Το Ταξίδι στη Σελήνη, μια όπερα φαντασμαγορίας του Ζακ Όφενμπαχ Facebook Twitter
Η Οpéra Comique του Παρισιού, σε συνεργασία με την Εθνική Λυρική Σκηνή, μας προσκαλούν σε ένα διαφορετικό Ταξίδι στη Σελήνη, όπου οι πρωταγωνιστές θα είναι παιδιά.

«Το Ταξίδι στη Σελήνη»: Μια όπερα φαντασμαγορίας του Ζακ Όφενμπαχ

0

Η Opéra Comique του Παρισιού σε συνεργασία με την Εθνική Λυρική Σκηνή προσκαλούν τους θεατές τον Ιούλιο σε ένα διαφορετικό Ταξίδι στη Σελήνη, όπου οι πρωταγωνιστές θα είναι παιδιά.

Το Ταξίδι στη Σελήνη θεωρείται μία από τις πιο πετυχημένες όπερες που συνέθεσε ο Ζακ Όφενμπαχ. Ανέβηκε για πρώτη φορά στο Παρίσι το 1875 στο Théâtre de la Gaîté και ήταν ένα υπερθέαμα με είκοσι σκηνικές εικόνες και 673 κοστούμια, ενώ, μεταξύ άλλων, περιλάμβανε και δύο μπαλέτα. Προκάλεσε τόσο μεγάλη αίσθηση και κατέβηκε μετά από 185 παραστάσεις, για να ανέβει εκ νέου σε άλλη σκηνή πριν ακόμη κλείσει χρόνος. Το 1876 παρουσιάστηκε στη Βιέννη και στο Λονδίνο, ενώ ταξίδεψε μέχρι και την Αμερική – εντελώς αλλαγμένο βέβαια. 

Μια όπερα φαντασμαγορίας σε τέσσερις πράξεις, το Ταξίδι στη Σελήνη ανήκει σε αυτό το γαλλικό είδος όπερας όπου οι υποθέσεις έχουν να κάνουν κυρίως με τη μαγεία, το υπερφυσικό και το φανταστικό και στοχεύουν στον εντυπωσιασμό του κοινού. 

«Αυτή η παράσταση σε βοηθά να καταλάβεις τον πόλεμο, τη βία, την αποικιοκρατία και τελικά την αγάπη από μια άλλη πλευρά».

Εκείνη την εποχή, η επιστημονική φαντασία γνώριζε τεράστια άνθηση μέσα από τα βιβλία του Ιουλίου Βερν, επομένως δεν ήταν τυχαίο που η όπερα γράφτηκε στον απόηχο της επιτυχίας του έργου του διάσημου συγγραφέα. Το λιμπρέτο που έγραψαν οι Αλμπέρ Βανλό, Εζέν Λετεριέ και Αρνόλ Μορτιέ άντλησε στοιχεία από τα μυθιστορήματα Από τη Γη στη Σελήνη και Ταξίδι στο κέντρο της Γης. Η υπόθεση που σκαρφίστηκαν θύμιζε περισσότερο παραμύθι για όλη την οικογένεια. 

Γι’ αυτό ίσως ο Βερν μάλλον εκνευρίστηκε όταν είδε τις ομοιότητες με τα βιβλία του π.χ. το εύρημα με το κανόνι που εκτόξευε τους ήρωες στο φεγγάρι (σκηνή που αργότερα απαθανατίστηκε και στο βωβό φιλμ Ταξίδι στη Σελήνη του Μελιές). Παρ’ όλα αυτά, το πρόβλημα λύθηκε όταν το 1877 ο Όφενμπαχ βάσισε επόμενη όπερά του σε άλλο του μυθιστόρημα, το Le docteur Ox, αυτήν τη φορά με την άδειά του.  

Το Ταξίδι στη Σελήνη, μια όπερα φαντασμαγορίας του Ζακ Όφενμπαχ Facebook Twitter
Βασικός ήρωας στο Ταξίδι στη Σελήνη είναι ο πρίγκιπας Caprice που, κουρασμένος από τις γήινες απολαύσεις, ονειρεύεται να ταξιδέψει στο φεγγάρι.

Βασικός ήρωας στο Ταξίδι στη Σελήνη είναι ο πρίγκιπας Caprice που, κουρασμένος από τις γήινες απολαύσεις, ονειρεύεται να ταξιδέψει στο φεγγάρι. Το όνειρό του γίνεται πραγματικότητα όταν ο αστρονόμος του βασιλείου εφευρίσκει ένα κανόνι που τους μεταφέρει μαζί με τον βασιλιά V’lan στη Σελήνη. Εκεί ο πρίγκιπας γνωρίζει και ερωτεύεται τη Fantasia, μια σεληνιακή πριγκίπισσα. Μόνο που έρωτας στο φεγγάρι αντιμετωπίζεται ως αρρώστια. 

Τη νέα παραγωγή του Ταξιδιού υπογράφει ο Λοράν Πελί, ένας από τους πιο περιζήτητους σκηνοθέτες όπερας και θεάτρου στη Γαλλία, με τεράστια εμπειρία πάνω στο έργο του Όφενμπαχ. Η μουσική διεύθυνση είναι του Ηλία Βουδούρη, ενώ η προσαρμογή του λιμπρέτου και η νέα εκδοχή διαλόγων είναι της Αγκάτ Μελινάν.

Το έργο θα ερμηνεύσουν τα παιδιά και οι νεαροί ερμηνευτές των Παιδικών και Νεανικών Χορωδιών της ΕΛΣ και της Opera Comique. Η όπερα θα ανέβει στην Αθήνα λίγους μήνες μετά την πρεμιέρα της, τον Ιανουάριο του ’23 στο Παρίσι, και θα μεταφερθεί στην Αίθουσα Σταύρος Νιάρχος της ΕΛΣ στις 12 και 13 Ιουλίου. Το έργο θα παρουσιαστεί στη γαλλική γλώσσα. 

«Είναι το δυσκολότερο σημείο της παράστασης, να μεταφέρουμε ολόκληρο το σετ από το Παρίσι στην Αθήνα. Χρειάζεται τεράστια προεργασία, επειδή η σκηνή στο Παρίσι δεν έχει το ίδιο μέγεθος με αυτή της Λυρικής. Είναι η πρώτη μου συνεργασία με την ΕΛΣ και χαίρομαι πολύ που δουλεύω μαζί τους, ειδικά με τη μαέστρο της παιδικής χορωδίας Κωνσταντίνα Πιτσιάκου», αναφέρει η Σαρά Κονέ, η καλλιτεχνική διευθύντρια της Νεανικής Χορωδίας της Opera Comique, που βρίσκεται στην Αθήνα για να δουλέψει με τα παιδιά της Χορωδίας της ΕΛΣ.

Τα παιδιά θα είναι ντυμένα όπως οι «μεγάλοι» και θα ερμηνεύουν από βασιλείς, πολίτες, αστρονόμους και υπουργούς μέχρι τους νεαρούς ακτιβιστές που διαδηλώνουν για την κλιματική αλλαγή σε μια Γη που μετατρέπεται σε τεράστια χωματερή. Θα υπάρχει μόνο ένας κανονικός ενήλικας πάνω στη σκηνή, στον ρόλο του bασιλιά V’lan. «Έχουμε διατηρήσει σχεδόν αυτούσια την ιστορία, εκτός από ένα σημείο, όπου μιλάει για τη σκλαβιά των γυναικών. Στο τέλος, όλοι ερωτεύονται στο φεγγάρι». 

Το Ταξίδι στη Σελήνη, μια όπερα φαντασμαγορίας του Ζακ Όφενμπαχ Facebook Twitter
Όλος ο θίασος θα αποτελείται από νεαρούς ερμηνευτές των Παιδικών και Νεανικών Χορωδιών της ΕΛΣ και της Οpéra Comique.

Η Κονέ διευθύνει τη Νεανική Χορωδία της Opera Comique στη Γαλλία για παιδιά από δέκα έως είκοσι πέντε χρονών που εκπαιδεύονται ταυτόχρονα στον χορό και στο τραγούδι. Είναι μια νέα μέθοδος να μαθαίνει κανείς όπερα.

«Οι παιδικές χωρωδίες είναι πολύ στατικές και μπορεί να μην κινηθούν καθόλου κατά τη διάρκεια μιας παράστασης. Εμείς τους μαθαίνουμε να χρησιμοποιούν ελεύθερα το σώμα τους καθώς τραγουδούν, κάτι που δεν είναι εύκολο για τους τραγουδιστές όπερας. Είναι ένα εξειδικευμένο παιδαγωγικό πρόγραμμα που ξεκίνησε πριν από δέκα χρόνια και φέτος βγήκε ο πρώτος μας μαθητής, ο οποίος θα δουλεύει ως σολίστας σε παραστάσεις.

Για μεγάλο χρονικό διάστημα ο χορός λειτουργούσε ξεχωριστά από το τραγούδι, κάτι που προσωπικά δεν καταλαβαίνω, επειδή η φωνή βγαίνει από τους μυς. Η νέα γενιά ερμηνευτών θέλει να συνδυάσει αυτά τα δύο. Το μόνο πρόβλημα είναι, ίσως, η ντροπή. Όταν είσαι παιδί, όλα είναι πιθανά, αλλά όταν μπαίνεις στην εφηβεία, δεν είναι τόσο εύκολο να δουλέψεις ελεύθερα με το σώμα σου.

Είμαι ενθουσιασμένη που δουλεύω με τα παιδιά της Παιδικής Χορωδίας της Λυρικής. Είναι απίθανα παιδιά και θα χρειαστεί να μάθουν και γαλλικά, βέβαια. Είναι χαρούμενα που τα αντιμετωπίζω ως καλλιτέχνες και ενήλικες και ταλαντούχα. Είναι από δέκα έως δεκαέξι ετών και οι φωνές τους έχουν μεγάλες δυνατότητες. 

Στη Γαλλία αυτήν τη στιγμή κατοικούν άνθρωποι απ’ όλο τον κόσμο και πρέπει να βρούμε έναν τρόπο να συνυπάρξουμε. Είναι η μεγαλύτερη έγνοια μου. Επομένως, με έναν τρόπο πιο πολιτικό το έργο μπορεί να είναι μια ιστορία για παιδιά, αλλά ταυτόχρονα να αφορά τους πάντες. Μιλά για το σήμερα. Υπάρχει ένα γνωμικό στη Γαλλία, ότι τα παιδιά λένε πάντα την αλήθεια. Δεν ξέρω αν έχετε την ίδια έκφραση στην Ελλάδα. Αυτή η παράσταση σε βοηθά να καταλάβεις τον πόλεμο, τη βία, την αποικιοκρατία και τελικά την αγάπη από μια άλλη πλευρά.

Είναι διαφορετικό όταν βλέπεις να μιλούν γι’ αυτά τα θέματα τα παιδιά, επειδή έχουν έναν άλλο τρόπο σκέψης. Στην πραγματικότητα επηρεάζονται και ταράζονται από όσα συμβαίνουν γύρω τους, π.χ. τον πόλεμο, και μέσα από αυτή την παράσταση μας δίνεται μια καλή ευκαιρία να ακούσουμε τι έχουν να πουν». 

Το Ταξίδι στη Σελήνη, μια όπερα φαντασμαγορίας του Ζακ Όφενμπαχ Facebook Twitter
Το Ταξίδι στη Σελήνη, μια όπερα φαντασμαγορίας του Ζακ Όφενμπαχ Facebook Twitter
Το Ταξίδι στη Σελήνη, μια όπερα φαντασμαγορίας του Ζακ Όφενμπαχ Facebook Twitter
Το Ταξίδι στη Σελήνη, μια όπερα φαντασμαγορίας του Ζακ Όφενμπαχ Facebook Twitter
Το Ταξίδι στη Σελήνη, μια όπερα φαντασμαγορίας του Ζακ Όφενμπαχ Facebook Twitter
Το Ταξίδι στη Σελήνη, μια όπερα φαντασμαγορίας του Ζακ Όφενμπαχ Facebook Twitter

Δείτε εδώ πληροφορίες για την παράσταση «Το Ταξίδι στη Σελήνη».

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LiFO.

Το νέο τεύχος της LiFO δωρεάν στην πόρτα σας με ένα κλικ.

Θέατρο
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ηow to resuscitate a dinosaur/ Έι, Romeo, πώς δίνεις το φιλί της ζωής σε έναν δεινόσαυρο;

Guest Editors / «Ο Καστελούτσι σκηνοθετεί μια υπόσχεση· και κάνει τέχνη εκκλησιαστική»

«Πέρασαν μέρες από την πρώτη μου επαφή με τη Βερενίκη. Μάντρωσα ένα κοπάδι σκέψεις» – ο Κυριάκος Χαρίτος γράφει για μια από τις πολυσυζητημένες παραστάσεις της σεζόν, που ανέβηκε στη Στέγη.
ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΧΑΡΙΤΟΣ
Onassis Dance Days 2025: Ένας ύμνος στα αδάμαστα σώματα

Θέατρο / Onassis Dance Days 2025: Ένας ύμνος στα αδάμαστα σώματα

Ένα νέο, αλλιώτικο σύμπαν για τον «χορό» ξεδιπλώνεται από τις 3 έως τις 6 Απριλίου στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση, μέσα από τα πρωτοποριακά έργα τεσσάρων κορυφαίων Ελλήνων χορογράφων και του διεθνούς φήμης Damien Jalet.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Κώστας Νικούλι

Θέατρο / «Μπορώ να καταλάβω το πώς είναι να νιώθεις παρείσακτος»

Ο 30χρονος Κώστας Νικούλι μιλά για την πορεία του μετά το «Ξενία» που του χάρισε το βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου ηθοποιού όταν ήταν ακόμα έφηβος, για το πόσο Έλληνας νιώθει, για την πρόκληση του να παίζει τρεις γκέι ρόλους και για το πόσο τον έχει αλλάξει το παιδί του.
M. HULOT
Μέσα στον θησαυρό με τις εμβληματικές φορεσιές της Δόρας Στράτου

Θέατρο / «Κάποτε έδιναν τις φορεσιές για έναν πλαστικό κουβά, που ήταν ό,τι πιο μοντέρνο»

Μια γνωριμία με τη μεγάλη κληρονομιά της Δόρας Στράτου μέσα από τον πλούτο αυθεντικών ενδυμάτων που δεν μπορούν να ξαναραφτούν σήμερα και συντηρούνται με μεγάλο κόπο, χάρη στην αφοσίωση και την εθελοντική προσφορά μιας ομάδας ανθρώπων που πιστεύουν και συνεχίζουν το όραμά της.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Βασιλική Δρίβα: «Με προσβάλλει να με χρησιμοποιούν σαν καθρέφτη για την ανωτερότητά τους»

Οι Αθηναίοι / Βασιλική Δρίβα: «Με προσβάλλει να με χρησιμοποιούν σαν καθρέφτη για την ανωτερότητά τους»

Ανατρέποντας πολλά από τα στερεότυπα που συνοδεύουν τους ανθρώπους με αναπηρία, η Βασιλική Δρίβα περιγράφει τις δυσκολίες που αντιμετώπισε αλλά και τις χαρές, και μπορεί πλέον να δηλώνει, έστω δειλά, πως είναι ηθοποιός. Είναι η Αθηναία της εβδομάδας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Ξαναγράφοντας τον Ίψεν

Θέατρο / Ο Ίψεν στον Πειραιά, στο μουράγιο

«Δεν είναι εύκολο να είσαι ασυμβίβαστη. Όπως δεν είναι εύκολο να ξαναγράφεις τον Ίψεν» – Κριτική της Λουίζας Αρκουμανέα για την παράσταση «Εχθρός του λαού» σε διασκευή και σκηνοθεσία του Κωνσταντίνου Βασιλακόπουλου.
ΛΟΥΙΖΑ ΑΡΚΟΥΜΑΝΕΑ
«Δυσκολεύτηκα να διαχειριστώ τις αρνητικές κριτικές και αποσύρθηκα για έναν χρόνο»

Lifo Videos / «Δυσκολεύτηκα να διαχειριστώ τις αρνητικές κριτικές και αποσύρθηκα για έναν χρόνο»

Η ηθοποιός Παρασκευή Δουρουκλάκη μιλά για την εμπειρία της με τον Πέτερ Στάιν, τις προσωπικές της μάχες με το άγχος και την κατάθλιψη, καθώς και για το θέατρο ως διέξοδο από αυτές.
ΣΩΤΗΡΗΣ ΒΑΛΑΡΗΣ
Μαρία Σκουλά: «Πιστεύω πολύ στο χάος μέσα μου»

Θέατρο / Μαρία Σκουλά: «Πιστεύω πολύ στο χάος μέσα μου»

Από τον ρόλο της Μάσα στην πραγματική ζωή, από το Ηράκλειο όπου μεγάλωσε μέχρι τη ζωή με τους ανθρώπους του θεάτρου, από τον φόβο στην ελευθερία, η ζωή της Μαρίας Σκουλά είναι ένας δρόμος μακρύς και δύσκολος που όμως την οδήγησε σε κάτι δυνατό και φωτεινό.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Μια νέα παράσταση χαρτογραφεί το χάσμα μεταξύ γενιάς Z και γενιάς X

Θέατρο / Μια νέα παράσταση χαρτογραφεί το χάσμα μεταξύ γενιάς Z και γενιάς X

Μέσα από την εναλλαγή αφηγήσεων, εμπειριών, αναπαραστάσεων, χορού, βίντεο και ήχου, η παράσταση του Γιώργου Βαλαή αναδεικνύει τις διαφορές αλλά και τις συνδέσεις που υπάρχουν μεταξύ των δυο διαφορετικών γενεών.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Ρομέο Καστελούτσι: «Όπου παρεμβάλλεται το κράτος, δεν υπάρχει χώρος για τον έρωτα. Ο έρωτας είναι εναντίον του κράτους και το κράτος εναντίον του έρωτα».

Θέατρο / Ρομέο Καστελούτσι: «Πάντα κάποιος πολεμά τον έρωτα. Και οι εραστές είναι πάντα τα θύματα»

Ο σπουδαίος Ιταλός σκηνοθέτης, λίγο πριν επιστρέψει στην Αθήνα και στη Στέγη για να παρουσιάσει τη «Βερενίκη» του, μας μίλησε για τον έρωτα, τη γλώσσα και τη μοναξιά, την πολιτική και την ανυπέρβλητη Ιζαμπέλ Ιπέρ.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
CHECK How soon is now: Μια παράσταση για τους μετεξεταστέους της συστημικής ιστορίας

Θέατρο / How soon is now: Μια παράσταση για τους μετεξεταστέους της Iστορίας

Σκηνοθετημένη από έναν νέο δημιουργό, η παράσταση που βασίζεται στο τελευταίο κείμενο της Γλυκερίας Μπασδέκη επιχειρεί έναν διάλογο με μία από τις πιο σκοτεινές περιόδους της ελληνικής ιστορίας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Αγορίτσα Οικονόμου

Αγορίτσα Οικονόμου / «Πέφτω να κοιμηθώ και σκέφτομαι ότι κάτι έχω κάνει καλά»

Βρέθηκε να κυνηγάει το όνειρο της υποκριτικής, χωρίς να γνωρίζει τον τρόπο, αλλά με τη βεβαιότητα ότι δεν ήθελε ποτέ να μείνει με την απορία «γιατί δεν το έκανα;». Μέσα από σκληρή δουλειά και πολλούς μικρούς ρόλους, κατάφερε να βρει τον δρόμο της στην τέχνη, στον οποίο προχωρά και αισθάνεται τυχερή. Η Αγορίτσα Οικονόμου είναι η Αθηναία της εβδομάδας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
ΧΡΗΣΤΟΣ ΘΕΟΔΩΡΙΔΗΣ 

Θέατρο / «Αν κλάψω με ένα έργο, είμαι σε καλό δρόμο»

Ο Χρήστος Θεοδωρίδης, που έχει σκηνοθετήσει με επιτυχία δύο έργα φέτος, του Βιριπάγιεφ και της Αναγνωστάκη, εξηγεί γιατί τον ενδιαφέρουν τα κείμενα που μιλάνε στον άνθρωπο σήμερα, ακόμα κι αν σε αυτά ακούγονται ακραίες απόψεις που ενοχλούν και τον ίδιο.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Να είσαι γκέι στη Νέα Υόρκη

Θέατρο / «Η Κληρονομιά μας»: Τι αποκομίσαμε από την εξάωρη παράσταση στο Εθνικό

«Μία ποπ queer saga, παραδομένη πότε στη μέθη των κοκτέιλ Μανχάταν και πότε στο πένθος μιας αλησμόνητης συλλογικής απώλειας» – Κριτική της Λουίζας Αρκουμανέα για το πολυβραβευμένο έργο του Μάθιου Λόπεζ, που παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα από τον Γιάννη Μόσχο.
ΛΟΥΙΖΑ ΑΡΚΟΥΜΑΝΕΑ
«Δεν είμαι ασεβής, ούτε ιδιοσυγκρασιακή ούτε αιρετική»

Θέατρο / «Δεν είμαι ασεβής, ούτε ιδιοσυγκρασιακή, ούτε αιρετική»

Μετά την Ορέστεια του Στρίντμπεργκ και τις πρόβες για το έργο του Βασίλη Βηλαρά, η Λένα Κιτσοπούλου μιλάει για προσδοκίες και αποφάσεις, για επιτυχίες και απορρίψεις, για το «σύστημα» μέσα στο οποίο δουλεύει και για όλους εκείνους τους χαρακτηρισμούς που της αποδίδουν.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