Ghosting: Μην κυνηγάς φαντάσματα, δεν θα στείλει

Όλοι ή σχεδόν όλοι είτε το έχουμε κάνει είτε το έχουμε υποστεί, ή και τα δύο. Ζούμε σε μεταφυσικούς καιρούς.
2

Ο όρος ghosting – όταν κάποιος/α κόβει απότομα κάθε επικοινωνία χωρίς καμιά εξήγηση – καθιερώθηκε εσχάτως για να περιγράψει την απότομη ψηφιακή εξαφάνιση ατόμου με το οποίο είχαμε (ή νομίζαμε ότι είχαμε) συνάψει φιλική ή (ακόμα χειρότερα) ερωτική σχέση, αλλά όπως φαίνεται έχει εξαπλωθεί σε όλο το εύρος των κοινωνικών περιστάσεων και σύμφωνα με τους ειδικούς, συνδέεται άμεσα με τον τρόπο που πλέον αντιλαμβανόμαστε τον σύγχρονο κόσμο. Όλοι ή σχεδόν όλοι είτε το έχουμε κάνει είτε το έχουμε υποστεί, ή και τα δύο. Ζούμε σε μεταφυσικούς καιρούς.

Σύμφωνα με την καθηγήτρια ψυχολογίας Wendy Walsh, η οποία βρέθηκε στη λίστα του περιοδικού Time με τα πρόσωπα της χρονιάς για την ενίσχυσή της στην εξάπλωση του κινήματος #MeToo, υπάρχουν τρία επίπεδα ghosting: το «ελαφρύ» που μπορεί να συμβεί περιστασιακά ακόμα και σε παλαιούς γνώριμους, το «μεσαίο» που συμβαίνει απότομα μετά από μια πρόσφατη γνωριμία και το «βαρέων βαρών» που συμβαίνει μετά από ερωτική σχέση.

Μπορεί να ακούγεται σκληρό, αλλά δεν υπάρχει χειρότερο από το να νοιώθει κάποιος ότι βρίσκεται στο καθαρτήριο μεταξύ προσμονής και απόρριψης και συνεχίζει να στέλνει απελπισμένα μηνύματα σε «φαντάσματα». 

Οι σχετικές έρευνες έχουν δείξει ότι η κοινωνική απόρριψη κάθε είδους, ενεργοποιεί τις ίδιες διαδρομές πόνου στον εγκέφαλο με τον σωματικό πόνο, γεγονός που σημαίνει ότι υπάρχει βιολογικός σύνδεσμος ανάμεσα στην απόρριψη και στον πόνο. Ακόμα κι αν η απόρριψη προέρχεται από άτομο εκτός του οικείου κοινωνικού περιβάλλοντος, όπως σε σχέσεις που ξεκινάνε από πλατφόρμες γνωριμιών και αυτός ή αυτή που κάνουν το "ghosting" έχουν λιγότερους ενδοιασμούς από τη στιγμή που δεν έχετε κοινούς φίλους και δεν θα προκληθεί ζήτημα στον ευρύτερο κοινωνικό κύκλο.

Ghosting: Μην κυνηγάς φαντάσματα, δεν θα στείλει Facebook Twitter
Όλοι ή σχεδόν όλοι είτε το έχουμε κάνει είτε το έχουμε υποστεί, ή και τα δύο. Ζούμε σε μεταφυσικούς καιρούς.

Στην έρευνά της που παρουσιάστηκε πέρσι στην ακαδημαϊκή κοινότητα και αφορά τη «διάλεκτο» της απόρριψης , η καθηγήτρια Gili Freedman ανακάλυψε ότι το "ghosting" έχει να κάνει σε μεγάλο βαθμό με τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε συναισθηματικά το μέλλον. Και πιο συγκεκριμένα με το αν πιστεύουμε ή όχι ότι ο τρέχων σύντροφος μας είναι ο «ένας και παντοτινός» - ερώτημα που έχει να κάνει με το δίλημμα ανάμεσα στην πεποίθηση και στο πεπρωμένο, με το αν πιστεύουμε δηλαδή ότι οι ιδανικές σχέσεις χτίζονται και ωριμάζουν ή ότι υπάρχει εκεί έξω έτοιμος ο αρχετυπικός μας σύντροφος, αυτό που αποκαλούμε «αδελφή ψυχή».

