Επιχείρηση “Inbox Zero”: Όταν δεν αντέχεται άλλο πια ο όγκος των αδιάβαστων εισερχόμενων emails

Επιχείρηση “Inbox Zero”: Όταν δεν αντέχεται άλλο πια ο όγκος των αδιάβαστων εισερχόμενων emails Facebook Twitter
Μοιάζει ακατανόητο να αρνείται κάποιος να σβήσει ένα αδιάβαστο email που του είναι άχρηστο. Γιατί είναι άχρηστο; Διότι δεν έκανε καν τον κόπο να το ανοίξει!
0

Εδώ και λίγα χρόνια, πριν ακόμα γίνει διάσημη η Mary Kondo για τις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις της στα σπίτια, περιφέρεται σαν κάλεσμα αναζήτησης του Ιερού Δισκοπότηρου, η ιδέα του "Inbox Zero", που ευαγγελίζεται εκείνη την ένδοξη μέρα που ανοίγει κανείς τα emails του και το κουτί των εισερχομένων είναι άδειο – ή σχεδόν άδειο – και τότε μοιάζει να φεύγει από πάνω του όλο το βάρος του κόσμου.

Βεβαίως, όταν κάποιος λέει με δέος και προσμονή τη φράση "Inbox Zero", συνήθως δεν εννοεί ακριβώς μηδέν εισερχόμενα, αλλά μηδέν αδιάβαστα εισερχόμενα emails. Σύμφωνα μ' αυτή τη λιγότερο ολοκληρωτική και συναρπαστική εκδοχή του όρου, μπορεί να διατηρεί κανείς εκατοντάδες ή και χιλιάδες emails στον λογαριασμό του, αρκεί να έχουν διαβαστεί.

Ξενέρωτο. Ο στόχος θα έπρεπε να είναι αν όχι μηδέν συνολικά, τουλάχιστον 50 το πολύ διαβασμένα emails και τέλος: αν υπάρχει υλικό που παραμένει αδιάβαστο μετά από ένα μήνα, αυτό συμβαίνει διότι απλά δεν το χρειάζεσαι. Προφανώς, όλοι κρατάμε κάποια emails συναισθηματικής αξίας, από το 2014 ας πούμε, που αναπαύονται εν ειρήνη στις τελευταίες σελίδες των εισερχομένων, αλλά αυτό είναι μια συνειδητή επιλογή, και όχι αποτέλεσμα αναβλητικότητας που γίνεται βραχνάς.

Αυτό που μοιάζει ακατανόητο είναι το γιατί κάποιος αρνείται να σβήσει ένα αδιάβαστο email που του είναι άχρηστο. Γιατί είναι άχρηστο; Διότι δεν έκανε καν τον κόπο να το ανοίξει! Και αν δεν το έχει ανοίξει σε διάστημα ενός μηνός, δεν θα το ανοίξει ποτέ.

Ωραία είναι όλα αυτά στη θεωρία, θα αντιτείνει ίσως κάποιος, αλλά έχουν μαζευτεί καμιά δεκαριά χιλιάδες αδιάβαστα emails στο κουτί μου και με πνίγουν όταν τα βλέπω και είναι πια πολύ αργά για να κάνω κάτι γι' αυτό.
«Κάποια μέρα θα κάτσω να τα σβήσω και θα απαλλαγώ από τον βραχνά» λέμε στον εαυτό μας. Ψευδαισθήσεις. Κατά πάσα πιθανότητα, αυτή η μέρα δεν θα φτάσει ποτέ.

Πρέπει όμως να κάτσουμε να το κάνουμε, προς χάρη της ψυχικής μας υγείας. Έστω και τμηματικά. Καταρχάς, κάνουμε delete όλα τα αναπάντητα emails (αδιάβαστα και διαβασμένα) που έχουν συμπληρώσει πάνω από χρόνο στο κουτί μας. Ακολούθως, σβήνουμε τα αδιάβαστα του τελευταίου εξαμήνου. Από κει και πέρα, αναλόγως με το μέγεθος της αλληλογραφίας που έχει συσσωρευτεί, προχωράμε από τα βάθη του χρόνου μέχρι πριν από ένα μήνα περίπου μέχρι να σβηστούν τουλάχιστον όλα τα αδιάβαστα emails.

