Είδαμε την 6η σεζόν «Black Mirror» στο Νetfix

Είδαμε την 6η σεζόν «Black Mirror» στο Νetfix Facebook Twitter
Αν αυτός θα είναι ο επίλογος του «Black Mirror» δεν το ξέρουμε, αλλά σίγουρα θα είναι μια κατακλείδα αρμόζουσα, καθώς η Νο1 εσχατολογική σειρά των καιρών μας αναφέρεται ανοιχτά στο Τέλος του Κόσμου.
0

Τέτοια θέση έχει κατακτήσει στην ποπ κουλτούρα το «Black Mirror», ώστε κάθε φορά που κάποιος διαβάζει μια δυστοπική είδηση, δεν λέει πια ότι περάσαμε στη «ζώνη του λυκόφωτος» αλλά ότι «ζούμε σε ένα πραγματικό επεισόδιο του "Black Mirror"». Mε τον καιρό το κοινό αποδέχτηκε την έμπνευση του σατιρικού καλλιτέχνη Τσάρλι Μπρούκερ να αναστήσει το είδος της ανθολογία που εκπροσωπούσε η θρυλική σειρά του Ροντ Σέρλινγκ, τα επεισόδια της οποίας διαθλούσαν την εποχή τους μέσα από το πρίσμα των ειδών της επιστημονικής φαντασίας, του τρόμου και της κωμωδίας.

H σειρά ξεκίνησε το 2011 από το βρετανικό Channel 4 με τρία επεισόδια, τα οποία αποτελούσαν μια συνειδητή αντανάκλαση των φόβων, των ανησυχιών αλλά και των επιθυμιών μας, ενσωματωμένη σε ιστορίες (όχι και τόσο μακρινής) επιστημονικής φαντασίας.

Κοινά μοτίβα ανάμεσα στα περισσότερα επεισόδια της σειράς ήταν (και είναι) ο τεχνολογικός εφιάλτης, η εικόνα, οι οθόνες και η ζωή μας μέσα από τον «μαύρο καθρέφτη» της οθόνης. Η κατάργηση της ιδιωτικότητας, τα δόγματα «καταγράφω άρα υπάρχω» και «καταγράφομαι άρα υπάρχω», καθώς και η σοσιομιντιακή –όχι σοσιαλμιντιακή, ώστε το λήμμα να ενέχει το στοιχείο της κοινωνιοπάθειας– δεύτερη ζωή μας στάθηκαν αφορμή για συναρπαστικές, ανατριχιαστικές, πικρά αστείες τηλεοπτικές δυστοπίες στα επτά πρώτα επεισόδια της σειράς.

Ποιος ξέρει, κατά βάθος ίσως όλοι να έχουμε ανάγκη λίγη «απόδραση», όταν από τον Φεβρουάριο του 2020 και έπειτα περιμένουμε με αγωνία να δούμε όχι αν, αλλά πότε το ρολόι του κόσμου θα χτυπήσει μεσάνυχτα. Ίσως να τη χρειάζεται ακόμα και ο ίδιος ο Τσάρλι Μπρούκερ.

Όταν, δε, ο Μπρούκερ ξεπερνούσε την τεχνοφοβική ατζέντα και την επίκληση της κοινωνικής πραγματικότητας και έμπαινε στη φιλοσοφική επιστημονική φαντασία, προέκυπταν αληθινά διαμάντια σαν το πλατωνικό «Entire history of you», το οποίο, πέρα από την καταγραφή, στέκεται στη διαρκώς διαφεύγουσα αίσθηση πληρότητας, στο πάντα ανικανοποίητο σκέλος της ανθρώπινης φύσης που οδηγεί στην προσωπική συντριβή.

Είδαμε την 6η σεζόν «Black Mirror» στο Νetfix Facebook Twitter
Στο «Joan is awful» η ηρωίδα εξομολογείται στην ψυχολόγο της ότι θα ήθελε να νιώσει πρωταγωνίστρια στη ζωή της.

Και μετά αγόρασε τα δικαιώματα της σειράς το Netflix, κάνοντας στον Τσάρλι Μπρούκερ μια προσφορά που δεν μπορούσε να αρνηθεί και ζητώντας του περισσότερα και μεγαλύτερα σε διάρκεια επεισόδια, γιατί χρειαζόταν περιεχόμενο. Και, ναι, προέκυπτε ενίοτε ένα «San Junipero» –ονειρεμένο OST από τον Κλιντ Μάνσελ– ή ένα «Hang the DJ», αλλά η φύρα στην ποιότητα ήταν εμφανής, η επανάληψη συχνή και ο Μπρούκερ από την εφαρμογή της υπερβολής της σάτιρας, που έφερε τα θαυμαστά αποτελέσματα των πρώτων δύο σεζόν, κατέφευγε σε μια άλλη ιδιότητα του σατιρικού καλλιτέχνη, την ευθύτητα, η οποία συχνά μεταφραζόταν σε ένα επιφανειακό μήνυμα και σε εντελώς in your face συμβολισμούς.

Ιδέες που με το ζόρι στήριζαν επεισόδια είκοσι λεπτών έβλεπες να γεννούν ωριαίες μυθοπλασίες, επειδή το Netflix –μαντέψτε– χρειαζόταν περιεχόμενο. Να υπενθυμίσουμε εδώ ότι και το σημείο αναφοράς του Μπρούκερ, η «Ζώνη του Λυκόφωτος», είχε κάνει το λάθος στην τέταρτη σεζόν της να διπλασιάσει τον χρόνο των επεισοδίων και δεν της είχε βγει σε καλό.  

Η έκτη σεζόν του «Black Mirror», που έκανε την πρεμιέρα της στο Netflix χθες, απαρτίζεται από πέντε επεισόδια. Τα δύο πρώτα μάς θύμισαν το «Dumbo» του Τιμ Μπάρτον στο εξής: στην ταινία εκείνη ο ιδιοσυγκρασιακός δημιουργός εκδήλωνε φανερά τη δυσαρέσκειά του να εργάζεται για ένα μεγάλο στούντιο το οποίο τον αναγκάζει να υποτάξει το όραμά του στα πορίσματα του τμήματος marketing και έκανε μια ταινία που ύψωνε το μεσαίο δάχτυλο στους εργοδότες του.

Δεν ξέρουμε αν ο Τσάρλι Μπρούκερ ένιωσε έναν αντίστοιχο εγκλωβισμό δουλεύοντας για την πλατφόρμα, με δεδομένη όμως τη σχέση της σειράς με τις οθόνες, η μεταμοντέρνα αφήγηση του πρώτου επεισοδίου που στρέφεται εμφανώς (και κάπως σχηματικά) ενάντια στο χέρι που ταΐζει τον Μπρούκερ μοιραία κάποια στιγμή θα έμπαινε στη θεματική ατζέντα της σειράς.

Είδαμε την 6η σεζόν «Black Mirror» στο Νetfix Facebook Twitter
Έχεις τη δυνατότητα να ακούσεις τη Σάλμα Χάγιεκ να ρωτά έξαλλη «δεν έχει η κ***τρυπίδα μου δικαιώματα;».

Στο «Joan is awful» η ηρωίδα, που βρίσκεται στη μέση της ιεραρχίας στην εταιρεία όπου εργάζεται και έχει γκόμενο «αδιάφορο και βαρετό», ειδικά σε σύγκριση με τον ακόρεστα σεξουαλικό πρώην της, εξομολογείται στην ψυχολόγο της ότι θα ήθελε να νιώσει πρωταγωνίστρια στη ζωή της. Στην παράδοση της «Ζώνης του Λυκόφωτος», όπου κάποια δύναμη έκανε πραγματικότητα αντίστοιχες ευχές και τον εκφραστή τους να το μετανιώνει μικρά, λίγες ώρες μετά η Τζόαν συνειδητοποιεί ότι το Netflix, που εδώ λέγεται Streamberry, έχει κάνει τη ζωή της σειρά με πρωταγωνίστρια τη Σάλμα Χάγεκ, δραματοποιώντας κάθε της μέρα.

