Τι είναι αυτό που σας κάνει να παρατήσετε ένα βιβλίο στη μέση;

Τι είναι αυτό που σας κάνει να παρατήσετε ένα βιβλίο στη μέση; Facebook Twitter
51

Δεν είναι κάπως θέμα ταμπού; Λέμε με μεγάλο ενθουσιασμό για τα βιβλία που αγαπήσαμε, αλλά διστάζουμε να μιλήσουμε για όσα εγκαταλείψαμε, ειδικά σε ανθρώπους που δεν ξέρουμε καλά, ακόμη πιο ειδικά, όταν πρόκειται για βιβλία – σταθμούς στη λογοτεχνία. Υπάρχει κάτι κατακριτέο σ' αυτό, ένα είδος ανευθυνότητας, εφηβικής επανάστασης, προκαλεί μομφές: «Ποια, αυτή που δεν κατάφερε να τελειώσει βιβλίο με εκατό σελίδες;»

Παλιότερα ο ψυχαναγκασμός μου απαγόρευε να αφήνω βιβλία στη μέση. Αυτά που αγόραζα μόνη μου, τα διάβαζα μέχρι το τέλος, ακόμη κι αν μου έσφιγγε η βαρεμάρα το λαιμό. Τέσσερις οι λόγοι:

Α) Αυτό είναι που ξεχωρίζει τους αναγνώστες από τους χομπίστες
Β) Το πλήρωσα, θα το διαβάσω. Αδιάβαστες σελίδες είναι πεταμένα λεφτά.
Γ) Μπορώ να το κρίνω μόνο αν το διαβάσω ολόκληρο
Δ) Μπορεί ξαφνικά να αλλάξει και να αρχίσει να μου αρέσει (δεν έχει γίνει ποτέ)

Τα χρόνια πέρασαν, η αυστηρότητα χαλάρωσε, ο ψυχαναγκασμός περιορίστηκε, οι ταμπέλες κατέβηκαν, συνειδητοποίησα ότι ο χρόνος τελειώνει, τα φτηνά και δωρεάν βιβλία λόγω kindle, κάτι από όλα αυτά, όλα αυτά μαζί, και οι κανόνες χαλάρωσαν. Σιγά σιγά άρχισα να αφήνω πολλά στη μέση, ακόμη και βιβλία ογκόλιθους. Τώρα πλέον μπορώ να αφήσω βιβλίο και μετά από σελίδες. Έχω φτάσει στο άλλο άκρο: έχω αφήσει βιβλίο μετά την πρώτη πρόταση. Δεν προλαβαίνω να διαβάσω όσα θέλω σ' αυτή τη ζωή, οπότε δεν θέλω να χάνω χρόνο με βιβλία που δε συναρπάζουν.

Τι είναι αυτό που μας κάνει να γυρίσουμε με αγωνία τη σελίδα; Τι είναι αυτό που μας κάνει να σκεφτόμαστε ένα βιβλίο, να βιαζόμαστε να τελειώσουμε τις δουλειές μας για να το ξαναπιάσουμε, να ξενυχτάμε διαβάζοντας ενώ αρχίζει να ξημερώνει; Αυτές οι περιπτώσεις είναι λίγες, αλλά η ένταση τόσο μεγάλη, η απόλαυση τόσο χορταστική, που σαν ναρκομανής βρίσκομαι σε συνεχή αναζήτηση της επόμενης δόσης.

Το Good Reads έκανε τα ερωτήματα εικόνα. Μερικοί δηλώνουν συγκεκριμένους λόγους για να σταματήσουν την ανάγνωση: «όταν δε συμπαθώ τον κεντρικό χαρακτήρα» (ξέρω ότι υπάρχει αυτή η αιτιολόγηση, ποτέ μου δε μπόρεσα να την καταλάβω). Άλλοι όμως λένε «όταν είναι βαρετό». «Όταν το γράψιμο είναι αδύναμο». Μα αν ξέραμε από τι χαρακτηρίζεται μια ενδιαφέρουσα ιστορία και τι σημαίνει δυνατό γράψιμο, θα ήμασταν όλοι συγγραφείς!