Εννοείται ότι δίνεται προτεραιότητα στα επαγγελματικά emails, διότι – ας είμαστε ρεαλιστές – αν ήταν κάτι επείγον στο οποίο έπρεπε να έχουμε ανταποκριθεί, ο αποστολέας θα είχε επικοινωνήσει ξανά μαζί μας, σε πιο έντονο ύφος.

Είναι πιθανό στατιστικά, αν εμπλακεί κανείς με θέρμη σ' αυτή τη διαδικασία εκκαθάρισης με στόχο το πολυπόθητο "Inbox Zero", να στείλει κατά λάθος στη λήθη και κάποιο χρήσιμο email, αλλά αυτό είναι ένα μικρό ρίσκο μπροστά στην απελευθέρωση που θα νιώσει μετά την «κάθαρση».

Μπορεί επίσης κάποιος να μαρκάρει ως διαβασμένα όλα τα αδιάβαστα emails για να διευκολυνθεί στη διαδικασία. Είναι σα να «κλέβεις», αλλά το πιθανότερο είναι ότι έτσι θα γίνεις εφεξής πιο συνεπής στο σβήσιμο των άχρηστων και ανεπιθύμητων emails.

Υπάρχει πάντα βέβαια και η ύστατη λύση για όσους προτιμούν να ζουν με το αβάσταχτο βάρος παρά να μπουν στη διαδικασία ολικής εκκαθάρισης του κουτιού ηλεκτρονικής αλληλογραφίας τους: Άλλαξε διεύθυνση email. Ή ακόμα πιο δραστικά, άλλαξε δουλειά. Ξεκίνα πάλι από το μηδέν και γίνε αυτό το άτομο που ζει χωρίς κατάλοιπα και κάνει κλικ σε κάθε email την ώρα που έρχεται.

Με στοιχεία από το New York

Living
0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Γιατί κάποιοι άνθρωποι θυμούνται τα όνειρα τους περισσότερο από άλλους

Living / Γιατί κάποιοι άνθρωποι θυμούνται τα όνειρα τους περισσότερο από άλλους

Σύμφωνα με νέες έρευνες, παράγοντες όπως η ηλικία, η ροπή στην ενδοσκόπηση, ακόμα και οι εποχές του χρόνου αποτελούν παράγοντες που επηρεάζουν σημαντικά την ικανότητα να ανακαλούμε τα όνειρά μας.
THE LIFO TEAM
Ο γάτος του μαγαζιού

Living / Ο γάτος του μαγαζιού

Υπεύθυνοι face control, ταμείες, props στη βιτρίνα, support στον πελάτη, επιθεωρητές. Παίρνουν το ρόλο τους στα σοβαρά και είναι φυσικά λόγος για να ξαναπάει κανείς. Γυρίσαμε το κέντρο της Αθήνας, βρήκαμε τις γάτες που ζουν στα μαγαζιά της, τις φωτογραφίσαμε και τις παρουσιάζουμε.
ΣΤΕΦΑΝΙΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
«Συστήνεται και η κράτηση τραπεζιού». Τα πιο δημοφιλή Game night events της πόλης.

Living / H Aθήνα παίζει Bingo: Αυτά είναι τα πιο δημοφιλή game night events της πόλης!

Από bingo nights, όπου έχει «εμφανιστεί» η Μπρίτνεϊ Σπίαρς, μέχρι γεωγραφικά κουίζ που μπορεί να καταλήξουν σε ζεϊμπέκικα, αυτές είναι οι πιο παιχνιδιάρικες βραδιές της πόλης – και έχουν και τους μόνιμους θαμώνες τους.
ΜΙΝΑ ΚΑΛΟΓΕΡΑ
 Vinted over Instagram: Η μανία του reselling αλλάζει το παιχνίδι στα social media

Living / Η μανία με τα ηλεκτρονικά βιντατζάδικα και η παγίδα της δήθεν «καθαρής» ντουλάπας

Δύο κορίτσια που ξέρουν απ' έξω και ανακατωτά το Vinted και το Vestiaire Collective μας αποκαλύπτουν μυστικά που θα κάνουν τις αγορές μας πιο στοχευμένες και έξυπνες, καθώς και τις αδυναμίες τους που προκύπτουν κατά το κυνήγι του επόμενου θησαυρού.
ΜΙΝΑ ΚΑΛΟΓΕΡΑ
Η ομορφιά ως καθρέφτης της εποχής

Living / Η ομορφιά ως καθρέφτης της εποχής

Ζούμε στην εποχή του φυσικού μακιγιάζ, του συνδυασμού αρωμάτων και της σύνθετης ρουτίνας περιποίησης. Από την υπερβολή των ’80s μέχρι το σήμερα, η ομορφιά αποτυπώνει την κοινωνική εξέλιξη και τη μοναδικότητα κάθε γυναίκας.
ΕΦΗ ΑΝΕΣΤΗ
«Είμαι τυφλός και μπορώ να μένω μόνος, μην ξαφνιάζεστε!»

Ζούμε, ρε! / «Είμαι τυφλός και μπορώ να μένω μόνος, μην ξαφνιάζεστε!»

Μπορούν τα τυφλά άτομα να ζήσουν μόνα; Χρειάζονται τα σπίτια τους κάποια ειδική προσαρμογή; Τι είναι η εκπαίδευση στις καθημερινές δεξιότητες; Η Χρυσέλλα Λαγαρία και ο Θοδωρής Τσάτσος συζητούν για το θέμα με την εκπαιδεύτρια κινητικότητας και προσανατολισμού και ιδρυτικό μέλος της ομάδας «Σκύλοι βοηθοί Ελλάδας», Πέννυ Στούμπου.
THE LIFO TEAM
Millennials και Gen Zers αναζητούν το ιδανικό workplace το 2025

Living / Το ιδανικό εργασιακό περιβάλλον του 2025: Τι ψάχνουν οι Millennials και οι GenZers;

Οι διαφορετικές γενιές που κυκλοφορούν τα τελευταία χρόνια στην αγορά εργασίας περιγράφουν τις συνθήκες που θα τους έκαναν να νιώθουν τη δουλειά τους περισσότερο σαν το σπίτι τους.
ΠΕΝΝΥ ΜΑΣΤΟΡΑΚΟΥ
Γιατί συχνά νιώθουμε μεγαλύτερη νοσταλγία για τις δυσκολίες παρά για τις χαρές;

Living / Γιατί συχνά νιώθουμε μεγαλύτερη νοσταλγία για τις δυσκολίες παρά για τις χαρές;

Οι άνθρωποι έχουν την τάση να βλέπουν «με ροζ γυαλιά» ακόμα και τις πιο αντίξοες περιόδους της ζωής τους, ακόμα κι αν πρόκειται για συνθήκες οικονομικής ύφεσης, πανδημίας ή πολέμου.
THE LIFO TEAM
O «ξαφνικός θάνατος» της εξ αποστάσεως εργασίας

Living / O «ξαφνικός θάνατος» της εξ αποστάσεως εργασίας

Στον απόηχο της πανδημίας, οι πολιτικές «εργασίας από το σπίτι» έμοιαζαν να δείχνουν τον δρόμο για τον χώρο εργασίας του μέλλοντος, αλλά πλέον οι αποκλειστικά remote θέσεις είναι είδος προς εξαφάνιση.
ΜΙΧΑΛΗΣ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΗΣ