Η διαχείριση της πολιτικής μιζέριας

Η διαχείριση της πολιτικής μιζέριας Facebook Twitter
Πολίτες απογοητευμένοι από τη σημερινή διακυβέρνηση έχουν πολλές πιθανότητες να στραφούν προς τα δεξιά της Νέας Δημοκρατίας πολιτικά μορφώματα και αυτό ήδη είναι εμφανές με βάσει τις δημοσκοπήσεις. Εικονογράφηση: bianka/LIFO
0

ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ τους τελευταίους πολλούς μήνες με τον ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ περιγράφεται ως διαχείριση μιας μιζέριας. Γιατί για μιζέρια πρόκειται όταν δυο κόμματα που βρέθηκαν στην εξουσία της χώρας και θεωρητικά αυτοπροτείνονται ως μια εναλλακτική πρόταση για να κυβερνήσουν πάλι το μόνο που διεκδικούν από τις δημοσκοπήσεις αλλά και τις επικείμενες ευρωπαϊκές εκλογές είναι να κερδίσουν τη δεύτερη θέση χωρίς, να εστιάζουν στο μεγάλο τους πρόβλημα που είναι η απόσταση από τη Νέα Δημοκρατία, η οποία κινείται μεταξύ δεκαπέντε και είκοσι μονάδων. Ο ανταγωνισμός των δύο περιορίζεται στη μεταξύ τους πρωτιά, μοιάζει με το κοινότοπο που λέγεται και τους θέλει να βλέπουν τη μικρή εικόνα και να χάνουν τη μεγάλη, να βλέπουν το δέντρο και να χάνουν το δάσος. Οι φιλοδοξίες τους είναι εξαιρετικά περιορισμένες.

Ο πρωθυπουργός και η κυβέρνηση έχουν κάθε λόγο να είναι ικανοποιημένοι από αυτήν τη σχεδόν παγιωμένη εδώ και πέντε χρόνια κατάσταση, εξακολουθούν να κυριαρχούν στην πολιτική ζωή, να συμπεριφέρονται αλαζονικά και με πολλές σκιές στη διαχείριση των κοινών, αλλά παράλληλα να είναι απόλυτα ήσυχοι και σχεδόν αμέριμνοι γιατί παίζουν μόνοι τους, χωρίς αντίπαλο που θα τους απειλήσει με ικανοποιητικό και επαρκή τρόπο. Περισσότερο ανησυχούν για τις διαρροές από τη δεξαμενή ψηφοφόρων προς τα δεξιά, ενισχύοντας κυρίως τον Βελόπουλο, παρά για οτιδήποτε άλλο.

ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ εξακολουθούν να μην αποτελούν ελκυστικές επιλογές για πολλούς, οι οποίοι την ώρα της κάλπης δεν θα έχουν πολλές εναλλακτικές λύσεις.

Μια σειρά από μικρά ή μεγάλα σκάνδαλα (τηλεφωνικές υποκλοπές, διαχείριση της τραγωδίας στα Τέμπη, διαρροή προσωπικών δεδομένων ομογενών ψηφοφόρων, παρεμβάσεις σε δικαιοσύνη και μέσα ενημέρωσης κ.ο.κ.) που έχουν συμβεί στα χρόνια της διακυβέρνησης της ΝΔ μένουν σε μεγάλο βαθμό ανεξέλεγκτα όχι μόνο επειδή η κυβέρνηση έχει μεγεθύνει την επιρροή της στα μέσα ενημέρωσης αλλά και γιατί κανένα κόμμα της δημοκρατικής αντιπολίτευσης δεν έχει τη δυνατότητα να αποκαλύψει, να ασκήσει πίεση, να παρουσιάσει πειστική εναλλακτική πρόταση. Από πολλά θέματα που επιδεινώνουν την ζωή των πολιτών (ακρίβεια, υποβάθμιση παροχών υγείας και δημόσιας εκπαίδευσης κ.ά.) απουσιάζει μια ολοκληρωμένη πρόταση, ένα σχέδιο που τουλάχιστον θα αναγκάσει την κυβέρνηση να αναδιπλωθεί μπροστά στον φόβο της κάλπης.

