20 υπέροχα χρόνια στο Φεστιβάλ Καλαμάτας

20 υπέροχα χρόνια στο Φεστιβάλ Καλαμάτας Facebook Twitter
1

 Από την Αργυρώ Μποζώνη 

 

Από όλους τους ανθρώπους που ασχολούνται με αυτό που γενικώς ονομάζουμε πολιτισμό στη χώρα, αυτή τη γυναίκα θαυμάζουμε και σεβόμαστε απεριόριστα. Τη Βίκυ Μαραγκοπούλου. Το όνομά της είναι απολύτως συνδεδεμένο με μια πόλη. Την Καλαμάτα. Και με ένα Φεστιβάλ. Το Διεθνές Φεστιβάλ Χορού της Καλαμάτας. 

 

Η Βίκυ Μαραγκοπούλου είναι ο άνθρωπος που μας έκανε να προγραμματίζουμε αλλιώς τις διακοπές μας, έβαλε μια πόλη στον διεθνή πολιτιστικό χάρτη, δημιούργησε μια σχολή. Φέτος θα είναι φαντάζομαι πολύ υπερήφανη που επιτέλους το όνειρο του Μεγάρου Χορού που ξεκίνησε το 2000 με αρχικό προγραμματισμό να παραδοθεί το 2003 επιτέλους ολοκληρώθηκε. Είναι μια γυναίκα που χάρη στην πίστη και την επιμονή της, χάρη στο όραμά της, κατάφερε με την προσωπικότητα, τη γνώση και το κύρος της να φέρει όλες σχεδόν τις ομάδες και τους καλλιτέχνες της πρώτης γραμμής στην Καλαμάτα. Πολύ πριν μας συνηθίσε στην αφρόκρεμα του παγκόσμιου χορού ο Γιώργος Λούκος, η Καλαμάτα είχε ανεβάσει ψηλά τον πήχη.

 

Δεν ακούστηκε ποτέ να γκρινιάζει, να προτάσσει τις δυσκολίες, να εκβιάζει με αποχωρήσεις. Κι ας υπάρχουν ένα σωρό δυσκολίες που ξέρουμε κι άλλες τόσες που μπορούμε να φανταστούμε.

Αυτή η γυναίκα με την μοναδική ηρεμία και αυτοσυγκράτηση έχει αντιμετωπίσει δεκάδες δύστροπους καλεσμένους, απαιτητικούς υψηλούς φίλους, έχει συνδιαλαγεί με τους άρχοντες της τοπικής αυτοδιοίκησης στην αθάνατη ελληνική επαρχία, έχει καταφέρει να πείσει και να επιχειρηματολογήσει απέναντι σε ανίδεους επαρχιώτες πολιτευτές.  

Ακόμα και σήμερα σε αυτή την πολύ δύσκολη οικονομική συγκυρία η Βίκυ Μαραγκοπούλου κερδίζει το παιχνίδι. Φέτος το πρόγραμμά της λάμπει. Οπως και όλα τα προηγούμενα δεκαοκτώ χρόνια.

Της οφείλουμε πολλά. Είδαμε πολύ χορό, υπέροχο χορό. Γι' αυτό και κάθε φορά που εδώ ή στο εξωτερικό βλέπουμε μια ομάδα η πρώτη μας σκέψη είναι: "Αυτούς τους έχουμε δει στην Καλαμάτα;".  

Ζουζού Νικολούδη

Η περιπέτεια για το Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας άρχισε το 1995. Τότε η πρωτεύουσα της Μεσσηνίας μπήκε στο δίκτυο πόλεων με αντικείμενο το χορό. Καλλιτεχνική διευθύντρια ορίζεται η Βίκυ Μαραγκοπούλου.

Με το καλημέρα, το φεστιβάλ δείχνει τη σοβαρότητα, τη συγκρότηση, την άποψή του. Πρώτη παράσταση τα "Χορικά" της Ζουζούς Νικολούδη.

 

 Ρασίντ Ουραμντάν

Ούτε μια ούτε δέκα. Πενήντα οκτώ ξένες παραστάσεις πρώτης γραμμής έκαναν πρεμιέρα στην Καλαμάτα! Απίστευτο. Και όχι μόνο. Μέχρι σήμερα η παραγωγή σε αριθμούς είναι απίστευτα εντυπωσιακή: 82 ξένες & 36 ελληνικές ομάδες, 184 παραστάσεις ξένων ομάδων, 65 παραστάσεις ελληνικών ομάδων, 7 παραγωγές, 2 συμπαραγωγές

 

Στα σεμινάρια και τα μαθήματα του παρέλασαν μερικές από τις μεγαλύτερες προσωπικότητες του χορού στον κόσμο. Και μπορεί οι αριθμοί από μόνοι τους να μην εξασφαλίζουν την ποιότητα ενός θεσμού, ωστόσο, οι καλλιτέχνες που βρέθηκαν στην Καλαμάτα είναι από τα ονόματα εκείνα που μας έκαναν να παίρνουμε το ΚΤΕΛ και να τρέχουμε προς το Νότο. Ακόμα και με 40 βαθμούς.

 

Τρίσα Μπράουν

  

Ξεκινώντας να κρατάμε σημειώσεις ξεχωρίσαμε τους: Ballet Preljocaj, Doug Varone and dancers, David Dorfman Dance, Bouvier/Obadia, Arakne Mediteranea, Trisha Brown, Twyla Thapr, El Farruco su compania, Siobhan Davis, Compagnie D.C.A. Philippe Decouflet, Russel Maliphant, Rui Orta, Murray Louis and Nikolais Company, Rachid Ouramdane, Peeping Tom, Wim Vandekeybus,  Anne Teresa De Keersmaeker, Inbal Pinto, The Batsheva Dance Company, Merce Cunningham, Trisha Braun.

Compagnie Marie Chouinard

Επειτα βγάλαμε ένα δεύτερο χαρτί γιατί μας ήρθαν στο μυαλό αυτοί : Jan Fabre, Philippe Decouflé, Jérôme Be, Les Ballets C de la B, Yvonne Rainer, Gregory Maqoma, Sidi Larbi Cherkaoui, Damien Jalet, Maguy Marin, Ballet Lausanne, Xavier Leroy, Mathilde Monnier, Iraqis Bodies, Compagnie Marie Chouinard, Rosemary Butchers dance Projects, Liat Dror and Nil Ben Gal Company, Beau Geste/Dominique Boivin, Akram Khan, Tanzcompagnie Rubato, Lanonima Imperial, Roland Brown, Robin Orlin, Stephen Petronio Company, Compagnie Kafig.

Meg Stuart

Ούτε και αυτό μας έφτασε. Στο τρίτο γράψαμε: Meg Stuart, Tero Saarinen, George Piper dances, Gelabert-Azzopardi cia de dansa, Nasser Martin Gousset, Irven Lewis, Michael Clark, Jan Fabre, Rosas, Annahuber company, Prue Lang, Yasmeen Godder, Via Katlehong dance, Noema dance works, Sonia Baptista, Liquid Loft, Caroline Hainaut and Palle Dyrvall, Vuyani dance theatre.

Rosas

Στο τέταρτο πια -λέμε- πως τους έχουμε θυμηθεί όλους: Vera Mantero, Jonathan Burrows and Matteo Fargion, Storm and Discipulos do Ritmo, Pere faura, Saburo Teshigawara/Karas, Compagnie Ea Sola, La Macana, Association Dam/Cespi, Theatre se Suresnes Jean Vilar, I m Company/Ivana Muller, Pierre Rigal. 

Τα μπαλέτα της Οπερας της Λυών, οι BATSHEVA DANCE COMPANY ,RUSSELL MALIPHANT COMPANY, MERCE CUNNINGHAM DANCE COMPANY,NBAL PINTO DANCE COMPANY, Jerome Bell,EMANUEL GAT DANCE,COMPAGNIES BEAU GESTE & NON DE NOM, TONEELHUIS / SIDI LARBΙ CHERKAOUI, SANKAI JUKU, JOSEF NADJ, JASMIN VARDIMON COMPANY, και όλη η σκηνή του σύγχρονου ελληνικού χορού

.

Ακραμ Καν "Zero Degrees" (2007)

Στην Καλαμάτα μάθαμε τι σημαίνει σύγχρονος χορός από όλο τον κόσμο. Διότι στην Ελλάδα του 1995, όχι μόνο ελάχιστοι ήξεραν τι σημαίνει η λέξη αλλά και οι υπόλοιποι που είχαν άγνοια, έμοιζαν αρνητικοί απέναντι στο καινούργιο. Ευτυχώς, μέσα στο χρόνο εκπαιδευτήκαμε όχι μόνο εμείς αλλά και πολλοί από εκείνους που ταύτιζαν ως τότε το χορό με το Λύκειο Ελληνίδων.

Κάθε παράσταση ήταν μια αισθητική πρόταση. Μας δίχασε, μας ξάφνιασε, μας ταξίδεψε, μας έβαλε στο μυαλό εμμονές, μας διέλυσε, μας ανάστησε, μας θύμισε προσωπικές στιγμές, προκάλεσε ατελείωτες συζητήσεις ακόμα και τσακωμούς. Οι αντιπαραθέσεις ξεκινούσαν πάντα κατεβαίνοντας τα πρώτα σκαλοπάτια του Κάστρου και διαρκούσαν ως το πρωϊ στις ταβέρνες της Καλαμάτας.

