You: Ο έρωτας στα χρόνια της τοξικότητας και της διαρκούς παρακολούθησης

You Facebook Twitter
Ο τηλεοπτικός Ντέξτερ και ο λογοτεχνικός (και κινηματογραφικός) Τομ Ρίπλεϊ είναι δύο από τις προσωπικότητες της μυθοπλασίας που έρχονται στο μυαλό παρακολουθώντας την αντίληψη, το modus operandi και τη βαριά παθολογία που σέρνει στο διάβα του ο Τζο Γκόλντμπεργκ, ο πρωταγωνιστής του «You».
0

ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΧΕΙ ΚΑΝΕΙΣ κάτι από την παθολογία του πρωταγωνιστή της για να μη νιώθει κατά τόπους μια αμηχανία ή έναν αμοραλισμό, καθώς αφήνεται στην ένοχη απόλαυση που είναι η παρακολούθηση αυτής της σειράς, η οποία συμπλήρωσε τρεις κύκλους και τραβά ακάθεκτη το ματωμένο μονοπάτι της προς τον τέταρτο, όπως ανακοινώθηκε πρόσφατα από το Netflix.

Βοηθάνε, βέβαια, το σαρδόνιο χιούμορ και ο δαιμόνιος (αυτο)σαρκασμός που αναδύονται από το υπογάστριο του «You» για να νιώθει λιγότερες ενοχές ο θεατής που κρέμεται από τα λόγια (τις σκέψεις δηλαδή – η αφήγηση, ο εσωτερικός μονόλογος του πρωταγωνιστή, στον οποίον μόνο εμείς έχουμε πρόσβαση, είναι από τα βασικά ατού της σειράς) και τις αποτρόπαιες πράξεις του ήρωα, καθώς αναζητά τη Μία και Μοναδική Αγάπη.

Ο τηλεοπτικός Ντέξτερ και ο λογοτεχνικός (και κινηματογραφικός) Τομ Ρίπλεϊ είναι δύο από τις προσωπικότητες της μυθοπλασίας που έρχονται στο μυαλό παρακολουθώντας την αντίληψη, το modus operandi και τη βαριά παθολογία που σέρνει στο διάβα του ο Τζο Γκόλντμπεργκ, ο πρωταγωνιστής του «You», σε μια σειρά που βρίθει από αναφορές στην ποπ κουλτούρα αλλά και στα τοτέμ της λογοτεχνίας (Φιτζέραλντ, Ντοστογιέφσκι, Τσέχοφ), μέσα από το έργο των οποίων τροφοδοτείται ο ρομαντικός ιδεασμός του.

Εκτός από κατά συρροή δολοφόνος είναι και κατά συρροή καψούρης και κατά συρροή μονογαμικός – μέχρι να βρεθεί το επόμενο θύμα/αντικείμενο του πόθου του. Αν δεν του κάτσει ή αν δεν ανταποκριθεί στις προσδοκίες και στις ψευδαισθήσεις του, τόσο το χειρότερο για εκείνη. Δεν υπάρχουν ημίμετρα. Άμα καψουρευτεί ο Τζο (και είναι πάντα θέμα χρόνου να συμβεί αυτό), καψουρεύεται μέχρι θανάτου.

Μονήρης και ιδιοσυγκρασιακός μετα-χίπστερ, ο Τζο ήταν πάντα φανατικός βιβλιόφιλος, όπως τον γνωρίσαμε από τον πρώτο κύκλο της σειράς, όταν εργαζόταν σε vintage βιβλιοπωλείο του Μπρούκλιν, και τέτοιος παρέμεινε τόσο κατά τον δεύτερο κύκλο (μετά την «απόδρασή» του στο μισητό του Λος Άντζελες) όσο και στον τρίτο, που τον βρίσκει (παντρεμένο και με παιδί πλέον) σ’ ένα γκέτο υπερ-προνομιούχων μεγαλοαστών, σε κλειστή κοινότητα στη Βόρεια Καλιφόρνια.

Τα βιβλία είναι αυτά που εμπνέουν τη διαδρομή του, το διαδίκτυο και τα social media είναι αναγκαία κακά, εξαιρετικά χρήσιμα όμως για να κατασκοπεύεις τις κινήσεις, τις αδυναμίες, τα σφάλματα και τα πάθη των ανθρώπων που σε ενδιαφέρουν.

Όπως διαπιστώνουμε από τα μουντών αποχρώσεων φλασμπάκ (μια αφηγηματική απόπειρα να εξηγηθούν τα ανεξήγητα και ίσως το πιο αδύνατο στοιχείο της σειράς), ο Τζο έχει περάσει φριχτά παιδικά χρόνια, γαλουχημένος όμως, καθώς είναι, με τα σπαράγματα της ρομαντικής φιλολογίας, πιστεύει στον μεγάλο και παντοτινό έρωτα (την εκάστοτε Εσύ του τίτλου) και οι ατυχείς επιλογές δεν τον πτοούν, ούτε και η λιτανεία των εγκληματικά εσφαλμένων και μοιραίων προβολών στις οποίες τον παρασύρει ο νοσηρός ναρκισσισμός του.

Εκτός από κατά συρροή δολοφόνος είναι και κατά συρροή καψούρης και κατά συρροή μονογαμικός – μέχρι να βρεθεί το επόμενο θύμα/αντικείμενο του πόθου του. Αν δεν του κάτσει ή αν δεν ανταποκριθεί στις προσδοκίες και στις ψευδαισθήσεις του, τόσο το χειρότερο για εκείνη. Δεν υπάρχουν ημίμετρα. Άμα καψουρευτεί ο Τζο (και είναι πάντα θέμα χρόνου να συμβεί αυτό), καψουρεύεται μέχρι θανάτου.

