Τουλουμπάκι: Το κέρασμα του Βορρά φτιάχνεται σωστό πια και στην Αθήνα

Τουλουμπάκι: Το κέρασμα του Βορρά φτιάχνεται σωστό πια και στην Αθήνα Facebook Twitter
Φρέσκα χειροποίητα τουλουμπάκια, φτιαγμένα με την αυθεντική συνταγή, τραγανά και ελαφρώς σιροπιασμένα, που δεν λιγώνουν. Φωτ.: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
0

«Μα ποιος τρώει τουλουμπάκια;» ακούστηκε μια φωνή μέσα στο γραφείο, ενώ άνοιγα ένα κουτί γεμάτο με τέτοια. Η αλήθεια είναι πως πρόκειται για ένα γλυκό που το έχουμε μάθει τυποποιημένο, φουλ στο σιρόπι και συχνά κακοφτιαγμένο – εγώ δηλαδή θυμάμαι πολύ χαρακτηριστικά να πωλείται στο ψιλικατζίδικο της γειτονιάς μου συσκευασμένο δίπλα σε τσίχλες και σοκοφρέτες.  

Δεν είναι, λοιπόν, ένα πολύ δημοφιλές γλυκό, τουλάχιστον εδώ «κάτω», γιατί στη Βόρεια Ελλάδα το τιμούν και το προσφέρουν ως κέρασμα μετά το φαγητό και τα τραπεζώματα, «αυτό το κουτί μού θυμίζει Κυριακή μεσημέρι στο σπίτι μου», θα πει η Μπιάνκα από το ατελιέ που είναι από «πάνω» και εκεί μπορούμε να το συναντήσουμε σε ζαχαροπλαστεία που προσφέρουν κουρκουμπίνια, τα οποία είναι επίσης σιροπιαστά και απαιτούν τηγάνισμα.

Πάντως, δεν μπορείς να αγαπήσεις κάτι αν δεν το φας σωστό, όπως πρέπει. Και αυτήν τη στιγμή υπάρχει ένα μέρος στην Καλλιθέα που μπορεί να μην έχει βιτρίνα που να αναδεικνύει το προϊόν του, όπως συνηθίζεται σε ένα ζαχαροπλαστείο, ούτε κάτι το fancy, αφού λειτουργεί κυρίως ως πρατήριο, αλλά μπορούμε να προμηθευτούμε από αυτό φρέσκα χειροποίητα τουλουμπάκια, φτιαγμένα με την αυθεντική συνταγή, τραγανά και ελαφρώς σιροπιασμένα, που δεν λιγώνουν.

Αν δεις τις κριτικές μου, με κατηγορούν ότι το τουλουμπάκι μου είναι τραγανό – είναι σαν να κατηγορείς την Πυροσβεστική ότι ήρθε γρήγορα, είναι εντελώς αντιφατικό. Στο μυαλό των πολλών το τραγανό τουλουμπάκι είναι το μπαγιάτικο, κάτι που φυσικά δεν ισχύει.

«Οι νεότεροι δεν τρώνε τουλουμπάκια, γιατί τα ξέρουν στην εκδοχή του εμπορίου. Το γνώριζα από πριν από αυτό, οι μισοί από τους πελάτες μου δεν είχαν φάει ποτέ αυθεντικό τουλουμπάκι. Ήξερα από την αρχή ότι ένας στους δέκα το προτιμά, αλλά εμένα μου αρκεί». Ο Γιάννης Λυμπέρης κρατάει από την Πόλη και πηγαινοερχόταν συχνά σε αυτή, κάνοντας όμως μια άλλη, καθόλου σχετική δουλειά με τη ζαχαροπλαστική, αφού είχε μια εταιρεία courier. Έψαχνε όμως πάντα τρόπο να συνδέσει την Αθήνα με την Κωνσταντινούπολη, θέλοντας να μοιράσει τη ζωή του μεταξύ των δύο πόλεων.

Τουλουμπάκι: Το κέρασμα του Βορρά φτιάχνεται σωστό πια και στην Αθήνα Facebook Twitter
Φωτ.: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Τουλουμπάκι: Το κέρασμα του Βορρά φτιάχνεται σωστό πια και στην Αθήνα Facebook Twitter
Φωτ.: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

Ένας από τους λόγους που τον έκαναν να έχει αδυναμία στην Πόλη είναι ότι εκεί μπορούσε να απολαύσει τουλουμπάκια φτιαγμένα όπως πρέπει. Κάποια στιγμή τού πέρασε από το μυαλό η ιδέα να φέρνει μπακλαβά και τουλουμπάκια στην Ελλάδα από ένα κωνσταντινουπολίτικο ζαχαροπλαστείο, όμως του είπαν πως το προϊόν δεν θα είναι το ίδιο και  τελικά βρέθηκε στο εργαστήριο του Tatlıcı Safa ώστε να μάθει τη συνταγή και τη σωστή τεχνική για να τα φτιάχνει μόνο τους.  

Επέστρεψε στην Αθήνα, πήρε τα κατάλληλα μηχανήματα και έφτιαξε το δικό του εργαστήριο, «όμως λόγω της οικονομικής κρίσης τότε δεν προχώρησαν τα σχέδιά μου να φτιάξω τα δικά μου καταστήματα. Παράλληλα, η δουλειά μου δεν πήγαινε καλά και ένιωσα ότι το συγκεκριμένο γλυκό δεν θα είχε καλή τύχη. Είναι ιδιαίτερο και θα ήταν δύσκολο ακόμα και το να προμηθεύω μαγαζιά με αυτό, αφού τα περισσότερα ήταν μαθημένα σε αυτό που για λόγους ευκολίας αποκαλούν “τουλουμπάκι” και φτιάχνεται σε φριτέζα και όχι σε φωτιά, τηγανίζεται μία φορά αντί για δύο που χρειάζεται, και του βάζουν σκόνη αντί για αληθινό αυγό και σιρόπι γλυκόζης, προκειμένου να μπορεί να σταθεί δεκαπέντε μέρες στη βιτρίνα καλογυαλισμένο, ενώ δεν θα έπρεπε. Για να μην το “κάψω” το προϊόν, το άφησα στην άκρη για να το πιάσω την κατάλληλη στιγμή».  

Ασχολήθηκε με άλλα πράγματα, αλλά δεν εγκατέλειψε το πλάνο του, έτσι, πέρσι, που βρήκε ένα μαγαζί στην Καλλιθέα, ένιωσε πως ήταν η ώρα να το υλοποιήσει. «Ξέρω ότι με αυτό το γλυκό δεν απευθύνομαι σε όλους παρά σε εκείνους που ψάχνουν κάτι το ιδιαίτερο και σωστά φτιαγμένο. Αν δεις τις κριτικές μου, με κατηγορούν ότι το τουλουμπάκι μου είναι τραγανό – είναι σαν να κατηγορείς την Πυροσβεστική ότι ήρθε γρήγορα, είναι εντελώς αντιφατικό. Στο μυαλό των πολλών το τραγανό τουλουμπάκι είναι το μπαγιάτικο, κάτι που φυσικά δεν ισχύει».

Τουλουμπάκι: Το κέρασμα του Βορρά φτιάχνεται σωστό πια και στην Αθήνα Facebook Twitter
Aυτό τουλουμπάκι είναι ελαφρύ και μπορείς να φας πάνω από ένα· καταναλώσαμε τρία και τέσσερα ο καθένας στο γραφείο. Φωτ.: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

Με αυτό τουλουμπάκι που προσφέρει το tulumbaki κολλάς· είναι ελαφρύ, μπορείς να φας πάνω από ένα, καταναλώσαμε τρία και τέσσερα ο καθένας στο γραφείο. Ο Γιάννης Λυμπέρης προτείνει να τα διατηρήσουμε με το κουτί τους στο ψυγείο για να μείνουν τραγανά έως και μία εβδομάδα. Τον επισκέπτεται κόσμος εκτός Καλλιθέας για να τα προμηθευτεί, ενώ μόλις άρχισε να τα εξάγει σε τουρκικές κοινότητες της Ευρώπης.  