Τι είναι αυτό που σας κάνει να παρατήσετε ένα βιβλίο στη μέση; Facebook Twitter

Και τώρα, η ώρα της εξομολόγησης: κι εγώ έχω εγκαταλείψει τα τρία από τα πέντε πιο παρατημένα βιβλία της «σημαντικής» λογοτεχνίας. Δεν πρόκειται όμως να παραδεχτώ ποια.

Βιβλίο
51

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

bernhard schlink

Πίσω ράφι / «Φανταζόσουν ότι θα έβγαινες στη σύνταξη ως τρομοκράτης;»

Το μυθιστόρημα «Το Σαββατοκύριακο» του Μπέρνχαρντ Σλινκ εξετάζει τις ηθικές και ιδεολογικές συνέπειες της πολιτικής βίας και της τρομοκρατίας, αναδεικνύοντας τις αμφιλεγόμενες αντιπαραθέσεις γύρω από το παρελθόν και το παρόν.
ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ
Φοίβος Οικονομίδης

Βιβλίο / Φοίβος Οικονομίδης: «Είμαστε έτοιμοι ανά πάσα στιγμή να σπάσουμε σε χίλια κομμάτια»

Με αφορμή το νέο του βιβλίο «Γιακαράντες», ο Φοίβος Οικονομίδης, ένας από τους πιο χαρακτηριστικούς συγγραφείς της νεότερης γενιάς, μιλά για τη διάσπαση προσοχής, την αυτοβελτίωση, τα κοινωνικά δίκτυα, το βύθισμα στα ναρκωτικά και τα άγχη της γενιάς του.
ΙΩΝΑΣ ΚΑΛΛΙΜΑΝΗΣ
Σερζ Τισερόν «Οικογενειακά μυστικά»

Το Πίσω Ράφι / «Το να κρατάμε ένα μυστικό είναι ό,τι πιο πολύτιμο και επικίνδυνο έχουμε»

Μελετώντας τις σκοτεινές γωνιές των οικογενειακών μυστικών, ο ψυχίατρος και ψυχαναλυτής Σερζ Τισερόν αποκαλύπτει τη δύναμη και τον κίνδυνο που κρύβουν καθώς μεταφέρονται από τη μια γενιά στην άλλη.
ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ
Το ηθικό ζήτημα με τις μεταθανάτιες εκδόσεις με αφορμή το ημερολόγιο της Τζόαν Ντίντιον

Βιβλίο / Μεταθανάτιες εκδόσεις και ηθικά διλήμματα: Η Τζόαν Ντίντιον στο επίκεντρο

Σύντομα θα κυκλοφορήσει ένα βιβλίο με τις προσφάτως ανακαλυφθείσες «ψυχιατρικές» σημειώσεις της αείμνηστης συγγραφέως, προκαλώντας ερωτήματα σχετικά με τη δεοντολογία της μεταθανάτιας δημοσίευσης έργων ενός συγγραφέα χωρίς την επίσημη έγκρισή του.
THE LIFO TEAM
Στα «Μαθήματα Ζωγραφικής» του Τσαρούχη αποκαλύπτεται όλος ο ελληνικός κόσμος

Ηχητικά Άρθρα / Γιάννης Τσαρούχης: «Η ζωγραφική μου θρέφεται από τη μοναξιά και τη σιωπή»

Στα εκπληκτικά «Μαθήματα Ζωγραφικής» του Γιάννη Τσαρούχη αποκαλύπτεται όλος ο ελληνικός κόσμος, από τις μινωικές τοιχογραφίες έως τα λαϊκά δημιουργήματα του Θεόφιλου.
ΤΙΝΑ ΜΑΝΔΗΛΑΡΑ
George Le Nonce: «Εκτός από τα φέικ νιουζ, υπάρχει η φέικ λογοτεχνία και η φέικ ποίηση»

Ποίηση / George Le Nonce: «Εκτός από τα fake news, υπάρχει η fake λογοτεχνία και ποίηση»