 

Peeping Tom

 

Στην πραγματικότητα κανένας στην Ελλάδα με τις επιλογές του δε μας έδειξε το τοπίο της σύγχρονης δημιουργίας, τόσο προσεκτικά και σφαιρικά όσο η Βίκυ Μαραγκοπούλου. Η νίκη της είναι διπλή διότι αφενός απευθύνθηκε σε μια χώρα που η μιζέρια και η βαριά της παθογένεια συχνά νικούν, αφετέρου γιατί κανείς σε βάθος χρόνου δε μπόρεσε να αμφισβητήσει τις επιλογές και το κύρος της καλλιτεχνικής διεύθυνσης.

 

Ultima Vez / Βιμ Βαντεκέιμπους

 

Στη Βίκυ Μαραγκοπούλου, ωστόσο, χρωστάμε και κάτι ακόμα: την ευκαιρία να κάνουμε τους καμπόσους στις διεθνείς σκηνές. Γιατί πράγματι υπήρχαν στιγμές που φουσκώσαμε από υπερηφάνεια όταν τις απίθανες ομάδες που εμείς είχαμε δει στην Καλαμάτα δε τις ήξεραν ούτε οι πιο κουλτουριάρηδες φίλοι μας στη Γαλλία ή τη Γερμανία. Είναι ένα συναίσθημα καταπληκτικό. Πώς να τους εξηγήσεις πως όλη αυτή την ασύλληπτη εμπειρία εμείς την ζήσαμε σε ένα μικρό, κουκλίστικο αμφιθέατρο Κάστρου, σε ένα γυμναστήριο, σε ένα Πολυκλαδικό λύκειο μιας επαρχιακής πόλης. Και μάλιστα μιας πόλης με άθλιο μέχρι πρότινος εθνικό δρόμο.

 

 


C de la B

 

Και τέλος, κάτι ακόμα: η Βίκυ Μαραγκοπούλου είναι από τους ανθρώπους που θα πρέπει να δοξάζουν οι Ελληνες χορογράφοι και χορευτές. Οχι μόνο γιατί πάντα τους έδινε βήμα να εκφραστούν. Αλλά γιατί τους έκανε κομμάτι μιας παγκόσμιας χορευτικής σκηνής στην οποία η πρόσβαση θα ήταν απλώς άπιαστο όνειρο...

Φέτος, αθόρυβα και πάλι η Καλαμάτα παρουσίασε το πρόγραμμά της. 

Nederlands Dans Theater 2 / l'association fragile - christian rizzo / KVS, les ballets C de la B & A.M. Qattan Foundation / Mette Ingvartsen / Αερίτες.

Το επετειακό 20ό Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας θα πραγματοποιηθεί από τις 17 έως τις 24 Ιουλίου 2014, φωτίζοντας και πάλι ξεχωριστές και ενδιαφέρουσες πτυχές της σύγχρονης ελληνικής και διεθνούς χορευτικής δημιουργίας, της θεωρητικής σκέψης για τις παραστατικές τέχνες, την εξειδικευμένη εκπαίδευση, αλλά και το «παιχνίδι» του χορού που αφορά όλους –επαγγελματίες, σπουδαστές, ερασιτέχνες και κοινό.

20 υπέροχα χρόνια στο Φεστιβάλ Καλαμάτας Facebook Twitter
Nederlands Dans Theater 2
20 υπέροχα χρόνια στο Φεστιβάλ Καλαμάτας Facebook Twitter
Nederlands Dans Theater 2

 

 

Αναλυτικά το πρόγραμμα είναι εδώ

 

20 υπέροχα χρόνια στο Φεστιβάλ Καλαμάτας Facebook Twitter
KVS, les ballets C de la B & A.M. Qattan Foundation

20 υπέροχα χρόνια στο Φεστιβάλ Καλαμάτας Facebook Twitter
l'association fragile - christian rizzo

 

 

 

1

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ηow to resuscitate a dinosaur/ Έι, Romeo, πώς δίνεις το φιλί της ζωής σε έναν δεινόσαυρο;

Guest Editors / «Ο Καστελούτσι σκηνοθετεί μια υπόσχεση· και κάνει τέχνη εκκλησιαστική»

