O Morrissey στο LIFO.gr: «Είμαι ένας από σας, δεν είμαι ψωνισμένος σελέμπριτι»

O Morrissey στο LIFO.gr: «Είμαι ένας από σας, δεν είμαι ψωνισμένος σελέμπριτι» Facebook Twitter
3

O Morrissey στο LIFO.gr: «Είμαι ένας από σας, δεν είμαι ψωνισμένος σελέμπριτι» Facebook Twitter
Αν σε ένα νέο τραγούδι μου λέω «Κick the bride down the aisle» (κλότσα τη νύφη απ’ τα σκαλιά της εκκλησίας), εννοώ «kick THIS PARTICULAR bride down the aisle»! Δεν κάνω μια τεράστια δήλωση για όλες τις γυναίκες όλου του πλανήτη! Είναι ένα τραγούδι για μία συγκεκριμένη γυναίκα και μόνο! Πάντως, εδώ που τα λέμε, κάποιες γυναίκες ΕΙΝΑΙ γελοίες. Η Kate Middleclass, για παράδειγμα... Εικονογράφηση: Ατελιέ LifO

 

Εν μέσω ανησυχίας για την υγεία του («πόσο ειρωνικό για έναν αυτοκτονικό 20άρη να πέθαινε από αρρώστια στα 50 του!» είπε) αλλά και θαυμασμού για τη συνεχή παρουσία του στα μουσικά πράγματα, θέλησα να ρωτήσω μερικά πράγματα τον τραγουδιστή που με άρπαξε απ’ την εφηβεία μου, με έφερε άπειρες σβούρες καθώς μεγάλωνα και με ξέβρασε στο τώρα, δυνατό και χαρούμενο. Κι εκείνος, σαν να μην είχε τίποτα καλύτερο να κάνει, απάντησε στις ερωτήσεις μου. 

Το τελευταίο σου άλμπουμ «World peace is none of your business» είναι δυνατό και περιπετειώδες. Πώς θα το περιέγραφες, όμως, εσύ ο ίδιος σε κάποιον που δεν το έχει αγοράσει (ακόμα);

Θα το περιέγραφα ως εξής: είναι το άλμπουμ που κάνει όλους τους ανθρώπους που θέλουν μια επανένωση των Smiths να μοιάζουν και να ακούγονται χαζοί. 

Ποια από τα νέα τραγούδια σου απολαμβάνεις πιο πολύ;

Χμ... Συνήθως αυτά που βάζω και στο set list της περιοδείας. Στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι τα «Staircase at the university», «Kiss me a lot», «Istanbul», «Neal Cassady drops dead», «Kick the bride down the aisle». Επίσης, το ομώνυμο του δίσκου, το «World peace is none of your business», είναι πολύ δυνατό τραγούδι, κατάλληλο για να το τραγουδάω ζωντανά.

Σοκαρίστηκες καθόλου όταν κάποιοι κριτικοί σε επέκριναν για «μισογυνιστικούς στίχους» σε κάποια από τα νέα σου τραγούδια;

Μπα, καθόλου! Οι κριτικοί μπορεί να είναι μεν καλοπροαίρετοι, αλλά μερικές φορές είναι και ανεπαρκείς. Πάντα κατηγορούμαι για κάτι. Αν σε ένα νέο τραγούδι μου λέω «Κick the bride down the aisle» (κλότσα τη νύφη απ’ τα σκαλιά της εκκλησίας), εννοώ «kick THIS PARTICULAR bride down the aisle»! Δεν κάνω μια τεράστια δήλωση για όλες τις γυναίκες όλου του πλανήτη! Είναι ένα τραγούδι για μία συγκεκριμένη γυναίκα και μόνο! Πάντως, εδώ που τα λέμε, κάποιες γυναίκες ΕΙΝΑΙ γελοίες. Η Kate Middleclass, για παράδειγμα...

Μόλις τελείωσα το διάβασμα της «Αυτοβιογραφίας» σου. Φαντάζομαι ότι ήταν περίεργο να σκάβεις στις αναμνήσεις σου. Σε άλλαξε καθόλου η διαδικασία της συγγραφής της; 

Τίποτα δεν άλλαξε. Εξάλλου, αλλάζει ποτέ κάτι; Δεν το νομίζω... 

