Τήνος: Μεγάλη η χάρη της

Τήνος: Μεγάλη η χάρη της Facebook Twitter
Η Τήνος διαθέτει υπέροχες παραλίες για όλα τα γούστα. Φωτο: Andrea Bonetti / SOOC
0

Την Τήνο τη σώζει τουριστικά η εκκλησία της Παναγίας της Μεγαλόχαρης. («Μμμμ, ευχαριστώ για την πληροφορία», θα σκεφτεί κάποιος.) Επιμένω, ωστόσο, στη διατύπωση. Και δεν αναφέρομαι στο αυτονόητο της διαπίστωσης περί θρησκευτικού τουρισμού αλλά στο ακριβώς αντίθετο. Αυτό της θρησκευτικής της φήμης που έχει λειτουργήσει αποτρεπτικά για τις ορδές τουριστών, αφήνοντας αυτό το «χειροποίητο νησί» του Καστοριάδη πρόσφορο σε όσους θέλουν να το ανακαλύψουν, έκθαμβοι από τον υψηλού επιπέδου τουρισμό του που μπορεί να διατηρείται σε ανθρώπινη κλίμακα διακοπών με αξιοπρεπείς όρους. Που σημαίνει: καταλύματα, παραλίες, αξιοθέατα, «μυστικά», φαγητό, διασκέδαση, όλα πάνω από τον μέσο όρο.


Η αλήθεια είναι ότι μία από τις δεκάδες διαμονές μου στο νησί συνέπεσε με τον Δεκαπενταύγουστο! Ε, ακόμα και αυτά τα φαινόμενα θρησκευτικής υστερίας, αν τα παρατηρήσει κάποιος αποστασιοποιημένα και κοινωνιολογικά, έχουν το χάζι τους. Έχει ενδιαφέρον π.χ. η εικόνα Ρομά που φτάνουν με κατά κανόνα πραγματικά πανάκριβα έως απλησίαστα αυτοκίνητα στο νησί, τα παρκάρουν στο λιμάνι και το υπόλοιπο της παραμονής τους κοιμούνται εκεί σε κουρελούδες, φροντίζοντας το πρωί να διασχίσουν πρηνηδόν τη διαδρομή μέχρι το θρησκευτικό τους καθήκον.

Δεν μπορείς παρά να λατρέψεις το νησί που για πολλά τουριστικά ερωτήματα σου δίνει την απάντηση «όλα» («ποια χωριά αξίζει να επισκεφτώ;») ή «παντού» («πού έχει καλό φαγητό;»).


Να κι ένα οξύμωρο. Το νησί που έχει συνδεθεί τόσο με την Ορθοδοξία, έχοντας εγγυηθεί όμως και την αγαστή συνύπαρξη καθολικών και ορθοδόξων, ομνύει κατά τα άλλα σε ένα αρχαιοελληνικό πνεύμα σκέψης, ελευθερίας, ηδονών, αποθεωτικού αιγαιοπελαγίτικου φωτός, μιας απολύτως δικής του ενέργειας που θαρρείς ότι εκπέμπει μουσική, της υψηλής τέχνης του μέγιστου Γιαννούλη Χαλεπά που το «επιθεωρεί» από τα ψηλά του Πύργου και παραλιών που τολμούν να ονομάζονται ιερόσυλα «Αγία Θάλασσα».

Τήνος: Μεγάλη η χάρη της Facebook Twitter
Η θρησκευτική φήμη του νησιού έχει λειτουργήσει αποτρεπτικά για τις ορδές τουριστών, αφήνοντας αυτό το «χειροποίητο νησί» του Καστοριάδη πρόσφορο σε όσους θέλουν να το ανακαλύψουν. Φωτο: Menelaos Myrillas / SOOC


Ε, δεν μπορεί παρά να λατρέψει κάποιος ένα νησί που έχει μια (υπέροχη) παραλία βαφτισμένη Αγία Θάλασσα, ανάμεσα σε πολλές άλλες υπέροχες, για όλα τα γούστα. Θες οργανωμένη; Στον Άγιο Φωκα, στην Κολυμβήθρα. Ερημική; Παχιά Άμμος. Άγρια ομορφιά; Λιβάδα, όταν τα μποφόρ είναι χαμηλά. Παιχνίδι του «θησαυρού» (αν επιμείνεις στη διαδρομή, κέρδισες!); Στο Βαθύ. Γοητευτική –όλη μέρα με το μαγιό και τσίπουρα– χαλαρότητα; Άγιος Σώστης, Καρδιανή, Υστέρνια και πάει λέγοντας.

Ε, ναι. Δεν μπορεί κανείς παρά να λατρέψει το νησί με τους «περιστερώνες» και τις ξερολιθιές που ύμνησε κάποτε ο Καστοριάδης. Με το σπίτι του Γιαννούλη Χαλεπά, του Έλληνα «ομότιμου» του Ροντέν και βάλε. Με τα μαρμαρόγλυπτα τραπεζάκια στην πλατεία του Πύργου (εκεί και το Μουσείο και η Σχολή Μαρμαροτεχνίας που χάρισε τους σπουδαιότερους τεχνίτες στις εργασίες συντήρησης της Ακρόπολης), για να χαρείς στη δροσιά των υπέργηρων γιγαντιαίων πλατάνων το απογευματάκι ελληνικό καφέ και το διάσημο γαλακτομπούρεκο.


Ε, ναι, δεν μπορείς παρά να λατρέψεις το νησί που για πολλά τουριστικά ερωτήματα σου δίνει την απάντηση «όλα» («ποια χωριά αξίζει να επισκεφτώ;») ή «παντού» («πού έχει καλό φαγητό;»). Τα χωριά είναι όλα όμορφα κι αυτό δεν είναι πρωτότυπο όταν μιλάμε για Κυκλάδες. Το πρωτότυπο της Τήνου είναι όμως ότι κάθε (όμορφο) χωριό της –και τα ηπειρωτικά– έχει και την ολόδική του προσωπικότητα: Αγάπη, Καρδιανή (με τη συγκλονιστική θέα), Κτικάδο, Τριαντάρος, Τριπόταμος, Στενή και, βέβαια, ο βγαλμένος από τη φαντασία του Ισαάκ Ασίμωφ, Βώλακας, που «στριμώχνεται» ανάμεσα στους λείους γρανιτόλιθους.

Τήνος: Μεγάλη η χάρη της Facebook Twitter
Η πλατεία του Πύργου.


Φαγητό (από θαλασσινά μέχρι φουρτάλιες); Είπαμε παντού, αλλά αν δεν πάτε στο Θαλασσάκι των Υστερνίων, στο Νουάρ στη Στενή (για κρέας), στο καφενείο της Δήμητρας στην Καρδιανή (για φουρτάλια, σοκολατόπιτα και θέα), στην ταβέρνα της Τερέζας στον Άγιο Φωκά (για κουνέλι αλλά και ό,τι έχει), στην Ελένη και στον Ταρσανά στη Χώρα, θα βρεθείτε στην επιστροφή αδιάβαστοι.


Εξυπακούεται ότι θα περάσετε για καφέ και παγωτό ή αμυγδαλωτό από το Μεσκλιέ στη Χώρα. Και το βράδυ, στην πανέμορφη ψαγμένη ροκ μπάρα του Κουρσάρου να μου φιλήσετε δύο από τις γνωστές περσόνες του νησιού (που θα σας μάθουν και τα μυστικά της Τήνου), τον Νάτσιο και τον δάσκαλο Γιώργο Θεοδοσίου.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LiFO

Ταξίδια
0

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Δεμάτι κάλεσμα

Γειτονιές της Ελλάδας / «Η καθημερινότητα δεν είναι σχεδόν ποτέ ίδια στο βουνό»

Ο Βασίλης Νάκκας, ένα από τα ιδρυτικά μέλη της ΚοινΣΕπ «Τα Ψηλά Βουνά», απευθύνει πρόσκληση σε όσους θέλουν να ζήσουν και να εργαστούν στο Δεμάτι Ζαγορίου, συμβάλλοντας έτσι στην ανάπτυξη των ορεινών κοινοτήτων.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΥΡΙΑΖΗΣ
Νάπολη: Γιορτάζοντας τη χαρά της ζωής στη σκιά του Βεζούβιου

