Η Μαγκύ Μαρέν και το αγαπημένο της BiT

Η Μαγκύ Μαρέν και το αγαπημένο της BiT Facebook Twitter
0

Ξέρετε τι είναι το Bit; Είναι η στοιχειώδης μονάδα πληροφορίας στην Επιστήμη Υπολογιστών και στις Τηλεπικοινωνίες. Ένα bit είναι η ποσότητα της πληροφορίας που μπορεί να αποθηκευτεί από μία δυαδική συσκευή, ή από άλλο φυσικό σύστημα το οποίο μπορεί να υπάρχει σε μία από δύο διακριτές καταστάσεις. Πιο απλά, είναι οι δυο θέσεις ενός διακόπτη, οι δυο τάσεις ηλεκτρικού ρεύματος που επιτρέπονται σε ένα κύκλωμα, δυο κατευθύνσεις μαγνητισμού ή πόλωσης. Προέρχεται από το BInary digiT, αλλά κυριολεκτικά σημαίνει και «μικροσκοπικό τμήμα, κομματάκι». 

BiT είναι ο τίλος του έργου της διάσημης χορογράφου Μαγκί Μαρέν που έρχεται στην Ελλάδα, στο φεστιβάλ Αθηνών και το παρουσιάζει στις 2, 3 και 4 Ιουνίου, στην Πειραιώς 260. Χρησιμοποιώντας ως τίτλο έναν τεχνολογικό όρο, μιλά για την εποχή που ζούμε. Το πέρασμα από μια εποχή αυταρχική και καταπιεστική σε ένα ανεκτικό σύστημα ψευδοελευθερίας. Χρησιμοποιεί τα δυο συστήματα για να κάνει τη δική της δήλωση πάνω στον ρυθμό και τη ροή, τις εναλλακτικές θέσεις, την αλήθεια και το ψέμα.

 

Ο χορός σε καμία περίπτωση δε μπορεί να είναι έξω από την κατάσταση του κόσμου γύρω μας, δε μπορώ να το φανταστώ αλλιώς. Στη δική μου περίπτωση είναι η πολιτική αυτή που με επηρεάζει.

 

Στις 40 χορογραφίες της και στα 64 της χρόνια, επιμένει να βλέπει τον χορό ως αντίδοτο σε έναν κόσμο που πασχίζει να επιβιώσει. Με πηγή έμπνευσης το έργο του Γάλλου φιλοσόφου Πιερ Σοβανέ «Ο ρυθμός και ο λόγος», η Μαγκύ Μαρέν φιλοδοξεί να παρασύρει το κοινό σε ένα αγχωτικό ημίφως, υπογράφοντας μια χορογραφία άλλοτε πένθιμη, άλλοτε οργισμένη, βαθιά πολιτική ωστόσο, και σε ευθεία σύνδεση με τη ζωή, ως επιτομή προηγούμενων έργων της όπως «May Be», «Umwelt» και «Turba». Η δεύτερη παράσταση που υπογράφει φέτος στο Φεστιβάλ Αθηνών, αποτελεί μια περφόρμανς που κινείται αυτή τη φορά σε εντελώς διαφορετικό μουσικά κλίμα. Στο «Singspiele» που παρουσιάζει στην Πειραιώς 260, στις 9 και 10 Ιουνίου, η Μαρέν εξερευνά την ανθρώπινη ύπαρξη και την ανάγκη της να αναγνωρίζεται ως μοναδική.

 

Η Μαγκύ Μαρέν και το αγαπημένο της BiT Facebook Twitter
BIT ©Didier Grappe

 

— Έχετε κάνει μια σπουδαία διαδρομή. Η καριέρα σας έχει συνδυαστεί με την άνθηση του σύγχρονου χορού στην Ευρώπη. Κοιτάζοντας σήμερα με την απόσταση του χρόνου, ποια θεωρείτε ότι ήταν η πιο παραγωγική και δημιουργική για τον σύγχρονο χορό και γιατί; 

Από τη δεκαετία του '80 στη Γαλλία, χορός είναι μια τέχνη σε κίνηση με μεγαλύτερη ή μικρότερη ένταση και πολλαπλές συναντήσεις με τις άλλες τέχνες. Δυστυχώς από χρόνο σε χρόνο και όλα τα προηγούμενα χρόνια, η στήριξή μας από τους θεσμούς έχει μειωθεί σημαντικά. Ο φόβος και τα οικονομικά αδιέξοδα οδήγησαν πολλούς καλλιτέχνες να κάνουν πολλούς συμβιβασμούς και η δουλειά τους αποδυναμώθηκε από τα οικονομικά προβλήματα, αλλά και από αυτό που επέβαλε η μάζα: την ψυχαγωγία. Όμως κάποιοι άλλοι είναι αρκετά θαρραλέοι και συνεχίζουν να δημιουργούν μέσα σε αντίξοες συνθήκες και αυξανόμενες δυσκολίες. Νομίζω ότι πρέπει να κοιτάξουμε πέρα από τα τελευταία χρόνια για να συνειδητοποιήσουμε ότι τίποτα δε θα σταματήσει την απαιτητική επιθυμία των καλλιτεχνών να δημιουργούν και να κάνουν ορατό, τόσο στην κοινωνία όσο και στο κοινό το έργο τους, προκειμένου ο θεατής να στρέψει προς αυτό τα μάτια του. Κυρίως αυτό πρέπει να υποστηριχθεί.

Maguy Marin – Singspiele

— Σε συνέχεια, σήμερα, θα μπορούσατε να μας περιγράψετε το πως αντιλαμβάνεστε το τοπίο του χορού διεθνώς; 

Το χάος του κόσμου, οι πόλεμοι, οι ιδεολογίες, οι κοινωνικές αδικίες πρέπει να απασχολήσουν τους καλλιτέχνες όλων των αποχρώσεων. Ο χορός σε καμία περίπτωση δε μπορεί να είναι έξω από την κατάσταση του κόσμου γύρω μας, δε μπορώ να το φανταστώ αλλιώς. Στη δική μου περίπτωση είναι η πολιτική αυτή που με επηρεάζει.

Η Μαγκύ Μαρέν και το αγαπημένο της BiT Facebook Twitter
"Singspiele"

— Η παγκόσμια οικονομική κρίση και η κρίση στην Ευρώπη έχει επηρεάσει την τέχνη με πολύ οδυνηρό τρόπο. Αυτό πώς επηρεάζει και εσάς οικονομικά και καλλιτεχνικά;

Οι δυσκολίες είναι στην πραγματικότητα όλο και περισσότερες, τόσο οικονομικά όσο και πολιτικά. Τα μέσα για να υποστηρίξει ένα σύνολο και το καλλιτεχνικό του έργο λείπουν. Υπάρχει μια δύναμη και η ευθύνη του καλλιτέχνη. Στη δική μου περίπτωση μεταφράζεται σαν το άνοιγμα μιας ποιητικής συνομιλίας με τον άλλο. 

— Πιστεύετε ότι ο σύγχρονος χορός ήρθε πιο κοντά στην κοινωνία, έβαλε θέματα που δεν είχε μέχρι τότε αγγίξει ο κλασικός και αν ναι σε ποιά περιοχή αυτής της καλλιτεχνικής κίνησης σας αρέσει να δημιουργείτε; 

Η έννοια του σύγχρονου χορού είναι πολύ γενική. Ναι, φυσικά και ο σύγχρονος χορός  έχει εγείρει πολλά ερωτήματα που το μπαλέτο δεν είχε ακόμη αντιμετωπίσει, συμπεριλαμβανομένων εκείνων του σώματος. Για μένα αυτό σημαίνει τόσο αρμονική συνύπαρξη με σύγχρονους καλλιτέχνες που προέρχονται από διαφορετικούς τομείς, όσο και το να διατηρήσω μια ποιητική και πολιτική σχέση με τον κόσμο στον οποίο υπάρχω.

— Τι είναι αυτό που σας απασχολεί σταθερά και επανέρχεστε στα έργα σας;

Νομίζω ότι το θέμα μου εδώ και πολύ καιρό είναι η άρνηση της εκτροπής, το να αψηφώ την ανασφάλεια που έχει γίνει νόμος, να έχω σαν θέση την συνεργασία και την αλληλεγγύη, αυτές είναι οι επιλογές μου.

 BIT

 

— Τι είναι αυτό που  ο χορός μπορεί να εκφράσει σήμερα καλύτερα από όλες τις τέχνες;

Ο χορός προβάλλει το σώμα και την προνομιακή έναντι των άλλων τεχνών δυνατότητά του. Την μοναδικότητα του όντος και την ικανότητα να συνυπάρχει με άλλα σώματα. Μέσα από την αφή και τον ιδρώτα, μπορεί παράλληλα να εκφράσει και μια δική του προβληματική.

— Εδώ και χρόνια αμφισβητείτε το «αισθητικά ορθό». Η αμφισβήτηση αυτή μοιάζει και με πείραμα για τα αισθητικά όρια παράλληλα με τα όρια της ανθρώπινης δυνατότητας. Μπορείτε να μου πείτε τα συμπεράσματά σας; 

Το αισθητικά ορθό υπάρχει παντού. Πρέπει να καταπολεμήσουμε τη μορφοποίηση και τα πρότυπα που έχουν θεσπιστεί έτσι ώστε να μετατοπίσουμε κάποιες δυνάμεις και να αποκτήσουμε την ικανότητα να σκεπτόμαστε για τον εαυτό μας.

 

 Maguy Marin - May b

— Τι είναι αυτό που σας επηρέασε περισσότερο από το έργο του Pierre Chauvanet; 

Το ζήτημα του ρυθμού. Ο τρόπος με τον οποίο σκέπτεται και αναλύει ο Pierre Chauvanet, αγγίζει πολλούς τομείς, φιλοσοφικούς, ηθικούς και πολιτικούς. Μας δείχνει την επανάληψη του τρόπου που ζούμε, που σχετίζεται με τις αξίες που επηρεάζουν το σύνολο της κοινωνίας.

— Πιστεύετε ότι αυτή η σύνδεση των τεχνών μας αποφέρει ένα νέο αποτέλεσμα στο να αντιμετωπίζουμε ένα καλλιτεχνικό έργο;

Προσωπικά, πιστεύω ότι μπορεί να ανοίξει προοπτικές, να δημιουργήσει μια νέα εφευρετικότητα, χωρίς υποχρεωτικά αυτή η συνομιλία να έχει ως αποτέλεσμα ένα καλύτερο ποιοτικά έργο. Μπορεί να υπάρξει μια πολύ ισχυρή δημιουργία που να στηρίζετε αποκλειστικά σε έναν τομέα της τέχνης.

UMWELT  - Maguy Marin

 

— Αν ήμουν ένας θεατής στην Αθήνα και ερχόμουν να γνωρίσω για πρώτη φορά τη δουλειά σας, τι θα μου λέγατε για το ΒΙΤ; Τι έχω να περιμένω;

Δεν έχετε να περιμένετε τίποτα. Να είστε περίεργος και όσο το δυνατόν πιο ανοιχτός, σχεδόν διαφανής.

Info:

BiΤ

Πειραιώς 260, Κτίριο Δ
2-4 Ιουνίου 2015
Ώρα: 21:00
Τιμές εισιτηρίων: 25€, 20€ (μειωμένο), 15€ (φοιτητικό), 5€ (άνεργοι, ΑΜΕΑ) 

 

Singspiele

Πειραιώς 260, Κτίριο Ε
9-10 Ιουνίου 2015
Ώρα: 21:00
Τιμές εισιτηρίων: 15€, 10€ (μειωμένο), 5€ (φοιτητικό , άνεργοι, ΑΜΕΑ)

Θέατρο
0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ηow to resuscitate a dinosaur/ Έι, Romeo, πώς δίνεις το φιλί της ζωής σε έναν δεινόσαυρο;

Guest Editors / «Ο Καστελούτσι σκηνοθετεί μια υπόσχεση· και κάνει τέχνη εκκλησιαστική»

«Πέρασαν μέρες από την πρώτη μου επαφή με τη Βερενίκη. Μάντρωσα ένα κοπάδι σκέψεις» – ο Κυριάκος Χαρίτος γράφει για μια από τις πολυσυζητημένες παραστάσεις της σεζόν, που ανέβηκε στη Στέγη.
ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΧΑΡΙΤΟΣ
Onassis Dance Days 2025: Ένας ύμνος στα αδάμαστα σώματα

Θέατρο / Onassis Dance Days 2025: Ένας ύμνος στα αδάμαστα σώματα

Ένα νέο, αλλιώτικο σύμπαν για τον «χορό» ξεδιπλώνεται από τις 3 έως τις 6 Απριλίου στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση, μέσα από τα πρωτοποριακά έργα τεσσάρων κορυφαίων Ελλήνων χορογράφων και του διεθνούς φήμης Damien Jalet.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Κώστας Νικούλι

Θέατρο / «Μπορώ να καταλάβω το πώς είναι να νιώθεις παρείσακτος»

Ο 30χρονος Κώστας Νικούλι μιλά για την πορεία του μετά το «Ξενία» που του χάρισε το βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου ηθοποιού όταν ήταν ακόμα έφηβος, για το πόσο Έλληνας νιώθει, για την πρόκληση του να παίζει τρεις γκέι ρόλους και για το πόσο τον έχει αλλάξει το παιδί του.
M. HULOT
Μέσα στον θησαυρό με τις εμβληματικές φορεσιές της Δόρας Στράτου

Θέατρο / «Κάποτε έδιναν τις φορεσιές για έναν πλαστικό κουβά, που ήταν ό,τι πιο μοντέρνο»

Μια γνωριμία με τη μεγάλη κληρονομιά της Δόρας Στράτου μέσα από τον πλούτο αυθεντικών ενδυμάτων που δεν μπορούν να ξαναραφτούν σήμερα και συντηρούνται με μεγάλο κόπο, χάρη στην αφοσίωση και την εθελοντική προσφορά μιας ομάδας ανθρώπων που πιστεύουν και συνεχίζουν το όραμά της.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Βασιλική Δρίβα: «Με προσβάλλει να με χρησιμοποιούν σαν καθρέφτη για την ανωτερότητά τους»

Οι Αθηναίοι / Βασιλική Δρίβα: «Με προσβάλλει να με χρησιμοποιούν σαν καθρέφτη για την ανωτερότητά τους»

Ανατρέποντας πολλά από τα στερεότυπα που συνοδεύουν τους ανθρώπους με αναπηρία, η Βασιλική Δρίβα περιγράφει τις δυσκολίες που αντιμετώπισε αλλά και τις χαρές, και μπορεί πλέον να δηλώνει, έστω δειλά, πως είναι ηθοποιός. Είναι η Αθηναία της εβδομάδας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Ξαναγράφοντας τον Ίψεν

Θέατρο / Ο Ίψεν στον Πειραιά, στο μουράγιο

«Δεν είναι εύκολο να είσαι ασυμβίβαστη. Όπως δεν είναι εύκολο να ξαναγράφεις τον Ίψεν» – Κριτική της Λουίζας Αρκουμανέα για την παράσταση «Εχθρός του λαού» σε διασκευή και σκηνοθεσία του Κωνσταντίνου Βασιλακόπουλου.
ΛΟΥΙΖΑ ΑΡΚΟΥΜΑΝΕΑ
«Δυσκολεύτηκα να διαχειριστώ τις αρνητικές κριτικές και αποσύρθηκα για έναν χρόνο»

Lifo Videos / «Δυσκολεύτηκα να διαχειριστώ τις αρνητικές κριτικές και αποσύρθηκα για έναν χρόνο»

Η ηθοποιός Παρασκευή Δουρουκλάκη μιλά για την εμπειρία της με τον Πέτερ Στάιν, τις προσωπικές της μάχες με το άγχος και την κατάθλιψη, καθώς και για το θέατρο ως διέξοδο από αυτές.
ΣΩΤΗΡΗΣ ΒΑΛΑΡΗΣ
Μαρία Σκουλά: «Πιστεύω πολύ στο χάος μέσα μου»

Θέατρο / Μαρία Σκουλά: «Πιστεύω πολύ στο χάος μέσα μου»

Από τον ρόλο της Μάσα στην πραγματική ζωή, από το Ηράκλειο όπου μεγάλωσε μέχρι τη ζωή με τους ανθρώπους του θεάτρου, από τον φόβο στην ελευθερία, η ζωή της Μαρίας Σκουλά είναι ένας δρόμος μακρύς και δύσκολος που όμως την οδήγησε σε κάτι δυνατό και φωτεινό.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Μια νέα παράσταση χαρτογραφεί το χάσμα μεταξύ γενιάς Z και γενιάς X

Θέατρο / Μια νέα παράσταση χαρτογραφεί το χάσμα μεταξύ γενιάς Z και γενιάς X

Μέσα από την εναλλαγή αφηγήσεων, εμπειριών, αναπαραστάσεων, χορού, βίντεο και ήχου, η παράσταση του Γιώργου Βαλαή αναδεικνύει τις διαφορές αλλά και τις συνδέσεις που υπάρχουν μεταξύ των δυο διαφορετικών γενεών.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Ρομέο Καστελούτσι: «Όπου παρεμβάλλεται το κράτος, δεν υπάρχει χώρος για τον έρωτα. Ο έρωτας είναι εναντίον του κράτους και το κράτος εναντίον του έρωτα».

Θέατρο / Ρομέο Καστελούτσι: «Πάντα κάποιος πολεμά τον έρωτα. Και οι εραστές είναι πάντα τα θύματα»

Ο σπουδαίος Ιταλός σκηνοθέτης, λίγο πριν επιστρέψει στην Αθήνα και στη Στέγη για να παρουσιάσει τη «Βερενίκη» του, μας μίλησε για τον έρωτα, τη γλώσσα και τη μοναξιά, την πολιτική και την ανυπέρβλητη Ιζαμπέλ Ιπέρ.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
CHECK How soon is now: Μια παράσταση για τους μετεξεταστέους της συστημικής ιστορίας

Θέατρο / How soon is now: Μια παράσταση για τους μετεξεταστέους της Iστορίας

Σκηνοθετημένη από έναν νέο δημιουργό, η παράσταση που βασίζεται στο τελευταίο κείμενο της Γλυκερίας Μπασδέκη επιχειρεί έναν διάλογο με μία από τις πιο σκοτεινές περιόδους της ελληνικής ιστορίας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Αγορίτσα Οικονόμου

Αγορίτσα Οικονόμου / «Πέφτω να κοιμηθώ και σκέφτομαι ότι κάτι έχω κάνει καλά»

Βρέθηκε να κυνηγάει το όνειρο της υποκριτικής, χωρίς να γνωρίζει τον τρόπο, αλλά με τη βεβαιότητα ότι δεν ήθελε ποτέ να μείνει με την απορία «γιατί δεν το έκανα;». Μέσα από σκληρή δουλειά και πολλούς μικρούς ρόλους, κατάφερε να βρει τον δρόμο της στην τέχνη, στον οποίο προχωρά και αισθάνεται τυχερή. Η Αγορίτσα Οικονόμου είναι η Αθηναία της εβδομάδας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
ΧΡΗΣΤΟΣ ΘΕΟΔΩΡΙΔΗΣ 

Θέατρο / «Αν κλάψω με ένα έργο, είμαι σε καλό δρόμο»

Ο Χρήστος Θεοδωρίδης, που έχει σκηνοθετήσει με επιτυχία δύο έργα φέτος, του Βιριπάγιεφ και της Αναγνωστάκη, εξηγεί γιατί τον ενδιαφέρουν τα κείμενα που μιλάνε στον άνθρωπο σήμερα, ακόμα κι αν σε αυτά ακούγονται ακραίες απόψεις που ενοχλούν και τον ίδιο.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Να είσαι γκέι στη Νέα Υόρκη

Θέατρο / «Η Κληρονομιά μας»: Τι αποκομίσαμε από την εξάωρη παράσταση στο Εθνικό

«Μία ποπ queer saga, παραδομένη πότε στη μέθη των κοκτέιλ Μανχάταν και πότε στο πένθος μιας αλησμόνητης συλλογικής απώλειας» – Κριτική της Λουίζας Αρκουμανέα για το πολυβραβευμένο έργο του Μάθιου Λόπεζ, που παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα από τον Γιάννη Μόσχο.
ΛΟΥΙΖΑ ΑΡΚΟΥΜΑΝΕΑ
«Δεν είμαι ασεβής, ούτε ιδιοσυγκρασιακή ούτε αιρετική»

Θέατρο / «Δεν είμαι ασεβής, ούτε ιδιοσυγκρασιακή, ούτε αιρετική»

Μετά την Ορέστεια του Στρίντμπεργκ και τις πρόβες για το έργο του Βασίλη Βηλαρά, η Λένα Κιτσοπούλου μιλάει για προσδοκίες και αποφάσεις, για επιτυχίες και απορρίψεις, για το «σύστημα» μέσα στο οποίο δουλεύει και για όλους εκείνους τους χαρακτηρισμούς που της αποδίδουν.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Με Μαρμαρινό, Κουρεντζή, Ράσσε, Mouawad και Ζυλιέτ Μπινός στο πρόγραμμα του Φεστιβάλ Επιδαύρου

Πολιτισμός / Μαρμαρινός, Κουρεντζής, Ράσε, Mouawad και Ζιλιέτ Μπινός στο πρόγραμμα του Φεστιβάλ Επιδαύρου

Καλλιτέχνες με ιστορικό ίχνος στην Επίδαυρο θα παρουσιάσουν τη δουλειά τους δίπλα σε ξένους και άλλους Έλληνες δημιουργούς, ενώ στις 19 Ιουλίου θα ακούσουμε την ορχήστρα Utopia υπό τη διεύθυνση του Θ. Κουρεντζή.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