Πώς θα ένιωθες αν γινόταν μια ταινία με βάση την «Αυτοβιογραφία» σου;

Λοιπόν, να σου πω την αλήθεια, η Paramount Pictures ζήτησε να αγοράσει τα δικαιώματα, πριν καν εκδοθεί το βιβλίο. Αλλά μόλις έλαβαν το πρόχειρο χειρόγραφο, έκαναν πίσω! Βλέπεις, δεν υπάρχει σεξ στο βιβλίο και θα ήταν πιθανώς αδύνατο για έναν σύγχρονο σκηνοθέτη να σκεφτεί καν να κάνει μια ταινία δίχως σεξ...

Αν όμως η Paramount ή κάποιος άλλος είχε αγοράσει τα δικαιώματα κι έφτιαχναν μια ταινία, μπορείς να μου πεις μερικά τραγούδια (όχι δικά σου) που πιστεύεις ότι θα έπρεπε να είναι οπωσδήποτε στο σάουντρακ;

Tα εξής: «I don’t want to play in your yard», «Βye bye blackbird», «Chelsea Girls», «Barbecutie», «Honaloochie Boogie», «Fire of unknown origin», «To give is the reason I live», «Jet Boy», «Deborah», και το «Take me» του Charles Aznavour.

Ξέρω ότι γράφεις ένα μυθιστόρημα και ανυπομονώ. Το τελείωσες; Μπορείς να μας πεις κάτι γι’ αυτό;

Όχι, δεν το τελείωσα ακόμα. Οπότε θα προσπαθήσω να το βουλώσω μέχρι τότε...

 

Κάποιοι άνθρωποι αγαπούν τη βία, και συνήθως αυτοί τρώνε και ζώα. Αυτά τα δύο συνδέονται απολύτως. Παρ' όλα αυτά, το σημαντικότερο για εμάς που δεν τρώμε ζώα είναι ότι φτάσαμε –μετά κόπων και βασάνων– σε ένα σημείο που δεν μας νοιάζουν μόνο τα δικά μας συναισθήματα, οι επιθυμίες μας και οι ανάγκες μας, αλλά νοιαζόμαστε και για τα άλλα όντα του πλανήτη

Υπάρχουν άνθρωποι που συνεχίζουν να τρώνε κρέας, παρά τις ιδεολογικές τους ανησυχίες, επειδή πιστεύουν ότι οι χορτοφάγοι δεν τρώνε «νόστιμο» φαγητό. Ως χορτοφάγος που απολαμβάνει τα φαγητά που τρώει, τι έχεις να τους πεις;

Έχω καταλάβει ότι οι άνθρωποι, τελικά, τρώνε ζώα από συνήθεια! Δεν έχουν βρει καλύτερη εναλλακτική, επειδή δεν την έχουν αναζητήσει. Αν είσαι ηθικός vegetarian ή vegan, τότε αρνείσαι να φας θάνατο ή να έχεις τον θάνατο μέσα σου, στο στομάχι σου. Και είσαι αντίθετος στη σφαγιαστική σκληρότητα των KFC και των McDonald’s. Κάποιοι άνθρωποι αγαπούν τη βία, και συνήθως αυτοί τρώνε και ζώα. Αυτά τα δύο συνδέονται απολύτως. Παρ’ όλα αυτά, το σημαντικότερο για εμάς που δεν τρώμε ζώα είναι ότι φτάσαμε –μετά κόπων και βασάνων– σε ένα σημείο που δεν μας νοιάζουν μόνο τα δικά μας συναισθήματα, οι επιθυμίες μας και οι ανάγκες μας, αλλά νοιαζόμαστε και για τα άλλα όντα του πλανήτη. Δεν μας αρέσει να χάνει τη ζωή του ένα άλλο ον απλώς και μόνο επειδή γουστάρουμε να φάμε ένα κεμπάπ. Το πώς μεγαλώνουν και το πώς σκοτώνονται τα ζώα κρατιέται επτασφράγιστο μυστικό, κυρίως επειδή, αν ο κόσμος ήξερε την αλήθεια, δεν θα την ανεχόταν με τίποτα!

Πάμε λίγο στα ιατρικά. Παρ’ ότι, λοιπόν, οι γιατροί σού είπαν να παρατήσεις τελείως τη μουσική και τις ζωντανές εμφανίσεις, εσύ συνεχίζεις – και ευτυχώς έρχεσαι και στην Αθήνα. Γιατί όμως;

Απλό: Επειδή η μουσική είναι ο μοναδικός λόγος της ύπαρξής μου. Είναι το μόνο πράγμα που με κρατάει ζωντανό. Δεν έχω απολύτως κανέναν άλλο λόγο για να ζω.

 

O Morrissey στο LIFO.gr: «Είμαι ένας από σας, δεν είμαι ψωνισμένος σελέμπριτι» Facebook Twitter
Δεν ξέρω τι είναι αυτό που «όλοι ήξεραν». Ότι κάποτε θα πεθάνω; Αφού είμαστε όλοι στην ίδια ακριβώς θέση! Θα μπορούσαμε να πεθάνουμε οποιαδήποτε στιγμή, όλοι μας. Και κάποτε θα γίνει. Στην πραγματικότητα, δεν είναι κάτι που κάποιος από μας θα καταφέρει να αποφύγει. Δεν διαφέρω σε τίποτα από όλους εσάς... Εικονογράφηση: Ατελιέ LifO

Και σχετικά με τον καρκίνο σου: το περίμενες ότι θα ήσουν τόσο δυνατός και γενναίος;

Κοίτα, δεν θεωρώ τον εαυτό μου ούτε γενναίο, ούτε δυνατό, απλώς δεν έχω κανένα άλλο δέσιμο με τη ζωή, πέρα απ’ τη μουσική...

Ήταν περίεργη η περίοδος μετά τη δημοσίευση της συνέντευξης στην οποία ανοίχτηκες για την ασθένειά σου και πλέον «όλοι ήξεραν»;

Χμ... Δεν ξέρω τι είναι αυτό που «όλοι ήξεραν». Ότι κάποτε θα πεθάνω; Αφού είμαστε όλοι στην ίδια ακριβώς θέση! Θα μπορούσαμε να πεθάνουμε οποιαδήποτε στιγμή, όλοι μας. Και κάποτε θα γίνει. Στην πραγματικότητα, δεν είναι κάτι που κάποιος από μας θα καταφέρει να αποφύγει. Δεν διαφέρω σε τίποτα από όλους εσάς...

Τι σε εμπνέει να γράφεις τραγούδια;

Πάντα παρακολουθώ με μεγάλη ένταση όλους όσους είναι γύρω μου και ό,τι συμβαίνει πλάι μου. Το να γράφεις είναι ένας αγώνας ενάντια στον χρόνο, και όπως ξέρουμε ο χρόνος κυλάει εξοργιστικά αργά. Μη νομίζεις, πάντως, πως εμείς που είμαστε μεσήλικες (ή κάποιοι που είναι ηλικιωμένοι) ήταν πάντα έτσι...

 

Η επιτυχία μου δεν είναι κατασκευασμένη από δισκογραφικές και διαφημιστικές –μάλλον το αντίθετο!– και κατορθώνω να τα πηγαίνω καλά, παρά τις αντιξοότητες. Είμαι ένας από σας, δεν είμαι ψωνισμένος σελέμπριτι

Δηλαδή;

Τους εμφανίστηκε ξαφνικά αυτή η αγωνία για τον χρόνο και τους είναι κάτι το καινούργιο. Εξάλλου, στο μυαλό μας όλοι παραμένουμε 27 για πάντα, σε όλη μας τη ζωή...

Γιατί είναι τόσο δύσκολο για τις δισκογραφικές να σου προσφέρουν μια συμφωνία που θα σε ικανοποιεί; Πώς αντέχεις το γεγονός ότι ενώ έχεις μουσική έτοιμη, κάθε φορά σού βγαίνει η πίστη μέχρι να συνεννοηθείς με μερικούς κρετίνους της μουσικής βιομηχανίας;

Λοιπόν... Η δυσκολία προκύπτει όταν οι δισκογραφικές προτείνουν εξαιρετικά ντροπιαστικές ιδέες για την προώθηση των άλμπουμ, που φυσικά οι ίδιες θεωρούν ότι είναι καταπληκτικές! Κατευθείαν εγώ κάνω πίσω, επειδή απλώς δεν μπορώ να κάνω τίποτα, αν δεν νιώθω ότι είναι ταιριαστό και σωστό για τη μουσική. Κι όταν διαφωνείς με μια εταιρεία, το παίρνουν πολύ προσωπικά: Νομίζουν ότι τους λες πως ξέρεις καλύτερα τη δουλειά τους απ’ ό,τι οι ίδιοι...

Και με τον πιο πρόσφατο δίσκο, το υπέροχο «World peace is none of your business», τι έγινε;

Να σου πω για την τελευταία μου εμπειρία: ο επικεφαλής της εταιρείας είχε τόσο τεράστιο εγώ, που τελικά με μίσησε επειδή απέρριψα κάποιες απ’ τις ιδέες του (μία απ’ αυτές ήταν να συνεργαστώ με έναν σκηνοθέτη βιντεοκλίπ που είχε γίνει γνωστός για διαφημίσεις των McDonald’s). Όταν, λοιπόν, αντέδρασα, αποφάσισε να με ξεφορτωθεί, απ’ ό,τι φαίνεται. Δεν τους νοιάζει η ποιότητα της μουσικής, ούτε καν η ίδια η μουσική. Η βασική τους προτεραιότητα είναι η ματαιοδοξία τους – και ο καλλιτέχνης είναι απλώς μια μικροσκοπική λεπτομέρεια.

Έχεις έρθει πολλές φορές στην Αθήνα (και στη Θεσσαλονίκη). Πώς νιώθεις για την αγάπη που εισπράττεις εδώ;

Είναι πάντα μεγάλη μου χαρά όταν έρχομαι και σημαίνει πραγματικά πολλά για μένα το ότι με ξέρει τόσος κόσμος στην Ελλάδα. Η επιτυχία μου δεν είναι κατασκευασμένη από δισκογραφικές και διαφημιστικές –μάλλον το αντίθετο!– και κατορθώνω να τα πηγαίνω καλά, παρά τις αντιξοότητες. Είμαι ένας από σας, δεν είμαι ψωνισμένος σελέμπριτι. Είμαι του λαού. Δεν είμαι διαφημιστικό κόλπο που «έπιασε». Δεν παίρνω βραβεία απ’ τη μουσική βιομηχανία. Νοιάζομαι μόνο για τη μουσική και τους ανθρώπους που την απολαμβάνουν. Και, παρ’ ότι θεωρώ πως δεν είμαι εγωμανής, γνωρίζω την όποια αξία μου και οι άνθρωποι την αναγνωρίζουν κι εκείνοι, ακόμα κι αν η μουσική βιομηχανία κάνει ότι δεν τη βλέπει...

 

Ο Morissey στην Αθήνα

Παρασκευή, 5 Δεκεμβρίου

Η συναυλία ξεκινά στις 21.00

Γήπεδο Tae Kwon Do

Φάληρο

21:00

3

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Σοστακόβιτς: Ο συνθέτης που έγραψε το σάουντρακ της ρωσικής ιστορίας

Συμφωνική Μουσική - Ιστορίες / Σοστακόβιτς: Ο συνθέτης που έγραψε το σάουντρακ της ρωσικής ιστορίας

Μισός αιώνας συμπληρώνεται φέτος από τον θάνατο του Ντμίτρι Σοστακόβιτς και η Κρατική Ορχήστρα Αθηνών ερμηνεύει το Κοντσέρτο του για βιολί και ορχήστρα με σολίστα τον Βαντίμ Ρέπιν. Με αυτήν την αφορμή, η Ματούλα Κουστένη ξετυλίγει μια ιστορία ζωής και μουσικής που καθορίστηκε τόσο από την πολιτικές εξελίξεις και το πλαίσιο του σοβιετικού καθεστώτος, όσο και από τις προσωπικές επιλογές του μεγάλου Ρώσου συνθέτη.
ΜΑΤΟΥΛΑ ΚΟΥΣΤΕΝΗ
Το αριστουργηματικό σετ των Pan Pot στην Αθήνα

Μουσική / Pan Pot: Πόσο καταπληκτική μουσική παίζει αυτό το δίδυμο;

Δεν είναι πλέον εικοσάρηδες, αλλά δεν καταφεύγουν μονάχα σε νοσταλγικούς ήχους. Συνεχίζουν να καθορίζουν ηχητικά το μέλλον της techno, κάτι που απέδειξαν και στο extended σετ τους στην Αθήνα.
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΒΟΥΡΛΑΚΟΣ
«Στην αρχή με ενοχλούσαν τα σχόλια για το Ozempic, όχι όμως πια»

Lifo Videos / «Στην αρχή με ενοχλούσαν τα σχόλια για το Ozempic, όχι όμως πια»

Η Marseaux, μια από τις πιο αναγνωρίσιμες φωνές της σύγχρονης ελληνικής ποπ σκηνής μιλά για την τυχαία της συνάντηση με το τραγούδι αλλά και για τις προσωπικές δυσκολίες που έχει αντιμετωπίσει και την έφεραν μέχρι το σήμερα.
ΣΩΤΗΡΗΣ ΒΑΛΑΡΗΣ
Το νέο ντοκιμαντέρ για τους Led Zeppelin αφήνει απ’ έξω την σκοτεινή πλευρά τους