Στον τρίτο κύκλο, όμως, δεν είναι πλέον μόνος του. Έχει σύντροφο στη ζωή και την παράνοια, τη Love («πλάκα μου κάνεις», αναφώνησε από μέσα του την πρώτη φορά που άκουσε το όνομά της, στην αρχή του δεύτερου κύκλου της σειράς), η οποία είναι πράγματι η αδελφή ψυχή του, με όλα τα φριχτά πράγματα που αυτό συνεπάγεται. Είναι ο καθρέφτης αλλά και η νέμεσή του, η μόνη που μπορεί να δει και να κατανοήσει τις παθολογικές εμμονές και τα σκοτεινά βάθη της ψυχής του.

Περισσότερο, όμως, από τους προηγούμενους δύο κύκλους, και παρά τη μακάβρια ακολουθία ειδεχθών εγκλημάτων, ο τρίτος τοποθετείται πιο άνετα στο είδος της μαύρης κωμωδίας ή μιας σύγχρονης σάτιρας ηθών, ενώ το «συζυγικό» πλαίσιο σού προκαλεί την ιδέα ότι βλέπεις τις Σκηνές από έναν γάμο του Μπέργκμαν, μεταλλαγμένο σε αιματοβαμμένη σαπουνόπερα και σε σπουδή για την απιστία στην εποχή της τοξικότητας και της διαρκούς παρακολούθησης.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LiFO.

Daily
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Η Γάζα θα μας στοιχειώνει πάντα

Daily / Η Γάζα θα μας στοιχειώνει πάντα

Παρότι στο παρελθόν υπήρξε ένθερμος υποστηρικτής της πολιτικής του Ισραήλ, στο νέο του βιβλίο, ο επιφανής καθηγητής, συγγραφέας και αρθρογράφος Πίτερ Μπέιναρτ επιχειρεί να αναμετρηθεί ως Εβραίος με τη γενοκτονία στη Γάζα.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Ένα κοινωνικό γεγονός

Daily / Τέμπη: Ένα κοινωνικό γεγονός

Το τραύμα είναι βαρύ, η πληγή βαθιά, οι ενδείξεις συγκάλυψης χαστούκι στο πρόσωπο, ο κυνισμός των αρχών γροθιά στο στομάχι. Και ίσως αυτός ήταν ο λόγος που τόσοι άνθρωποι που δεν βγαίνουν τακτικά «στον δρόμο» αποφάσισαν να δηλώσουν τη φυσική τους συμμετοχή στις συγκεντρώσεις για τα Τέμπη.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Soundtrack to a Coup d’Etat: Ένα υβριδικό αριστούργημα που βρήκε το δρόμο για τα Όσκαρ 

Daily / Soundtrack to a Coup d’Etat: Ένα υβριδικό αριστούργημα που βρήκε τον δρόμο για τα Όσκαρ

Υποψήφια για το βραβείο καλύτερης ταινίας ντοκιμαντέρ μεγάλου μήκους είναι αυτή η εκπληκτική ταινία που εκθέτει με αποκαλυπτικό τρόπο τη μεταχείριση της αφρόκρεμας της τζαζ μουσικής ως «βιτρίνας» για την καθαίρεση και τη δολοφονία του ηγέτη της ανεξαρτησίας του Κογκό, Πατρίς Λουμούμπα.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Όταν ο κακοποιητής δηλώνει φεμινιστής

Daily / Όταν ο κακοποιητής δηλώνει φεμινιστής

Οι συντριπτικές αποκαλύψεις για σωρεία σεξουαλικών επιθέσεων εκ μέρους του διάσημου συγγραφέα Νιλ Γκέιμαν, ο οποίος συχνά εμφανιζόταν ως «φεμινιστής», αποδεικνύουν ότι οι χαρισματικοί άνθρωποι, αλλά και τα «power couples», πρέπει να προσεγγίζονται με ιδιαίτερη προσοχή.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Η προβοκατορία του Τοσκάνι

Daily / Η προβοκατορία του Τοσκάνι

Η πιο σημαντική, η πιο καίρια φωτογραφία που συνδέθηκε με τον Ολιβιέρο Τοσκάνι και τις αμφιλεγόμενες διαφημιστικές πρακτικές του –η θρησκευτική σχεδόν εικόνα του λιπόσαρκου ασθενή του AIDS στο νεκροκρέβατό του– δεν ήταν δική του.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Το θέμα με τον Καζαντζίδη

Daily / Το θέμα με τον Καζαντζίδη

Έχει προ πολλού περάσει στην περιοχή των συμβόλων, πάνω στα οποία προβάλλονται αμφίσημα και αντιφατικά πράγματα, σαν αυτά που εξέφραζε κατά καιρούς και ο ίδιος. Μουσικά όμως, είναι αδύνατον να τον αρνηθείς, όσο κι αν θα το ήθελες ίσως.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
«Yacht Rock»: Το πιο απολαυστικό μουσικό ντοκιμαντέρ της χρονιάς 

Daily / «Yacht Rock»: Το πιο απολαυστικό μουσικό ντοκιμαντέρ της χρονιάς 

Από τους Steely Dan, τους Toto και τον Kenny Loggins μέχρι τον Questlove, τον Thundercat και τον Mac De Marco, τo ντοκιμαντέρ του HBO συνδέει τις κουκίδες ενός φαινομένου που αποτελεί λιγότερο ένα μουσικό είδος και περισσότερο μια αίσθηση, μια ιδέα, ένα vibe.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