Στα τουλουμπάκια ταιριάζουν οι ξηροί καρποί –συνδυάζονται πολύ ωραία με τριμμένο φιστίκι Αιγίνης– και στο tulumbaki μπορείτε να τα ζητήσετε –ή να τα παραγγείλετε από το e-food και το wolt– έτσι. Επίσης, πάνε πολύ με τις φράουλες· όταν είναι η εποχή τους δοκιμάστε να ταιριάξετε το φρούτο με το σιροπιαστό γλυκό. Φυσικά, τους πάει το παγωτό, κάτι που μπορείτε να δοκιμάσετε στο σπίτι οποιαδήποτε εποχή, αλλά και στο Dolce far niente του Κουκακίου, όπου προμηθεύονται το γλυκό από το tulumbaki και το σερβίρουν με το χειροποίητο gelato τους. Προτείνω, λοιπόν, να δοκιμάσετε αρχικά το κλασικό σκέτο και έπειτα να δείτε πώς είναι με το τριμμένο φιστίκι από πάνω. Αν σκοπεύετε να το καταναλώσετε σχετικά γρήγορα, μπορείτε να το δοκιμάσετε και με κρέμα βανίλια, λεμόνι ή εσπρέσο.  

Πλάτωνος 17, Καλλιθέα, 215 5051460 

Τουλουμπάκι: Το κέρασμα του Βορρά φτιάχνεται σωστό πια και στην Αθήνα Facebook Twitter
Αν σκοπεύετε να το καταναλώσετε σχετικά γρήγορα μπορείτε να το δοκιμάσετε και με κρέμα βανίλια, λεμόνι ή εσπρέσο. Φωτ.: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Γεύση
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Από arrancini μέχρι καλαμάκι συκώτι στο χέρι: Αυτό είναι το νέο αθηναϊκό street food

Γεύση / Από arrancini μέχρι καλαμάκι συκώτι στο χέρι: Αυτό είναι το νέο αθηναϊκό street food

H Αθήνα έχει πολλά στριτφουντάδικα. Όμως κάποια νέα, εκτός από το ότι ανεβάζουν το επίπεδο, έχουν καταφέρει να γίνουν instant συνήθεια για το προσεγμένο φαγητό τους, αλλά όχι μόνο γι' αυτό.
ΖΩΗ ΠΑΡΑΣΙΔΗ
Σουπιοπίλαφο

Γεύση / Σουπιοπίλαφο: Η μυστηριώδης γεύση του Αιγαίου

Από τον μινωικό πολιτισμό και τα κύπελλα του μέχρι τα σύγχρονα τσουκάλια, το μελάνι της σουπιάς συνεχίζει να αφήνει το αποτύπωμά του, ενώ το σουπιοπίλαφο αναδεικνύει τη μοναδικότητά του, τόσο στην εμφάνιση όσο και στο γευστικό του αποτέλεσμα.
ΝΙΚΟΣ Γ. ΜΑΣΤΡΟΠΑΥΛΟΣ
Νάπολη: Γιορτάζοντας τη χαρά της ζωής στη σκιά του Βεζούβιου

Nothing Days / Νάπολη: Γιορτάζοντας τη χαρά της ζωής στη σκιά του Βεζούβιου

Ένα «ανοιξιάτικο» τριήμερο σε μία πόλη που ξέρει από φυσικές καταστροφές αλλά ξέρει και να υμνεί τη ζωή, και μία μεγάλη βόλτα στην Πομπηία και στο Ερκολάνο. Από το αρχαίο «fast food» στις σύγχρονες γεύσεις της ναπολιτάνικης κουζίνας.
M. HULOT
Από Άγιο Όρος στην Κρήτη: Πώς μαγειρεύει η Ελλάδα τον μπακαλιάρο