Με αφορμή την έκδοση του τέταρτου ποιητικού του βιβλίου, με τίτλο «Μαντείο», ο Εξαρχειώτης ποιητής μιλά για την πορεία του, την ποίηση –queer και μη–, και για την εποχή του Web 2.0, αποφεύγοντας την boomer-ίστικη νοοτροπία.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
Χατζιδάκις, Ιωάννου, Χιόνης, Βακαλόπουλος, Κοντός: 5 βιβλία τους κυκλοφορούν ξανά

Βιβλίο / Χατζιδάκις, Ιωάννου, Χιόνης, Βακαλόπουλος, Κοντός: 5 βιβλία τους κυκλοφορούν ξανά

Μια σειρά από επανεκδόσεις αλλά και νέες εκδόσεις, που αφορούν ποιητές και λογοτέχνες που έχουν φύγει από τη ζωή μάς θυμίζουν γιατί επιστρέφουμε σε αυτούς, διαπιστώνοντας ότι παραμένουν, εν πολλοίς, αναντικατάστατοι.
ΤΙΝΑ ΜΑΝΔΗΛΑΡΑ
Η νέα μετάφραση των «Μεταμορφώσεων» είναι ένας άθλος και εκδοτικό γεγονός.

Βιβλίο / Οβίδιος: Η νέα μετάφραση των «Μεταμορφώσεων» είναι ένας άθλος και εκδοτικό γεγονός

Ο κορυφαίος μελετητής του ρωμαϊκού κόσμου Θεόδωρος Δ. Παπαγγελής ολοκλήρωσε την απόδοση στα ελληνικά των 12.000 στίχων του έργου του Οβίδιου, εκφράζοντας ταυτόχρονα τον άκρως μοντέρνο χαρακτήρα του ποιητή.
ΤΙΝΑ ΜΑΝΔΗΛΑΡΑ
«Τροχιές»: Η Samantha Harvey κέρδισε πανάξια το Booker

Βιβλίο / «Τροχιές»: Η Samantha Harvey κέρδισε πανάξια το Booker

Με θέμα την καθημερινότητα έξι αστροναυτών σε έναν διεθνή διαστημικό σταθμό, το μυθιστόρημα που κέρδισε το Booker 2024 μόλις μεταφράστηκε στα ελληνικά, είναι ένα ποίημα για τον πλανήτη Γη και μας καλεί να τον εκτιμήσουμε ξανά.
ΕΙΡΗΝΗ ΓΙΑΝΝΑΚΗ
2000 χρόνια μετά την πρώτη κυκλοφορία του, ένα βιβλίο για τους Ρωμαίους αυτοκράτορες γίνεται μπεστ-σέλερ

Βιβλίο / Ο Σουητώνιος του 69 μ.Χ. γίνεται ξανά μπεστ-σέλερ

Οι «Βίοι των Καισάρων», το εξόχως κουτσομπολίστικο βιβλίο που είχε γράψει ο Σουητώνιος για τον βίο και την πολιτεία της πρώτης σειράς των Ρωμαίων αυτοκρατόρων, κυκλοφόρησε σε νέα μετάφραση και μπήκε στη λίστα με τα ευπώλητα των Sunday Times.
THE LIFO TEAM
«Αν δεν μας αρέσουν οι ηγέτες που ψηφίζουμε, ας κατηγορήσουμε τον εαυτό μας»

Βιβλίο / «Αν δεν μας αρέσουν οι ηγέτες που ψηφίζουμε, ας κατηγορήσουμε τον εαυτό μας»

Ο «ροκ σταρ ιστορικός των ημερών», ο καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και βραβευμένος συγγραφέας Peter Frankopan, μιλά στη LIFO για τους κινδύνους που απειλούν την Ευρώπη, τη Γάζα και την άνοδο της ακροδεξιάς.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Πένθος και ανάνηψη: Ο δικός μας Σαββόπουλος

Daily / Πένθος και ανάνηψη: Ο δικός μας Σαββόπουλος

Μια εικοσαετία μετά την πρώτη έκδοση του βιβλίου, κυκλοφορεί ξανά σε αναθεωρημένη μορφή, η ενθουσιώδης, στοχαστική, λυρική μελέτη του έργου του σπουδαίου όσο και «πολωτικού» Έλληνα τραγουδοποιού από τον Δημήτρη Καράμπελα.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Ο Γιάννης και η φασολιά

