Leave the World Behind: Ο κόσμος τελειώνει με ακατάσχετη φλυαρία στο Netflix

Leave the World Behind: Ο κόσμος τελειώνει με ακατάσχετη φλυαρία Facebook Twitter
«Μισώ τους ανθρώπους», λέει η ηρωίδα στην αρχή, μα αισθάνεσαι ότι ο Έσμαϊλ μισεί τους ηθοποιούς του.
0

Αν τα βάλεις κάτω και λογαριάσεις πόσες mainstream παραγωγές της πρόσφατης μνήμης σχετίζονται με το τέλος του δυτικού πολιτισμού, γίνεται εμφανές ότι κάτι δεν πηγαίνει καθόλου καλά στον κόσμο μας.

Το Leave the World Behind του Σαμ Έσμαϊλ (Mr. Robot) είναι ακόμα μια τέτοια ταινία, που τοποθετεί τη δράση της τις πρώτες μέρες μιας επικείμενης αποκάλυψης που πλήττει τις ΗΠΑ – στον υπόλοιπο κόσμο δεν γνωρίζουμε τι συμβαίνει. Εδώ που τα λέμε, ούτε και στις ΗΠΑ γνωρίζουμε ακριβώς τι συμβαίνει, είμαστε στο σκοτάδι μαζί με τους χαρακτήρες.

Μια τετραμελής οικογένεια νοικιάζει παραθαλάσσιο Airbnb για το Σαββατοκύριακο και διαπιστώνουν ότι θα πρέπει να αρχίσουν να ανησυχούν όταν ένα τάνκερ προσέρχεται με μεγάλη ταχύτητα στην άμμο – μια αποτελεσματικά δυσοίωνη εικόνα.

Σαν να μην έφτανε αυτό, το ίδιο βράδυ ένας άντρας και μια γυναίκα συστήνονται ως πατέρας και κόρη και ως ιδιοκτήτες της κατοικίας και ζητούν να μείνουν εκεί, λόγω blackout στην πόλη. Ως εκείνο το σημείο υπάρχει μια ατμόσφαιρα στην ταινία, εκτιμάς και την εμφάνιση της Τζούλια Ρόμπερτς στον κόντρα ρόλο μιας ξιπασμένης λευκής αστής που, κατά δήλωσή της, «μισεί τους ανθρώπους», αλλά κάποιους λίγο περισσότερο από άλλους. Στη συνέχεια ακολουθεί κατάρρευση.

Το σενάριο του αποτελείται κατά 95% από επεξηγηματικούς διαλόγους και κήρυγμα σοσιαλμιντιακού τύπου, σε σκηνές που κρατούν αδιανόητα πολύ και επαναλαμβάνουν πράγματα που είτε έχουμε δει μόλις είτε έχουν ειπωθεί νωρίτερα – είναι στιγμές που αισθάνεσαι ότι παρακολουθείς το φιλμ με το commentary track ανοιχτό.

Ο Έσμαϊλ κρατά κρυφό τι ακριβώς συμβαίνει μέχρι τους τίτλους τέλους και προσπαθεί να ενσωματώσει όσα θεωρεί ότι πηγαίνουν στραβά στις ΗΠΑ, από τον εσωτερικευμένο (και τον εξωτερικευμένο) ρατσισμό και την εξάρτηση από την τεχνολογία ως την αποχαύνωση της νεότερης γενιάς.

Μετά το συμβάν με το τάνκερ, βλέπουμε τα δυο παιδιά της οικογένειας να παίζουν ανέμελα στην πισίνα. Μας είναι ήδη εμφανές ότι το τρομακτικό αυτό γεγονός δεν καταγράφηκε στη μνήμη, πέρασε και δεν τους ακούμπησε, μα ο Έσμαϊλ θα βάλει τον χαρακτήρα της Τζούλια Ρόμπερτς να το επισημάνει, μην τυχόν και δεν πιάσουμε το νόημα. Το σενάριο του αποτελείται κατά 95% από επεξηγηματικούς διαλόγους και κήρυγμα σοσιαλμιντιακού τύπου, σε σκηνές που κρατούν αδιανόητα πολύ και επαναλαμβάνουν πράγματα που είτε έχουμε δει μόλις είτε έχουν ειπωθεί νωρίτερα – είναι στιγμές που αισθάνεσαι ότι παρακολουθείς το φιλμ με το commentary track ανοιχτό.

