Paulette Randall: Black Magic Woman

Paulette Randall: Black Magic Woman Facebook Twitter
0

Black Magic Woman

Κατ' αρχάς να συστηθούμε: αυτή η χαμογελαστή κυρία με το χαμόγελο γεμάτο υπαινιγμό είναι η Πολέτ Ράνταλ (Paulette Randall). Δηλαδή είναι η πρώτη μαύρη κυρία που σκηνοθετεί στο West End του Λονδίνου. Είναι 52 ετών. Γεννήθηκε στο Λονδίνο από Τζαμαϊκανούς γονείς.

Το 1982 που τελείωσε τις θεατρικές της σπουδές ίδρυσε με δύο ακόμα συμφοιτητές της τον οργανισμό "Theatre of Black Women" για να διαμαρτυρηθεί για τον παραγκωνισμό των μαύρων ηθοποιών. Επίσης είναι καλλιτεχνική διευθύντρια στο περίφημο Talawa Theatre Company (μια από τις διασημότερες θεατρικές ομάδες με μαύρων ηθοποιών).

Σήμερα κατακτά ένα ακόμη άνδρο καθώς γίνεται η πρώτη μαύρη γυναίκα που θα σκηνοθετήσει σε έναν από τους ναούς του θεάτρου: το West End. "Eίναι το μεγαλύτερό μου κατόρθωμα", παραδέχεται. Το έργο που θα σκηνοθετήσει είναι το "Fences" ("Φράχτες") του Ογκαστ Γουίλσον.

Στη ζωή της ακολουθεί μια πάγια τακτική: δεν παίρνει τίποτα στα σοβαρά. Ετσι αβίαστα και χαλαρά έχει παλέψει. Η Πολέτ είναι μεγάλη αδυναμία του Ντάνι Μπόιλ (ήταν άλλωστε από τους πρώτους που εκτίμησαν το ταλέντο της). Εχουν δουλέψει παρέα στο θέατρο, ενώ, ήταν και βοηθός του στην τελετή έναρξης της Ολυμπιάδας του Λονδίνου.

Τα κείμενα που αγαπά περισσότερο είναι αυτά του Αμερικανού συγγραφέα Ογκαστ Γουίλσον που έφυγε από τη ζωή το 2005. Ο Γουίλσον που βραβεύτηκε με Πούλιτζερ για το έργο του "The Pittsburgh Cycle" (είναι ένα έργο που στην ουσία αποτελείται από δέκα συνέχειες) μπορεί να μην είναι γνωστός στο ευρύ κοινό, ωστόσο, υπήρξε από εκείνους που αποτύπωσε στα βιβλία του με εξαίρετο τρόπο τις ανισότητες, τον αγώνα, τις αιματηρές προσπάθεις των μαύρων της Αμερικής στις αρχές του περασμένου αιώνα για μια ισότιμη ζωή.

 Η μάχημη του "πένα" δεν μπορούσε να αφήσει ασυγκίνητη την Πολέτ.

Η πρώτη της επαφή με το θέατρο -λέει- ήταν οι στιγμές που δούλευε ως πωλήτρια σε μαγαζιά του Μπρίξτον. "Από τότε κατάλαβα τι σημαίνει πραγματικό θέατρο: από τους χαρακτήρες που συναντούσα και τις άπειρες ιστορίες που άκουγα". Ηταν μόλις 11 ετών όταν ξεκίνησε να δουλεύει σε ένα κατάστημα με αντίκες. "Ηταν υπέροχη εμπειρία. Οι γονείς μου έπραξαν άριστα που μου επέτρεψαν να το κάνω". 

Eδώ με τον καλό της φίλο και σπουδαίο ηθοποιό Λένι Χένρι

Παρά την αναγνώριση και τις πολλαπλές επιτυχίες η Πολέτ μένει ακόμα στο Νότιο Λονδίνο, λίγα μόλις μίλια μακριά από το σπίτι που μεγάλωσε. Στο ίδιο διαμέρισμα από φοιτήτρια. Εδώ και τριάντα χρόνια. Κι έχει πάντα για συμβουλή στους νέους την ίδια ατάκα: "Ο κόσμος πρέπει να σας ακούει. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι εσείς πρέπει να φωνάζετε"...

 

 

Θέατρο
0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Το ανάπηρο σώμα που αντιστέκεται

Θέατρο / Το ανάπηρο σώμα που αντιστέκεται

Πώς διαβάζουμε σήμερα τον «Γυάλινο Κόσμο» του Τενεσί Oυίλιαμς; Στην παράσταση του Θεάτρου Τέχνης ο Antonio Latella προσφέρει μια «άλλη» Λόρα που ορθώνει το ανάστημά της ενάντια στο κυρίαρχο αφήγημα περί επαγγελματικής ανέλιξης, πλουτισμού και γαμήλιας ευτυχίας.
ΛΟΥΙΖΑ ΑΡΚΟΥΜΑΝΕΑ
Παραστάσεις για κάθε γούστο που θα συγκινήσουν, θα διασκεδάσουν και θα προβληματίσουν

Θέατρο / Πού οφείλεται τόση δίψα για το θέατρο;

Το θέατρο εξακολουθεί να προκαλεί debates και ζωηρές συζητήσεις, παρά τις κρίσεις και τις οικονομικές περικοπές που έχει υποστεί, και φέτος ανεβαίνουν στην Αθήνα παραστάσεις για κάθε γούστο που θα συγκινήσουν, θα διασκεδάσουν και θα προβληματίσουν.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Ανδρέας Κωνσταντίνου

Θέατρο / Ανδρέας Κωνσταντίνου: «Δεν μ' ενδιαφέρει τι υποστηρίζεις στο facebook, αλλά το πώς μιλάς σε έναν σερβιτόρο»

Ο ηθοποιός που έχει υποδυθεί τους πιο ετερόκλητους ήρωες και θα πρωταγωνιστήσει στην τηλεοπτική μεταφορά της «Μεγάλης Χίμαιρας» αισθάνεται ότι επιλέγει την τηλεόραση για να ικανοποιήσει την επιθυμία του για κάτι πιο «χειροποίητο» στο θέατρο.
ΜΑΤΟΥΛΑ ΚΟΥΣΤΕΝΗ
Ο Στρίντμπεργκ και η «Ορέστεια» προσγειώνονται στον κόσμο της Λένας Κιτσοπούλου

Θέατρο / Η Μαντώ, ο Αισχύλος και ο Στρίντμπεργκ προσγειώνονται στον κόσμο της Κιτσοπούλου

Στην πρόβα του νέου της έργου όλοι αναποδογυρίζουν, συντρίβονται, μοντάρονται, αλλάζουν μορφές και λένε λόγια άλλων και τραγούδια της καψούρας. Ποιος θα επικρατήσει στο τέλος;
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
«Η εποχή μας δεν ανέχεται το λάθος»

Οι Αθηναίοι / «Η εποχή μας δεν ανέχεται το λάθος»

Η ηθοποιός Ρουμπίνη Βασιλακοπούλου θυμάται τα χρόνια του Θεάτρου Τέχνης, το πείραμα και τις επιτυχίες του Χυτηρίου, περιγράφει τι σημαίνει γι' αυτή το θεατρικό σανίδι και συλλογίζεται πάνω στο πέρασμα του χρόνου.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Θωμάς Μοσχόπουλος

Θέατρο / «Άρχισα να βρίσκω αληθινή χαρά σε πράγματα για τα οποία πριν γκρίνιαζα»

Έπειτα από μια δύσκολη περίοδο, ο Θωμάς Μοσχόπουλος ανεβάζει τον δικό του «Γκοντό». Έχει επιλέξει μόνο νέους ηθοποιούς για το έργο, θέλει να διερευνήσει την επίδρασή του στους εφήβους, πραγματοποιώντας ανοιχτές πρόβες. Στο μεταξύ, κάνει μια πολύ ενδιαφέρουσα κουβέντα με την Αργυρώ Μποζώνη.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Τι είναι για σένα το «Οξυγόνο»;

Θέατρο / Τι είναι για σένα το «Οξυγόνο»;

Ένα συναρπαστικό υβρίδιο θεάτρου, συναυλίας, πολιτικοκοινωνικού μανιφέστου και rave party, βασισμένο στο έργο του επικηρυγμένου στη Ρωσία δραματουργού Ιβάν Βιριπάγιεφ, ανεβαίνει στην Κεντρική Σκηνή της Στέγης σε σκηνοθεσία Γιώργου Κουτλή και αποπειράται να δώσει απάντηση σε αυτό το υπαρξιακό ερώτημα.
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΔΙΑΚΟΣΑΒΒΑΣ
Υπάρχει το «για πάντα» σε μια σχέση;

The Review / Υπάρχει το «για πάντα» σε μια σχέση;

Ο Αλέξανδρος Διακοσάββας και ο δημοσιογράφος και κριτικός θεάτρου Γιώργος Βουδικλάρης μιλούν για την παράσταση «Ο Χορός των εραστών» της Στέγης, τα υπαρξιακά ερωτήματα που θέτει το κείμενο του Τιάγκο Ροντρίγκες και τη χαρά τού να ανακαλύπτεις το next best thing στην τέχνη.
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΔΙΑΚΟΣΑΒΒΑΣ
Φανί Αρντάν: «Σκυλάκι δεν είμαι, προτιμώ να παραμείνω λύκος»

Όπερα / Φανί Αρντάν: «Σκυλάκι δεν είμαι, προτιμώ να παραμείνω λύκος»

Πολυσχιδής και ανήσυχη, η Φανί Αρντάν δεν δίνει απλώς μια ωραία συνέντευξη αλλά ξαναζεί κομμάτια της ζωής και της καριέρας της, με αφορμή την όπερα «Αλέκο» του Σεργκέι Ραχμάνινοφ που σκηνοθετεί για την Εθνική Λυρική Σκηνή.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Το «Κυανιούχο Κάλιο» είναι μια παράσταση για το ταμπού των αμβλώσεων 

Θέατρο / «Κυανιούχο Κάλιο»: Μια παράσταση για το ταμπού των αμβλώσεων στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά

Όχι μόνο σε ανελεύθερα ή σκοταδιστικά καθεστώτα, αλλά και στον δημοκρατικό κόσμο, η συζήτηση για το δικαίωμα της γυναίκας σε ασφαλή και αξιοπρεπή ιατρική διακοπή κύησης παραμένει τρομακτικά επίκαιρη.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