Αυτό που καταγράφεται από τις δημοσκοπήσεις τον τελευταίο καιρό είναι ότι η υπεροχή του ΠΑΣΟΚ έναντι του ΣΥΡΙΖΑ που υπήρχε τους περασμένους μήνες υποχωρεί, ο ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται να κερδίζει έδαφος και να παίρνει τη δεύτερη θέση, και πάλι με ελάχιστη διαφορά. Τα ποσοστά και των δυο όμως απέχουν θεαματικά από αυτά της Νέας Δημοκρατίας και απλά το πρόβλημα παραμένει, χωρίς να φαίνεται να κλονίζεται έστω κατά τι η κυριαρχία του κυβερνώντος κόμματος.

Είναι θέμα χρόνου η κυβέρνηση να ακολουθήσει την τύχη που έχουν όλες οι προηγούμενες, να πάψει να έχει τη στήριξη ή την ανοχή πολλών ψηφοφόρων για τους οποίους κάποτε αποτέλεσε μια επιλογή. Ειδικά όσοι την ανέχονται (ένα μείγμα ανθρώπων που δεν ανήκουν στους παραδοσιακούς ψηφοφόρους της δεξιάς, είναι κεντρογενείς, άλλοτε ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ ή και της αριστεράς ακόμα) δείχνουν ότι η υπομονή τους εξαντλείται. Όμως είναι να αναρωτιέται κανείς προς τα πού θα κατευθυνθούν όλοι αυτοί οι δυσαρεστημένοι ψηφοφόροι που έδωσαν στις τρεις τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις την αυτοδυναμία στη ΝΔ. ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ εξακολουθούν να μην αποτελούν ελκυστικές επιλογές για πολλούς, οι οποίοι την ώρα της κάλπης δεν θα έχουν πολλές εναλλακτικές λύσεις.

Πολλοί εντοπίζουν το πρόβλημα στα πρόσωπα τα οποία ηγούνται των πολιτικών σχηματισμών· σε έναν βαθμό αυτό συμβαίνει, τα πρόσωπα άλλωστε συμβολίζουν πολλά. Ειδικά για τον ΣΥΡΙΖΑ είναι εμφανές ότι ο μεταπολιτικός Κασσελάκης, που στερείται  πολιτικής συγκρότησης και αριστερής κουλτούρας, αδυνατεί να παίξει τον ρόλο για τον οποίο τον ψήφισαν πολλοί. Αλλά και ο Ανδρουλάκης είναι φανερό ότι δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις ανάγκες της εποχής: έχει έναν ξύλινο, σχεδόν βαρετό λόγο, από τον οποίο δεν απουσιάζουν οι παλινωδίες, που αποτρέπει τους δυνάμει ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ να στραφούν σε αυτό.

Η ανημποριά των δύο να μετατραπούν σε έναν ελκυστικό πόλο εξουσίας δημιουργεί πολλούς κινδύνους για το πολιτικό σύστημα. Πολίτες απογοητευμένοι από τη σημερινή διακυβέρνηση έχουν πολλές πιθανότητες να στραφούν προς τα δεξιά της Νέας Δημοκρατίας πολιτικά μορφώματα και αυτό ήδη είναι εμφανές με βάσει τις δημοσκοπήσεις. Ένα άλλο κομμάτι ψηφοφόρων, μπροστά στο αδιέξοδο επιλογής, ενδέχεται να στραφούν προς την αποχή, σημειώνοντας νέο ρεκόρ στις εκλογές του Ιουνίου, κα τότε το αδιέξοδο των δύο κομμάτων θα μετατραπεί σε αδιέξοδο του πολιτικού συστήματος και τελικά σε αδιέξοδο της χώρας.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LiFO

Οπτική Γωνία
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Η κυβέρνηση ανησυχεί τώρα για τις ευρωεκλογές

Βασιλική Σιούτη / Η κυβέρνηση ανησυχεί τώρα για τις ευρωεκλογές

Στην κυβέρνηση, παρότι μέχρι πρότινος ένιωθαν ατρόμητοι, ανησυχούν τώρα ότι η ψήφος των ευρωεκλογών μπορεί να λάβει χαρακτηριστικά ψήφου διαμαρτυρίας μεγαλύτερης έκτασης από ό,τι νόμιζαν.
ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΣΙΟΥΤΗ
Η προσπάθεια του Μαξίμου να μην συνδεθεί η διαρροή των email με την επιστολική ψήφο

Ρεπορτάζ / Η προσπάθεια του Μαξίμου να μη συνδεθεί η διαρροή των e-mails με την επιστολική ψήφο

Η αντιπολίτευση θα επιμείνει να θέτει ερωτήματα για τη διαρροή των e-mails, παρά τις καρατομήσεις. Η κυβέρνηση δεν θέλει με τίποτα να συνδεθεί με την ασφάλεια της επιστολικής ψήφου.
ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΣΙΟΥΤΗ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Πώς οι γερμανικές εκλογές μπορούν να ανατρέψουν την πολιτική ισορροπία της Ευρώπης

Οπτική Γωνία / Πώς οι γερμανικές εκλογές μπορούν να ανατρέψουν την πολιτική ισορροπία της Ευρώπης

«Δεν μπορώ να δεχτώ ότι το 25% των ευρωπαϊκών λαών έγιναν φασίστες και ναζιστές», λέει στη LiFO η Μαρία Γαβουνέλη, καθηγήτρια Διεθνούς Δικαίου στη Νομική Σχολή του ΕΚΠΑ και γενική διευθύντρια του ΕΛΙΑΜΕΠ.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
«Όσοι κινδυνολογούσαν, αναμένοντας ξαφνικά να καταστραφεί η ετερόφυλη οικογένεια, έπεσαν έξω»

Οπτική Γωνία / Ένας χρόνος ισότητας στον γάμο: οι αριθμοί, τα δικαιώματα και οι παραλείψεις

«Όσοι κινδυνολογούσαν, αναμένοντας ξαφνικά να καταστραφεί η ετερόφυλη οικογένεια, έπεσαν έξω», λέει στη LiFO η καθηγήτρια Συνταγματικού Δικαίου στη Νομική Σχολή του ΑΠΘ, Λίνα Παπαδοπούλου.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Ο χριστιανός φυσιοθεραπευτής και άλλες άγριες ιστορίες

Ακροβατώντας / Ο χριστιανός φυσιοθεραπευτής και άλλες άγριες ιστορίες

Ακόμα και αν τα ΜΜΕ καταρρίπτουν κάθε τόσο τα ψέματα του Τραμπ, του Βανς και όλων των απίθανων αυτών τύπων, αυτοί έχουν στα χέρια τους ένα υπερόπλο που λέγεται «μέσα κοινωνικής δικτύωσης».
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΕΛΑΚΗΣ
Κώστας Γιαννακίδης: «Ο Κασσελάκης είναι μια αποτυχημένη βαλκανική αμερικανιά»

Οπτική Γωνία / Κώστας Γιαννακίδης: «Ο Κασσελάκης είναι μια αποτυχημένη βαλκανική αμερικανιά»

Ο γνωστός δημοσιογράφος και ραδιοφωνικός παραγωγός σχολιάζει με τον δικό του καυστικό τρόπο την επικαιρότητα, την πολιτική και την τηλεόραση, ενώ μιλά για τη ζωή και την πορεία του.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Λύση δεν είναι η υιοθέτηση της ακροδεξιάς ατζέντας

Ακροβατώντας / Λύση δεν είναι η υιοθέτηση της ακροδεξιάς ατζέντας

Όλες οι απώλειες εδώ και χρόνια είναι προς τα δεξιά κι αυτό δεν αλλάζει, παρά τις προσπάθειες επαναπατρισμού ψηφοφόρων με την υιοθέτηση, έστω εν μέρει, της ατζέντας της ακροδεξιάς. Το αντίθετο συμβαίνει.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΕΛΑΚΗΣ
Τα πεζοδρόμια της Αθήνας δεν θα μπορούσαν να είναι χειρότερα

Ρεπορτάζ / Τα πεζοδρόμια της Αθήνας δεν θα μπορούσαν να είναι χειρότερα

Το 70% δεν τηρεί τις απαιτούμενες προδιαγραφές πλάτους. Κάποια κρύβουν παγίδες, συνήθως τρύπες ή πλάκες που έχουν αποκολληθεί. Άλλα είναι στενά και γεμάτα εμπόδια. Ποια είναι η κατάσταση των πεζοδρομίων της πόλης και τι κάνει ο δήμος για να προστατεύσει το δικαίωμα της ασφαλούς μετακίνησης των πεζών στην Αθήνα; 
ΝΤΙΝΑ ΚΑΡΑΤΖΙΟΥ