«Τα άτομα που πιστεύουν περισσότερο στη μοίρα ή στο πεπρωμένο (τους), είναι πιο πιθανό να κάνουν "ghosting"» λέει η Freedman. «Αν συνευρεθείς με κάποιον και διαπιστώσεις ότι δεν είναι ο 'ιδανικός' ή η 'ιδανική', τότε θα σκεφτείς ενδεχομένως ότι δεν έχει νόημα να συνεχίσεις την προσπάθεια με τα συγκεκριμένο άτομο, οπότε εξαφανίζεσαι σα φάντασμα. Τέτοιοι άνθρωποι πιστεύουν ότι φαίνεται από την αρχή αν μια σχέση θα λειτουργήσει ή όχι».

Σύμφωνα με την έρευνα της πάντως, οι άνθρωποι φαίνονται να πιστεύουν ότι η διαδικασία του "ghosting" μοιάζει πιο ήπια και αποδεκτή στο πλαίσιο μια φιλικής παρά σ' αυτό μιας ερωτικής σχέσης: «Είναι αξιοπερίεργο ίσως το γεγονός ότι παρότι κατά κανόνα αντιλαμβανόμαστε τις φιλίες ως μακροχρόνιες σχέσεις που μας προσφέρουν ασφάλεια και κοινωνική στήριξη, μας φαίνεται λιγότερο κατακριτέο συχνά να εξαφανιστούμε από μια φιλία παρά από μια ερωτική σχέση, έστω και βραχύβια. Ο τρόπος που αντιλαμβανόμαστε τις σχέσεις γενικά, έχει να κάνει σε μεγάλο βαθμό με τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τη διαδικασία του 'ghosting'».

Η συμβουλή της εν προκειμένω είναι η εξής: «Μην απολογείσαι, να είσαι όμως ειλικρινής με τα όρια που έχουν τεθεί εξαρχής, είτε πρόκειται για να βγεις για ένα ποτό είτε πρόκειται για κάποιον που θέλεις να περάσεις μαζί του το υπόλοιπο της ζωής σου. Το πιο σωστό είναι να απορρίπτεις κάποιον λέγοντας ευθαρσώς 'Όχι', αντί του αόριστου 'Λυπάμαι'.

Μπορεί να ακούγεται σκληρό, αλλά δεν υπάρχει χειρότερο από το να νοιώθει κάποιος ότι βρίσκεται στο καθαρτήριο μεταξύ προσμονής και απόρριψης και συνεχίζει να στέλνει απελπισμένα μηνύματα σε «φαντάσματα». Αυτός ο εξοστρακισμός οδηγεί στην οργή, στη σύγχυση και σε ακόμα πιο έντονα αισθήματα απομόνωσης.

Με στοιχεία από τους New York Times

Urban Culture
2

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Γιατί κάποιοι άνθρωποι θυμούνται τα όνειρα τους περισσότερο από άλλους

Living / Γιατί κάποιοι άνθρωποι θυμούνται τα όνειρα τους περισσότερο από άλλους

Σύμφωνα με νέες έρευνες, παράγοντες όπως η ηλικία, η ροπή στην ενδοσκόπηση, ακόμα και οι εποχές του χρόνου αποτελούν παράγοντες που επηρεάζουν σημαντικά την ικανότητα να ανακαλούμε τα όνειρά μας.
THE LIFO TEAM
Ο γάτος του μαγαζιού

Living / Ο γάτος του μαγαζιού

Υπεύθυνοι face control, ταμείες, props στη βιτρίνα, support στον πελάτη, επιθεωρητές. Παίρνουν το ρόλο τους στα σοβαρά και είναι φυσικά λόγος για να ξαναπάει κανείς. Γυρίσαμε το κέντρο της Αθήνας, βρήκαμε τις γάτες που ζουν στα μαγαζιά της, τις φωτογραφίσαμε και τις παρουσιάζουμε.
ΣΤΕΦΑΝΙΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
«Συστήνεται και η κράτηση τραπεζιού». Τα πιο δημοφιλή Game night events της πόλης.

Living / H Aθήνα παίζει Bingo: Αυτά είναι τα πιο δημοφιλή game night events της πόλης!

Από bingo nights, όπου έχει «εμφανιστεί» η Μπρίτνεϊ Σπίαρς, μέχρι γεωγραφικά κουίζ που μπορεί να καταλήξουν σε ζεϊμπέκικα, αυτές είναι οι πιο παιχνιδιάρικες βραδιές της πόλης – και έχουν και τους μόνιμους θαμώνες τους.
ΜΙΝΑ ΚΑΛΟΓΕΡΑ
 Vinted over Instagram: Η μανία του reselling αλλάζει το παιχνίδι στα social media

Living / Η μανία με τα ηλεκτρονικά βιντατζάδικα και η παγίδα της δήθεν «καθαρής» ντουλάπας

Δύο κορίτσια που ξέρουν απ' έξω και ανακατωτά το Vinted και το Vestiaire Collective μας αποκαλύπτουν μυστικά που θα κάνουν τις αγορές μας πιο στοχευμένες και έξυπνες, καθώς και τις αδυναμίες τους που προκύπτουν κατά το κυνήγι του επόμενου θησαυρού.
ΜΙΝΑ ΚΑΛΟΓΕΡΑ
Η ομορφιά ως καθρέφτης της εποχής

Living / Η ομορφιά ως καθρέφτης της εποχής

Ζούμε στην εποχή του φυσικού μακιγιάζ, του συνδυασμού αρωμάτων και της σύνθετης ρουτίνας περιποίησης. Από την υπερβολή των ’80s μέχρι το σήμερα, η ομορφιά αποτυπώνει την κοινωνική εξέλιξη και τη μοναδικότητα κάθε γυναίκας.
ΕΦΗ ΑΝΕΣΤΗ
«Είμαι τυφλός και μπορώ να μένω μόνος, μην ξαφνιάζεστε!»

Ζούμε, ρε! / «Είμαι τυφλός και μπορώ να μένω μόνος, μην ξαφνιάζεστε!»

Μπορούν τα τυφλά άτομα να ζήσουν μόνα; Χρειάζονται τα σπίτια τους κάποια ειδική προσαρμογή; Τι είναι η εκπαίδευση στις καθημερινές δεξιότητες; Η Χρυσέλλα Λαγαρία και ο Θοδωρής Τσάτσος συζητούν για το θέμα με την εκπαιδεύτρια κινητικότητας και προσανατολισμού και ιδρυτικό μέλος της ομάδας «Σκύλοι βοηθοί Ελλάδας», Πέννυ Στούμπου.
THE LIFO TEAM
Millennials και Gen Zers αναζητούν το ιδανικό workplace το 2025

Living / Το ιδανικό εργασιακό περιβάλλον του 2025: Τι ψάχνουν οι Millennials και οι GenZers;

Οι διαφορετικές γενιές που κυκλοφορούν τα τελευταία χρόνια στην αγορά εργασίας περιγράφουν τις συνθήκες που θα τους έκαναν να νιώθουν τη δουλειά τους περισσότερο σαν το σπίτι τους.
ΠΕΝΝΥ ΜΑΣΤΟΡΑΚΟΥ
Γιατί συχνά νιώθουμε μεγαλύτερη νοσταλγία για τις δυσκολίες παρά για τις χαρές;

Living / Γιατί συχνά νιώθουμε μεγαλύτερη νοσταλγία για τις δυσκολίες παρά για τις χαρές;

Οι άνθρωποι έχουν την τάση να βλέπουν «με ροζ γυαλιά» ακόμα και τις πιο αντίξοες περιόδους της ζωής τους, ακόμα κι αν πρόκειται για συνθήκες οικονομικής ύφεσης, πανδημίας ή πολέμου.
THE LIFO TEAM
O «ξαφνικός θάνατος» της εξ αποστάσεως εργασίας

Living / O «ξαφνικός θάνατος» της εξ αποστάσεως εργασίας

Στον απόηχο της πανδημίας, οι πολιτικές «εργασίας από το σπίτι» έμοιαζαν να δείχνουν τον δρόμο για τον χώρο εργασίας του μέλλοντος, αλλά πλέον οι αποκλειστικά remote θέσεις είναι είδος προς εξαφάνιση.
ΜΙΧΑΛΗΣ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΗΣ