Ο Τουλούζ-Λοτρέκ και τα τατουάζ

Ο Τουλούζ Λοτρέκ και τα τατουάζ Facebook Twitter
Ο Τουλούζ Λοτρέκ και ένα από τα μοντέλα του. Διακρίνονται οι πίνακεςχAu salon de la rue des Moulins και Femme tirant son bas. Φωτ: Maurice Guibert. PVDE / Bridgeman Images
0

Ο ΤΟΥΛΟΥΖ-ΛΟΤΡΕΚ ΥΠΗΡΞΕ ο καλλιτέχνης που θεωρήθηκε επίσημος εικονογράφος της νυχτερινής ζωής στα καμπαρέ του Παρισιού κατά την Μπελ Επόκ και πρωταγωνιστής της πολύχρωμης παριζιάνικης ζωής. Τα έργα του μας έδωσαν μια συλλογή από συναρπαστικές, κομψές και προκλητικές εικόνες της σύγχρονής του και μερικές φορές παρακμιακής ζωής· είχε το ελεύθερο να μπαίνει όχι μόνο στα άδυτα των οίκων ανοχής και των καμπαρέ αλλά και να ζωγραφίζει τις φίλες του, τα μοντέλα του, χαλαρά και σε πολύ προσωπικές στιγμές. Περίπου εβδομήντα έργα έχουν παραχθεί σε αυτά τα άδυτα, απαθανατίζοντας καθημερινές στιγμές από τη ζωή των γυναικών που εργάζονταν εκεί.

Υπάρχει ένα έργο του, το «La femme tatouée» (Η γυναίκα με τατουάζ), το οποίο βρίσκεται στην ίδια οικογενειακή συλλογή για περισσότερο από 100 χρόνια, αφού αποκτήθηκε από έναν πρόγονο του σημερινού ιδιοκτήτη του το 1922. Πριν από αυτό, ήταν σχεδόν βέβαιο ότι είχε συμπεριληφθεί στην ατομική έκθεση του Τουλούζ-Λοτρέκ στην παρισινή Galerie Manzi-Joyant το 1896. Βγαίνει τον Οκτώβριο σε δημοπρασία από τον οίκο Christie’s στο Λονδίνο.

Η «Γυναίκα με το τατουάζ» υλοποιήθηκε με την τεχνική-σήμα κατατεθέν του Λοτρέκ: αραίωνε τις λαδομπογιές του με νέφτι για να δημιουργήσει ένα ρευστό μέσο που ήταν εύκολο στην εφαρμογή και ταίριαζε με τον γρήγορο τρόπο που εκτελούσε τα έργα του.

Στην έκθεση του 1896, οι πίνακες με θέματα από οίκους ανοχής εκτέθηκαν χωριστά από τα υπόλοιπα έργα του, σε ένα δωμάτιο του οποίου το κλειδί κρατούσε ο Τουλούζ-Λοτρέκ. Τα έδειχνε μόνο σε λίγους προνομιούχους γνώστες και συλλέκτες.

Είπε ότι δεν «ήθελε να δημιουργήσει σκάνδαλο», έχοντας επίγνωση της κριτικής που θα μπορούσε να δεχθεί για την επιλογή των θεμάτων του. 

Το θέμα, το τατουάζ, ήταν μια τάση που αναπτυσσόταν στην ευρωπαϊκή κοινωνία στα τέλη του 19ου αιώνα. Έναν αιώνα νωρίτερα ο Άγγλος εξερευνητής, θαλασσοπόρος, χαρτογράφος και καπετάνιος του βρετανικού βασιλικού ναυτικού Τζέιμς Κουκ (James Cook) και το πλήρωμά του είχαν συναντήσει στον Ειρηνικό ανθρώπους που ανήκαν στη φυλή των Μαορί, οι οποίοι έφεραν καλλιτεχνικά σημάδια σε όλο τους το σώμα. Ο ίδιος εισήγαγε τη λέξη «tattoo» όταν επέστρεψε το 1769 από το πρώτο του ταξίδι στην Αϊτή και τη Νέα Ζηλανδία. Στην αφήγησή του για το ταξίδι αναφέρεται σε μια δραστηριότητα που ονομάζεται «tatau», η οποία, παλιότερα, περιγραφόταν ως σημάδεμα, ζωγραφική ή χρώση.

H δερματοστιξία διείσδυσε όλα τα επίπεδα της κοινωνίας. Ο τσάρος Νικόλαος Β', η βασίλισσα Όλγα της Ελλάδας και ο βασιλιάς Όσκαρ της Σουηδίας είχαν ο καθένας από ένα τατουάζ. Φημολογείται ότι η βασίλισσα Βικτόρια, η μονάρχης της Μεγάλης Βρετανίας και της Ιρλανδίας, είχε κι εκείνη ένα, μια τίγρη της Βεγγάλης που πολεμούσε έναν πύθωνα. Για να συμβαδίσει με τη ζήτηση, ο Αμερικανός Samuel O'Reilly κατοχύρωσε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας μια ηλεκτρική μηχανή τατουάζ το 1891.

Ο πίνακας του Τουλούζ-Λοτρέκ

Ο Τουλούζ-Λοτρέκ και τα τατουάζ Facebook Twitter
Henri de Toulouse-Lautrec (1864-1901), La femme tatouée, 1894. Peinture à l’essence on board. 24¾ x 19 in (62.8 x 48.3 cm). Η αξία του εκτιμάται μεταξύ £2,500,000-3,500,000. Θα δημοπρατηθεί στις 9 Οκτωβρίου 2024 στον οίκο Christie’s του Λονδίνου.

Τρία χρόνια αργότερα, μια γυναίκα με τατουάζ έδωσε τον τίτλο σε έναν αξιόλογο πίνακα του Τουλούζ-Λοτρέκ. Γινόμαστε μάρτυρες μιας ήρεμης σχέσης ανάμεσα σε δύο φιγούρες, καθώς η μία από αυτές ντύνεται. Η γυναίκα στο βάθος βοηθά εκείνη που βρίσκεται σε πρώτο πλάνο να δέσει τους περίτεχνους κόκκινους φιόγκους και τις κορδέλες της πουκαμίσας της. Προφανώς υπάρχει οικειότητα στη σχέση τους καθώς ετοιμάζονται να βγουν, κι αυτό υποδηλώνει ότι γνωρίζονται καλά. Το ίδιο ανώνυμο δίδυμο εμφανίζεται σε μία άλλη από τις συνθέσεις του καλλιτέχνη αυτής της περιόδου, στη «Femme tirant son bas», που σήμερα αποτελεί μέρος της συλλογής του Musée d'Orsay στο Παρίσι.

Η «Γυναίκα με το τατουάζ» υλοποιήθηκε με την τεχνική-σήμα κατατεθέν του Λοτρέκ: αραίωνε τις λαδομπογιές του με νέφτι για να δημιουργήσει ένα ρευστό μέσο που ήταν εύκολο στην εφαρμογή και ταίριαζε με τον γρήγορο τρόπο που εκτελούσε τα έργα του.

Όπως και με τις περίφημες σκηνές του σε νυχτερινά κέντρα και αίθουσες χορού, ο Τουλούζ-Λοτρέκ εδώ εστιάζει κυρίως στις φιγούρες. Οι γύρω λεπτομέρειες του κλειστού «σπιτιού» αποδίδονται χαλαρά, π.χ. μια μικρή γλάστρα σε έναν μπουφέ, κάτι που μοιάζει με καθρέφτη σε έναν τοίχο, στον οποίο αντικατοπτρίζονται οι δύο γυναίκες.

Όταν επρόκειτο για μορφές, ο καλλιτέχνης ήταν ειδικός στο να τις περιορίζει στην ουσία τους και να εστιάζει σε μερικά βασικά φυσικά χαρακτηριστικά τους. Η φερώνυμη ξανθιά γυναίκα στο έργο αυτό έχει μικρή μύτη, γεμάτα μάγουλα, ζουμερά χείλη, μαλακό σαγόνι και, φυσικά, ένα τατουάζ στο μπράτσο.

Ο Τουλούζ-Λοτρέκ και τα τατουάζ Facebook Twitter
Henri de Toulouse-Lautrec (1864-1901), Femme tirant son bas (Γυναίκα φοράει τις κάλτσες της), 1894. Musée d’Orsay, Paris. Φωτ.: Bridgeman Images

Αυτό το τατουάζ αποτελείται από ένα ημι-αφηρημένο μοτίβο αλληλένδετων γραμμών που στροβιλίζονται και κάτω από αυτό υπάρχει μια σειρά από σημάδια που μπορεί να είναι αριθμοί, αρχικά ή ένα όνομα, ίσως μια ωδή σε ένα αγαπημένο πρόσωπο. Ενώ το νόημα αυτών των σημαδιών μάς διαφεύγει, ο Λοτρέκ τους δίνει εξέχουσα θέση, τονίζοντας τον τρόπο με τον οποίο το σκούρο μελάνι διακρίνεται στο χλωμό δέρμα της γυναίκας.

Όπως και αλλού στην Ευρώπη, τα τατουάζ ήταν πολύ της μόδας στο Παρίσι την εποχή που ζωγραφίστηκε αυτός ο πίνακας και είχαν επηρεαστεί εν μέρει από ναυτικούς και αξιωματικούς που επέστρεφαν από ταξίδια στον Ειρηνικό. Επαγγελματίες καλλιτέχνες του τατουάζ δημιουργούσαν σε ειδικά καταστήματα και σαλόνια σε όλη την πόλη.

Μέρος της έμπνευσης του Λοτρέκ μπορεί επίσης να προήλθε από τις ιαπωνικές ξυλογραφίες ukiyo-e, οι οποίες πολλαπλασιάστηκαν στο Παρίσι κατά το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα. Ο ίδιος ήταν φανατικός συλλέκτης και μπορούσε κανείς να δει την επιλογή των θεμάτων του στο εσωτερικό των οίκων ανοχής ως φόρο τιμής στις εταίρες του Έντο, οι οποίες εμφανίζονταν σε έργα όπως αυτά της σειράς του Kitagawa Utamaro, «The twelve hours in the Pleasure Quarter», του 1794.

Ο Τουλούζ-Λοτρέκ και τα τατουάζ Facebook Twitter
Kitagawa Utamaro (1754-1806), Seiro juni toki tsuzuki (Οι δώδεκα ώρες στη συνοικία των απολαύσεων). Πλήρης σειρά από 12 ξυλογραφίες, η καθεμία υπογεγραμμένη από τον Utamaro hitsu, γύρω στο 1794. Πουλήθηκε έναντι 226.800 δολαρίων στις 21 Μαρτίου 2023 στον οίκο Christie's στη Νέα Υόρκη.

Σε ορισμένες από αυτές τις σκηνές οι Γιαπωνέζες εταίρες έκαναν τατουάζ που παρέπεμπαν συχνά στον εραστή που απασχολούσε τις σκέψεις τους. Δεδομένου ότι η πρωταγωνίστρια του Λοτρέκ έχει τα μάτια της κλειστά, είναι δυνατό να έχει χαθεί στις αναμνήσεις της, να ονειρεύεται το πρόσωπο που κατέκτησε την καρδιά της και ενέπνευσε το τατουάζ στο χέρι της.

«Αυτές οι γυναίκες είναι ζωντανές», έλεγε ο Λοτρέκ για τα θέματά του από τους οίκους ανοχής. Αντίθετα, θεωρούσε ότι τα μοντέλα των καλλιτεχνών ήταν τόσο άψυχα που έμοιαζαν «σαν βαλσαμωμένα».

Είχε αξιοσημείωτη πρόσβαση στα σπίτια που επισκεπτόταν, περνώντας μεγάλα χρονικά διαστήματα εκεί. Είναι εμφανές στα έργα του ότι οι γυναίκες ήταν χαλαρές, απολάμβαναν την παρέα του και ένιωθαν άνετα καθώς τις παρατηρούσε και τις απεικόνιζε στις καθημερινές τους δραστηριότητες, από τα γεύματα μέχρι τον ύπνο. Οι άνδρες απουσιάζουν αισθητά από τις συνθέσεις, όπως και κάθε αίσθηση ερωτισμού. «Ήταν φίλες του, είχε μια αναζωογονητική επίδραση πάνω τους και τις αντιμετώπιζε ως ίσες», είχε δηλώσει η χορεύτρια καμπαρέ Τζέιν Αβρίλ για τα θέματα που απεικόνιζαν οίκους ανοχής.

