρο εδώ είναι πληροφοριακό.Έχω πάει σε όλα λόγω της πετριάς που έχω με το κρασί χρόνια τώρα.Ανεφερόμουν στο Oinoscent, στο Heteroklito έχω πετύχει 2 φορές να καπνίζουν χειμώνα μέσα. Ίσως να είναι πιο αυστηροί τώρα. :-)Επί προσωπικού,προτιμώ το Oinoscent κυρίως λόγω της πολύ μεγαλης επιλογής σε ετικέτες απο διεθνή αμπελώνα και της συνεχούς εναλλαγής τους.Το γεγονός ότι όλοι οι ανθρώποι του Oinoscent έχουν σχέσεις πάθους με το κράσι, κάποιοι είναι και οινολόγοι, καθώς και η παρειστικη ατμόσφαιρα του δίνουν πλεονέκτημα. Στα μάτια μου πάντα.Και τα γνωρίζω τα παιδιά απο τότε που δεν υπήρχε άλλο "wine bar" στην Αθήνα παρά μόνο το συγκεκριμένο, στο πάλιο μαγαζί/κάβα, λίγα μέτρα πιο πάνω από εκεί που είναι τώρα.