Μουσική / Το νέο ντοκιμαντέρ για τους Led Zeppelin αφήνει απ’ έξω την σκοτεινή πλευρά τους

Το Becoming Led Zeppelin εξερευνά τις συνθήκες δημιουργίας του θρυλικού συγκροτήματος αγνοώντας την ακολουθία από σατανιστικές τελετουργίες, γκρούπις, ηρωίνη, όργια και κακοποιήσεις που σημάδεψαν την μετεωρική τους διαδρομή
THE LIFO TEAM
H ψευδαίσθηση της «ανακάλυψης» μουσικής στις επιμελημένες playlists του Spotify

Μουσική / Ανακαλύπτουμε πράγματι μουσική στο Spotify ή ζούμε μια ψευδαίσθηση;

Αρχικά, τις επιμελημένες playlists της δημοφιλούς πλατφόρμας τις έφτιαχναν επαγγελματίες, που προσλαμβάνονταν για το γούστο και την κρίση τους. Όμως, πια τα πράγματα δεν λειτουργούν έτσι. Και παρότι μας περιβάλλει ένας ωκεανός ήχων, το Spotify αρκείται στο να μας κρατά αποκλεισμένους στο νησί μας.
THE LIFO TEAM
Πιοτρ Ίλιτς Τσαϊκόφσκι (1840-1893)

Μουσική / Τσαϊκόφσκι: Πώς μπορεί ο κορυφαίος συνθέτης να ενοχλεί τη σημερινή Ρωσία;

Στη Ρωσία θεωρούν αδιανόητο το να φέρει η εθνική τους κληρονομιά ομοφυλοφιλική ταυτότητα, ακόμα κι αν πρόκειται για τον συνθέτη της «Λίμνης των κύκνων» και του «Καρυοθραύστη», καθώς και της «Παθητικής συμφωνίας», η οποία ίσως προμηνύει τη φημολογούμενη κρατική δολοφονία του. Με αφορμή την παράσταση που ανεβαίνει στην Εθνική Λυρική Σκηνή ανατρέχουμε στα νέα στοιχεία για τη ζωή του.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Λουκιανός Κηλαηδόνης (1943-2017): Μια ζωή

Μουσική / Λουκιανός Κηλαηδόνης (1943-2017): Μια ζωή

Σαν σήμερα πεθαίνει ο «φτωχός και μόνος κάου-μπόυ», που την εποχή της επικράτησης του πολιτικού τραγουδιού στη χώρα μας πρότεινε την επανασύνδεση με τον Αττίκ και τον Κώστα Γιαννίδη, αλλά και την αμερικανική τζαζ, country και σουίνγκ μουσική.
ΑΝΤΩΝΗΣ ΜΠΟΣΚΟΪ́ΤΗΣ
Βασίλης Λούρας: «Η Κάλλας θα είναι πάντα ένα σύμβολο δύναμης για τους φοβισμένους»

Μουσική / «Η Κάλλας θα είναι πάντα ένα σύμβολο δύναμης για τους φοβισμένους»

Το ντοκιμαντέρ «Μαίρη, Μαριάννα, Μαρία: Tα άγνωστα ελληνικά χρόνια της Κάλλας» που έγραψε και σκηνοθέτησε ο Βασίλης Λούρας -και θα κυκλοφορήσει σύντομα στους κινηματογράφους από το Cinobo- είναι μια συναρπαστική ταινία για την Κάλλας που αποκαθιστά την αλήθεια για τα χρόνια της στην Ελλάδα αλλά και για τη θυελλώδη σχέση της με τη χώρα που η μεγάλη ντίβα θεωρούσε πατρίδα.
M. HULOT
67α Grammy: Βεντέτες, βραβεία που άργησαν και ομιλίες που δεν έκαναν γκελ

Μουσική / 67α Grammy: Βεντέτες, βραβεία που άργησαν και ομιλίες που δεν έκαναν γκελ

Η Beyoncé έδειξε να εκπλήσσεται όταν άκουσε το όνομά της από τα χείλη τής πάλαι ποτέ country artist και νυν βασίλισσας της pop, Τέιλορ Σουίφτ, ενώ όλοι οι υπόλοιποι έμειναν έκπληκτοι από μια γυμνή εμφάνιση.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

σχόλια

3 σχόλια