Αν θες να δεις το ποτήρι μισογεμάτο, το εν λόγω επεισόδιο έχει έναν σατιρικό καλλιτέχνη σε οργασμό, που έχει εντάξει όσα τον απασχολούν σε μια γοργή αφήγηση, αν θες να το δεις μισοάδειο, όπως ο υπογράφων, το αστείο παλιώνει γρήγορα και αντικαθίσταται από μια σειρά από μισοψημένες ιδέες χωρίς συγκεκριμένο στόχο πέραν του τρόπου που αντιμετωπίζει το Netflix το περιεχόμενό του. Τουλάχιστον σου δίνει τη δυνατότητα να ακούσεις τη Σάλμα Χάγιεκ να ρωτά έξαλλη «δεν έχει η κ***τρυπίδα μου δικαιώματα;» ή να δεις τον Μάικλ Σέρα να τρώει ξύλο, σπαρταριστές πινελιές που ασφαλώς ικανοποιούν το λαϊκό αίσθημα.

Είδαμε την 6η σεζόν «Black Mirror» στο Νetfix Facebook Twitter
Δυο ερωτευμένοι σπουδαστές κινηματογράφου πηγαίνουν στο σκωτσέζικο χωριό όπου μεγάλωσε ο ένας τους με στόχο να γυρίσουν ντοκιμαντέρ για έναν τύπο που μαζεύει και προστατεύει σπάνια αυγά.

Το δεύτερο επεισόδιο, το «Loch Henry», είναι μάλλον το καλύτερο της σεζόν. Δυο ερωτευμένοι σπουδαστές κινηματογράφου πηγαίνουν στο σκωτσέζικο χωριό όπου μεγάλωσε ο ένας τους με στόχο να γυρίσουν ντοκιμαντέρ για έναν τύπο που μαζεύει και προστατεύει σπάνια αυγά. Σύντομα, όμως, ο προσανατολισμός τους θα στραφεί σε μια παλιά, πιο πιπεράτη υπόθεση, στη δράση ενός ντόπιου σίριαλ κίλερ. Ο πιο έμπειρος σε ανάλογα θεάματα θεατής μπορεί να ψυλλιαστεί εύκολα πού θα καταλήξει η ιστορία, αλλά η αρραγής ατμόσφαιρα και η άψογη διαχείριση του σασπένς γεννούν ένα συμπαγές, κινηματογραφικό αποτέλεσμα, ενώ η κριτική στην πλατφόρμα και τoν κιτρινισμό της true crime παραγωγής που το Netflix στηρίζει όσο λίγοι εκεί έξω είναι πιο αποτελεσματική ακριβώς επειδή προκύπτει μέσα από τη δραματουργία, στην παράδοση των καλύτερων ταινιών είδους.

Είναι, επίσης, ακόμα ένα επεισόδιο από εκείνα τα σπάνια που υπερβαίνουν το «μήνυμά» τους για την εποχή και αφουγκράζεται τη διαχρονική τραγωδία του καλλιτέχνη να προκύπτει το καλλιτεχνικό ζενίθ από ένα προσωπικό, βιωμένο δράμα. Η βιομηχανία καρπώνεται και ευτελίζει το τελευταίο, αφήνοντας στον δημιουργό ένα συνειδησιακό κενό πλάι στη δόξα, έναν μαραμένο Ροδανθό, προερχόμενο από τη γνώση ότι, πέρα απ' όσα χάθηκαν, αν ποτέ μετέφερε το δράμα του σε όλη τη γυμνή του αλήθεια, θα βρισκόταν κάποιος Φ. Μάρεϊ Έιμπραχαμ, όπως στο κοενικό «Inside Llewyn Davis», για να του πει ότι «δεν βλέπει αρκετά χρήματα σε αυτό».

Αφού ο Μπρούκερ βγάζει το άχτι του –ή πουλάει αντιδραστικότητα και αναρχία εκ του ασφαλούς, αν είσαι κυνικός– για το Netflix, είναι πια ελεύθερος να κάνει ό,τι θέλει. Ακολουθούν, λοιπόν, τρία επεισόδια που οι φανατικοί της σειράς, περιμένοντας συγκεκριμένα πράγματα από ένα επεισόδιο «Black Mirror» και ενασχόληση με μοτίβα που αναφέραμε νωρίτερα, μάλλον θα απορρίψουν, αλλά, στα μάτια μας, αποτελούν πράγματα που ο Μπρούκερ ενδεχομένως πάντα ήθελε να κάνει και τώρα, που βρήκε την ευκαιρία, ήθελε να τα αφαιρέσει από την bucket list του. Έτσι, στα επόμενα τρία επεισόδια ο Βρετανός δημιουργός επιστρέφει στο παρελθόν.

Το «Beyond the sea» μας μεταφέρει σε ένα εναλλακτικό ’69 για να αφηγηθεί ένα ερωτικό τρίγωνο ανάμεσα σε δυο αστροναύτες, μια γυναίκα και το... ρομποτικό avatar του ενός – μη ρωτάτε περισσότερα. Ο Τζον Kράουλι έχει προϋπηρεσία σε ερωτικά τρίγωνα από το «Brooklyn», γνωρίζει πώς να διατηρήσει την τονική ισορροπία και έχει αποδειχτεί επανειλημμένα ικανότατος σκηνοθέτης ηθοποιών, αποσπώντας από την τριπλέτα των Άαρον Πολ, Κέιτ Μάρα και Τζος Χάρτνετ μια πλήρως εναρμονισμένη ερμηνεία συνόλου. Πέραν τούτων, όμως, καθώς και ενός ατμοσφαιρικού σάουντρακ από τον οσκαρούχο πια Φόλκερ Μπέλτερμαν, ουδείς λόγος να κρατά 80 λεπτά, δεν υποστηρίζεται η διάρκεια από τη δραματουργία ούτε είναι τόσο σπουδαία η κεντρική ιδέα ή η σεναριακή διαχείρισή της.

Είδαμε την 6η σεζόν «Black Mirror» στο Νetfix Facebook Twitter
Το «Beyond the sea» μας μεταφέρει σε ένα εναλλακτικό ’69 για να αφηγηθεί ένα ερωτικό τρίγωνο ανάμεσα σε δύο αστροναύτες, μια γυναίκα και το... ρομποτικό avatar του ενός.

Το τέταρτο επεισόδιο είναι μια εντελώς «Twilight Zone» ιδέα που ο Μπρούκερ πιθανότατα είχε για χρόνια στα συρτάρια του και κάποτε ήθελε να χρησιμοποιήσει – δεν εξηγείται αλλιώς. Το βλέμμα της Ζαζί Μπιτς στο τελικό πλάνο κάνει το πολυφορεμένο και επιδερμικό σχόλιο να μοιάζει πιο επιτακτικό απ' όσο είναι στην πραγματικότητα, αλλά, έτσι κι αλλιώς, το twist στη μέση είναι το ζουμί της υπόθεσης. Η αναιμική, δευτεροκλασάτη εκτέλεση είναι το (μεγάλο) πρόβλημα και το καθιστά μεν ένα από τα χειρότερα επεισόδια της σειράς, ευτυχώς όμως είναι μικρό και τουλάχιστον δίνει πάσα στο επόμενο, πολύ πιο αξιόλογο επεισόδιο.

Το «Demon 79» φαίνεται αρχικά ότι θα αποτελέσει μια φορμαλιστική επιστροφή στον '70s τρόμο και για δέκα λεπτά το κάνει πειστικά. Άλλο, όμως, είχε στο μυαλό του ο Τσάρλι Μπρούκερ και γρήγορα ο φαντασιακός τρόμος παίρνει απρόσμενη κωμική στροφή. H χημεία μεταξύ των Εντζένα Βάσαν και Πάπα Εσίντου είναι ακαταμάχητη, ειδικά ο δεύτερος είναι πραγματικός κωμικός θησαυρός.

Είδαμε την 6η σεζόν «Black Mirror» στο Νetfix Facebook Twitter
Το «Demon 79» φαίνεται αρχικά ότι θα αποτελέσει μια φορμαλιστική επιστροφή στον '70s τρόμο και για δέκα λεπτά το κάνει πειστικά.

