Αγάπη μόνο: Ας μιλήσουμε για το περιβόητο τρίτο επεισόδιο του «The last of us»

Αγάπη μόνο: Ας μιλήσουμε για το περιβόητο τρίτο επεισόδιο του «The last of us» Facebook Twitter
Το 3ο επεισόδιο της σειράς «The Last of us», μίας από τις πλέον προβεβλημένες σειρές των τελευταίων μηνών, είναι εξαιρετικό και εξαιρετικά «επίμαχο».
0

ΑΝ ΜΕ ΡΩΤΟΥΣΕ κανείς μέχρι και σχετικά πρόσφατα αν προτιμώ το σερβίρισμα ενός κύκλου τηλεοπτικής σειράς στην αχόρταγη, «βουλιμική» ολότητά του ή σε πειθαρχημένες εβδομαδιαίες δόσεις, όπως τον παλιό καιρό, πριν από τις πλατφόρμες streaming, θα επέλεγα χωρίς πολλές δεύτερες σκέψεις το δεύτερο.

Τώρα δεν είμαι και τόσο σίγουρος πλέον, καθότι ναι μεν πιστεύω ότι είναι καλύτερα να έχεις τον χρόνο να αφομοιώσεις και να αναλογιστείς ένα ωριαίο (και βάλε, πολλές φορές) επεισόδιο μιας εκλεκτής και υψηλών προδιαγραφών σειράς πριν ριχτείς με τα μούτρα στη συνέχεια, από την άλλη όμως γίνεται συχνά κουραστική και φλύαρη (και γεμάτη spoiler, αν δεν το έχεις προλάβει ακριβώς στην ώρα του) η «δημόσια συζήτηση» που μεσολαβεί μέχρι το επόμενο.

Αυτό συμβαίνει τούτη τη βδομάδα μετά την κυκλοφορία ενός εξαιρετικού και εξαιρετικά «επίμαχου» επεισοδίου μίας από τις πλέον προβεβλημένες σειρές των τελευταίων μηνών.  

Έχουμε 2023, χρονολογία που μοιάζει φουτουριστική σε όσους μεγαλώσαμε πριν από την αλλαγή της χιλιετίας, κι όμως κάποια πράγματα που θα έπρεπε να έχουν γίνει καθεστώς και ρουτίνα φέρουν ακόμα την υφή του αμφιλεγόμενου. Όπως μια μεγάλη ιστορία αγάπης ανάμεσα σε χαρακτήρες του ίδιου φύλου σαν αυτή του περιβόητου πλέον τρίτου επεισοδίου του «The last of us» που προκάλεσε τόσο υπερθετικές αλλά και τόσο αρνητικές και ξινές αντιδράσεις ανάμεσα στους πολυπληθείς θεατές της σειράς του ΗΒΟ που, ως γνωστόν, έχει βασιστεί στο ομώνυμο video game.

Όπως μια μεγάλη ιστορία αγάπης ανάμεσα σε χαρακτήρες του ίδιου φύλου σαν αυτή του περιβόητου πλέον τρίτου επεισοδίου του «The last of us» που προκάλεσε τόσο υπερθετικές αλλά και τόσο αρνητικές και ξινές αντιδράσεις ανάμεσα στους πολυπληθείς θεατές της σειράς του ΗΒΟ που, ως γνωστόν, έχει βασιστεί στο ομώνυμο video game.

Προσωπικά, με συγκίνησε το συγκεκριμένο επεισόδιο που είχε διάρκεια ταινίας μεγάλου μήκους και εστίασε με τρυφερότητα και διαύγεια στη ρομαντική σχέση δύο ανδρών με διαφορετικές κοσμοθεωρίες που γνωρίζονται αργά σχετικά στη ζωή και μάλιστα εν μέσω «Αποκάλυψης των ζόμπι» σε πλήρη εξέλιξη, τίποτα όμως δεν μπορεί να εμποδίσει τον έρωτά τους να αναπτυχθεί και να ανθήσει μέσα στις δεκαετίες, μέχρι το συγκινητικό τέλος που επίσης τους βρίσκει μαζί ως την αιωνιότητα.