Leave the World Behind: Ο κόσμος τελειώνει με ακατάσχετη φλυαρία Facebook Twitter
Εκτιμάς την εμφάνιση της Τζούλια Ρόμπερτς στον κόντρα ρόλο μιας ξιπασμένης λευκής αστής.

Το υπόλοιπο 5% αποτελείται από «αποκαλυπτικές» ιδέες που στοχεύουν στην εξυπηρέτηση του είδους. Μόνο που οι (καλές) ταινίες του είδους διαρκούσαν πολύ λιγότερο από 140 λεπτά. Μόνο που ο Έσμαϊλ μένει απλώς στις ιδέες. Ό,τι μπορεί κάνει ο διευθυντής φωτογραφίας του για να δώσει κοσμικές διαστάσεις στα δρώμενα, μα ο σχεδιασμός της δράσης δεν είναι δική του αρμοδιότητά. To εύρημα με τα Tesla είναι εξαιρετικό, μα η αξιοποίησή του περιορισμένη – ο Σπίλμπεργκ θα είχε στήσει γύρω από αυτό ένα set-piece που θα μελετούσαμε για χρόνια.

Κι έπειτα, όσο περνά η ώρα, οι κανόνες της ταινίας αυτοκαταργούνται και το θέαμα εκτρέπεται στη γελοιότητα – μπροστά του το Happening του Μ. Νάιτ Σιάμαλαν μοιάζει με το Invasion of the Body Snatchers. Aν στην ταινία του Σιάμαλαν οι θεατές προσπαθούσαν να τρέξουν γρηγορότερα από τον άνεμο, εδώ ένας χαρακτήρας τρέχει γρηγορότερα από ένα αεροπλάνο που πέφτει.

«Μισώ τους ανθρώπους», λέει η ηρωίδα στην αρχή, μα αισθάνεσαι ότι ο Έσμαϊλ μισεί τους ηθοποιούς του, αλλιώς δεν θα τους έβαζε να εκτεθούν έτσι – μνημειώδης η σκηνή που προσπαθούν να διώξουν τα (ψηφιακά) ελάφια. 

Όσο για το πονηρό φινάλε –και λέμε πονηρό γιατί μπορεί να διαβαστεί τόσο ως μομφή όσο και ως ενδεδειγμένη λύση– λέγεται ότι είναι ένα από τα πολλά που δοκιμάστηκαν. Κάποιοι θα χειροκροτήσουν επειδή «θα έκαναν το ίδιο, ρε φίλε» και κάποιοι θα νιώσουν ότι παρακολούθησαν ένα ανέκδοτο 140 λεπτών. Μόνο που το αστείο ήταν σε βάρος τους.

Leave The World Behind | Official Trailer | Netflix

Οθόνες
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Βαλ Κίλμερ: Ο άνθρωπος που θα (μπορούσε να) γινόταν σταρ

Απώλειες / Βαλ Κίλμερ (1959-2025): Ο άνθρωπος που θα μπορούσε να είχε γίνει σούπερσταρ

Έφυγε από τη ζωή ο Κρις του «Heat», ο Iceman του «Top Gun», ο «ξανθός» Μπάτμαν του Τζόελ Σουμάχερ, ο Τζιμ Μόρισον του Όλιβερ Στόουν, ο γκέι ντέτεκτιβ του «Kiss Kiss Bang Bang», ένας ηθοποιός που κατέγραψε μερικές αξέχαστες εμφανίσεις στο ενεργητικό του, μα δεν έκανε την αναμενόμενη καριέρα μεγάλου σταρ λόγω ατυχών συγκυριών αλλά και προσωπικών επιλογών.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Η Λάιζα Μινέλι σήμερα δηλώνει ευτυχισμένη. ή Λάιζα Μινέλι: Mια απίστευτη ιστορία επιβίωσης.