Guest Editors / Ο Γιάννης και η φασολιά

Τέλη ’70, Αθήνα. Ένας νεαρός βουτάει στην ποίηση στη βιβλιοθήκη της Ελληνοαμερικανικής Ένωσης. Οι στίχοι του Γιάννη Κοντού τον αγγίζουν. Χρόνια μετά, ως συγγραφέας πια, δημιουργεί μια λογοτεχνική σχέση που κρατά δεκαετίες, ανάμεσα σε εκδοτικούς οίκους, ταβέρνες και πρωινά τηλεφωνήματα.
ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΡΑΠΤΟΠΟΥΛΟΣ
Ευκλείδης Τσακαλώτος: Οφείλουμε να είμαστε πιο ριζοσπάστες και ταυτόχρονα πιο ρεαλιστές, ακόμα κι αν αυτό ακούγεται σαν τετραγωνισμός του κύκλου!

Βιβλίο / Ευκλείδης Τσακαλώτος: «Οφείλουμε να είμαστε πιο ριζοσπάστες και ταυτόχρονα πιο ρεαλιστές στην αριστερά»

Μια πολιτική κουβέντα «εφ’ όλης της ύλης» με τον βουλευτή της Νέας Αριστεράς, πανεπιστημιακό και πρώην υπουργό Οικονομικών στο στούντιο της LiFO με αφορμή το «Μανιφέστο για μια βιώσιμη κοινωνία», το τρίτο του συγγραφικό πόνημα τα τελευταία χρόνια.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ

σχόλια

20 σχόλια
Αχ αυτός ο ψυχαναγκασμός... Έχω διαβάσει τα άπαντα του Τόλκιν (μέχρι και το Σιλμαρίλιον) τελείως ψυχαναγκαστικά. Έλεγα δεν μπορεί... όλοι τα καλύτερα λένε. Ε, δεν είναι για μένα παρόλο που οτιδήποτε σε fantasy το καταβροχθίζω! Υπέφερα μέχρι να τα τελειώσω!!! Και προς το παρόν (παρόν γιατί ψυχαναγκαστικα θα τα τελειώσω και αυτά σε κάποια φάση), έχω αφήσει στη μέση το Όνομα του Ρόδου (με κάνει να νιώθω τελείως χαζή ο λόγος του, μου παίρνει αρκετή ώρα μέχρι να κατανοήσω ό,τι διαβάζω) και το "For whom the bell tolls" το οποίο ξεκίνησα έχοντας προηγούμενη καλή εμπειρία από Χέμινγουεη αλλά... η υπόθεση του συγκεκριμένου, δεν μου αρέσει.
Οι λόγοι που παρατώ ένα βιβλίο στη μέση είναι οι εξής:1. Είναι δώρο και όχι αγορασμένο από εμένα. Δεν ξέρω για τους υπόλοιπους, αλλά συνήθως αυτά που μου κάνουν δώρο δεν έχουν καμία σχέση με αυτά που μου αρέσει να διαβάζω, καθώς είναι αυτά που οι άλλοι νομίζουν ότι έχουν σχεση με ότι μου αρέσει να διαβάζω.2. Δεν διαβάζω ποτέ μπεστ σέλλερ, διότι τις περισσότερες φορές είναι μάπα το καρπούζι. Ίσως μετά από χρόνια να δώσω μια ευκαιρία, σπανίως όμως.3. Μερικά βιβλία είναι τόσο βαρετά, που απορώ κιόλας πώς θεωρούνται πολύ καλά. Θυμάμαι χαρακτηριστικά πόσο γρήγορα βαρέθηκα καθώς θεωρούσα ότι ήταν το λιγότερο άπνευστα τον "Καιρό των Χρυσανθέμων", το "Αθηνά, ευτυχώς που δεν γεννήθηκα όμορφη" και κάποια άλλα.4. Δεν έχω κανένα πρόβλημα να ψυχαναγκαστώ διαβάζοντας κάτι που δεν μου αρέσει, ίσως τώρα λόγω ηλικίας, 39. Νεότερη όμως, από ψυχαναγκασμό τα διάβαζα...5. Προκειμένου να μην την πατήσω με βιβλία που δεν θα αξίζουν τα λεφτά τους, αυτό που κάνω είναι να πάρω το βιβλίο στα χέρια μου και να διαβάσω πρώτα την περίληψη στο οπισθόφυλλο και μετά κάποιες τυχαίες σελίδες του βιβλίου. Αν μου κάνει κλικ, το αγοράζω.6. Δεν ακούω, παρά πολύ σπάνια, τη γνώμη των βιβλιοπωλητών. Συνήθως δεν έχουν ιδία άποψη και παπαγαλίζουν αυτά που ακούνε.7. Τέλος, εμπιστεύομαι έναν - δύο κριτικούς που ταιριάζουν τα χνώτα μας.Αυτά, συγγνώμη αν σας κούρασα !
Δεν παρατάω βιβλία στη μέση, λόγω ψυχαναγκασμού.... Ένα μόνο παράτησα στη μέση και ούτε που ξανασχολήθηκα, καθώς ήταν μάθημα της σχολής: το Κοινωνικό Συμβόλαιο του Ρουσώ!Πήρα την ανάλυση, βρήκα και μια αξιόλογη μετάφραση με σχόλια, αλλά.... ο εγκέφαλός μου αρνούνταν να εννοήσει τί ήθελε να πει ο ποιητής!!!!Ευτυχώς στο εξάμηνο είχε κι άλλα δύο βιβλία και κατάφερα να περάσω το μάθημα... 3-4 φορές το έδωσα βέβαια, γιατί όλο και κάτι έπεφτε από αυτό το ακατανόητο για μένα βιβλίο!!!!Τραγικό!!!!