Nothing Days / Νάπολη: Γιορτάζοντας τη χαρά της ζωής στη σκιά του Βεζούβιου

Ένα «ανοιξιάτικο» τριήμερο σε μία πόλη που ξέρει από φυσικές καταστροφές αλλά ξέρει και να υμνεί τη ζωή, και μία μεγάλη βόλτα στην Πομπηία και στο Ερκολάνο. Από το αρχαίο «fast food» στις σύγχρονες γεύσεις της ναπολιτάνικης κουζίνας.
M. HULOT
Τρεις φίλοι από την Αθήνα δημιούργησαν μια μικρή, αυτάρκη κοινότητα στην Αιτωλοακαρνανία, έναν ζωντανό πυρήνα ανθρώπων που ζουν και εργάζονται με τη φύση αναζωογονώντας την τοπική κοινωνία

Γειτονιές της Ελλάδας / «Είναι ωραίο να μη γυρίζουν όλα γύρω από τα λεφτά»

Τρεις Αθηναίοι δημιούργησαν το Yamochori, μια μικρή, αυτάρκη κοινότητα στην Αιτωλοακαρνανία – έναν ζωντανό πυρήνα ανθρώπων που ζουν και εργάζονται με τη φύση, οργανώνοντας δράσεις και αναζωογονώντας την τοπική κοινωνία.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΥΡΙΑΖΗΣ
48 ώρες στη Λάρισα

Ταξίδια / 48 ώρες στη Λάρισα

Από τα αρχαία θέατρα που κρύβονται στο κέντρο της, μέχρι το καλλιτεχνικό χωριό της που ζωντανεύει κάτω από τον ήλιο, η πόλη αυτή δεν είναι απλώς μια ενδιάμεση στάση προς τη Θεσσαλονίκη, αλλά προσφέρει πολλά μαζί με το τσίπουρο Τυρνάβου και τον χαλβά Φαρσάλων.
ΚΟΡΙΝΑ ΦΑΡΜΑΚΟΡΗ
«Οι άνθρωποι του χωριού είναι απλοί, καθημερινοί άνθρωποι. Επέλεξα να ζήσω ανάμεσά τους και όχι σε παλάτια. Κοντά τους όμως νιώθω βασιλιάς».

Γειτονιές της Ελλάδας / «Ζώντας κοντά στους ανθρώπους του χωριού νιώθω βασιλιάς»

Ο Νίκος Πατερέκας μετακόμισε ξαφνικά στη Νέα Αβόρανη, έγινε αγρότης και, αν και κάποια αγαπημένα του πρόσωπα μπορεί να μην τον στήριξαν σε αυτή την απόφαση, πορεύεται με οδηγό την υπόσχεση που έδωσε όταν έχασε τους παππούδες του.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΥΡΙΑΖΗΣ
48 ώρες στον Βόλο

Ταξίδια / 48 ώρες στον Βόλο

Από ένα έργο του Πικιώνη και ένα ιστορικό κινηματοθέατρο μέχρι τα παραδοσιακά τσιπουράδικα και τα βιομηχανικά μνημεία, ο Βόλος αποκαλύπτει την πολυπολιτισμική του κληρονομιά. Εδώ, το παλιό συναντά το νέο, με την παραλία και τα Παλαιά να είναι μόνο η αρχή για μια συναρπαστική εξερεύνηση.
ΚΟΡΙΝΑ ΦΑΡΜΑΚΟΡΗ
«Η ψυχική ισορροπία που κερδίζεις φεύγοντας από την Αθήνα σου ανοίγει ορίζοντες»

Γειτονιές της Ελλάδας / «Η ψυχική ισορροπία που κερδίζεις φεύγοντας από την Αθήνα σου ανοίγει ορίζοντες»

Η Χαρά Δελή άφησε τη δουλειά της ως πολιτικός μηχανικός στην Αθήνα για να ζήσει από τη σαπωνοποιία στην Τρίπολη. Αν και η μετάβαση δεν ήταν εύκολη, τώρα δεν φαντάζεται τη ζωή της χωρίς τον χρόνο που απέκτησε.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΥΡΙΑΖΗΣ
Το καφέ του Wes Anderson, τo δεινοσαυράκι του Duomo κι άλλες 8 στάσεις σ’ ένα τριήμερο στο Μιλάνο