«Πέρασαν μέρες από την πρώτη μου επαφή με τη Βερενίκη. Μάντρωσα ένα κοπάδι σκέψεις» – ο Κυριάκος Χαρίτος γράφει για μια από τις πολυσυζητημένες παραστάσεις της σεζόν, που ανέβηκε στη Στέγη.
ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΧΑΡΙΤΟΣ
Onassis Dance Days 2025: Ένας ύμνος στα αδάμαστα σώματα

Θέατρο / Onassis Dance Days 2025: Ένας ύμνος στα αδάμαστα σώματα

Ένα νέο, αλλιώτικο σύμπαν για τον «χορό» ξεδιπλώνεται από τις 3 έως τις 6 Απριλίου στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση, μέσα από τα πρωτοποριακά έργα τεσσάρων κορυφαίων Ελλήνων χορογράφων και του διεθνούς φήμης Damien Jalet.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Κώστας Νικούλι

Θέατρο / «Μπορώ να καταλάβω το πώς είναι να νιώθεις παρείσακτος»

Ο 30χρονος Κώστας Νικούλι μιλά για την πορεία του μετά το «Ξενία» που του χάρισε το βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου ηθοποιού όταν ήταν ακόμα έφηβος, για το πόσο Έλληνας νιώθει, για την πρόκληση του να παίζει τρεις γκέι ρόλους και για το πόσο τον έχει αλλάξει το παιδί του.
M. HULOT
Μέσα στον θησαυρό με τις εμβληματικές φορεσιές της Δόρας Στράτου

Θέατρο / «Κάποτε έδιναν τις φορεσιές για έναν πλαστικό κουβά, που ήταν ό,τι πιο μοντέρνο»

Μια γνωριμία με τη μεγάλη κληρονομιά της Δόρας Στράτου μέσα από τον πλούτο αυθεντικών ενδυμάτων που δεν μπορούν να ξαναραφτούν σήμερα και συντηρούνται με μεγάλο κόπο, χάρη στην αφοσίωση και την εθελοντική προσφορά μιας ομάδας ανθρώπων που πιστεύουν και συνεχίζουν το όραμά της.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Βασιλική Δρίβα: «Με προσβάλλει να με χρησιμοποιούν σαν καθρέφτη για την ανωτερότητά τους»

Οι Αθηναίοι / Βασιλική Δρίβα: «Με προσβάλλει να με χρησιμοποιούν σαν καθρέφτη για την ανωτερότητά τους»

Ανατρέποντας πολλά από τα στερεότυπα που συνοδεύουν τους ανθρώπους με αναπηρία, η Βασιλική Δρίβα περιγράφει τις δυσκολίες που αντιμετώπισε αλλά και τις χαρές, και μπορεί πλέον να δηλώνει, έστω δειλά, πως είναι ηθοποιός. Είναι η Αθηναία της εβδομάδας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Ξαναγράφοντας τον Ίψεν

Θέατρο / Ο Ίψεν στον Πειραιά, στο μουράγιο

«Δεν είναι εύκολο να είσαι ασυμβίβαστη. Όπως δεν είναι εύκολο να ξαναγράφεις τον Ίψεν» – Κριτική της Λουίζας Αρκουμανέα για την παράσταση «Εχθρός του λαού» σε διασκευή και σκηνοθεσία του Κωνσταντίνου Βασιλακόπουλου.
ΛΟΥΙΖΑ ΑΡΚΟΥΜΑΝΕΑ
«Δυσκολεύτηκα να διαχειριστώ τις αρνητικές κριτικές και αποσύρθηκα για έναν χρόνο»

Lifo Videos / «Δυσκολεύτηκα να διαχειριστώ τις αρνητικές κριτικές και αποσύρθηκα για έναν χρόνο»

Η ηθοποιός Παρασκευή Δουρουκλάκη μιλά για την εμπειρία της με τον Πέτερ Στάιν, τις προσωπικές της μάχες με το άγχος και την κατάθλιψη, καθώς και για το θέατρο ως διέξοδο από αυτές.
ΣΩΤΗΡΗΣ ΒΑΛΑΡΗΣ
Μαρία Σκουλά: «Πιστεύω πολύ στο χάος μέσα μου»

Θέατρο / Μαρία Σκουλά: «Πιστεύω πολύ στο χάος μέσα μου»

Από τον ρόλο της Μάσα στην πραγματική ζωή, από το Ηράκλειο όπου μεγάλωσε μέχρι τη ζωή με τους ανθρώπους του θεάτρου, από τον φόβο στην ελευθερία, η ζωή της Μαρίας Σκουλά είναι ένας δρόμος μακρύς και δύσκολος που όμως την οδήγησε σε κάτι δυνατό και φωτεινό.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Μια νέα παράσταση χαρτογραφεί το χάσμα μεταξύ γενιάς Z και γενιάς X