Ο Τουλούζ-Λοτρέκ και τα τατουάζ Facebook Twitter
Henri de Toulouse-Lautrec (1864-1901), Rue des Moulins, 1894. National Gallery of Art, Washington. Chester Dale Collection. Φωτ.: Courtesy National Gallery of Art, Washington

Ο Τουλούζ-Λοτρέκ γεννήθηκε σε μια αριστοκρατική οικογένεια στην πόλη Albi της νοτιοδυτικής Γαλλίας το 1864. Δυστυχώς, εξαιτίας μιας συγγενούς ασθένειας των οστών, δεν μπορούσε να απολαύσει το κυνήγι και άλλες υπαίθριες ασχολίες με τον τρόπο που το έκαναν οι άρρενες πρόγονοί του. Δεν ψήλωσε περισσότερο από το 1.50 μ. και περπατούσε με οδυνηρή δυσκολία.

«Αν τα πόδια μου ήταν λίγο πιο μακριά, δεν θα είχα ασχοληθεί ποτέ με τη ζωγραφική», είπε κάποτε. Αποδείχθηκε, ωστόσο, ότι ήταν πολύ καλός στη ζωγραφική. Στις αρχές της δεκαετίας του 1880 μετακόμισε στο Παρίσι, όπου έγινε φίλος με τον Βίνσεντ βαν Γκογκ, συμφοιτητή του στο ατελιέ του Φερνάν Κορμόν. Ωστόσο, ο Τουλούζ-Λοτρέκ προτιμούσε να απεικονίζει τη ζωή που ζούσε γύρω του.

Έζησε κυρίως στη Μονμάρτρη, που αποτελούσε το κυρίαρχο κέντρο της καλλιτεχνικής δημιουργίας. Στο μεγαλύτερο μέρος της ζωής του αντιμετώπιζε πρόβλημα αλκοολισμού και πέθανε σε ηλικία 36 ετών, έχοντας προσβληθεί από σύφιλη.

Με στοιχεία από το Christie’s

Εικαστικά
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Καμία σύμβαση δεν μπορούσε να περιορίσει τον Leigh Bowery

Εικαστικά / Καμία σύμβαση δεν μπορούσε να περιορίσει τον Leigh Bowery

Η Tate Modern φέρνει στις αίθουσές της μια έκθεση για έναν «larger than life» περφόρμερ. Η πορεία του νεαρού αγοριού από το ήσυχο προάστιο Sunshine της Μελβούρνης που έγινε παγκοσμίως διάσημη προσωπικότητα στον χώρο του πολιτισμού, χάρη στον εξωφρενικό, πολύπλοκο και δημιουργικό χαρακτήρα του και άφησε ανεξίτηλο και αδιαμφισβήτητο αποτύπωμα στη σύγχρονη τέχνη και πέρα από αυτήν. 
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Μέσα στο ατελιέ του Γιάννη Μόραλη

Εικαστικά / Μέσα στο ατελιέ του Γιάννη Μόραλη

Η ανιψιά του μεγάλου ζωγράφου, Χριστίνα Μόραλη, ανοίγει για πρώτη φορά τις πόρτες του ανακαινισμένου εργαστηρίου του στην Αθήνα για να μας ξεναγήσει σε όλους τους χώρους αλλά και να μας δείξει άγνωστα έργα του.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Μια σημαντική έκθεση στο Παρίσι με τη συνδρομή του Μουσείου Μπενάκη

Πολιτισμός / Μια σημαντική έκθεση στο Παρίσι με τη συνδρομή του Μουσείου Μπενάκη

Η συνεργασία του Μουσείου Μπενάκη με το Musée du Quai Branly στο Παρίσι φέρνει στο σήμερα το μεγάλο ερώτημα, που προέκυψε τη δεκαετία του 1930 και απασχόλησε τους σουρεαλιστές αλλά και την επιστημονική κοινότητα της εποχής, σχετικά με το τι θεωρούμε αντικείμενο τέχνης. 
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Η μεγαλύτερη αναδρομική για τον David Hockney έρχεται στο Παρίσι

Εικαστικά / Η μεγαλύτερη αναδρομική για τον David Hockney έρχεται στο Παρίσι

Ένας από τους κορυφαίους εν ζωή καλλιτέχνες της Βρετανίας, και από τους πιο ακριβούς, θα δει στα 87 του χρόνια να οργανώνεται τον Απρίλιο η μεγαλύτερη μέχρι σήμερα αναδρομική έργων του στη δεύτερη πατρίδα του, τη Γαλλία, στο Fondation Louis Vuitton.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Η μαγεία των Cabinets of Curiosities και ο φόβος του κενού σε μια έκθεση

Εικαστικά / Η μαγεία των Cabinets of Curiosities και ο φόβος του κενού σε μια έκθεση

Μια σύγχρονη και κριτική ανάγνωση των θαυμαστών ερμαρίων με αξιοπερίεργα αντικείμενα της Αναγέννησης από 78 σύγχρονους εικαστικούς, με «αφηγήσεις» ενός φανταστικού κόσμου και τις αντιστοιχίες του στις πραγματικότητες του σήμερα, στο MOMus-Μουσείο Άλεξ Μυλωνά.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Το φεμινιστικό και κουίρ βλέμμα μιας νεαρής εικαστικού

Σοφία Ροζάκη / Το φεμινιστικό και κουίρ βλέμμα μιας νεαρής εικαστικού

Η νεαρή εικαστικός Σοφία Ροζάκη μάς ξεναγεί στην έκθεσή της «that’s what she said», στην οποία διερευνά εναλλακτικές αφηγήσεις γύρω από το σώμα, το φύλο, τη μνήμη, το τραύμα και τη σεξουαλικότητα.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
ΕΠΕΞ Μια έκθεση με τον θεατρικό και σουρεαλιστικό κόσμο των ρούχων της Ελένης Καββάδα

Εικαστικά / Tα ρούχα που σχεδιάζει η Ελένη Καββάδα είναι σαν έργα τέχνης

Οι δημιουργίες της ελληνίδας σχεδιάστριας παρουσιάζονται ως εκθεσιακά γλυπτά στην Intermission. Ογκώδη, σουρεαλιστικά, ποιητικά, ξεπερνούν τα όρια της μόδας και αγγίζουν την τέχνη. Πρόκειται με διαφορά για ό,τι πιο ενδιαφέρον έχει να παρουσιάσει η Ελλάδα στον χώρο της μόδας και αξίζει μια βόλτα στον Πειραιά για να τα δείτε.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Ο κόπος του καλλιτέχνη μέσα από το έργο του Γιάννη Παππά

Εικαστικά / Ο κόπος του καλλιτέχνη μέσα από το έργο του Γιάννη Παππά

Μια έκθεση εργαστηριακού χαρακτήρα με εκθέματα καλούπια, εργαλεία, προπλάσματα, ημιτελή έργα, σχέδια αλλά και ολοκληρωμένα έργα που για πρώτη φορά βγαίνουν από το εργαστήρι του γλύπτη Γιάννη Παππά.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ψυχαναλύοντας το σινεμά του Ντέιβιντ Λιντς

Pulp Fiction / Ψυχαναλύοντας το σινεμά του Ντέιβιντ Λιντς

Ο Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος μιλά με τον ψυχίατρο, δραματοθεραπευτή και σκηνοθέτη Στέλιο Κρασανάκη για το αθέατο σύμπαν του ασυνείδητου στο σινεμά, το οποίο υπηρέτησε και απογείωσε ο Λιντς μέσα από το απαράμιλλο έργο του.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
«Θόδωρος, γλύπτης: Αντί αναδρομικής» στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης

Εικαστικά / Ο γλύπτης Θόδωρος παίρνει επιτέλους την αναδρομική έκθεση που του αξίζει

Ήταν ένας από τους βασικούς υποστηρικτές της δημιουργίας ενός μουσείου σύγχρονης τέχνης στην Ελλάδα. Σήμερα, στον δεύτερο όροφο του ΕΜΣΤ, το ανατρεπτικό του έργο, που ξεπερνά κατά πολύ τα όρια της παραδοσιακής γλυπτικής, παρουσιάζεται μέσα από έντεκα ενότητες.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Κάσπαρ Ντάβιντ Φρίντριχ: Ο «μάγος του ρομαντισμού» κατακτά την Αμερική

Εικαστικά / Κάσπαρ Ντάβιντ Φρίντριχ: Ο «μάγος του ρομαντισμού» κατακτά την Αμερική

Η πρώτη μεγάλη αναδρομική έκθεση στην Αμερική αφιερωμένη στο έργο του Γερμανού ζωγράφου που στους πολλούς είναι γνωστός για τον πίνακα «Περιπλανώμενος πάνω από τη θάλασσα της ομίχλης».
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Η Αφρική ανάμεσά μας*

Εικαστικά / «Χρησιμοποιούμε τα αντικείμενα για να ακουστούν ιστορίες ανθρώπων»

Στο Μουσείο Μπενάκη, η έκθεση «Η Αφρική ανάμεσά μας» αποτελεί έναν ζωντανό διάλογο ανάμεσα σε αντικείμενα, φωνές και μνήμες της ελληνο-αφρικανικής κοινότητας στην Ελλάδα, φωτίζοντας ταυτότητες, κληρονομιές και διασταυρώσεις πολιτισμών.
M. HULOT
Στη Νέα Υόρκη με τον Γκόντφρεϊ Ρέτζιο

Εικαστικά / Το θρυλικό «Koyaanisqatsi» αναβιώνει στη Νέα Υόρκη μέσω της τεχνητής νοημοσύνης

Το ψηφιακό έργο του Τζον Φιτζέραλντ «The Vivid Unknown», μια από τις φετινές συμμετοχές του Ιδρύματος Ωνάση στο φεστιβάλ «Under the Radar», συνομιλεί εκ νέου με την εμβληματική ταινία του Γκόντφρεϊ Ρέτζιο.
ΒΑΡΒΑΡΑ ΔΟΥΚΑ
Ο υφασμάτινος κόσμος προσευχών της Ελένης Κρίκκη

Εικαστικά / Ο υφασμάτινος κόσμος προσευχών της Ελένης Κρίκκη

Στο εικαστικό της έργο τα τόπια γίνονται τοπία, οι κλωστές υφαίνουν τη μνήμη και η γεωγραφία ανάγεται σε κάτι βαθιά προσωπικό που αφορά τη συναισθηματική σχέση και οικειότητα της καλλιτέχνιδας με τον κόσμο του υφάσματος.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Χρήστος Μποκόρος, εικαστικός

Οι Αθηναίοι / Χρήστος Μποκόρος: «Η τέχνη δεν είναι θέαμα, πρέπει να σε αφορά και να σε πονάει»

Όταν βρέθηκε στη Σχολή Καλών Τεχνών, ένιωσε ότι ναυάγησαν όλα του τα όνειρα και οι επιθυμίες. Αν και έχει ζωγραφίσει χιλιάδες κεράκια, ακόμα αισθάνεται αρχάριος, γιατί το καθένα είναι διαφορετικό, όπως και οι άνθρωποι. Για εκείνον, η τέχνη είναι ένα μνημείο, και κάθε φορά με τα έργα του ακουμπά εκεί που πονάει, για να παίρνει δύναμη.
M. HULOT
CHECK Έκθεση Ephemeral Party

Εικαστικά / Ephemeral Party: Μια έκθεση εικαστικών σε ένα πάρκινγκ στη Βασιλίσσης Σοφίας

Οι χώροι στάθμευσης αποτελούν μόνιμο θέμα συζήτησης για τους Αθηναίους. Και τώρα, ένας τέτοιος χώρος θα συζητηθεί έντονα για εντελώς άλλους λόγους από τους γνωστούς και συνηθισμένους.
ΖΩΗ ΠΑΡΑΣΙΔΗ
Ανεκτίμητα έργα ισλαμικής τέχνης απ’ τα σημαντικότερα μουσεία του κόσμου 

Αποστολή στην Τζέντα / Ταξίδι στην Μπιενάλε Ισλαμικών Τεχνών

Η LIFO ταξίδεψε στη Σαουδική Αραβία και επισκέφθηκε τη δεύτερη Μπιενάλε Ισλαμικών Τεχνών, μια έκθεση που γεφυρώνει το χθες με το σήμερα και αναδεικνύει την καλλιτεχνική έκφραση της ισλαμικής κληρονομιάς.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