«The Tragedy of Macbeth»: Υποβλητικός, τρομακτικός Σαίξπηρ διά χειρός Τζόελ Κοέν

The tragedy of Macbeth Facebook Twitter
Ο Τζόελ Κοέν εμπιστεύτηκε ένα βαρυσήμαντο έργο, το έκανε δικό του χωρίς να χρειαστεί να καταφύγει σε genre.
0

Σε σφιχτό κάδρο 4:3, εξπρεσιονιστική φωτογραφία, γυμνά σκηνικά και διάχυτη απελπισία, η κοφτερής αντίθεσης ασπρόμαυρη απόδοση του «Μάκβεθ» απηχεί το πνεύμα του βάρδου από έναν σκηνοθέτη που αντιλαμβάνεται την ωριμότητα που διανύει: χωρίς τη μόνιμη συνδρομή του αδελφού του, Ίθαν, ο Τζόελ αποφασίζει για πρώτη φορά να καταπιαστεί με κλασικό έργο, μετά από μια λαμπρή καριέρα σε όλα τα είδη, από τα γουέστερν και τα βλοσυρά δράματα ως τις κωμωδίες και τις σάτιρες.

Κι ενώ θα μπορούσε να ανοίξει την περιπέτεια σε κινηματογραφικά σχήματα και ζωντανά σκηνικά, επιλέγει να τοποθετήσει τη δράση σε σκηνική λογική στενής προοπτικής, σαν αναπαράσταση κυκλικών περιστατικών με χρονική ασυνέχεια, σεβόμενος το περιεχόμενο και τον λόγο.

Πιο κοντά στο ύφος της (πιο ψυχολογικής και βερμπαλιστικής) εκδοχής του Όρσον Γουέλς παρά στον θερμό νατουραλισμό του Ρόμαν Πολάνσκι και την ψυχεδελική υπερβολή του Τζάστιν Κερζέλ, η ιστορία του απαράμιλλου πολεμιστή, άκληρου βασιλοκτόνου της Σκωτίας και υποκινούμενου από τη δολοπλόκο σύζυγο άρπαγα του θρόνου απηχεί μια ευρύτερη κοινωνική απαισιοδοξία, μια αίσθηση ματαιότητας, όπως προκύπτει από τις επιπτώσεις της άτιμης και αυθαίρετης παρέμβασης.

Το «Tragedy of Macbeth» είναι υποβλητικό και τρομακτικό ταυτόχρονα, πνιγμένο στο κιαροσκούρο και τους κακούς οιωνούς, μ’ έναν σπουδαίο Ντενζέλ Γουόσινγκτον, φορτωμένο με τη βαριά σκιά του αναπόφευκτου – αυτό το επαναλαμβανόμενο «αύριο» που φέρνει μόνο τα χειρότερα.

Το έγκλημα και η τιμωρία αποτελούν οικεία δραματουργικά υλικά για τον Κοέν και η τραγωδία ενός αμφισβητούμενου ηγέτη με ελάχιστες παρενθέσεις χαράς και μόνιμη αγωνία για το μέλλον σε ένα έργο των αρχών του δέκατου έβδομου αιώνα, εμπνευσμένο από την περιδίνηση του πολέμου και την οσμή του θανάτου από επιδημία, είναι φυσική συνέχεια της θεματικής του Αμερικανού σκηνοθέτη, όπου ο πρωταγωνιστής, ηγετικός αν και ανασφαλής, ένας έξυπνος φυλακισμένος στις αδυναμίες του, υπολείπεται της πραγματικότητας την οποία υποτίθεται πως ελέγχει, σε έναν κόσμο με καπρίτσια και αδικίες.

«The Tragedy of Macbeth»: Υποβλητικός, τρομακτικός Σαίξπηρ διά χειρός Τζόελ Κοέν Facebook Twitter
Το συνταίριασμα του Γουόσινγκτον με τη Φράνσις Μακντόρμαντ φαντάζει σχεδόν τρυφερό, αν και πάντα συνωμοτικό και εύθραυστο

«Life is a tale told by an idiot… signifying nothing»: τι πιο κοενικό από αυτήν τη ρήση του Μάκβεθ στην πέμπτη πράξη! Το «Tragedy of Macbeth» είναι υποβλητικό και τρομακτικό ταυτόχρονα, πνιγμένο στο κιαροσκούρο και τους κακούς οιωνούς, μ’ έναν σπουδαίο Ντενζέλ Γουόσινγκτον, φορτωμένο με τη βαριά σκιά του αναπόφευκτου – αυτό το επαναλαμβανόμενο «αύριο» που φέρνει μόνο τα χειρότερα.

Επειδή οι διάλογοι είναι απογυμνωμένοι από στόμφο και μεγαλοπρέπεια, η 90λεπτη διασκευή του ούτως ή άλλως μικρού σε διάρκεια θεατρικού δεν προσφέρεται για τρανταχτές ερμηνείες και η εκφορά γίνεται κατανοητή, σχεδόν καθημερινή, επιτείνοντας ακόμη περισσότερο τον ζόφο που δημιουργεί η αντάρα της ατμόσφαιρας, με τους μουσικούς χτύπους του Κάρτερ Μπεργουέλ και τα αιφνίδια ξεσπάσματα σε έναν εφιάλτη.

Ωστόσο, υποκριτικά ξεχωρίζει το απόκοσμο οπτικοακουστικό πορτρέτο των τριών μαγισσών από τη δεξιοτέχνη ηθοποιό του physical theater και σπεσιαλίστα σε σαιξπηρικούς χαρακτήρες (η πρώτη γυναίκα που έπαιξε Λιρ) Αικατερίνη Χατζηπατέρα, γνωστή ως Κάθριν Χάντερ στους θεατρικούς κύκλους του Λονδίνου, η οποία κάνει θαύματα με τους σωματικούς μετασχηματισμούς και την οξεία φωνή της, ένα ξωτικό που αντικατοπτρίζει την ψυχή του Μάκβεθ και ξεφορτώνει τις προφητείες σαν σημάδια της πλοκής.

Η Χάντερ τροφοδοτεί αρτιότερα τον Μάκβεθ/Γουόσινγκτον στη συνειδητοποίηση της ύπαρξής του. Όποτε την αντικρίζει, συμβαίνει μεταφυσικά η συντριβή του: μοιάζει παραδομένος στο τεχνητό περιβάλλον της ταινίας και του έργου, σαν να μην του ανήκει η εξουσία που τόσο πόθησε και κατάφερε να αποσπάσει.

The tragedy of Macbeth Facebook Twitter
Ο Τζόελ Κοέν αποφασίζει για πρώτη φορά να καταπιαστεί με κλασικό έργο, μετά από μια λαμπρή καριέρα σε όλα τα είδη, από τα γουέστερν και τα βλοσυρά δράματα ως τις κωμωδίες και τις σάτιρες.

Αντίθετα, το συνταίριασμά του με τη Λαίδη/Φράνσις Μακντόρμαντ φαντάζει σχεδόν τρυφερό, αν και πάντα συνωμοτικό και εύθραυστο, σαν να κρέμεται από τη λεπτή κλωστή της αλληλοεξάρτησης και την αμαρτία της προδοσίας που τους στοιχειώνει. 

Ο Τζόελ Κοέν εμπιστεύτηκε ένα βαρυσήμαντο έργο, το έκανε δικό του χωρίς να χρειαστεί να καταφύγει σε genre (παρά την όψη του γοτθικού θρίλερ, δεν είναι) και με την οικονομία στη διαχείριση της δράσης άφησε ακόμη περισσότερες ανάσες, αλλά και ερωτήματα, στη λύση της τελευταίας πράξης. 

Το «Tragedy of Macbeth» προβάλλεται στη streaming πλατφόρμα AppleTv+

Οθόνες
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

JASON MOMOA

Οπτική Γωνία / Το σινεμά ως τοποθέτηση προϊόντος: Το «Minecraft» σπάει ταμεία

Η τεράστια επιτυχία της κινηματογραφικής διασκευής του δημοφιλούς παιχνιδιού θεμελιώνει μια νέα εποχή στο στουντιακό σινεμά που καθιστά την ταύτιση θεατή και καταναλωτή εντονότερη από ποτέ.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Οι 10 αγαπημένες ταινίες του Γιώργου Γάλλου

Μυθολογίες / «Ο Βέγγος είναι το αγχολυτικό μου»: Οι 10 αγαπημένες ταινίες του Γιώργου Γάλλου

Από τον Κουροσάβα και τον Μπέργκμαν, από τις ταινίες της Pixar μέχρι τα Batman του Nόλαν, ο ηθοποιός φτιάχνει μια ετερόκλητη και ειλικρινή λίστα και πιστεύει ότι «σινεμά είναι να βλέπεις άλλες πλευρές του κόσμου».
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΝΙΝΕΤΤΑ ΓΙΑΚΙΝΤΖΗ
Εβελίνα Παπούλια: «Δεν μου χαρίστηκε τίποτα»

Oι Αθηναίοι / Εβελίνα Παπούλια: «Δεν μου χαρίστηκε τίποτα»

«Μην παίξεις ποτέ κωμωδία», της είχαν πει, αλλά τελικά το ευρύ κοινό τη λάτρεψε ως Μαρίνα Κουντουράτου. Όταν αποφάσισε να ερμηνεύσει τον ρόλο μιας τρανς γυναίκας, της είπαν «θα καταστραφείς». Ήταν πάντα τολμηρή και άφοβη. Και είναι η Αθηναία της εβδομάδας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
 Ντέιβιντ Κρόνεμπεργκ: «Αν είσαι υπαρξιστής άθεος όπως εγώ, το ανθρώπινο σώμα είναι η ζωή σου»

Pulp Fiction / «Αν είσαι υπαρξιστής άθεος όπως εγώ, το ανθρώπινο σώμα είναι η ζωή σου»

Ο Ντέιβιντ Κρόνεμπεργκ επιστρέφει με το «Ο Κύριος των Νεκρών» και μιλά στη LiFO για τις σκέψεις του πάνω στο πένθος, την τεχνητή νοημοσύνη που του έλυσε τα χέρια, και εξηγεί γιατί ασχολείται διαρκώς με τρομακτικές καταστάσεις.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Βαλ Κίλμερ: Ο άνθρωπος που θα (μπορούσε να) γινόταν σταρ

Απώλειες / Βαλ Κίλμερ (1959-2025): Ο άνθρωπος που θα μπορούσε να είχε γίνει σούπερσταρ

Έφυγε από τη ζωή ο Κρις του «Heat», ο Iceman του «Top Gun», ο «ξανθός» Μπάτμαν του Τζόελ Σουμάχερ, ο Τζιμ Μόρισον του Όλιβερ Στόουν, ο γκέι ντέτεκτιβ του «Kiss Kiss Bang Bang», ένας ηθοποιός που κατέγραψε μερικές αξέχαστες εμφανίσεις στο ενεργητικό του, μα δεν έκανε την αναμενόμενη καριέρα μεγάλου σταρ λόγω ατυχών συγκυριών αλλά και προσωπικών επιλογών.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Η Λάιζα Μινέλι σήμερα δηλώνει ευτυχισμένη. ή Λάιζα Μινέλι: Mια απίστευτη ιστορία επιβίωσης.

Οθόνες / Λάιζα Μινέλι: Mια απίστευτη ιστορία επιβίωσης

Gay icon, μια χαρισματικά αφοσιωμένη performer, αλλά και αντικείμενο χλεύης. Το ντοκιμαντέρ του Μπρους Ντέιβιντ Κλάιν «Liza: A Truly Terrific, Absolutely True Story» σίγουρα δεν αφηγείται την ιστορία ενός τυπικού nepo baby.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
τομ χάρντι

Οθόνες / 10 τηλεοπτικές σειρές που θα δούμε την άνοιξη

Από τη μεγάλη επιστροφή του «The Last of Us» σε εκείνη του «Αστερίξ» και από τη σεξουαλική αναζήτηση της Μισέλ Ουίλιαμς σε μια απολαυστική ματιά στον κόσμο του σύγχρονου μπαλέτου, αυτές είναι οι σειρές που θα μας κρατήσουν καθηλωμένους στη μικρή οθόνη το επόμενο διάστημα.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Οι 10 αγαπημένες ταινίες της Μαρίνας Σάττι

Μυθολογίες / «Οι εικόνες του Ζβιάγκιντσεφ είναι υπνωτιστικές»: Οι 10 αγαπημένες ταινίες της Μαρίνας Σάττι

Στην κινηματογραφική λίστα της τραγουδοποιού, η σιωπή λέει περισσότερα από τα λόγια, οι εικόνες αποκαλύπτουν κρυμμένα συναισθήματα, οι κόσμοι είναι γεμάτοι αβεβαιότητες και συγκρούσεις, και η μουσική έχει μια ιερή διάσταση.
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΝΙΝΕΤΤΑ ΓΙΑΚΙΝΤΖΗ
21 ντοκιμαντέρ του 21ου αιώνα που αξίζει να δείτε

Οθόνες / 21 ντοκιμαντέρ του 21ου αιώνα που αξίζει να δείτε

Από μια σπουδαία στιγμή του σκορσεζικού σινεμά ως την ψηφιακή επανάσταση της Ανιές Βαρντά κι από το συγκλονιστικό δίπτυχο του Τζόσουα Οπενχάιμερ ως τη μεγάλη φιλμική «σκανταλιά» του Banksy, αυτοί είναι 21 σταθμοί του σύγχρονου σινεμά τεκμηρίωσης που πρέπει να έχει δει κάθε σινεφίλ.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
«Μπορεί να γίνει μια παραγωγή σαν το “Flow” στην Ελλάδα, αρκεί να το θέλουμε»

Οθόνες / «Μπορεί να γίνει μια παραγωγή σαν το “Flow” στην Ελλάδα, αρκεί να το θέλουμε»

Με αφορμή τη δεύτερη απονομή των βραβείων Stratos, που τιμούν το ελληνικό animation, o πρόεδρος της ASIFA HELLAS Κωνσταντίνος Κακαρούντας μιλά για την άνθηση της σκηνής, τις προκλήσεις και για το πώς η Ελλάδα μπορεί να πετύχει μια παραγωγή οσκαρικού επιπέδου.
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ
 «Εσύ, θείο, δεν θα φύγεις, θα μείνεις εδώ μαζί μου!» ή Γιάννα Δεληγιάννη: «Βρίσκω την ουσία μόνο στο να στηρίζει ο ένας τον άλλον». ή Η Γιάννα Δεληγιάννη προβάλλει ταινίες στους μαθητές της άγονης γραμμής.

Οθόνες / Η Γιάννα Δεληγιάννη προβάλλει ταινίες στους μαθητές της άγονης γραμμής

Η κινηματογραφίστρια και πρόεδρος της Cinemathesis μιλά για την πρωτοβουλία της να υλοποιεί κινηματογραφικά εργαστήρια για παιδιά σε απομακρυσμένα δημοτικά σχολεία της άγονης γραμμής, το όραμα και το αποτύπωμα της δράσης της, για τις δυσκολίες που αντιμετώπισε και για το τι λείπει από την τυπική εκπαίδευση.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Γιατί το «Adolescence» έχει αναδειχθεί σε παγκόσμιο φαινόμενο;

Pulp Fiction / Γιατί το «Adolescence» έχει αναδειχθεί σε παγκόσμιο φαινόμενο;

Είναι η τεχνική αρτιότητα μιας αστυνομικής σειράς με επίκαιρο κοινωνικό θέμα που της χαρίζει τόσο μεγάλο αντίκτυπο στο κοινό; Ή μήπως η πραγματική δύναμη πηγάζει από τον φόβο των γονιών για τις εγκληματικές παραλείψεις και, κυρίως, για την άγνοιά τους απέναντι στα κρυφά σημάδια του ψηφιακού κόσμου;
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Η μαμά μου, ο Μπαρτ Ρέινολντς κι ένας θάνατος που παραμένει μυστηριώδης εδώ και μισό αιώνα

Οθόνες / Η μαμά μου, ο Μπαρτ Ρέινολντς κι ένας θάνατος που παραμένει μυστηριώδης εδώ και μισό αιώνα

Ο γιος της ηθοποιού Σάρα Μάιλς ήταν τεσσάρων ετών όταν βρέθηκε νεκρός ο μάνατζερ και πρώην εραστής της μητέρας του. Οι υποψίες είχαν πέσει τότε πάνω στον συμπρωταγωνιστή της Μπαρτ Ρέινολντς. 51 χρόνια αργότερα, ο Μπολτ προσπαθεί να θυμηθεί τι συνέβη.
LIFO NEWSROOM
Το Παιδί Τραύμα επιλέγει τις 10 αγαπημένες του ταινίες

Μυθολογίες / «Το Festen έχει επηρεάσει τους στίχους μου»: Οι 10 αγαπημένες ταινίες του Παιδιού Τραύματος

Χάνεκε αλλά και Αγγελόπουλος, «Καμιά πατρίδα για τους μελλοθάνατους» αλλά και «Aftersun», το Παιδί Τραύμα επιλέγει 10 ταινίες που κυμαίνονται από τον ωμό ρεαλισμό και τη βία μέχρι τον θρίαμβο της ποίησης και της τρυφερότητας.
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΝΙΝΕΤΤΑ ΓΙΑΚΙΝΤΖΗ