Οθόνες / Λάιζα Μινέλι: Mια απίστευτη ιστορία επιβίωσης

Gay icon, μια χαρισματικά αφοσιωμένη performer, αλλά και αντικείμενο χλεύης. Το ντοκιμαντέρ του Μπρους Ντέιβιντ Κλάιν «Liza: A Truly Terrific, Absolutely True Story» σίγουρα δεν αφηγείται την ιστορία ενός τυπικού nepo baby.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
τομ χάρντι

Οθόνες / 10 τηλεοπτικές σειρές που θα δούμε την άνοιξη

Από τη μεγάλη επιστροφή του «The Last of Us» σε εκείνη του «Αστερίξ» και από τη σεξουαλική αναζήτηση της Μισέλ Ουίλιαμς σε μια απολαυστική ματιά στον κόσμο του σύγχρονου μπαλέτου, αυτές είναι οι σειρές που θα μας κρατήσουν καθηλωμένους στη μικρή οθόνη το επόμενο διάστημα.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Οι 10 αγαπημένες ταινίες της Μαρίνας Σάττι

Μυθολογίες / «Οι εικόνες του Ζβιάγκιντσεφ είναι υπνωτιστικές»: Οι 10 αγαπημένες ταινίες της Μαρίνας Σάττι

Στην κινηματογραφική λίστα της τραγουδοποιού, η σιωπή λέει περισσότερα από τα λόγια, οι εικόνες αποκαλύπτουν κρυμμένα συναισθήματα, οι κόσμοι είναι γεμάτοι αβεβαιότητες και συγκρούσεις, και η μουσική έχει μια ιερή διάσταση.
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΝΙΝΕΤΤΑ ΓΙΑΚΙΝΤΖΗ
21 ντοκιμαντέρ του 21ου αιώνα που αξίζει να δείτε

Οθόνες / 21 ντοκιμαντέρ του 21ου αιώνα που αξίζει να δείτε

Από μια σπουδαία στιγμή του σκορσεζικού σινεμά ως την ψηφιακή επανάσταση της Ανιές Βαρντά κι από το συγκλονιστικό δίπτυχο του Τζόσουα Οπενχάιμερ ως τη μεγάλη φιλμική «σκανταλιά» του Banksy, αυτοί είναι 21 σταθμοί του σύγχρονου σινεμά τεκμηρίωσης που πρέπει να έχει δει κάθε σινεφίλ.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
«Μπορεί να γίνει μια παραγωγή σαν το “Flow” στην Ελλάδα, αρκεί να το θέλουμε»

Οθόνες / «Μπορεί να γίνει μια παραγωγή σαν το “Flow” στην Ελλάδα, αρκεί να το θέλουμε»

Με αφορμή τη δεύτερη απονομή των βραβείων Stratos, που τιμούν το ελληνικό animation, o πρόεδρος της ASIFA HELLAS Κωνσταντίνος Κακαρούντας μιλά για την άνθηση της σκηνής, τις προκλήσεις και για το πώς η Ελλάδα μπορεί να πετύχει μια παραγωγή οσκαρικού επιπέδου.
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ
 «Εσύ, θείο, δεν θα φύγεις, θα μείνεις εδώ μαζί μου!» ή Γιάννα Δεληγιάννη: «Βρίσκω την ουσία μόνο στο να στηρίζει ο ένας τον άλλον». ή Η Γιάννα Δεληγιάννη προβάλλει ταινίες στους μαθητές της άγονης γραμμής.