Ηχητικά Άρθρα / Το καφέ του Wes Anderson, τo δεινοσαυράκι του Duomo κι άλλες 8 στάσεις σ’ ένα τριήμερο στο Μιλάνο

Το Μιλάνο μπορεί να έχει μια απωθητική μουσολινική αισθητική στα κτίρια και τον χειρότερο κόσμο που μπορείς να συναντήσεις σε κέντρο πόλης, αλλά δεν είναι ούτε άσχημο, ούτε αδιάφορο.
M. HULOT
«Βγαίνεις ένα χειμωνιάτικο πρωινό από το σπίτι σου, ο ήλιος ανατέλλει και οι χιονισμένες βουνοκορφές βάφονται ροζ. Τι άλλο να ζητήσει κανείς από τη ζωή»;

Ταξίδια / «Στη Μαντίνεια οι μέρες γεμίζουν με πράγματα που έχουν πραγματική αξία και νόημα»

Όταν ένιωσε ότι ο χρόνος στην Αθήνα φεύγει χωρίς να τον αντιλαμβάνεται, η Μαριλένα Παναγοπούλου επέστρεψε στο χωριό της, αφοσιώθηκε στο κρασί και απολαμβάνει πια τη ζωή σε έναν τόπο όπου ο ήλιος ανατέλλει και οι χιονισμένες βουνοκορφές βάφονται ροζ.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΥΡΙΑΖΗΣ
«Τα Άγραφα είναι ό,τι πιο ατόφιο και αληθινό έχει απομείνει στην Ελλάδα»

Γειτονιές της Ελλάδας / «Τα Άγραφα είναι ό,τι πιο ατόφιο και αληθινό έχει απομείνει στην Ελλάδα»

Πριν από πέντε χρόνια και μέσα σε μόλις τρεις μέρες, η Βασιλική Κοϊμτζίδου επέλεξε να ζήσει στο ορεινό Πετρίλο που μετρά δέκα μόνιμους κατοίκους και προσπαθεί να δημιουργήσει τις συνθήκες ώστε να τολμήσουν να κατοικήσουν και άλλοι νέοι στο χωριό.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΥΡΙΑΖΗΣ
Η Ελένη Τσομπανίδου γύρισε στο χωριό της, τα Δίκαια του Έβρου και βρήκε αυτό που έψαχνε χρόνια στο εξωτερικό

Γειτονιές της Ελλάδας / «Σε ένα χωριό με εκατό ανθρώπους, μπορείς να κάνεις τη διαφορά πιο εύκολα»

Αφήνοντας πίσω της τη ζωή στις ευρωπαϊκές μητροπόλεις, η Ελένη Τσομπανίδου επέστρεψε στα Δίκαια Έβρου και ζωντανεύει ανενεργούς χώρους μέσα από την τέχνη και τη συνεργασία με την τοπική κοινότητα.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΥΡΙΑΖΗΣ
Οικοτοπία: Η νέα πρωτοβουλία αναβίωσης του Καλοχωρίου στην Ήπειρο δείχνει τον δρόμο για την αναζωογόνηση και άλλων ορεινών χωριών σε όλη την Ελλάδα

Γειτονιές της Ελλάδας / «Θα βάλουμε τα δυνατά μας να αναζωογονήσουμε το Καλοχώρι»

Με ένα συνεργατικό καφενείο και με οργανικά μποστάνια, αναβαθμίζοντας μονοπάτια και ανακαινίζοντας πέτρινες κατοικίες, μια μικρή ομάδα φιλοδοξεί να ξαναζωντανέψει το καταπράσινο χωριό της Ηπείρου.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΥΡΙΑΖΗΣ
«Αν σταθείς ήσυχος στο δάσος, θ' ακούσεις τους ψιθύρους των δέντρων»

Γειτονιές της Ελλάδας / «Αν σταθείς ήσυχος στο δάσος, θ' ακούσεις τους ψιθύρους των δέντρων»

Έπειτα από μια ανάβαση στο φαράγγι του Ανθοχωρίου, ο Χρήστος Αθανασιάδης ανακάλυψε το ησυχαστήριό του, ένα πετρόχτιστο κονάκι χωρίς ρεύμα, και άφησε πίσω του την Αθήνα.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΥΡΙΑΖΗΣ