«Μονομάχος II»: Αν και λιγότερο brutal από τον Ράσελ Κρόου, ο Πολ Μέσκαλ υπόσχεται αίμα στην αρένα

«Μονομάχος II»: Αν και λιγότερο brutal από τον Ράσελ Κρόου, ο Πολ Μέσκαλ υπόσχεται αίμα στην αρένα Facebook Twitter
Παρά τον όγκο που έχει «βάλει» για τις ανάγκες του ρόλου, ο Μέσκαλ ευτυχώς δεν θυμίζει σε πολλά τον Ράσελ Κρόου, ούτε στην εμφάνιση ούτε στον λόγο.
0

Έναν νεαρό Άλμπερτ Φίνεϊ, καλλιεργημένο και παρορμητικό, περιπετειώδη αλλά και λιγότερο brutal από τους τυπικούς ήρωες δράσης, είδε στο πρόσωπο του Πολ Μέσκαλ ο Ρίντλεϊ Σκοτ όταν έκανε κάστινγκ για το σίκουελ του «Μονομάχου», περίπου είκοσι πέντε χρόνια μετά τον εισπρακτικό και οσκαρικό θρίαμβο που έφερε ξανά στο προσκήνιο τα σανδαλοχίτωνα έπη ενός μακρινού παρελθόντος. Η ειρωνεία είναι πως, ενώ στο πρώτο μέρος τα προηγμένα για την εποχή εφέ βοήθησαν στην αναπαράσταση της περιόδου, το Κολοσσαίο του δεύτερου κεφαλαίου είναι, εν μέσω μιας ψηφιοποιημένης κανονικότητας, εντελώς φυσικό σκηνικό, χτισμένο έτσι ώστε να τηρεί το μέγεθος και τις αναλογίες του αυθεντικού – ο Σκοτ ανέκαθεν αυθαδίαζε έναντι του συρμού, κάνοντας το δικό του, ακροβατώντας σε πανάκριβες κλίμακες.

Ο «Μονομάχος ΙΙ» δεν είναι μια συνειδητή απόπειρα να αναστήσει το είδος που ούτως ή άλλως ανακαίνισε εκ βάθρων, έχοντας παντρέψει το Χόλιγουντ με την Τσινετσιτά με τους δικούς του όρους, αλλά μια επαγγελματική ενορχήστρωση των επιμέρους στοιχείων για να ξαναπιάσει το νήμα μιας ιστορίας που προφανώς του άρεσε και σίγουρα λειτούργησε σε πολλούς τομείς.

Κι ενώ οι άνεμοι δεν είναι ούριοι για μια περιπέτεια κόστους 300 εκατομμυρίων δολαρίων, ειδικά μετά το χαοτικό φιάσκο του «Ναπολέοντα», ο Βρετανός δημιουργός δεν ταράχτηκε και έδρασε αποτελεσματικά, με μια θηριώδη παραβολή για τη διαφθορά και κυρίως με ένα έπος δράσης και χαρακτήρων που κυλά θεαματικά, ουσιαστικά, υπερβολικά, συγκινητικά, χορταστικά και εμφατικά, όπως όλοι οι υποψήφιοι θεατές αναμένουν εδώ και πολύ καιρό.

Ο Σκοτ έχει την εμπειρία και την εξυπνάδα να κρατά τη δεύτερη ανάγνωση για όσους θέλουν να τη διακρίνουν ανάμεσα στις γραμμές, προτείνοντας το θέαμα σε μια ταινία που άλλωστε αυτό έχει ως κράχτη και κρίσιμο συμπλέκτη του γιγαντιαίου κινητήρα του.

Ο Άννωνας πρωταγωνιστεί σε μια κλασική ιστορία τραγικής ειρωνείας, αφού στην πραγματικότητα είναι ο Λεύκιος, ο γιος του Μάξιμου και της Λουκίλας, που νομίζει πως, παιδί ακόμα, εγκαταλείφθηκε από τη μητέρα του και φυγαδεύτηκε μετά τον βίαιο θάνατο του πατέρα του για να καταλήξει στη Νουμιδία, όπου σε μια μάχη με τους Ρωμαίους χάνει την αγαπημένη του σύζυγο από το θανατηφόρο βέλος του στρατηγού Ακάκιου (Πασκάλ), ήρωα του λαού και τωρινού συντρόφου της Λουκίλας (Νίλσεν).

«Μονομάχος II»: Αν και λιγότερο brutal από τον Ράσελ Κρόου, ο Πολ Μέσκαλ υπόσχεται αίμα στην αρένα Facebook Twitter
Στο φόντο των αιματηρών ντέρμπι κυριαρχεί μια αυτοκρατορία σε κάθετη πτώση, έρμαιο στα χέρια του τρελαμένου από τη σύφιλη Καρακάλλα και του ιστορικά ασήμαντου δίδυμου αδελφού του.

Σκλαβωμένος πλέον, ορκίζεται εκδίκηση και βρίσκει το κατάλληλο έδαφος όταν ο μεγιστάνας Μακρίνος, ένας ντίλερ μεσάζων που έχει διασυνδέσεις με την εξουσία και στην ιδιοκτησία του μελλοθάνατους παλαιστές, βλέπει πτυχές του εαυτού του στον Άννωνα/Λεύκιο και παρακολουθεί με τρομερό ενδιαφέρον, αλλά και ιδιοτέλεια, τις συναπτές, καθοριστικές νίκες του στην αρένα. Ίσως γίνει ο διάδοχος του Μάξιμου, και ο τρόπος που τοποθετείται στο τερέν, πετώντας το χώμα στον αέρα πριν επιτεθεί, θυμίζει αμέσως και στη Λουκίλα από ποιον έχει πάρει ο γεμάτος αυταπάρνηση νεαρός που ξεσηκώνει τα αποκτηνωμένα πλήθη – «μακάρι να μην είχες κληρονομήσει τη δύναμη του πατέρα σου, αλλιώς θα είχες φύγει και γλιτώσει από όλο αυτό», του λέει μονίμως βουρκωμένη, όταν τον επισκέπτεται στο κελί του.

Στο φόντο των αιματηρών ντέρμπι κυριαρχεί μια αυτοκρατορία σε κάθετη πτώση, έρμαιο στα χέρια του τρελαμένου από τη σύφιλη Καρακάλλα και του ιστορικά ασήμαντου δίδυμου αδελφού του. Η επωδός του δεύτερου «Μονομάχου» είναι το όνειρο της παλιννόστησης, προοπτική που δίνει έμπνευση στους καταφρονεμένους και τους ρομαντικούς, και σοβαρή αυταπάτη για τους πραγματιστές και τους κυνικούς.

Το αμερικανικό σινεμά πάντα προτιμούσε περισσότερο τον ρωμαϊκό μαξιμαλισμό έναντι της αρχαιοελληνικής ιστορίας· είναι πολλαπλασιασμένος και μεγαλεπήβολος, φιλοχρήματος και συβαριτικός, γεμάτος εξόφθαλμες προδοσίες και αναγνωρίσιμη φιλοσοφία, τρελούς συγκλητικούς και εξωφρενικούς ηγέτες, συγγενή πολιτική δομή, φωτογενέστερο ιμπεριαλισμό, και έχει ευκρινώς χαρτογραφημένα την αρχή, τη μέση και το τέλος.

Ο Σκοτ έχει την εμπειρία και την εξυπνάδα να κρατά τη δεύτερη ανάγνωση για όσους θέλουν να τη διακρίνουν ανάμεσα στις γραμμές, προτείνοντας το θέαμα σε μια ταινία που άλλωστε αυτό έχει ως κράχτη και κρίσιμο συμπλέκτη του γιγαντιαίου κινητήρα του. Τροφοδοτεί τον πλούτο της παραγωγής, συνδέει εικαστικά τους δύο κινηματογραφικούς τόμους του «Μονομάχου», αλλά, όπως συνηθίζει, κόβει γρήγορα και περνάει στην επόμενη σκηνή – απεχθάνεται πλάνα που «κρεμάνε», διαφημιστής γαρ.

Δεν φείδεται ανθρώπινου δυναμικού, είτε πρόκειται για γνωστούς ηθοποιούς, είτε για κομπάρσους, σετ ή τα… ζώα, αληθινά και μη, διατηρεί τη δύναμη από το ορμητικό ξεκίνημα, εκεί που λες πως το έχεις ξαναδεί το έργο, και προχωρά σε μια πιο εμπλουτισμένη ανάπτυξη των χαρακτήρων, με το σασπένς σωστά προγραμματισμένο από τον μόνιμο συνεργάτη του στο σενάριο, τον Ντέιβιντ Σκάρπα.

«Μονομάχος II»: Αν και λιγότερο brutal από τον Ράσελ Κρόου, ο Πολ Μέσκαλ υπόσχεται αίμα στην αρένα Facebook Twitter
Η επωδός του δεύτερου «Μονομάχου» είναι το όνειρο της παλιννόστησης, προοπτική που δίνει έμπνευση στους καταφρονεμένους και τους ρομαντικούς, και σοβαρή αυταπάτη για τους πραγματιστές και τους κυνικούς.
«Μονομάχος II»: Αν και λιγότερο brutal από τον Ράσελ Κρόου, ο Πολ Μέσκαλ υπόσχεται αίμα στην αρένα Facebook Twitter
Έναν νεαρό Άλμπερτ Φίνεϊ, καλλιεργημένο και παρορμητικό, περιπετειώδη αλλά και λιγότερο brutal από τους τυπικούς ήρωες δράσης, είδε στο πρόσωπο του Πολ Μέσκαλ ο Ρίντλεϊ Σκοτ.

Παρά τον όγκο που έχει «βάλει» για τις ανάγκες του ρόλου, ο Μέσκαλ ευτυχώς δεν θυμίζει σε πολλά τον Ράσελ Κρόου, ούτε στην εμφάνιση ούτε στον λόγο – ως χαρακτήρας έχει λάβει άλλη παιδεία και το ήμισυ της καταγωγής του τον συγκρατεί σε μια πιο σοφιστικέ επεξεργασία των σεισμικών εκπλήξεων που δοκιμάζει στην πλοκή. Κρατά την πρέπουσα στάση: ισορροπία με εξάρσεις οργής, αυτόν τον δραματουργικά ευεργετικό «thymo» που ανιχνεύει ο ξύπνιος Μακρίνος και τον επισημαίνει, αν και με λάθος προφορά!

Η παρουσία του θα ήταν πιο ισχνή αν δεν πλαισιωνόταν από τον Ντενζέλ Ουόσινγκτον. Ο Μακρίνος που υποδύεται δεν αναλύεται σε σαιξπηρικές ευκολίες ή σε μια μεγαλόσχημη μετάφραση μιας παρασκηνιακής φιγούρας, μόνο και μόνο για να τη μεγεθύνει σε επίπεδα εντυπωσιασμού. Ουσιαστικά παίζει μια ανθρώπινη μεταβλητή, δίνοντας φωνή σε μια ομιχλώδη προσωπικότητα που εκπροσωπεί ρευστό ιδεολόγημα και ανατρεπτικά επιχειρήματα, όχι φτηνά, ούτε όμως και βάσιμα. Είναι ο εργολάβος της εξουσίας που φύεται στις ανοιχτές ρωγμές της εκτεταμένης διαφθοράς, ένας μισάνθρωπος που μόνο στα χέρια ενός τόσο διορατικού ηθοποιού αποκτά υπόσταση και δραματικό ενδιαφέρον, όπως περίπου ο πατέρας Γκέτι στο «All the money in the world».

Η ταινία «Μονομάχος II» κυκλοφορεί στους κινηματογράφους την Πέμπτη 14 Νοεμβρίου 

Οθόνες
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

«Δεν μπορώ πια να ξυπνάω και απλώς να τα κάνω αυτά»: Είπε ο Πέδτρο Πασκάλ για τον «Μονομάχο 2» 

It's Viral / «Δεν μπορώ να ξυπνάω και να κάνω τέτοια πράγματα»: Είπε ο Πέδρο Πασκάλ για τον «Μονομάχο 2» 

Ο 49χρονος ηθοποιός μίλησε για την προετοιμασία του σχετικά με την ταινία - Τι σχολίασε ο σκηνοθέτης Ρίντλεϊ Σκοτ όταν είδε τον Πέδρο Πασκάλ στο πλατό - Ποια ήταν η δίαιτα του συμπρωταγωνιστή Πολ Μεσκάλ
THE LIFO TEAM
Ο Πολ Μεσκάλ στο νέο εξώφυλλο της GQ: Ο άνθρωπος πίσω από τους ρόλους και η νέα πρόκληση του «Gladiator II»

Πολιτισμός / Ο Πολ Μεσκάλ στο νέο εξώφυλλο του GQ: Ο άνθρωπος πίσω από τους ρόλους και η νέα πρόκληση του «Gladiator II»

Αναφερόμενος στην επαγγελματική του πορεία, ο Μεσκάλ παραδέχεται ότι ο ρόλος του Connell στο Normal People τον εκτόξευσε σε μια νέα κλίμακα δημοσιότητας, αλλά του έδωσε και την ευκαιρία να εξελιχθεί ως ηθοποιός
LIFO NEWSROOM

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Oscar Stories: Οσκαρικό σκάνδαλο, χωρίς ελαφρυντικά

Pulp Fiction / Κάρλα Σοφία Γκασκόν: Οσκαρικό σκάνδαλο, χωρίς ελαφρυντικά

Οι οσκαρικές φιλοδοξίες του Netflix για το Emilia Pérez έπεσαν στο κενό, καθώς η πρώτη τρανς υποψήφια στην ιστορία του θεσμού κατηγορείται για πολιτική ανορθογραφία και εξοστρακίζεται.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Κάρλα Σοφία Γκασκόν: Πώς μια ιστορική πρωτιά μετατράπηκε σε ιστορικό εφιάλτη

Οθόνες / Κάρλα Σοφία Γκασκόν: Πώς μια ιστορική πρωτιά μετατράπηκε σε ιστορικό εφιάλτη

Το να είσαι τρανς είναι ζήτημα προσωπικής ταυτότητας, όχι πολιτικών πεποιθήσεων. Και το να προϋποθέτουμε ότι τα τρανς άτομα είναι μονολιθικά στις απόψεις τους ή ανίκανα να έχουν συντηρητικές ή αντιδραστικές απόψεις, είναι απλά παράλογο.
THE LIFO TEAM
Μαύροι Πίνακες: Σίριαλ κίλερ κουλτουριάρης, αστυνομικοί ευφυέστατοι

Νέα στήλη/ Κριτική τηλεόρασης / Μαύροι Πίνακες: Σίριαλ κίλερ κουλτουριάρης, αστυνομικοί ευφυέστατοι

Κριτική της Πόπης Διαμαντάκου για το αστυνομικό θρίλερ του Star, για μια ελληνική παραγωγή που προσπαθεί να ανεβάσει τον πήχη και να συγκριθεί με ξένες παρόμοιες.
ΠΟΠΗ ΔΙΑΜΑΝΤΑΚΟΥ
«Θολός βυθός», μια ταινία για τις παιδουπόλεις της Φρειδερίκης

Οθόνες / Οι παιδουπόλεις της Φρειδερίκης γίνονται ταινία

Βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο του Γιάννη Ατζακά, η νέα ταινία της Ελένης Αλεξανδράκη «Θολός Βυθός» είναι μια βουτιά στις ζωές των παιδιών που έγιναν έρμαια της προπαγάνδας και πιόνια σε έναν πόλεμο που δεν καταλάβαιναν.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Στη Νέα Υόρκη με τον Γκόντφρεϊ Ρέτζιο

Εικαστικά / Το θρυλικό «Koyaanisqatsi» αναβιώνει στη Νέα Υόρκη μέσω της τεχνητής νοημοσύνης

Το ψηφιακό έργο του Τζον Φιτζέραλντ «The Vivid Unknown», μια από τις φετινές συμμετοχές του Ιδρύματος Ωνάση στο φεστιβάλ «Under the Radar», συνομιλεί εκ νέου με την εμβληματική ταινία του Γκόντφρεϊ Ρέτζιο.
ΒΑΡΒΑΡΑ ΔΟΥΚΑ
10 εξαιρετικές ταινίες που μπορείτε να δείτε τώρα στο Ertflix

Οθόνες / 10 εξαιρετικές ταινίες που μπορείτε να δείτε τώρα στο Ertflix

Δέκα ξεχωριστές οικιακές προβολές, από το διαχρονικό μυστήριο του «Ονόματος του Ρόδου» ως τον ξεσηκωτικό χορό του «Αnother Round» κι από τις weird κωμικές αναζητήσεις του «Chevalier» ως το τρυφερό ντοκιμαντέρ για τον Γιάννη Σπανό.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
67α Grammy: Βεντέτες, βραβεία που άργησαν και ομιλίες που δεν έκαναν γκελ

Μουσική / 67α Grammy: Βεντέτες, βραβεία που άργησαν και ομιλίες που δεν έκαναν γκελ

Η Beyoncé έδειξε να εκπλήσσεται όταν άκουσε το όνομά της από τα χείλη τής πάλαι ποτέ country artist και νυν βασίλισσας της pop, Τέιλορ Σουίφτ, ενώ όλοι οι υπόλοιποι έμειναν έκπληκτοι από μια γυμνή εμφάνιση.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Οι 10 αγαπημένες ταινίες του Leon of Athens

Μυθολογίες / Ένα Dogville με Vanilla sky: Οι 10 αγαπημένες ταινίες του Leon of Athens

Εκτός από το «Dogville» του Τρίερ, ο τραγουδοποιός θυμάται πού, πότε και με ποιους έχει δει τις αγαπημένες του ταινίες. Θυμάται επίσης ότι, αν και στην αρχή βαρέθηκε τη «Συνεκδοχή» του Κάουφμαν, εκ των υστέρων συνειδητοποίησε πως η ταινία μιλάει για τους αξεδιάλυτους εφιάλτες μας.
Inland Empire, Κάψε το μετάξι

Pulp Fiction / Inland Empire: Μυστηριώδες και σκοτεινό, όσο αξίζει σε έναν Λιντς

Μία ακόμη παραβολή για τον απόηχο του Χόλιγουντ -πιο υποκειμενική και σουρεαλιστική από εκείνη του Mulholland Drive-, το γλυκόπικρο κλείσιμο του ματιού ενός δημιουργού που τα έκανε όλα μόνος του.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Δείτε ολόκληρη την πρώτη συνέντευξη της Björk on camera μετά μια δεκαετία

Μουσική / Δείτε ολόκληρη την πρώτη συνέντευξη της Björk on camera μετά μια δεκαετία

«Μη σταματάτε. Έχουμε αφθονία. Έχουμε λύσεις. Μπορούμε να αρχίσουμε πάλι από την αρχή»: Η Björk παρουσιάζει την προσωπική της ουτοπία με το πρότζεκτ «Cornucopia» και μιλάει μπροστά στην κάμερα, για πρώτη φορά μετά από πολύ καιρό. 
THE LIFO TEAM
Οι 10 αγαπημένες ταινίες της Μαρίνας Δανέζη

Μυθολογίες / «Ήτανε πέναλτι, κύριε Πάνο;»: Οι 10 αγαπημένες ταινίες της Μαρίνας Δανέζη

Από μια εισπρακτική αποτυχία και απαγορευμένη ταινία του 1932, μέχρι την ωμή βία της Pieta (που δεν ξέρει γιατί την έχει δει επανειλημμένα) και την cult σουρεαλιστική ματιά του Τσιώλη, η σκηνοθέτρια μας χαρίζει μια σπάνια σινεφίλ λίστα που συνδυάζει θράσος και ανθρωπισμό.
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΝΙΝΕΤΤΑ ΓΙΑΚΙΝΤΖΗ
Soundtrack to a Coup d’Etat: Ένα υβριδικό αριστούργημα που βρήκε το δρόμο για τα Όσκαρ 

Daily / Soundtrack to a Coup d’Etat: Ένα υβριδικό αριστούργημα που βρήκε τον δρόμο για τα Όσκαρ

Υποψήφια για το βραβείο καλύτερης ταινίας ντοκιμαντέρ μεγάλου μήκους είναι αυτή η εκπληκτική ταινία που εκθέτει με αποκαλυπτικό τρόπο τη μεταχείριση της αφρόκρεμας της τζαζ μουσικής ως «βιτρίνας» για την καθαίρεση και τη δολοφονία του ηγέτη της ανεξαρτησίας του Κογκό, Πατρίς Λουμούμπα.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
125 λεπτά με την Πόπη Διαμαντάκου/ Πόπη Διαμαντάκου: «Δεν με αγγίζουν οι επιθέσεις, δεν κάνω δημόσιες σχέσεις, δεν γλείφω»

Media / «Δεν υπάρχει τηλεκριτική σήμερα, όλα είναι δημόσιες σχέσεις»

Η γνωστή τηλεκριτικός Πόπη Διαμαντάκου μιλά στη LiFO για τη μακρά επαγγελματική της διαδρομή, την τηλεόραση του χθες και του σήμερα και απαντά για πρώτη φορά στα επικριτικά σχόλια που προκαλούν κατά καιρούς τα κείμενα της.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