Δεν θέλουμε να γράψουμε περισσότερα για την πλοκή του για να μη σας χαλάσουμε την έκπληξη, αλλά αυτό που φαίνεται να θέλει να πει ο Μπρούκερ είναι ότι η αρχή του τέλους του κόσμου ξεκίνησε με την έμπρακτη εφαρμογή του νεοφιλελευθερισμού, ότι η καταστροφή είναι αναπόφευκτη και ότι η εργατική τάξη, που συχνά φαντασιώνεται (με τις ευλογίες των από πάνω) ότι ανήκει στη μεσαία και ότι μπορεί να επηρεάσει τις εξελίξεις, αποδέχτηκε το επερχόμενο Τέλος και στράφηκε στην απόδραση, επιλέγοντας να ζήσει σε ένα αποκομμένο σύμπαν «αιώνιας λήθης», όπου κάθε μέλος έχει τη συντροφιά και τη φροντίδα του κλειστού, προσωπικού του κύκλου.

Αν αυτός θα είναι ο επίλογος του «Black Mirror» δεν το ξέρουμε, αλλά σίγουρα θα είναι μια κατακλείδα αρμόζουσα, καθώς η Νο1 εσχατολογική σειρά των καιρών μας αναφέρεται ανοιχτά στο Τέλος του Κόσμου. Κι αυτό δεν έρχεται με τη σκατοψυχιά των πιο μαύρων επεισοδίων της σειράς αλλά με μια γλυκόπικρη νότα που απαλύνει τον περιρρέοντα εφιάλτη. Ποιος ξέρει, κατά βάθος ίσως όλοι να έχουμε ανάγκη λίγη «απόδραση», όταν από τον Φεβρουάριο του 2020 κι έπειτα περιμένουμε με αγωνία να δούμε όχι αν, αλλά πότε το ρολόι του κόσμου θα χτυπήσει μεσάνυχτα. Ίσως να τη χρειάζεται ακόμα και ο ίδιος ο Τσάρλι Μπρούκερ.

Black Mirror: Season 6 | Official Trailer | Netflix

Οθόνες
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Ο Butcher Billy εικονoγραφεί το Black Mirror

Εικαστικά / Ο Butcher Billy εικονoγραφεί το Black Mirror

Ανάμεσα στο επιστημονικό ύφος της τηλεοπτικής σειράς και τη δεισιδαιμονία των φόβων του μέλλοντος, υπάρχει η διάσταση της φαντασίας ενός φανταστικού βραζιλιάνου εικονογράφου, ο οποίος μεταμορφώνει σημεία της ποπ κουλτούρας σε φανταστικά εξώφυλλα κόμικς μιας άλλης, ξεχασμένης, εποχής.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ
Black Mirror: Bandersnatch : Πρωτοποριακή διαδραστική μετα-αφήγηση ή χριστουγεννιάτικη αρπαχτή;

Νetflix / Black Mirror: Bandersnatch : Πρωτοποριακή διαδραστική μετα-αφήγηση ή χριστουγεννιάτικη αρπαχτή;

Μήπως τελικά ζούμε όλοι σε μια προσομοίωση απεριορίστων δήθεν, αλλά ουσιαστικά περιορισμένων και προκαθορισμένων επιλογών; Ερώτημα βέβαια που δεν φτάνουν όλοι οι μπάφοι του κόσμου για να «διερευνηθεί» επαρκώς.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Εβελίνα Παπούλια

Oι Αθηναίοι / Εβελίνα Παπούλια: «Δεν μου χαρίστηκε τίποτα»

«Μην παίξεις ποτέ κωμωδία», της είχαν πει, αλλά τελικά το ευρύ κοινό τη λάτρεψε ως Μαρίνα Κουντουράτου. Όταν αποφάσισε να ερμηνεύσει τον ρόλο μιας τρανς γυναίκας, της είπαν «θα καταστραφείς». Ήταν πάντα τολμηρή και άφοβη. Και είναι η Αθηναία της εβδομάδας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
 Ντέιβιντ Κρόνεμπεργκ: «Αν είσαι υπαρξιστής άθεος όπως εγώ, το ανθρώπινο σώμα είναι η ζωή σου»

Pulp Fiction / «Αν είσαι υπαρξιστής άθεος όπως εγώ, το ανθρώπινο σώμα είναι η ζωή σου»

Ο Ντέιβιντ Κρόνεμπεργκ επιστρέφει με το «Ο Κύριος των Νεκρών» και μιλά στη LiFO για τις σκέψεις του πάνω στο πένθος, την τεχνητή νοημοσύνη που του έλυσε τα χέρια, και εξηγεί γιατί ασχολείται διαρκώς με τρομακτικές καταστάσεις.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Βαλ Κίλμερ: Ο άνθρωπος που θα (μπορούσε να) γινόταν σταρ

Απώλειες / Βαλ Κίλμερ (1959-2025): Ο άνθρωπος που θα μπορούσε να είχε γίνει σούπερσταρ

Έφυγε από τη ζωή ο Κρις του «Heat», ο Iceman του «Top Gun», ο «ξανθός» Μπάτμαν του Τζόελ Σουμάχερ, ο Τζιμ Μόρισον του Όλιβερ Στόουν, ο γκέι ντέτεκτιβ του «Kiss Kiss Bang Bang», ένας ηθοποιός που κατέγραψε μερικές αξέχαστες εμφανίσεις στο ενεργητικό του, μα δεν έκανε την αναμενόμενη καριέρα μεγάλου σταρ λόγω ατυχών συγκυριών αλλά και προσωπικών επιλογών.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Η Λάιζα Μινέλι σήμερα δηλώνει ευτυχισμένη. ή Λάιζα Μινέλι: Mια απίστευτη ιστορία επιβίωσης.

Οθόνες / Λάιζα Μινέλι: Mια απίστευτη ιστορία επιβίωσης

Gay icon, μια χαρισματικά αφοσιωμένη performer, αλλά και αντικείμενο χλεύης. Το ντοκιμαντέρ του Μπρους Ντέιβιντ Κλάιν «Liza: A Truly Terrific, Absolutely True Story» σίγουρα δεν αφηγείται την ιστορία ενός τυπικού nepo baby.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
τομ χάρντι

Οθόνες / 10 τηλεοπτικές σειρές που θα δούμε την άνοιξη

Από τη μεγάλη επιστροφή του «The Last of Us» σε εκείνη του «Αστερίξ» και από τη σεξουαλική αναζήτηση της Μισέλ Ουίλιαμς σε μια απολαυστική ματιά στον κόσμο του σύγχρονου μπαλέτου, αυτές είναι οι σειρές που θα μας κρατήσουν καθηλωμένους στη μικρή οθόνη το επόμενο διάστημα.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Οι 10 αγαπημένες ταινίες της Μαρίνας Σάττι

Μυθολογίες / «Οι εικόνες του Ζβιάγκιντσεφ είναι υπνωτιστικές»: Οι 10 αγαπημένες ταινίες της Μαρίνας Σάττι

Στην κινηματογραφική λίστα της τραγουδοποιού, η σιωπή λέει περισσότερα από τα λόγια, οι εικόνες αποκαλύπτουν κρυμμένα συναισθήματα, οι κόσμοι είναι γεμάτοι αβεβαιότητες και συγκρούσεις, και η μουσική έχει μια ιερή διάσταση.
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΝΙΝΕΤΤΑ ΓΙΑΚΙΝΤΖΗ
21 ντοκιμαντέρ του 21ου αιώνα που αξίζει να δείτε

Οθόνες / 21 ντοκιμαντέρ του 21ου αιώνα που αξίζει να δείτε

Από μια σπουδαία στιγμή του σκορσεζικού σινεμά ως την ψηφιακή επανάσταση της Ανιές Βαρντά κι από το συγκλονιστικό δίπτυχο του Τζόσουα Οπενχάιμερ ως τη μεγάλη φιλμική «σκανταλιά» του Banksy, αυτοί είναι 21 σταθμοί του σύγχρονου σινεμά τεκμηρίωσης που πρέπει να έχει δει κάθε σινεφίλ.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
«Μπορεί να γίνει μια παραγωγή σαν το “Flow” στην Ελλάδα, αρκεί να το θέλουμε»

Οθόνες / «Μπορεί να γίνει μια παραγωγή σαν το “Flow” στην Ελλάδα, αρκεί να το θέλουμε»

Με αφορμή τη δεύτερη απονομή των βραβείων Stratos, που τιμούν το ελληνικό animation, o πρόεδρος της ASIFA HELLAS Κωνσταντίνος Κακαρούντας μιλά για την άνθηση της σκηνής, τις προκλήσεις και για το πώς η Ελλάδα μπορεί να πετύχει μια παραγωγή οσκαρικού επιπέδου.
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ
 «Εσύ, θείο, δεν θα φύγεις, θα μείνεις εδώ μαζί μου!» ή Γιάννα Δεληγιάννη: «Βρίσκω την ουσία μόνο στο να στηρίζει ο ένας τον άλλον». ή Η Γιάννα Δεληγιάννη προβάλλει ταινίες στους μαθητές της άγονης γραμμής.

Οθόνες / Η Γιάννα Δεληγιάννη προβάλλει ταινίες στους μαθητές της άγονης γραμμής

Η κινηματογραφίστρια και πρόεδρος της Cinemathesis μιλά για την πρωτοβουλία της να υλοποιεί κινηματογραφικά εργαστήρια για παιδιά σε απομακρυσμένα δημοτικά σχολεία της άγονης γραμμής, το όραμα και το αποτύπωμα της δράσης της, για τις δυσκολίες που αντιμετώπισε και για το τι λείπει από την τυπική εκπαίδευση.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Γιατί το «Adolescence» έχει αναδειχθεί σε παγκόσμιο φαινόμενο;

Pulp Fiction / Γιατί το «Adolescence» έχει αναδειχθεί σε παγκόσμιο φαινόμενο;

Είναι η τεχνική αρτιότητα μιας αστυνομικής σειράς με επίκαιρο κοινωνικό θέμα που της χαρίζει τόσο μεγάλο αντίκτυπο στο κοινό; Ή μήπως η πραγματική δύναμη πηγάζει από τον φόβο των γονιών για τις εγκληματικές παραλείψεις και, κυρίως, για την άγνοιά τους απέναντι στα κρυφά σημάδια του ψηφιακού κόσμου;
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Η μαμά μου, ο Μπαρτ Ρέινολντς κι ένας θάνατος που παραμένει μυστηριώδης εδώ και μισό αιώνα

Οθόνες / Η μαμά μου, ο Μπαρτ Ρέινολντς κι ένας θάνατος που παραμένει μυστηριώδης εδώ και μισό αιώνα

Ο γιος της ηθοποιού Σάρα Μάιλς ήταν τεσσάρων ετών όταν βρέθηκε νεκρός ο μάνατζερ και πρώην εραστής της μητέρας του. Οι υποψίες είχαν πέσει τότε πάνω στον συμπρωταγωνιστή της Μπαρτ Ρέινολντς. 51 χρόνια αργότερα, ο Μπολτ προσπαθεί να θυμηθεί τι συνέβη.
LIFO NEWSROOM
Το Παιδί Τραύμα επιλέγει τις 10 αγαπημένες του ταινίες

Μυθολογίες / «Το Festen έχει επηρεάσει τους στίχους μου»: Οι 10 αγαπημένες ταινίες του Παιδιού Τραύματος

Χάνεκε αλλά και Αγγελόπουλος, «Καμιά πατρίδα για τους μελλοθάνατους» αλλά και «Aftersun», το Παιδί Τραύμα επιλέγει 10 ταινίες που κυμαίνονται από τον ωμό ρεαλισμό και τη βία μέχρι τον θρίαμβο της ποίησης και της τρυφερότητας.
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΝΙΝΕΤΤΑ ΓΙΑΚΙΝΤΖΗ
10 εξαιρετικές ταινίες που μπορείτε να δείτε τώρα στο Netflix

Οθόνες / 10 εξαιρετικές ταινίες που μπορείτε να δείτε τώρα στο Netflix

Το Netflix έχει γίνει ο παράδεισος της εύκολης ψυχαγωγίας, αλλά για τους πραγματικούς σινεφίλ κρύβει και έναν άλλο κόσμο. Αυτή είναι μια λίστα με ταινίες που απαιτούν προσοχή και αφοσίωση, που αξίζουν τον κόπο.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