Είδαμε τη νέα Μαίρη Πόπινς που βγαίνει αύριο στους κινηματογράφους

Είδαμε τη νέα Μαίρη Πόπινς που βγαίνει αύριο στους κινηματογράφους Facebook Twitter
Στον πρωταγωνιστικό ρόλο που όρισε απολύτως η Τζούλι Άντριους η Έμιλι Μπλαντ παραμένει η αξιαγάπητη, αυστηρή, πεισματάρα, κοκέτα γεροντοκόρη νταντά των παιδιών των παιδιών Μπανκς που φρόντισε στην παιδική τους ηλικία.
0

Ο λόγος που η Π.Λ. Τράβερς αρνoύνταν επί 20 χρόνια να παραχωρήσει τα δικαιώματα των παιδικών της ιστοριών με ηρωίδα τη Μαίρη Πόπινς στον Γουόλτ Ντίσνεϊ ήταν η βάσιμη υποψία της πως η μαγική νταντά που έπλασε στον Μεσοπόλεμο θα ζαχάρωνε επικίνδυνα.

Όταν, δε, ενεπλάκη στην παραγωγή, αφού με τα πολλά ενέδωσε, και είδε πως η ταινία πήγαινε για μιούζικαλ, και δη κινουμένων σχεδίων, απογοητεύτηκε οικτρά, αλλά δεν κατάφερε να σταματήσει τα φιλόδοξα σχέδια του θείου Γουόλτ. Η ταινία του 1964 έγινε μία από τις μεγαλύτερες επιτυχίες όλων των εποχών, η συγγραφέας ομολόγησε αργότερα πως ήταν καλή και glamorous, αλλά έβαλε όρο στη διαθήκη της να μην ανακατευτεί κανείς από το πρωτότυπο φιλμ, και ειδικά οι συνθέτες των τραγουδιών και της μουσικής, αδελφοί Σέρμαν, σε περίπτωση που υπήρχε συνέχεια.

H εκδοχή του Ρομπ Μάρσαλ είναι ένας από τους πιστότερους φόρους τιμής που έχουμε δει στο σινεμά, αν και, ανάμεσα στις γραμμές, τους χορούς και τα τραγούδια, ο σκηνοθέτης του Σικάγο αποκαθιστά εν μέρει τη σκληρή ψυχή του στόρι, αφαιρώντας με τρόπο τον λιγωτικό «ντισνεϊσμό».

Αν ζούσε σήμερα κι έβλεπε τη Μαίρη Πόπινς (να) Επιστρέφει, μάλλον δεν θα πετούσε από χαρά, αλλά δεν θα έπαιρνε κι άλλη κρυάδα: η εκδοχή του Ρομπ Μάρσαλ είναι ένας από τους πιστότερους φόρους τιμής που έχουμε δει στο σινεμά, αν και, ανάμεσα στις γραμμές, τους χορούς και τα τραγούδια, ο σκηνοθέτης του Σικάγο αποκαθιστά εν μέρει τη σκληρή ψυχή του στόρι, αφαιρώντας με τρόπο τον λιγωτικό «ντισνεϊσμό».

Στον πρωταγωνιστικό ρόλο που όρισε απολύτως η Τζούλι Άντριους η Έμιλι Μπλαντ παραμένει η αξιαγάπητη, αυστηρή, πεισματάρα, κοκέτα γεροντοκόρη νταντά των παιδιών των παιδιών Μπανκς που φρόντισε στην παιδική τους ηλικία, αλλά ο τρόπος που κοιτάζει λοξά όταν εκείνα δεν την κοιτάζουν, μελαγχολικός και συγκρατημένα απαισιόδοξος, σαν να γνωρίζει εκ των προτέρων πως θα έρθουν ακόμα πιο δύσκολες μέρες, τολμώ να πω ότι φτάνει και μερικές στιγμές ξεπερνάει την ακαταμάχητη πειθαρχία της βραβευμένης με Όσκαρ Άντριους.