Γεύση / Από το Άγιο Όρος στην Κρήτη: Πώς μαγειρεύει η Ελλάδα τον μπακαλιάρο

Σε μακαρονάδα ή παστός με ρεβίθια, ή λεμονάτος με ολόκληρα κρεμμύδια: Από το ένα πέλαγος στο άλλο, το τελετουργικό μας πιάτο παίρνει διαφορετικές μορφές, αποτελώντας ένα εκλεκτό έδεσμα της ελληνικής cucina povera.
ΝΙΚΟΣ Γ. ΜΑΣΤΡΟΠΑΥΛΟΣ
Τραβόλτα: Σ’ αυτή την ψαροταβέρνα η παράδοση και η καινοτομία που αναδεικνύουν τη φρεσκάδα της θάλασσας πάνε χέρι-χέρι

Γεύση / Πώς να φτιάξετε στο σπίτι τα κορυφαία πιάτα του Τραβόλτα

Πριν από 13 χρόνια, σε μια ψαροταβέρνα πολύ μακριά από τη θάλασσα, οι αδελφοί Λιάκοι μαζί με τον Ανέστη Λαζάι συνδυάσαν την παράδοση με την καινοτομία και δημιούργησαν γεύσεις-σταθμούς, όπως το καλαμάρι κοντοσούβλι και η τσιπούρα χουνκιάρ, κερδίζοντας φανατικούς θαυμαστές.
ΝΙΚΗ ΜΗΤΑΡΕΑ
Λήμνος: Ταξίδι στους αμπελώνες και τις γεύσεις του νησιού

Το κρασί με απλά λόγια / Λήμνος: Ένα από τα αρχαιότερα μέρη στον κόσμο που έφτιαχνε κρασί

Η Υρώ Κολιακουδάκη Dip WSET ταξιδεύει στη Λήμνο για να οινοτουρισμό και μοιράζεται με τον Παναγιώτη Ορφανίδη τις εμπειρίες της από τις γεύσεις που δοκίμασε και φυσικά ό,τι έμαθε για τα κρασιά, τις ποικιλίες, την αμπελουργία και τα οινοποιεία του νησιού.
THE LIFO TEAM
Χταπόδι με ασκολύμπρους, αβρονιές, κρίθαμα: Τα πολλά πρόσωπα ενός αρχέγονου φαγητού

Γεύση / Χταπόδι με ασκολύμπρους, αβρονιές και κρίθαμα: Τα πολλά πρόσωπα ενός αρχέγονου γεύματος

Δεν είναι απλώς ένα έδεσμα. Είναι μια τελετουργία που χάνεται στα βάθη του χρόνου, μια ιεροτελεστία που ξεκινά από την άγρια καταδίωξη στα βράχια και καταλήγει στο μεθυστικό άρωμα της θάλασσας, που αναδύεται στο πιάτο.
ΝΙΚΟΣ Γ. ΜΑΣΤΡΟΠΑΥΛΟΣ
Τάσος Μαντής: Από τα υδραυλικά στα αστέρια Michelin

Οι Αθηναίοι / Τάσος Μαντής: Από τα υδραυλικά στα αστέρια Michelin

Ένα απρόσμενο Σαββατοκύριακο σε ένα κότερο στάθηκε αρκετό για να αλλάξει τη ζωή του. Από την πρώτη του εμπειρία ως μάγειρας στον στρατό μέχρι τις κουζίνες των κορυφαίων εστιατορίων του κόσμου, κάθε σταθμός διαμόρφωσε τη φιλοσοφία του βραβευμένου σεφ. Σήμερα, μέσα από το αστεράτο Soil, αποδεικνύει πως η μαγειρική δεν είναι απλώς τέχνη, αλλά τρόπος ζωής.
M. HULOT
Αξώτης: Για καλοψημένο παϊδάκι και θεϊκές πατάτες στο Πολύγωνο

Γεύση / Αξώτης: Για καλοψημένο παϊδάκι και θεϊκές πατάτες στο Πολύγωνο

Μια ταβέρνα που έχτισαν το '56 οι οικοδόμοι της περιοχής και κράτησαν ζωντανή ακόμα και στις δύσκολες στιγμές, συνεχίζει μέχρι σήμερα να αποτελεί ένα comfort zone, με λίγα, κλασικά και καλά πράγματα, για τις μέρες που δεν θέλουμε να είμαστε μέρος της «φάσης».
ΖΩΗ ΠΑΡΑΣΙΔΗ