Οθόνες / Η Γιάννα Δεληγιάννη προβάλλει ταινίες στους μαθητές της άγονης γραμμής

Η κινηματογραφίστρια και πρόεδρος της Cinemathesis μιλά για την πρωτοβουλία της να υλοποιεί κινηματογραφικά εργαστήρια για παιδιά σε απομακρυσμένα δημοτικά σχολεία της άγονης γραμμής, το όραμα και το αποτύπωμα της δράσης της, για τις δυσκολίες που αντιμετώπισε και για το τι λείπει από την τυπική εκπαίδευση.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Γιατί το «Adolescence» έχει αναδειχθεί σε παγκόσμιο φαινόμενο;

Pulp Fiction / Γιατί το «Adolescence» έχει αναδειχθεί σε παγκόσμιο φαινόμενο;

Είναι η τεχνική αρτιότητα μιας αστυνομικής σειράς με επίκαιρο κοινωνικό θέμα που της χαρίζει τόσο μεγάλο αντίκτυπο στο κοινό; Ή μήπως η πραγματική δύναμη πηγάζει από τον φόβο των γονιών για τις εγκληματικές παραλείψεις και, κυρίως, για την άγνοιά τους απέναντι στα κρυφά σημάδια του ψηφιακού κόσμου;
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Η μαμά μου, ο Μπαρτ Ρέινολντς κι ένας θάνατος που παραμένει μυστηριώδης εδώ και μισό αιώνα

Οθόνες / Η μαμά μου, ο Μπαρτ Ρέινολντς κι ένας θάνατος που παραμένει μυστηριώδης εδώ και μισό αιώνα

Ο γιος της ηθοποιού Σάρα Μάιλς ήταν τεσσάρων ετών όταν βρέθηκε νεκρός ο μάνατζερ και πρώην εραστής της μητέρας του. Οι υποψίες είχαν πέσει τότε πάνω στον συμπρωταγωνιστή της Μπαρτ Ρέινολντς. 51 χρόνια αργότερα, ο Μπολτ προσπαθεί να θυμηθεί τι συνέβη.
LIFO NEWSROOM
Το Παιδί Τραύμα επιλέγει τις 10 αγαπημένες του ταινίες

Μυθολογίες / «Το Festen έχει επηρεάσει τους στίχους μου»: Οι 10 αγαπημένες ταινίες του Παιδιού Τραύματος

Χάνεκε αλλά και Αγγελόπουλος, «Καμιά πατρίδα για τους μελλοθάνατους» αλλά και «Aftersun», το Παιδί Τραύμα επιλέγει 10 ταινίες που κυμαίνονται από τον ωμό ρεαλισμό και τη βία μέχρι τον θρίαμβο της ποίησης και της τρυφερότητας.
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΝΙΝΕΤΤΑ ΓΙΑΚΙΝΤΖΗ
10 εξαιρετικές ταινίες που μπορείτε να δείτε τώρα στο Netflix

Οθόνες / 10 εξαιρετικές ταινίες που μπορείτε να δείτε τώρα στο Netflix

Το Netflix έχει γίνει ο παράδεισος της εύκολης ψυχαγωγίας, αλλά για τους πραγματικούς σινεφίλ κρύβει και έναν άλλο κόσμο. Αυτή είναι μια λίστα με ταινίες που απαιτούν προσοχή και αφοσίωση, που αξίζουν τον κόπο.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Movies

Οθόνες / Η Χιονάτη και 8 καλύτεροι λόγοι για να πάτε σινεμά

Ένα υποψήφιο για Όσκαρ animation για ενήλικες, το σκηνοθετικό ντεμπούτο της Αριάν Λαμπέντ και μια τολμηρή ταινία για την προσφυγική εμπειρία, γυρισμένη στην Αθήνα, είναι μερικές από τις προτάσεις της εβδομάδας που θα σας αποζημιώσουν.
THE LIFO TEAM