Στη μεγάλη μουσικοχορευτική σεκάνς του music hall, η Μπλαντ, αναμφισβήτητα πιο αβίαστα σέξι από την προκάτοχό της, δείχνει τσαχπινιά αρτίστας και φυσικότητα στην κίνηση και στην έκφραση, στο πιο μαστόρικο act της ταινίας. Με τα τραγούδια των Σέρμαν να απουσιάζουν από το σάουντρακ, ο Μαρκ Σάιμαν, μαζί με τον μόνιμο στιχουργό του Σκοτ Γουίτμαν, ύφαναν μια ταπετσαρία ακριβώς στο ύφος του πρωτοτύπου, με γνώση και τεχνική, χωρίς να επαναλαμβάνουν ένα Chim Chim Cher-ee, αλλά με δύο τραγούδια-νούμερα, το «Τhe Place where lost things go» και το «Trip a little light fantastic», να είναι υπέροχα instant classics.

Είδαμε τη νέα Μαίρη Πόπινς που βγαίνει αύριο στους κινηματογράφους Facebook Twitter
Σκηνή από την ταινία

Στο κομμάτι του φινάλε που τραγουδάει η θρυλική Άντζελα Λάνσμπερι χρησιμοποιούν αδιόρατα δείγματα από το «Spoonful of sugar» και το «Fly a kite». Εκτός από τη Λάνσμπερι σε έναν ρόλο που ενδεχομένως προοριζόταν για την Άντριους (αρνήθηκε να κάνει cameo, παραδίδοντας διακριτικά τη σκυτάλη στην Μπλαντ), εμφανίζεται ο πάλαι ποτέ καπνοκαθαριστής Μπερτ, Ντικ βαν Ντάικ, κοτσονάτος στα 93 του χρόνια, σε ρόλο τραπεζίτη. Τις καπνοδόχους αντικαθιστούν οι τυπικές λονδρέζικες λάμπες και ο Λιν Μανουέλ Μιράντα (που απογείωσε το αμερικανικό μουσικό θέατρο με το Hamilton) είναι πλέον ο φανοκόρος δίπλα στην Πόπινς.

Ο Μιράντα αντεπεξέρχεται αξιοπρεπώς, αλλά δεν λάμπει, ίσως γιατί δεσμεύεται από την επιτηδευμένη ψευτο-κόκνεϊ προφορά του και την έλλειψη κορυφώσεων στην προσχηματική διαδρομή του χαρακτήρα του. Η εικαστική δουλειά υποστηρίζει την αμετανόητα παλιομοδίτικη υφή της ταινίας: από τους τίτλους αρχής, με τους ζωγραφικούς πίνακες με πηγή έμπνευσης από θέματα του φιλμ, μέχρι την παραδοσιακή τεχνική του «κεντημένου» στο χέρι κινουμένου σχεδίου (ειδικευμένοι animators επιστρατεύθηκαν για την περίσταση), το όλο εγχείρημα δίνει ενέργεια σε ένα εικαστικό σύμπαν που ανήκει στο παρελθόν.

Το Λονδίνο της νέας πλοκής μπορεί να διανύει τη ζοφερή περίοδο της μεγάλης ύφεσης, αλλά παραπέμπει και πάλι στην εδουαρδιανή Αγγλία των αρχών του αιώνα, όπως ακριβώς είχε συμβεί και στο πρωτότυπο φιλμ. Είναι άδικο να χαρακτηριστεί η Επιστροφή της Μαίρη Πόπινς ένα άψυχο, επαγγελματικό πρότζεκτ, γιατί απέχει μακράν από το να είναι άψυχη επανάληψη. Είμαι μια ταινία γεμάτη αγάπη και σεβασμό, χωρίς ωστόσο να γυρίζει σελίδα με έξυπνο elan.

Οθόνες
0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Βαλ Κίλμερ: Ο άνθρωπος που θα (μπορούσε να) γινόταν σταρ

Απώλειες / Βαλ Κίλμερ (1959-2025): Ο άνθρωπος που θα μπορούσε να είχε γίνει σούπερσταρ

Έφυγε από τη ζωή ο Κρις του «Heat», ο Iceman του «Top Gun», ο «ξανθός» Μπάτμαν του Τζόελ Σουμάχερ, ο Τζιμ Μόρισον του Όλιβερ Στόουν, ο γκέι ντέτεκτιβ του «Kiss Kiss Bang Bang», ένας ηθοποιός που κατέγραψε μερικές αξέχαστες εμφανίσεις στο ενεργητικό του, μα δεν έκανε την αναμενόμενη καριέρα μεγάλου σταρ λόγω ατυχών συγκυριών αλλά και προσωπικών επιλογών.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Η Λάιζα Μινέλι σήμερα δηλώνει ευτυχισμένη. ή Λάιζα Μινέλι: Mια απίστευτη ιστορία επιβίωσης.

Οθόνες / Λάιζα Μινέλι: Mια απίστευτη ιστορία επιβίωσης

Gay icon, μια χαρισματικά αφοσιωμένη performer, αλλά και αντικείμενο χλεύης. Το ντοκιμαντέρ του Μπρους Ντέιβιντ Κλάιν «Liza: A Truly Terrific, Absolutely True Story» σίγουρα δεν αφηγείται την ιστορία ενός τυπικού nepo baby.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
τομ χάρντι

Οθόνες / 10 τηλεοπτικές σειρές που θα δούμε την άνοιξη

Από τη μεγάλη επιστροφή του «The Last of Us» σε εκείνη του «Αστερίξ» και από τη σεξουαλική αναζήτηση της Μισέλ Ουίλιαμς σε μια απολαυστική ματιά στον κόσμο του σύγχρονου μπαλέτου, αυτές είναι οι σειρές που θα μας κρατήσουν καθηλωμένους στη μικρή οθόνη το επόμενο διάστημα.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Οι 10 αγαπημένες ταινίες της Μαρίνας Σάττι

Μυθολογίες / «Οι εικόνες του Ζβιάγκιντσεφ είναι υπνωτιστικές»: Οι 10 αγαπημένες ταινίες της Μαρίνας Σάττι

Στην κινηματογραφική λίστα της τραγουδοποιού, η σιωπή λέει περισσότερα από τα λόγια, οι εικόνες αποκαλύπτουν κρυμμένα συναισθήματα, οι κόσμοι είναι γεμάτοι αβεβαιότητες και συγκρούσεις, και η μουσική έχει μια ιερή διάσταση.
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΝΙΝΕΤΤΑ ΓΙΑΚΙΝΤΖΗ
21 ντοκιμαντέρ του 21ου αιώνα που αξίζει να δείτε

Οθόνες / 21 ντοκιμαντέρ του 21ου αιώνα που αξίζει να δείτε

Από μια σπουδαία στιγμή του σκορσεζικού σινεμά ως την ψηφιακή επανάσταση της Ανιές Βαρντά κι από το συγκλονιστικό δίπτυχο του Τζόσουα Οπενχάιμερ ως τη μεγάλη φιλμική «σκανταλιά» του Banksy, αυτοί είναι 21 σταθμοί του σύγχρονου σινεμά τεκμηρίωσης που πρέπει να έχει δει κάθε σινεφίλ.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
«Μπορεί να γίνει μια παραγωγή σαν το “Flow” στην Ελλάδα, αρκεί να το θέλουμε»

Οθόνες / «Μπορεί να γίνει μια παραγωγή σαν το “Flow” στην Ελλάδα, αρκεί να το θέλουμε»

Με αφορμή τη δεύτερη απονομή των βραβείων Stratos, που τιμούν το ελληνικό animation, o πρόεδρος της ASIFA HELLAS Κωνσταντίνος Κακαρούντας μιλά για την άνθηση της σκηνής, τις προκλήσεις και για το πώς η Ελλάδα μπορεί να πετύχει μια παραγωγή οσκαρικού επιπέδου.
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ
 «Εσύ, θείο, δεν θα φύγεις, θα μείνεις εδώ μαζί μου!» ή Γιάννα Δεληγιάννη: «Βρίσκω την ουσία μόνο στο να στηρίζει ο ένας τον άλλον». ή Η Γιάννα Δεληγιάννη προβάλλει ταινίες στους μαθητές της άγονης γραμμής.

Οθόνες / Η Γιάννα Δεληγιάννη προβάλλει ταινίες στους μαθητές της άγονης γραμμής

Η κινηματογραφίστρια και πρόεδρος της Cinemathesis μιλά για την πρωτοβουλία της να υλοποιεί κινηματογραφικά εργαστήρια για παιδιά σε απομακρυσμένα δημοτικά σχολεία της άγονης γραμμής, το όραμα και το αποτύπωμα της δράσης της, για τις δυσκολίες που αντιμετώπισε και για το τι λείπει από την τυπική εκπαίδευση.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Γιατί το «Adolescence» έχει αναδειχθεί σε παγκόσμιο φαινόμενο;

Pulp Fiction / Γιατί το «Adolescence» έχει αναδειχθεί σε παγκόσμιο φαινόμενο;

Είναι η τεχνική αρτιότητα μιας αστυνομικής σειράς με επίκαιρο κοινωνικό θέμα που της χαρίζει τόσο μεγάλο αντίκτυπο στο κοινό; Ή μήπως η πραγματική δύναμη πηγάζει από τον φόβο των γονιών για τις εγκληματικές παραλείψεις και, κυρίως, για την άγνοιά τους απέναντι στα κρυφά σημάδια του ψηφιακού κόσμου;
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Η μαμά μου, ο Μπαρτ Ρέινολντς κι ένας θάνατος που παραμένει μυστηριώδης εδώ και μισό αιώνα

Οθόνες / Η μαμά μου, ο Μπαρτ Ρέινολντς κι ένας θάνατος που παραμένει μυστηριώδης εδώ και μισό αιώνα

Ο γιος της ηθοποιού Σάρα Μάιλς ήταν τεσσάρων ετών όταν βρέθηκε νεκρός ο μάνατζερ και πρώην εραστής της μητέρας του. Οι υποψίες είχαν πέσει τότε πάνω στον συμπρωταγωνιστή της Μπαρτ Ρέινολντς. 51 χρόνια αργότερα, ο Μπολτ προσπαθεί να θυμηθεί τι συνέβη.
LIFO NEWSROOM
Το Παιδί Τραύμα επιλέγει τις 10 αγαπημένες του ταινίες

Μυθολογίες / «Το Festen έχει επηρεάσει τους στίχους μου»: Οι 10 αγαπημένες ταινίες του Παιδιού Τραύματος

Χάνεκε αλλά και Αγγελόπουλος, «Καμιά πατρίδα για τους μελλοθάνατους» αλλά και «Aftersun», το Παιδί Τραύμα επιλέγει 10 ταινίες που κυμαίνονται από τον ωμό ρεαλισμό και τη βία μέχρι τον θρίαμβο της ποίησης και της τρυφερότητας.
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΝΙΝΕΤΤΑ ΓΙΑΚΙΝΤΖΗ
10 εξαιρετικές ταινίες που μπορείτε να δείτε τώρα στο Netflix

Οθόνες / 10 εξαιρετικές ταινίες που μπορείτε να δείτε τώρα στο Netflix

Το Netflix έχει γίνει ο παράδεισος της εύκολης ψυχαγωγίας, αλλά για τους πραγματικούς σινεφίλ κρύβει και έναν άλλο κόσμο. Αυτή είναι μια λίστα με ταινίες που απαιτούν προσοχή και αφοσίωση, που αξίζουν τον κόπο.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Movies

Οθόνες / Η Χιονάτη και 8 καλύτεροι λόγοι για να πάτε σινεμά

Ένα υποψήφιο για Όσκαρ animation για ενήλικες, το σκηνοθετικό ντεμπούτο της Αριάν Λαμπέντ και μια τολμηρή ταινία για την προσφυγική εμπειρία, γυρισμένη στην Αθήνα, είναι μερικές από τις προτάσεις της εβδομάδας που θα σας αποζημιώσουν.
THE LIFO TEAM