Το "Εκκρεμές του Φουκώ" το διαβασα μια φορα και δεν το καταλαβα αλλά μου κίνησε μια καποια περιέργεια, το διαβασα δευτερη και κρατουσα σημειωσεις (...) και με ενθουσίασε την τρίτη φορά, διοτι ειχα και το σκονάκι, τις σημειώσεις διπλα μου.Παράτησα το "Εγκλημα και Τιμωρία" στις πρώτες δυό σελίδες πριν 15 χρονια. Φετος το ξανάπιασα.Παράτησα το "Ο φτωχούλης του Θεου" περίπου στη μέση πριν κανένα χρόνο και δεν το έχω ξαναπιάσει ακόμα.Το Atlas shrugged το διάβασα μονορουφι - ισως το μονο βιβλίο που μπορει να διαφωνω με την ιδεολογία αλλα με συνεπήρε τόσο πολύ.Δηλώνω ένοχη στο οτι διάβασα τον Κώδικα Ντα Βιντσι σε δυο μερες. Γενικώς μπορει να μην διαβάσω ενα βιβλίο συνεχόμενα από την αρχή μεχρι το τέλος, και να παρεμβάλλω άλλα βιβλία ενδιάμεσα, αλλα αμα ξεκινησω κάποιο το τελειωνω, συνεχίζοντας απο το σημείο που το αφησα. Ακόμα κι αν μου πάρει 2 χρονια...
Λένα σου' χω πει πολλές φορές ότι σε ζηλεύω (άσχετο) να είσαι πάντα καλά. Διάβασα 2 φορές τον Οδυσσέα από ελληνική μετάφραση γεγονός που δηλώνει ανεπάρκεια για τη σωστή κατανόηση του έργου. Έστω όμως και μ' αυτό και παρόλο που υπέφερα να το τελειώσω, να το κατανοήσω, ήταν πολύ σημαντική εμπειρία. Σίγουρα σπουδαίο έργο, παρόλο που ένα πολύ μικρό μέρος της όλης δημιουργίας αντιλήφθηκα. Υπάρχουν βιβλία που δεν σ' αφήνουν να τ'αφήσεις αλλά δεν τα θεωρώ (και απ' ότι καταλαβαίνω κι άλλοι δεν τα θεωρούν) αξιομνημόνευτα. Ίσως δεν είναι ψυχαναγκασμός αλλά η αξία του δημιουργήματος που σε ξεπερνά και παρόλο που ταλαιπωρήθηκες "ομορφαίνει" την ψυχή σου. Δε σε ξέρω αλλά σ'αγαπώ πολύ σε διαβάζω στην Α μπα και θέλω (ειλικρινά) να είσαι ευτυχισμένη.
Δυο φορες ξεκινησα τον Οδυσσεα αλλα δεν!Οσο κι αν αναγνωριζω την λογοτεχνικη αξια του μαλλον θα επρεπε να συνοδευεται απο ενα αναγνωστικο βοηθημα.Δυσκολο!
Ο Οδυσσέας δεν διαβάζεται χωρίς βοήθημα. Πολύ καλή και προσεγμένη έκδοση είναι των εκδόσεων ΤΟΠΟΣ, η οποία έχει πολύ καλή μετάφραση του "Οδυσσέα" και τον οδηγό ανάγνωσης. Το μόνο πρόβλημα είναι ότι και τα δύο μαζί έχουν κοντά στα 70€. Έχω σκοπό να τα αγοράσω εδώ και δύο χρόνια, αλλά που τα λεφτά ???
Είναι δυνατόν να καταπιεζόμαστε και σε αυτό το θέμα??? Δηλαδή υπάρχουν άνθρωποι που δεν τους αρέσει ένα βιβλίο και συνεχίζουν να το διαβάζουν? ΓΙΑΤΙ?????? Η τέχνη (σε οποιαδήποτε μορφή της) δεν είναι προς τέρψιν ή/και αφύπνιση της ψυχής? Εγώ βαριέμαι τα βιβλία για οποία γίνεται ο κακός χαμός και "πρέπει" όλοι να τα διαβάσουμε, για να πούμε ότι τα διαβάσαμε.... όπως το αδιανόητα βαρετό "ο ιούδας φιλούσε υπέροχα" το οποίο ήταν το μεγαλύτερο φιάσκο που υπήρξε ποτέ σε ελληνικό βιβλίο αλλά και το "Μυστικό" και διάφορα άλλα συναφή..... Δεν υπάρχει "ΠΡΕΠΕΙ" σε αυτό που τρέφει το μυαλό και την ψυχή σου......
το συνολο των βιβλιων που εχω διαβασει, σιγουρα δεν αποδειχθηκαν ολα φοβερα δημιουργηματα. αλλα εχω φτασει στο συμπερασμα πως:1) οι ανθρωποι που σου προτεινουν να διαβασεις καποιο βιβλιο επειδη το βρηκαν αριστουργημα, τις περισσοτερες φορες θα εχουν αδικο, επειδη τα ενδιαφεροντα σας ποικιλουν. ετσι καποιο βιβλιο που αυτοι το βαθμολογουν με 10, υπαρχει περιπτωση εσυ να το βαθμολογησεις με 0.2) εχω πεσει απειρες φορες στην παγιδα να συνεχισω ενα βιβλιο, μονο και μονο επειδη το αγορασα η το δανειστηκα. λαθος. αυτη ειναι μια απο τις μεγαλυτερες μορφες ψυχαναγκασμου. ο συγγραφεας προσπαθει πολλες φορες με το ζορι να σε κανει να συμπαθησεις το βιβλιο.3) μιλωντας καθαρα υποκειμενικα, ποτε δεν μπορεσα να ''χωνεψω'' βιβλια που ηταν γραμμενα σε μορφη που μονο μια ιδιοφυια θα μπορουσε να αποκρυπτογραφησει. παραξενη γλωσσα και νοηματα που πρεπει να σκεφτεσαι δεκαετιες για να τα βρεις. δεν ειπα οτι τα θελω ετοιμα, αλλα ρε φιλε συγγραφεα ελεος. πες μου τι βλεπεις μηπως μπορεσω και εγω να το δω.συγγνωμη αν κουρασα.