Αγάπη μόνο: Ας μιλήσουμε για το περιβόητο τρίτο επεισόδιο του «The last of us» Facebook Twitter
Το επεισόδιο εστίασε με τρυφερότητα και διαύγεια στη ρομαντική σχέση δύο ανδρών με διαφορετικές κοσμοθεωρίες που γνωρίζονται αργά σχετικά στη ζωή και μάλιστα εν μέσω «Αποκάλυψης των ζόμπι».

Αν η σειρά προσφερόταν ολόκληρη (κάτι που αντιτίθεται στην πάγια πολιτική του HBO να μην παρέχει τη δυνατότητα binge κατανάλωσης), δεν θα είχε ξεχειλίσει όλη αυτή η γνήσια συγκίνηση που κατέκλεισε το διαδίκτυο μετά την κυκλοφορία του επεισοδίου.

Δεν θα υπήρχε όμως και όλη αυτή η γκρίνια εκ μέρους όχι μόνο των αθεράπευτα ομοφοβικών και όσων βλέπουν παντού μπροστά τους «woke» μπαμπούλες και δεν μπορούν να ανεχτούν τόση «ορατότητα», αλλά και κάποιων πολύ ψαγμένων που βρήκαν το ρομαντικό στόρι πολύ «βασικό», προφανές και ανέμπνευστο. Όπως ο κριτικός του «New York», Jackson McHenry, που σ’ ένα κείμενο με τίτλο «Το κενό συναίσθημα του “The last of us”» έγραψε ότι το συγκεκριμένο επεισόδιο «προσπαθεί τόσο σκληρά να μιμηθεί την ιδέα που έχουμε για μια τηλεόραση υψηλού πρεστίζ, ώστε ξεχνά να πει οτιδήποτε καινούργιο»:  

«Το ρομάντζο τους είναι είτε γλυκό είτε εξαιρετικά προφανές, αναλόγως των αντοχών του θεατή στον συναισθηματισμό. Έχουν ένα υπέροχο δείπνο, ο Φρανκ βγάζει τον Μπιλ από το καβούκι του, επαινώντας τον συνδυασμό κουνελιού με ένα μπουκάλι Beaujolais, φλερτάρουν πάνω από το πιάνο, κάνουν έρωτα και γερνάνε μαζί, πραγματοποιώντας μια ιδανική ρομαντική συνύπαρξη σ’ έναν νεκροζώντανο κόσμο όπου βασιλεύουν οι μύκητες και τα ζόμπι. Και στο τέλος του επεισοδίου φεύγουν μαζί από τη ζωή, ενώ ακούγεται το “On the nature of daylight” του Max Richter, ένα κομμάτι που επιστρατεύεται τακτικά στη μυθοπλασία της οθόνης (από το “Arrival” μέχρι το “The Handmaid’s Tale”) για να σηματοδοτήσει μια έντονη συναισθηματική κάθαρση.

Αργότερα, όταν οι δυο κεντρικοί χαρακτήρες της σειράς, ο Τζόελ και η Έλι, ανακαλύπτουν το αποχαιρετιστήριο σημείωμα του Μπιλ, ακούγεται ξανά το τραγούδι που τους συνέδεσε για πάντα εκείνη την πρώτη φορά στο πιάνο, το “Long long time” με τη φωνή της Λίντα Ρόνσταντ.

Το επεισόδιο έχει την ευκαιρία και τον χρόνο να υπονομεύσει τα αναμενόμενα κλισέ, δεν δείχνει όμως καμιά προθυμία να προσφέρει οτιδήποτε μη αναμενόμενο, με τους δύο ηθοποιούς να παραμένουν παγιδευμένοι στη μεμψίμοιρη δυναμική των ξύλινων ρόλων τους». 

The Last of Us - Επεισόδιο 3, Long, Long Time - Trailer

Daily
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Tο πρόβλημα με την «Εφηβεία»

Daily / Tο πρόβλημα με την «Εφηβεία»

Συμπονά κανείς όχι μόνο τους γονείς που μετά την παρακολούθηση της δραματικής μίνι σειράς του Netflix θα ψάχνουν μάταια απαντήσεις στα «ιερογλυφικά» μηνύματα που κρύβονται στα κινητά των παιδιών τους, αλλά και τα ίδια τα παιδιά.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Η αλεπού στο παζάρι κι ο «Γατόπαρδος» στο Netflix  

Daily / Η αλεπού στο παζάρι κι ο «Γατόπαρδος» στο Netflix  

Έξι δεκαετίες μετά από την κλασική ταινία του Βισκόντι, το ιταλικό έπος του Τζουζέπε Τομάζι ντι Λαμπεντούζα αναβιώνει στο Netflix, σε μια άρτια και πολυτελή σειρά έξι επεισοδίων, λουσμένη στο σικελικό φως 
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Πένθος και ανάνηψη: Ο δικός μας Σαββόπουλος

Daily / Πένθος και ανάνηψη: Ο δικός μας Σαββόπουλος

Μια εικοσαετία μετά την πρώτη έκδοση του βιβλίου, κυκλοφορεί ξανά σε αναθεωρημένη μορφή, η ενθουσιώδης, στοχαστική, λυρική μελέτη του έργου του σπουδαίου όσο και «πολωτικού» Έλληνα τραγουδοποιού από τον Δημήτρη Καράμπελα.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
‘CHAOS: The Manson Murders’: Ο Μάνσον βρίσκεται ακόμα μέσα στο κεφάλι μας 

Daily / «CHAOS: The Manson Murders». Ο Μάνσον βρίσκεται ακόμα μέσα στο κεφάλι μας 

Το νέο ντοκιμαντέρ του σπουδαίου Έρολ Μόρις επιχειρεί ένα διαφορετικό προφίλ του «σατανικού μεσσία», φωτίζοντας κάποιες από τις λιγότερο ίσως προβεβλημένες εκδοχές, αιτιάσεις και εικασίες γύρω από μια υπόθεση που μοιάζει με σταυροδρόμι του Κακού.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
The Face: Τότε που κάθε σελίδα ήταν πολύτιμη

Daily / The Face: Τότε που κάθε σελίδα ήταν πολύτιμη

Με αφορμή μια μεγάλη έκθεση στο Λονδίνο για το μυθικό βρετανικό περιοδικό και την επίδρασή του στη σύγχρονη κουλτούρα, θυμήθηκα το πρώτο τεύχος του που έπεσε στα χέρια μου, πριν από σαράντα χρόνια, όταν ήμουν μαθητής.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Sly Lives!: Τα μπλουζ του (ψυχεδελικού) πρίγκηπα

Daily / «Sly Lives!»: Τα μπλουζ του (ψυχεδελικού) πρίγκιπα

Ένα εξαιρετικό μουσικό ντοκιμαντέρ στο Disney+ για τη διαστημική άνοδο και την αργόσυρτη πτώση του ιδιοφυούς Sly Stone, ηγέτη της πιο εντυπωσιακά πολυμορφικής μπάντας όλων των εποχών, τόσο ηχητικά όσο και εμφανισιακά.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
The White Lotus: Spa και διαλογισμός μετά φόνου στον τρίτο κύκλο της «καυτής» σειράς

Daily / The White Lotus: Spa και διαλογισμός μετά φόνου στον τρίτο κύκλο της «καυτής» σειράς

Σ’ ένα πολυτελές θέρετρο στην Ταϊλάνδη μεταφέρεται ο νέος κύκλος της επιτυχημένης σειράς που μόλις ξεκίνησε, φανερώνοντας κάποια σημεία κόπωσης, παρά το πάντα εντυπωσιακό στήσιμό της.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