Θέατρο / Μια νέα παράσταση χαρτογραφεί το χάσμα μεταξύ γενιάς Z και γενιάς X

Μέσα από την εναλλαγή αφηγήσεων, εμπειριών, αναπαραστάσεων, χορού, βίντεο και ήχου, η παράσταση του Γιώργου Βαλαή αναδεικνύει τις διαφορές αλλά και τις συνδέσεις που υπάρχουν μεταξύ των δυο διαφορετικών γενεών.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Ρομέο Καστελούτσι: «Όπου παρεμβάλλεται το κράτος, δεν υπάρχει χώρος για τον έρωτα. Ο έρωτας είναι εναντίον του κράτους και το κράτος εναντίον του έρωτα».

Θέατρο / Ρομέο Καστελούτσι: «Πάντα κάποιος πολεμά τον έρωτα. Και οι εραστές είναι πάντα τα θύματα»

Ο σπουδαίος Ιταλός σκηνοθέτης, λίγο πριν επιστρέψει στην Αθήνα και στη Στέγη για να παρουσιάσει τη «Βερενίκη» του, μας μίλησε για τον έρωτα, τη γλώσσα και τη μοναξιά, την πολιτική και την ανυπέρβλητη Ιζαμπέλ Ιπέρ.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
CHECK How soon is now: Μια παράσταση για τους μετεξεταστέους της συστημικής ιστορίας

Θέατρο / How soon is now: Μια παράσταση για τους μετεξεταστέους της Iστορίας

Σκηνοθετημένη από έναν νέο δημιουργό, η παράσταση που βασίζεται στο τελευταίο κείμενο της Γλυκερίας Μπασδέκη επιχειρεί έναν διάλογο με μία από τις πιο σκοτεινές περιόδους της ελληνικής ιστορίας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Αγορίτσα Οικονόμου

Αγορίτσα Οικονόμου / «Πέφτω να κοιμηθώ και σκέφτομαι ότι κάτι έχω κάνει καλά»

Βρέθηκε να κυνηγάει το όνειρο της υποκριτικής, χωρίς να γνωρίζει τον τρόπο, αλλά με τη βεβαιότητα ότι δεν ήθελε ποτέ να μείνει με την απορία «γιατί δεν το έκανα;». Μέσα από σκληρή δουλειά και πολλούς μικρούς ρόλους, κατάφερε να βρει τον δρόμο της στην τέχνη, στον οποίο προχωρά και αισθάνεται τυχερή. Η Αγορίτσα Οικονόμου είναι η Αθηναία της εβδομάδας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
ΧΡΗΣΤΟΣ ΘΕΟΔΩΡΙΔΗΣ 

Θέατρο / «Αν κλάψω με ένα έργο, είμαι σε καλό δρόμο»

Ο Χρήστος Θεοδωρίδης, που έχει σκηνοθετήσει με επιτυχία δύο έργα φέτος, του Βιριπάγιεφ και της Αναγνωστάκη, εξηγεί γιατί τον ενδιαφέρουν τα κείμενα που μιλάνε στον άνθρωπο σήμερα, ακόμα κι αν σε αυτά ακούγονται ακραίες απόψεις που ενοχλούν και τον ίδιο.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Να είσαι γκέι στη Νέα Υόρκη

Θέατρο / «Η Κληρονομιά μας»: Τι αποκομίσαμε από την εξάωρη παράσταση στο Εθνικό

«Μία ποπ queer saga, παραδομένη πότε στη μέθη των κοκτέιλ Μανχάταν και πότε στο πένθος μιας αλησμόνητης συλλογικής απώλειας» – Κριτική της Λουίζας Αρκουμανέα για το πολυβραβευμένο έργο του Μάθιου Λόπεζ, που παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα από τον Γιάννη Μόσχο.
ΛΟΥΙΖΑ ΑΡΚΟΥΜΑΝΕΑ
«Δεν είμαι ασεβής, ούτε ιδιοσυγκρασιακή ούτε αιρετική»

Θέατρο / «Δεν είμαι ασεβής, ούτε ιδιοσυγκρασιακή, ούτε αιρετική»

Μετά την Ορέστεια του Στρίντμπεργκ και τις πρόβες για το έργο του Βασίλη Βηλαρά, η Λένα Κιτσοπούλου μιλάει για προσδοκίες και αποφάσεις, για επιτυχίες και απορρίψεις, για το «σύστημα» μέσα στο οποίο δουλεύει και για όλους εκείνους τους χαρακτηρισμούς που της αποδίδουν.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ

σχόλια

1 σχόλια