όσο μεγαλώνουμε τόσο πιο γρήγορα περνάει ο χρόνος και τόσο πιο πολύ τον εκτιμάμε. άρα κ πιο εύκολα παρατάς το Ulysses του Τζόις και το Neuromancer tou Gibson στα αγγλικά για μένα- στα ελληνικά ήταν καλύτερα τα πράγματα- επίσης του Τολκιν το Silmarillion κάπου στο 1500ό όνομα
Eγώ παράτησα το Ουράνιο Τόξο της βαρύτητας 3-4 φορές στο παρελθόν, μια ποιητική συλλογή του Τίτου Πατρίκιου που μου είχε κάνει δώρο η αδερφή μου και τέλος το VALIS του philip k. dick. Το τελευταίο και να το διάβαζα δε θα θυμόμουν τίποτα στο τέλος. Δεν ειμαι γενικά από αυτούς που θα καταπιεστούν για να τελειώσουν 1 βιβλίο, υπάρχουν 1 εκατ βιβλία εκεί έξω και η ζωή είναι πολύ μικρή για να τα διαβάσουμε όλα
τελικα, οι λογοι που εγκαταλειπουμε ενα βιβλιο, ειναι οσοι και οι αναγνωστες. εζησα κι εγω φυσικα τον ψυχαναγκασμο της αναγνωσης (μα αφου προκειται για αριστουργημα του χωρου, δεν πρεπει να εχω αποψη;) αλλα μετα 'απελευθερωθηκα'συνειδητοποιωντας πως με το ζορι παντρεια δεν γινεται -ακομη κι αν ο γαμπρος/νυφη ειναι το 'τελειοτερο' πλασμα του κοσμου. εξαλλου το βαρετο/ασφυκτικο/αδιαφορο/... του ενος μπορει να ειναι το αριστουργημα ενος αλλου, αυτο το βιβλιο, που θα μεινει μηνες μετα το περας της αναγνωσης στο κομοδινο, για συντροφια και παρηγορια.
Το ulysses ειναι δυσκολο να χονευτει οντως! Μπορει να ειμαι εγω και η βαρεμαρα μου, αλλα ειναι πραγματικα ενα βιβλιο που δυσκολευει τον αναγνωστη..αλλα συνηθος δεν παραταω ποτε βιβλια, και πριν το αγορασω στο βιβλιοπολειο ητε διαβαζω ενα preview στο google η μια οποιαδηποτε σελιδα! Βοηθαει!
Ωραιο το αρθρο σας αυτο, προσωπικα θα προσθεσω αλλο εναν λογο που μπορει καποιος να αφησει ενα βιβλιο στη μεση, περα απο τους προφανεις λογους.Το να ταυτιστεις τοσο πολυ με την "ηρωιδα" του βιβλιου και να σου δημιουργειται τετοια ενταση που να μην μπορεις να την διαχειριστεις και να σου βγαινει υπερβολικος συναισθηματισμος, κλαμματα κτλ.Προσωπικα ειμαι πολυ αισιοδοξος ανθρωπος. Εκεινη την περιοδο ομως δεν ημουν κ στα καλυτερα μου με αποτελεσμα να αγορασω ενα καταπληκτικο βιβλιο κατα τα άλλα, αλλά δεν μπορεσα να διαχειριστω την επιπλεον "συναισθηματικη" φορτιση που μου δημιουργουσε. Στο μελλον ομως, οταν θα νιωσω παλι ετοιμη θελω να το ξανα ξεκινησω απο εκει που το αφησα, για να μαθω επιτελους το... τελος της ηρωιδας και ευελπιστω να ειναι καλο. :-))
Έχω παρατήσει πολλά βιβλία για -κυρίως- τους κάτωθι λόγους1. Το θέμα προκείπτει βαρετό2. Έλλειψη gayness ή queerness3. Ανέμπνευστη γραφή 4. Έλλειψη διάθεσης, χρόνου, βιβλιο-διαύγειας.Ένα από αυτά ήταν και ο Μόμπι-Ντικ, για 2 ποταπούς λόγους: 1. Κατάλαβα ότι το "γαμπριάτικο νυχτερινό σφιχταγκάλιασμα" του "βάρβαρου" Queequeg στον Ishmael ήταν μόνο ένα κι αυτό "κατά λάθος".και 2. επειδή, ειλικρινά η paperback (!) (Σελ: 926) έκδοση είναι σούπερ άβολη στο να τη διαβάζεις.ρε νονά sorry.
Φαντασου να λεγε ενας αλλος "το παραταω μολις δω queerness"...τελικα διαβαζουμε για να φουντωσουμε αυτο που ηδη νοιωθουμε. Κι οποιος νοιωσει πολλα και διαφορα, τοσο πιο πλατια θα διαβασει.
...Άχ! Άσε, άσε! Και παραέχω φούντωση τον τελευταίο καιρό.Άλλο βιβλίο που παράτησα για παρεμφερή λόγο (που δεν αφορά στον όγκο και την βιβλιοδετική μορφή του): Το Άρωμα του Ονείρου (τράτζικ όμως;)
Τι περίεργο! Εγώ πάλι έπαθα ακριβώς το αντίθετο με το Λύκο της Στέππας. Για πολλά χρόνια το είχα στη βιβλιοθήκη μου και δεν το άνοιγα (γενικά δεν διαβάζω σοβαρή λογοτεχνία). Όταν τελικά το ξεκίνησα, φαίνεται ότι ήμουν στην κατάλληλη διάθεση και δεν μπορούσα να το σταματήσω. Μου έχει μείνει σαν ένα γοητευτικό, συγκινητικό μυθιστόρημα, πολύ καλύτερο απ' ό,τι περίμενα.
Όσον αφορα την ξενη λογοτεχνια η μεταφραση συμφωνω οτι ειναι πολυ σημαντικη. Είχα διαβασει το μαγικο βουνο (όλο) απο αθλια μεταφραση και γελαγα (δεν μπορουσα να καταλαβω πως πηρε νομπελ με αυτο το βιβλιο). Το ξαναδιάβασα απο καλη μεταφραση(ειχα πεισμωσει) και εγινε ενα απο τα αγαπημένα μου.Όσον αφορα τον Οδυσσέα, είναι βιβλίο που ΔΕΝ μεταφραζεται (όπως και η ποιηση κατα τη γνώμη μου). Αν δε μπορεις να διαβασεις το πρωτοτυπο (νομιζω οτι ουτε με αγγλικη φιλολογια μπορεις λογω γαελικων κτλ) εκτος απο τις εξωκειμενικες αναφορες εχεις να αντιμετωπισεις και το μοντερνο ύφος. Όσοι παντως ειναι αποφασισμενοι, υπάρχει και οδηγος...την πρωτη φορα το διαβασα μεχρι τη μεση. Την δευτερη με οδηγο καταφερα και το διαβασα όλο, αφού πρωτα διαβαζα 2 φορες τί ελεγε ο οδηγος για το καθε κεφαλαιο και μετα εμπαινα στο πρωτοτυπο (για λογους υγειας ειχα αφθονο χρονο - 7 μηνες μου πηρε.....!).
Εχω αφήσει τον «μύθο του σίσυφου» του καμύ στην τρίτη σελίδα. Δεν καταλάβαινα τι ακριβώς έλεγε. Προσπαθουσα να καταλάβω και αφαιρούμουν. Πιθανόν να έφταιγε η μετάφραση. Χ. δημουλίδου «σουίτα στον παράδεισο». Δώρο από πρώην. Μία σελίδα και ούτε. Αηδία.Καζαντζάκης «ασκητική». Συμπυκνωμένο χώμα και αίμα και πολλοί πρόγονοι που ουρλιάζουν «το χρέος!»Προσοχή: πρόκειται γιά άλλη κατηγορία συγγραφέα.Προτείνω λιγότερο πυκνογραμμένα του έργα (π.χ. «βίος και πολιτεία του αλέξη ζορμπά»)
Όταν διαβαζω κακη μεταφραση, κλεινω το βιβλιο και τρεχω-αν κατεχω τη γλωσσα- να βρω το πρωτοτυποΕπισης, ο υπερ-επεξηγηματικος λογος (που πολλες φορες ειναι αφορητα ηθικοπλαστικος) με κουραζει, οπως επισης και...οι ατελειωτες περιγραφες.Τελος, ενα βιβλιο που -υποτιθεται- διαβαζα για το μεταπτυχιακο μου, ηταν γαλλικο και sooo meta-, αλλα το παρατησα γιατι δεν ειχε καθολου τελειες(!).φυσικα ισχυριστηκα οτι το διαβασα και το εκτιμησα. δεοντως.